20-03-14

Rambo The Video Game (PC/PS3/XBOX360)

rambo the videogame,pcWe geven het grif toe: we zijn gemakkelijk enthousiast te krijgen.  Menige keren werden we maanden voor de eigenlijke release van een spel zo hard enthousiast, dat de eigenlijke spelervaring soms wat tegenviel.   Ook nu.  Het woordje “videogame” uit “Rambo: the videogame” was nog niet helemaal uitgesproken, of wij zaten al klaar met de controller in de hand.  Mét ontbloot bovenlijf, iets naar beneden hangende mondhoek, blik op “glazig”, een poedel-permenantpruik op, mét rood lint én een fileermes tussen onze tanden.  Zo enthousiast waren we.  Een on-rails shooter gebaseerd op de Rambo films, je zou voor minder!

Eens het spel is geïnstalleerd krijgt ons enthousiasme al een flinke opdoffer.  In een schokkerige, haperende intro krijgen we de begrafenis van Rambo te zien.  John Rambo dood?  No way!  Een kolonel houdt een houterige grafrede die doorspekt is met anekdotes uit Rambo’s carrière.  Bij iedere anekdote hoort een flashback die wij mogen spelen.

De eerste flashback speelt zich af tijdens Rambo’s eerste missie in Vietnam.  Zijn squadron werd gevangen genomen, maar samen met een maat kan hij ontsnappen.  En dan barst de hel los.  Niet zozeer voor de vietcong, maar voor de speler. 

Het loopt al mis vanaf de inleidende cutscene.  De omgevingen zien er allemaal prachtig uit, bijna fotorealistisch zelfs.  Rambo himself vloekt echter zo hard met de achtergrond als een rotte kies in een Colgatereclame.  Het figuur lijkt ergens wel op Stallone, maar bepaalde details kregen net iets teveel aandacht.  Het gebrek aan acteertalent bijvoorbeeld.  Rambo in het spel heeft helemaal geen uitdrukking op zijn gezicht.  En dat haar.  Het lijkt wel alsof Rambo zijn coupe dubbel zo groot is als zijn hoofd.  Mocht zijn haar blauw geweest zijn, we noemden hem Marge-bo.  Voor een beroepssoldaat beweegt Rambo ook heel houterig. 

rambo the videogame,pc

Hetzelfde geldt voor de vijanden.  We gebruiken meervoud, want Rambo knalt zich een weg doorheen hele legioenen troepen, maar eigenlijk hadden we evengoed het enkelvoud kunnen gebruiken.  Er werd namelijk maar één model gebruikt voor het hele vietcong leger.  Een zwartgekleed mannetje, met chinese hoed en mitrailleur.  Meer zien we niet tijdens het eerste level.  In de geschiedenisles werd ons nochtans niet geleerd dat de vietcong beschikking had over kloontechnologie.  Het haalt het hele inlevingsproces serieus omlaag.

rambo the videogame,pc

In een tweede flashback worden we gevangen gezet door een houterige sherrif die het niet zo hoog opheeft met Rambo.  Rambo slaat vervolgens tilt en ontsnapt uit de gevangenis met behulp van een paar quicktime events.  Het moet een spannende actiescene opleveren, maar verder dan een klungelig ballet met houterige marionetten komt het niet.  Alleen Rambo’s weelderige coupe beweegt vloeiend.  Zo vloeiend zelfs, dat ze soms dwars door het decor steekt…

Wat verder in het spel mogen we ook boogschieten.  Het wordt even een klein beetje geestig, maar zodra we de boog opbergen en weer met kogels aan de slag gaan krijgen we toch nog cutscenes te zien van vijanden die geveld worden door pijlen.  Huh?

rambo the videogame,pc

Ons enthousiasme krijgt de ene opdoffer na de andere en het duurt niet lang voor we ons T-shirt opnieuw aandoen, onze mondhoeken op gelijke hoogte brengen, de pruik en het lint dumpen en het fileermes terug opbergen in de keukenlade.  De verveelde, glazige blik krijgen we echter niet meer weg.  Die blijft op ons gezicht hangen tot we op “installatie ongedaan maken” klikken.

Een regelrechte puinhoop dit spel.  Zelfs voor fans een afrader.  Zelfs die ouwe Rambo-mop is beter.  Kent u die niet?  “Wat is net zijn moeder verloren en loopt door het bos met een rood lint in zijn haar en een mes tussen zijn tanden?”

 

Rambi.

 

Of Bambo, hoe u zelf wil. 

MindBender

(review gebaseerd op PC versie)