19-11-13

Deadfall Adventures (XBOX360/PC)

deadfall adventures, XBOX360James Lee Quatermain, de achterkleinzoon van de beroemde avonturier Alan Quatermain zit aan lagerwal.  Hij heeft een gok- en drankprobleem en zit geplaagd met een serieuze schuldenberg.  Om zijn schulden te kunnen aflossen neemt hij een klus van een mysterieuze overheidsinstantie aan.  Hij moet samen met Jennifer, en niet onaantrekkelijke archeologe, op zoek naar een belangrijk oud artefact met mystieke krachten.  Op de koop toe blijken ook de Nazi's op zoek naar het artefact…  Wie bij het lezen van bovenstaande korte inhoud meteen aan de naam Indiana Jones dacht, heeft het bij het rechte eind.  Deadfall adventures is gebaseerd op de reeks avonturenverhalen met Alan Quatermain in de hoofdrol, en ook Indiana Jones haalde daar de mosterd.  Alleen blijkt Deadfall Adventures wel meer leentjebuur te spelen bij Indiana dan bij Alan…

Het hoofdpersonage alleen al.  James lijkt op Indiana Jones, maar dan met een iets vollere baard.  Dezelfde bruingetinte soort van kledij, ja zelfs een hoed ontbreekt hier niet.  Het enige wat James mist is een zweep.  Dat houdt hem echter niet tegen om verder het Indiana-pad te bewandelen…  Mysterieus artefact?  Check.  Flirterige haat-liefde verhouding met het enige vrouwelijke personage?  Check.  Geschifte Nazi's?  Check.  Tempels vol boobytraps en grote rollende stenen?  U raadt het al: check!  Zelfs een level waarin we met mijnkarretjes door mijnschachten sjeezen en ondertussen vijanden van ons moeten afhouden ontbreekt niet.

We zouden natuurlijk een tegenargument kunnen opwerpen.  Welk avonturenspel speelt eigenlijk geen leentjebuur bij Indiana Jones?  Zonder mysterieus artefact is er meestal geen reden voor avontuur, de Nazi's zijn de ideale boemannen en voor iedere held moet er een te veroveren heldin voorradig zijn.  Dat klopt, maar het overduidelijke "net niet plagiaat" is niet het enige mankement waardoor Deadfall Adventures wordt geplaagd.

deadfall adventures, XBOX360

Visueel rammelt er bijvoorbeeld ook heel wat.  Het is geleden van de vorige generatie consoles dat we personages nog zo houterig zagen bewegen.  Gelaatsuitdrukkingen blijven heel het spel door stoïcijns kalm, ook als iemand een doodskreet slaakt.  Lipsynchronisatie is er al helemaal niet.  Sprekers klappen willekeurig hun onderkaak op en neer, en af en toe valt de tekst toevallig samen met de bewegingen.  Het lijkt wel een aflevering van de Thunderbirds, maar dan met afgrijselijke voice-acting en een ongelofelijk zwak plot.

Wie had ooit gedacht dat Nazi's, mummies mysterieuze artefacten en avonturiers een saai verhaal zou kunnen opleveren?  Wij zeker niet, maar Deadfall Adventures slaagde er toch niet in ons te boeien.  Het verhaal hangt met haken en ogen aaneen en krijgt de ene plotwending na de andere.  De Nazi's zijn nog niet helemaal weg of we worden geconfronteerd met een kolonie Russen die in een ondergrondse mijn wonen.  Waarom?  Niemand die het weet, en een hoofdstukje later zijn we er al weer van verlost.  Plots vervangen door de mummies van Spaanse soldaten.  Die blijken aan de kant te staan van de Egyptische mummies die we ook al tegenkwamen in Egypte (uiteraard), op Antarctica (huh?) en in de Maya-ruïnes in Zuid-Amerika.  Want Maya-mummies zijn er ook.  Hadden we die nog niet vermeld?  Nee?  Rats vergeten dan.  Net zoals de Maghrebijnse huurlingen die later in het spel ook plots opduiken.  Ons hoofd tolt een beetje…

deadfall adventures, XBOX360

Spelen zelf blijkt algauw ook meer een opdracht dan vermaak.  Deadfall Adventures wordt verkocht als "het spel waarbij op ontdekking gaan belangrijk is" maar in de praktijk stuiten we op verschillende beperkingen.  Overal wordt Quatermain in zijn verkenningsvrijheid beperkt door onzichtbare muren.  Soms zijn de beperkingen zichtbaar en logisch, zoals een volle muur, maar soms ook niet.  Zo kunnen wij er bijvoorbeeld niet bij waarom Quatermain niet over een steen van 30 centimeter hoog kan springen…  We worden overduidelijk naar het einde van het level gestuwd.

Bugs strooien ons ook her en der roet in het eten.  Vijanden blijven meer dan dikwijls gewoon staan zonder te schieten.  De meeste vuurgevechten draaien er op uit dat we zonder een schrammetje op te lopen, recht op de vijand kunnen afstappen om hem in het gezicht te schieten.  Zelfs de eindbaas bleef rustig tegen een muurtje aanstaan terwijl wij ons machinegeweer in zijn torso leegden.  Zelden zo gemakkelijk gewonnen!

deadfall adventures, XBOX360

De keren dat de AI wel reageert zoals het hoort raken we dikwijls in de problemen.  Herinnert u zich de onzichtbare muurtjes van zo-even nog?  Probeer in vol gevecht maar eens dekking te zoeken achter een muur die langs alle kanten omgeven is door zo'n onzichtbare barrière.  Helemaal leuk wordt het als de onzichtbare muren gewoon in een open veld staan, of nog leuker, horizontaal boven een object zweven.  We duiken weg achter een steen en willen weer tevoorschijn komen om een paar schoten te lossen maar stoten daarbij tegen de onzichtbare muur boven ons.  Dat zorgt ervoor dat we weer knielen, maar aangezien de controller doorgeeft dat we rechtstaan resulteert het in een herhalende op en neer beweging waar we niet meer uitgeraken.  De enige oplossing blijkt terug te keren naar de vorige checkpoint, een heel eind voor het gevecht.  Een soortgelijk probleem doet zich voor na het gevecht.  We hebben een hele meute mummies kleingekregen door ze te verbranden met een spiegel.  Een klein kwartier zijn we in de weer geweest en het was een paar keer kantje boordje.  Blij dat we geslaagd zijn laten we de spiegel los en we zakken tot onze knieën weg in het decor.  Springen helpt niet, we kunnen alleen maar rondjes draaien.  Terug naar de vorige checkpoint…  die ver voor het gevecht ligt.

En zo kunnen we eigenlijk nog wel een tijd doorgaan.  Spelverstorende bugs, anticlimatische vijanden en eindbazen, een rammelende plot en een hoofdpersonage dat een dun afkooksel is van Indiana Jones en te pas en te onpas anachronistische verwijzingen naar films en strips uitkraamt…  We gaan een risico nemen en onze "Miskleun van het jaar" al uitreiken ruim een maand voor het jaar om is…

MindBender

(review gebaseerd op XBOX360 versie)