01-09-17

Distrust (PC)

distrust, pcHet is bijtend koud. Te koud om buiten te blijven rondlopen, maar ik moet. Ik moet ieder gebouw controleren, moet brandstof vinden. En iets voor de kachel ook. Hout, of kolen. Dan kan ik terug naar de woonbunker, het warm maken en alle lichten aansteken. Misschien zelfs wat te eten zoeken. En rusten. Ik moet heel nodig rusten. Maar niet slapen. Nooit slapen, want dan komen ze…

Nee, alles is oké op de Game-Patrol redactie. Reddingswerkers zijn niet vereist. We zijn gewoon heel hard verwikkeld in Distrust. Een spel waarin je een groep Poolreizigers bestuurt, die een poolbasis onderzoeken. En er zijn rare dinge gebeurd op die basis… De bemanning is verdwenen en er hangen vreemde wezens rond. Wezens die aangetrokken worden door de deltapatronen die een slapend menselijk brein uitzendt…

Als je bij wat we net beschreven, meteen denkt aan een horrorfilm uit de jaren tachtig, dan ben je niet alleen. Distrust heeft heel wat elementen gemeen met die iconische jaren tachtig horrorfilm die we hier niet bij naam zullen noemen. Je weet wel, die film die rijmt op “The Bling”. Er zijn gestrande poolreizigers. Er zijn de obligatoire aliens die hen stalken en alles is overgoten met een synth-soundtrack.

Het doel van Distrust is je groep van twee (of drie naargelang je het derde slot hebt vrijgespeeld of niet) door zes zones te loodsen. Elk van die zones heeft een moeilijkheidsgraad die hoger ligt dan de vorige. Hoe verder we raken, hoe kleiner de kans om voorraden (voedsel, medicijnen of brandstof) te vinden en hoe meer wezens we tegenkomen. Die wezens komen ook in verschillende varianten. Er zijn de ‘normale’ wezens, die proberen om levensenergie uit onze personages te zuigen, maar die zijn het minst van onze zorgen. Er zijn ook andere types die aangetrokken worden door warmte- of energiebronnen en onze generatoren en kachels uitschakelen en ons zo een koude, bibberige dood laten sterven.

distrust, pc

Die wezens zijn dan nog niet eens de enige tegenstanders waar we te maken mee krijgen. Aangezien ze worden aangetrokken door slaap, is ons doel zo weinig mogelijk te dutten. Het lijkt gemakkelijk, maar lange slapeloosheid zorgt ervoor dat onze poolreizigers langzaamaan gek worden. Er zijn verschillende soorten gektes, gaande van licht enerverend (personages worden plots Shakespeare-experten en citeren constant zijn werk) tot irritant (vertekend perspectief, gereedschap kapotslaan uit woede) tot regelrecht gevaarlijk (al het eten verorberen, denken dat de andere personages aliens in vermomming zijn,…). Dus meer dan eens worden we geconfronteerd met gevaarlijk gedrag van onze eigen ploegmaats.

distrust, pc

En die puzzels. Elke zone is afgesloten met een deur. Om die deur open te krijgen moet er een puzzel opgelost worden. Dat kan gaan om het simpelweg vinden van de juiste sleutel tot het overhalen van een paar schakelaars in de juiste volgorde… Een extra moeilijkheid bij het ontsnappen van een zone dus. En zeiden we al dat ze willekeurig zijn? Als we na een keer proberen sterven in de kou, moeten we er niet op rekenen dat we bij een volgende beurt gewoon kunnen herhalen wat we deden. Nee, de puzzels en de spelomgeving ziet er bij iedere speelbeurt anders uit.

distrust, pc

Grote herspeelwaarde dus, ook door de overvloed aan speelbare figuren. Er zijn er vijftien in totaal, elk met zijn eigen unieke vaardigheden en kenmerken. Sommige zijn beter bestand tegen de koude, terwijl andere beter tegen het slaaptekort kunnen en andere weer beter kunen koken. Elk figuur vraagt om een anderespeelstijl, en telkens we een nieuw vrijspelen, krijgen we weer zin om nog eens te herspelen met een nieuwe groep.

Een aanradertje. En eens je begint te spelen, raden we ook aan om de lichten uit te laten. Doe nou maar gewoon, het helpt de sfeer. Vertrouw ons.

MindBender