04-06-14

Max: The Curse of Brotherhood (XBLA)

max, xblaMax heeft een probleem.  Hij heeft een vervelend jonger broertje.  In een vlaag van totale wanhoop zoekt hij op internet een spreuk op waarmee hij zijn broer kan laten verdwijnen.  Hij probeert de spreuk uit en voor hij het goed en wel beseft wordt zijn broertje door een monster ontvoerd naar een andere dimensie.  Max kan maar net door de interdimensionale poort meeglippen.  Aan de andere kant van de poort vindt hij een vreemde magische wereld.  Hij ziet nog net hoe zijn broertje wordt meegenomen door het monster.  Max moet zijn broertje redden, of anders zwaait er thuis wat…

Gelukkig moet Max de strijd niet alleen aangaan.  Op zijn pad komt hij de oude bewaker van de wereld tegen.  De oude vrouw probeert al jaren tevergeefs de wrede Mustacho en zijn monsterlijke troepen te verjagen.  Het toeval wil dat diezelfde Mustacho zijn ziel wil overbrengen in het lichaam van Max’ gekidnapte broertje.  De bewaker en Max slaan de handen in elkaar, en ze maakt een magisch wapen van het enige wat Max bij zich heeft: een stift.

max, xbla

De stift is meteen ook de gimmick van het spel.  We kunnen er op bepaalde plaatsen mee tekenen in de wereld.  We kunnen stukken grond omhoog tekenen, we kunnen takken en lianen tekenen, en superkrachtige waterstromen.  “Wat is het nut daarvan?”, horen we jullie denken.  Sta ons toe het uit te leggen aan de hand van een simpel voorbeeld...

Max komt aan de rand van een ongelofelijke diepe en brede kloof.  Hier gewoon overspringen lukt niemand, maar met de stift kunnen we een tak vanuit de ene wand naar de andere tekenen en die gebruiken als brug.  Of we trekken een lijn (als de mogelijkheid er is) vanuit het plafond naar beneden, et voilà: een slingerende liaan waarmee we naar de overkant kunnen zwieren! 

max, xbla

De puzzels waarmee we geconfronteerd worden, blijven echter niet zo simpel als in het voorbeeld dat we net beschreven.  We moeten meer dan eens verschillende keren opnieuw beginnen omdat het toch complexer is dan het lijkt, of omdat we niet behendig genoeg springen met Max.  Want bovenal blijft Max wel een platformer.  Mét een leuke twist.

Want we amuseren ons te pletter met de stift!  We gebruiken waterstralen om Max naar een liaan te lanceren, die vastgebonden hangt aan een zelfgetekende tak.  We klimmen op de tak en zagen hem daarna door.  Hij tuimelt naar beneden, richting rivier, waar hij blijft drijven en als geïmproviseerde boot Max veilig naar de overkant brengt.

max, xbla

We doen ons best om een minpuntje te vinden aan Max, maar het lukt ons niet.  De puzzels die soms blijven mislukken tot we het precies goed tekenen?  Vervelend ja, maar om het spel daarop af te rekenen?  Neen, het tekenen is gewoon té leuk.  Max die soms wat rare sprongen maakt, of recht de afgrond instruikelt?  Ligt ongetwijfeld aan onze eigen onhandigheid.

Neen, Max: The Curse of Brotherhood is een waar pareltje, en op de koop toe eentje dat nog goedkoop is ook!  Kopen die handel!

MindBender

review gebaseerd op XBOX360 versie

06-03-13

Special Forces: Team X (XBLA/PC)

special forces team x,xblaLaatst werd ons gevraagd of we soms geen zin hadden om een leuke online team shooter te testen.  Special Forces: Team X zag er, zoals de perstekst uitvoerig beloofde, inderdaad zeer leuk uit dus twijfelden we niet lang.  Kort daarna stond het spel te blinken op de harde schijf van onze XBox.  Vol goede moed stortten we ons in de strijd der online-shoot-giganten!

Het eerste wat ons opvalt is dat die online-shoot-giganten wel erg klein zijn...  Slechts een handvol spelers zijn online, en het blijkt vrij lastig om onze spelsessie vol te krijgen.  Van de maximaal acht toegelaten spelers happen er slechts vier toe.  Wanneer die vier dan ook nog eens "toevallig" allemaal samen in hetzelfde team tegen ons gaan spelen is de fun er gauw af.  Vier tegen één is echt niet leuk, kerels!

Ligt het misschien aan dit vrij vroege uur dat er zo weinig volk op de server aanwezig is?  We verlaten de veels te partijdige gameroom en besluiten om wat aan ons personage te sleutelen.  We kunnen een ander uiterlijk kiezen, maar voorlopig zijn we beperkt tot twee keuzes: bebaard met pet, of zonder pet.  De andere keuzes moeten vrijgespeeld worden.

Van hetzelfde laken een broek met de wapenkeuzes.  We starten standaard met een handwapen, een machinegeweer en een trosje granaten.  We kunnen andere wapens kiezen om mee te beginnen, maar ook die moeten eerst vrijgespeeld worden.

special forces team x,xbla

Aan de slag dan maar weer.  We kiezen voor de bebaarde en be-pette optie en gaan weer op zoek naar een actieve gameroom.  Die vinden we al wat sneller dan de eerste keer en als kers op de taart blijken de teams hier gelijk verdeeld.  Vier tegen vier.  Nu alleen hopen dat onze teammaten wat meevallen.

Voor we in de actie gedropt worden moeten we eerst onze stem uitbrengen voor het gebied waarin we spelen.  Ieder gebied bestaat uit drie delen.  We moeten onze drie favoriete delen kiezen, en op basis van de uitgebrachte stemmen stelt het spel een gebied samen.  Het wordt een combinatie bouwwerf-verlaten fabriekspand-schroothoop.  

In het spel wordt er van ons verwacht dat we controlepunten veroveren.  Op drie verschillende plaatsen op de kaart staan zenders.  Even bij die zenders blijven staan zorgt ervoor dat ze van ons team worden en overwinningspunten beginnen te sprokkelen.  Het andere team kan de zenders echter overnemen en voor hun rekening laten werken.  Aan ons om dat niet te laten gebeuren.

special forces team x,xbla

De eerste vijf minuten amuseren we ons.  We schieten vijanden overhoop, nemen zenders over bij de vleet en genieten ondertussen van de leuke "getekende" graphics.  Het lijkt wel of we in een strip rondlopen!

De volgende vijf minuten beginnen echter te wegen.  Onze eerste overwinning leek gewoon gelukkig toeval in plaats van kunde.  Nu blijven we maar verliezen.  We worden neergeschoten, respawnen en na twee stappen worden we alweer neergelegd.  Blijkt dat een sniper het op ons gemunt heeft.  Blijkbaar iemand die al iets langer heeft gespeeld dan ons, want wij hebben nog geen sniper rifle.  Bij nader inzien zijn we blijkbaar ook de enigen zonder één of ander gepimpt wapen.  Sniper rifles, AK 47's, shotguns, en zagen we nu net iemand voorbijlopen met een kettingzaag?  We staan precies een beetje achter...

special forces team x,xbla

We proberen om het nog iets langer vol te houden in de hoop een beetje zwaardere wapens vrij te spelen.  De andere spelers hebben echter de nare gewoonte om voor ieder spel op exact hetzelfde gebied te stemmen.  We proberen voor wat variatie te zorgen door anders te stemmen, maar we zijn blijkbaar alleen.  Steeds opnieuw de combinatie bouwwerf-verlaten fabriekspand-schroothoop...

"Speel dan wat op jullie eentje!" horen we jullie luidop denken.  Helaas is dat iets wat niet lukt.  We kunnen geen spel starten met alleen maar computertegenstanders, want die zijn er niet.  Een groot gemis als je het ons vraagt.

Special Forces Team X is een leuke online shooter die echter last heeft van een paar minpuntjes.  Helaas is het grootste minpunt het online-only deel...  Alleen voor fervente online spelers!

MindBender

(review gebaseerd op XBLA versie)

18-04-12

Skullgirls (XBLA/PSN)

skullgirls, xblaEen nieuwe dag, een nieuw vechtspel. Het lijkt wel alsof we tegenwoordig op de redactie niet veel anders meer doen dan elkaar digitaal verrot slaan (of geslagen worden, nvdr). Met het uitgebreide gamma aan vechtspellen waar we tegenwoordig uit kunnen kiezen is het nieuwe er een beetje af. We zijn op het punt gekomen dat we er zoveel hebben gezien en gespeeld dat ze allemaal op elkaar beginnen te lijken. En dan komt Skullgirls, een spel dat als een frisse wind door het genre waait.

Skullgirls is een vermakelijke fighter die we in storymode en arcade kunnen spelen. In de storymode volgen we één van de acht speelbare meiden in een klassiek "gevecht-cutscene-gevecht-…" scenario. Niks nieuws onder de zon, maar de look van het spel is zo oogstrelend dat we er niet op uitgekeken raken. Cutscenes zijn gemaakt met mooie pentekeningen, en de figuren zelf lijken weggelopen uit een kwaliteitsvolle tekenfilm. Ook het ontwerp van de meiden zelf getuigt van originaliteit. In welk ander vechtspel bestuurt u een schijnbaar onschuldig meisje dat een kwaadaardige parasiet in haar haren heeft verscholen, of een rondborstige circusartieste met een levende hoed die bestaat uit twee vechtende armen? Welk ander spel geeft je de kans om te spelen als prinses van een rijk land die de special moves aan haar soldaten overlaat? Katmeisje met afneembaar hoofd? Psychopatische verpleegster? U weet het niet zo direct? We dachten het wel.

skullgirls, xbla

In arcademode lopen we clichématig het rijtje tegenstanders van zwak naar sterk af, maar we kunnen kiezen of we dat alleen of met een team van twee of drie meisjes doen. Als we kiezen om het solo op te nemen tegen solo- en teamtegenstanders is onze fighter sterker dan de leden van een team. In teamverband zijn onze meisjes dan weer zwakker, maar door elkaar af te lossen kunnen ze achter de schermen weer even recupereren. De snelle actie en de vlotte besturing maakt dat de gevechten uiterst vlotjes verlopen. Misschien iets té vlotjes, want soms gingen onze tegenstanders zo snel tekeer, met combos van meer dan veertig slagen, dat we eventjes niet meer wisten waar we stonden.

skullgirls, xbla

Eindelijk werd er ook eens iets gedaan aan dat waar wij ons het meeste aan ergeren in vechtspellen… Die afgrijselijke J-Pop soundtracks! Schreeuwerige techno/pop nummers met al dan niet verstaanbare teksten en veel te harde beats… Horendol worden we ervan! Gelukkig niks van dat bij Skullgirls. De smaakloze anti-muziek wordt hier vervangen door een aangename jazzklank. Vechten op een opzwepend jazzritme, het is eens iets anders.

Er wordt komaf gemaakt met een heleboel clichés in Skullgirls, maar tegelijk worden ook een pak clichés vanonder het stof gehaald. De overenthousiaste mannenstem die het startsein geeft, de combo's, de special moves. Net als in andere fighters kregen de dames ook een wulps uiterlijk en een mini-garderobe. Ze zijn… euh.. goed voorzien en, zoals dat hoort volgens het "ons doelpubliek is mannelijk"-cliché, trilt en schudt de hele winkel mooi mee op het ritme van de slagen.

skullgirls, xbla

Natuurlijk is er ook een keerzijde aan de mooi blinkende medaille. Af en toe hadden we het lastig om onze moves perfect uit te voeren al kan dat misschien liggen aan de XBOX-controller die zich niet perfect leent voor vechtspellen. Acht speelbare figuren lijkt ons ook wat aan de lage kant, maar er werd ons al beloofd dat er meer figuren bijkomen in een mogelijke update. Het al dan niet verschijnen van die update hangt af van de verkoopscijfers… Het is ook meer dan jammer dat we niet vlug een overzichtje van de beschikbare special moves van een figuur kunnen oproepen. Om te zien wie wat kan, en wat de juiste toetsencombinatie is moeten we onze toevlucht zoeken op de officiële website.  Wie geen last heeft van deze kleine minpuntjes kan zich voor een klein prijsje een heel leuk vechtspel downloaden.

Hadden we al gezegd dat alle figuren meisjes zijn? En dat ze er heel goed uitzien? En dat alles meebew.. (zo is het wel genoeg! nvdr)

MindBender

(review gebaseerd op XBOX360 versie)

20-03-12

Trine 2 (PSN/XBLA/PC)

Trine 2, xbla"Hebben jullie zin om een sprookjesachtige platformer uit te testen?"  De vraag deed ons vermoeden dat we een flauwe kloon van één of ander Disneysprookje zouden moeten spelen.  De gedachte alleen al deed ons huiveren.  Er werd ons echter geen Disney-horror opgestuurd, maar een pareltje dat Trine 2 heet.

Om de één of andere obscure reden hebben wij Trine 1 gemist.  Het trio dat we moeten besturen (een naamloze tovenaar, ridder en dief) is ons dus vreemd, evenals het verhaal.  Er wordt ons via een vertelstem meegedeeld dat de drie ooit samen de Trine hebben gezocht (vraag ons niet wat dat is) en daarna elk apart hun weg gingen.  De tovenaar wordt nu opnieuw gewekt door de Trine, wat betekent dat het land in gevaar is en hij samen met zijn kameraden ter hulp moet snellen.

Inderdaad.  Dun verhaaltje.  We hebben precies niks gemist...

Maar Trine 2 heeft geen sterk verhaal nodig om indruk te maken.  Wij sloegen steil achterover van de puzzels.  Om ons een weg doorheen het fabelachtige sprookjesland te platformen, moeten we af en toe beroep doen op de specifieke vaardigheden van ieder lid van het trio.  De tovenaar kan uit het niks dozen laten verschijnen en obstakels laten zweven.  De dief is uiterst lenig en heeft een grijphaak en een boog.  De ridder vertrouwt op brute kracht en slaat alles wat hem in de weg staat aan diggelen.

Trine 2, xbla

Verwarrende uitleg?  Praktijkvoorbeeld dan maar.  Stel: we zijn lustig aan het spelen en slaan orks tot moes met de ridder, of schieten ze uit de bomen met de boog van de dief.  Tot we plots voor een ondoordringbare muur staan.  Geen probleem.  De ridder haalt zijn sloophamer boven en één slag later is de muur tot puin herleid.

Of onze weg wordt versperd door een gigantische slak?  Geen probleem.  Met de atletische dief klimmen we naar een hoger gelegen platform.  Daar vinden we een uitgeholde boom.  De tovenaar laat die naar beneden zweven. Beneden tovert hij een doos tevoorschijn en laat de uitgeholde boomstam er schuin tegenaanrusten.  De schuine boomstam vangt water uit een nabijgelegen waterval op en laat dat naar een zaadje stromen.  Uit het zaadje groeit een dikke krop sla en presto: de slak schuift naar de sla én uit onze weg.

Trine 2, xbla

De meeste puzzels zijn ook op meerdere manieren op te lossen.  Wie een beetje creatief is vindt op alles wel een oplossing.  Zo kan je, zoals het hoort, een afgrond overbruggen door een doos tevoorschijn te toveren op een geyser en dan met de dief je sprong zo timen dat je in één keer vanop de doos naar de overkant gekatapulteerd wordt, maar je kan ook met de tovenaar dozen tevoorschijn toveren en die trapsgewijs stapelen.

Trine 2, xbla

Sinds we volwassen zijn geworden (Wanneer dan? nvdr) zeggen sprookjes ons niet zoveel meer.  We stelden dan ook tot onze verbazing vast dat Trine ons heel lang geboeid hield.  De puzzels worden alsmaar uitdagender en grafisch blinkt alles dat het een lieve lust heeft.  Trine 2 is een leuk tussendoortje.  Verwacht echter geen diepgaand fantasy-epos, maar een eerder flink uit de kluiten gewassen sprookje.

MindBender

(review gebaseerd op XBLA versie)

06-02-12

The Simpsons Arcade Game (XBLA/PSN)

Simpsons arcade game, xblaKonami is al een tijdje bezig met nieuw leven te blazen in oude spelletjes.  Een hele poos terug kregen de Turtles een opfrissing in "Turtles in Time" en nog niet zo lang geleden werd "Choplifter" onder handen genomen.  Nu is het de beurt aan publieksfavoriet The Simpsons.

The Simpsons Arcade Game verscheen voor het eerst in 1991.  De beat-em-up met het flinterdunne verhaaltje slaagde erin gigantisch veel kwartjes te verorberen van schoolkinderen over de hele wereld en werd al gauw een cultklassieker. Het is dan ook niet meer dan logisch dat Konami hem nu heruitbrengt.

"Een succesformule, daar moet niet aan gesleuteld worden, en zeker niet aan een klassieker als deze", moeten ze gedacht hebben.  Het resutaat is dan ook een port van het origineel, zonder veranderingen.  Geen opgekuiste graphics, zoals bij de Turtles, geen remake zoals Choplifter.  Neen.  Het originele spel uit de arcadehal.  Zonder al te veel tralala.  We kunnen wel kiezen om de graphics er iets afgeronder te laten uitzien, en we kunnen het scherm laten omlijnen door een getekende arcadekast, maar meer vernieuwing valt er niet te bespeuren.

Het verhaal is nog steeds hetzelfde: Smithers pleegt in opdracht van Mr. Burns een overval op en juwelierszaak.  Bij zijn ontsnapping botst hij op de toevallig voorbijwandelende Simpsons.  In de chaos raakt Maggies fopspeen verwisseld met een joekel van een diamant.  Smithers is gehaast en grist Maggie en de diamant mee.  De Simpsons zetten de achtervolging in door acht verschillende werelden...

Simpsons arcade game, xbla

We kunnen kiezen of we met Marge, Homer, Lisa of Bart spelen.  Ieder figuurtje heeft zijn eigen moves: Bart slaat met z'n skateboard, Lisa gebruikt haar springtouw als zweep, Homer laat zijn vuisten spreken en Marge zwaait met de stofzuiger.  Twee spelers kunnen zelfs team-aanvallen uitvoeren die ook verschillen naargelang de gekozen figuren.

Doorheen de acht werelden krioelt het van de Simpsons-figuren.  Zelfs de konijntjes uit Matt Groenings eerste strip "Life is Hell" werden niet geschuwd.  Een waar festijn voor de Simpsonfan.  Dat de originele acteurs hun stem lenen aan de hoofdfiguren is een flinke kers op de taart.

Simpsons arcade game, xbla

Wat we dan weer minder vinden is de duur.  In een dik halfuur ben je hierdoor gespeeld.  Het spel leek zoveel langer toen je nog echte muntjes uit je zuurverdiende zakgeld aan de arcadekast moest voeren, maar met een bijna eindeloze voorraad aan virtuele kwartjes is de pret snel voorbij.  Wie het spel uitspeelt krijgt als beloning de Japanse versie.  Ook hier: geen enkel verschil.  De puntentelling is anders, hier en daar ligt een bom waarmee je alle vijanden in één keer kunt verslaan en er liggen meer powerups voor het rapen, maar van een echte meerwaarde kunnen we niet spreken.

Simpsons arcade game, xbla

We hebben ons rot geamuseerd met The Simpsons Arcade Game.  De retro-look, de humor, het vechten...  Oh zo leuk.  De korte speelduur nemen we er maar bij, we spelen het toch vier keer. Eén keer met elk figuur.  Zoals dat hoort voor trouwe fans.

MindBender

(review gebaseerd op XBLA versie)

23-01-12

Choplifter HD (XBLA/PSN/STEAM)

Choplifter hd, XBLAAaah…  Choplifter.  Hoeveel uren hebben wij vroeger niet gesleten voor onze Master System.  Laten we het anders stellen: moest ieder van die uren een volwaardig vlieguur zijn, we hadden er al genoeg om een paar echte pilootbrevetten mee te vullen!  En nu brengt Konami Choplifter dus terug naar XBLA.  In HD.  Plots ziet Choplifter er veel afgelikter uit.  Menig uurtjes worden weer gesleten voor onze XBOX…

Wat ons naast de afgelikte visuals meteen opvalt is hoe uitgebreid Choplifter plots is geworden!  Terwijl we in de oude versie steeds met dezelfde heli in dezelfde omgevingen rondvlogen, krijgen we nu plots keuze uit verschillende choppers.  Zelfs de levels spelen zich af in verschillende omgevingen.

Zo banen we ons een weg over jungles en ontwijken we guerillastrijders om gewonde soldaten op te pikken en terug naar huis te vliegen.  In een ander level bevinden we ons dan weer in een verwoeste stad en moeten we luchtafweergeschut vernietigen.  Tijdens één bepaalde missie moeten we ons zelf meten met horden zombies die een rustig stadje hebben overspoeld!  Wanneer we iets te lang aan de grond blijven, komen die ondode lelijkerds zich zelfs aan onze heli vastklampen.  Gelukkig kunnen we hen met enkele rake tikken tegen de shoulderbuttons van ons toestel slingeren.

Choplifter hd, XBLA

Ook een dikke pluim voor de controls!  Nog nooit was een helicopter besturen zo makkelijk.  Met de stick sturen we, de shoulderbuttons draaien ons een kwartslag naar links of rechts.  Schieten doen we met de triggers, en sneller vliegen met A, B, X of Y.

 

Choplifter hd, XBLA

We amuseren ons dat het een lieve lust is en knallen erop los!  Tot we halfweg het spel komen, en de moeilijkheidsgraad plots de lucht inschiet.  Vijanden komen nu uit alle richtingen tegelijk, en we hebben gewoonweg niet genoeg tijd om én heelhuids te blijven, én met de vijanden af te rekenen én onze passagiers die we pas gered hebben aan boord te houden.  Want die idioten houden zich niet vast, één keer botsen tegen een gebouw is al genoeg om een hele lading uit je heli te zien donderen.  Idem wanneer je net iets té snel landt.  Tel daarbij nog eens dat de missies op de lange duur last van herhaling krijgen en je zin om Choplifter tot het einde uit te zitten is al gauw over.

 

Choplifter hd, XBLA

Choplifter HD had volgens ons iets meer dan dit kunnen worden.  Iets meer variaties in de missies en net iets minder meedogenloze vijanden verder in het spel en het was raak.  Nu is het spel echter alleen leuk als tussendoortje.

MindBender

(review  gebaseerd op XBLA versie)