28-11-12

Thrustmaster Ferarri Challenge Wheel

Vaste lezers herinneren zich misschien nog onze review van F1 2012.  We waren helemaal ondersteboven van het spel en besloten dat maar één ding het spel echter kon maken: pedalen en een stuur ipv een controller.  Dat moeten ze bij Thrustmaster gelezen hebben, want een tijdje terug stond er plots een Thrustmaster Ferarri Challenge Wheel voor de deur.  Dolblij gaan we aan de slag: pedaaltjes aansluiten op het stuur, stuur aansluiten op de PS3, stuur in PS3-stand zetten.

Pas wanneer alles is ingesteld en aangesloten is, realiseren we ons dat we met een logistiek probleem zitten.  Het stuur  is eigenlijk ontworpen om (met bijgeleverde tafelklem) op een plat oppervlak te plaatsen.  Niet op schoot in de zetel.  We laten ons door triviale dingen als designvoorschriften niet tegenhouden en ploffen lekker in de zetel met het stuur op schoot.  We schuiven nog wat heen en weer met de pedalen tot we de ideale positie hebben gevonden en drukken op start.

 Thrustmaster Ferarri Challenge Wheel

Gas geven en remmen met de pedalen lukt wonderwel goed.  Net echt.  Schakelen met de knopjes op het stuur lijkt ook net echt.  Alleen wordt ons bij het ingaan van de eerste bocht de noodzaak van een plat oppervlak duidelijk.  Doordat het stuur niet genoeg steun heeft op onze vlezige billen, slaat het direct scheef bij de kleinste bocht.  We hebben het nog wel vast in de juiste draairichting, maar doordat de voet terug zijn neutrale positie heeft ingenomen, rijden we toch rechtdoor.

Perte totale.  Hmm….

We ondernemen een kleine strooptocht op de redactie en komen terug met een hoop kussens en een licht, ongebruikt bijzettafeltje.  Het stuur monteren we op dat tafeltje (de tafelklem spant zodanig hard dat ze bijna verdwijnt in het tafelblad) en van de kussens “boetseren” we een racestoel.  Eens we gemakkelijk in de kussens zitten, plaatsen we het tafeltje over onze benen.  Dit voelt al veel echter!

De startlichten springen op groen.  Alle auto’s schieten vooruit.  Behalve die van ons…
Vergeten om de pedalen onder onze voeten te schuiven.
Tafeltje weg, rechtstaan (kussens zakken scheef), pedalen dichter schuiven, (nieuwe racestoel boetseren) pedalen testen (benen te kort, weer rechtstaan, kussens zakken scheef, pedalen nog dichter schuiven, opnieuw stoel knutselen) en we zijn vertrokken!

We vliegen door de bochten, halen onze tegenstanders vlotjes in, maar in de eerste haarspeldbocht gaat het verkeerd.  We draaien het stuur honderdtachtig graden rond en we horen het tafeltje gevaarlijk kraken.  Nog voor we het goed beseffen, schieten de 2 linkerpoten los door de druk van het stuur.  Zonder weerstand neemt de voet van het stuur opnieuw zijn neutrale positie in.  Het tafeltje zit echter nog steeds vast aan die voet en zwiept honderdtachtig graden mee.  De overgebleven poten missen ons hoofd op een haar na en onze racekussens zakken uiteen.

Perte totale.

Misschien is dit stuur toch beter geschikt voor PC eigenaars met een stevig bureau en een comfortabele bureaustoel…

MindBender