13-02-12

Star Wars: The Old Republic (Dag 15)

star-wars-the-old-republic-logo.jpg

Dag vijftien alweer.  We hebben uiteindelijk gekozen om nog eventjes verder te spelen als Shado de bounty hunter.  

Zoals jullie je misschien herinneren hadden we Shado achtergelaten in de vergeetput van Nem'ro the Hutt.  De dikke snoodaard had ons in een val gelokt en wou ons laten verslinden door zijn collectie wilde beesten.  Dat was buiten ons gelevelde kunde gerekend, en Nem'ro's dierentuin werd in een razendsnel tempo tot slachtafval verwerkt.

Groot is dan ook onze verbazing wanneer we vandaag benaderd worden door de nieuwe beestenhoeder van Nem'ro (de oude werd per ongeluk mee in het slachtafval verwerkt...).  De olijke dikkerd weet ons te vertellen dat Nem'ro na het verlies van zijn beestenboel een Rancor in zijn vergeetput zou willen.  Aan ons om er eentje te gaan stelen uit de stal van een concurerende Hutt...

Een Rancor!  Een echte Rancor!  Ons hart slaat een tikkeltje sneller wanneer we ons realiseren dat we ons zullen mogen meten met ons lievelingsbeest uit de films!

SWTOR, Dag 15

In looppas begeven we ons naar ons doel.  We stoppen onderweg alleen om een paar lastige beesten en nog lastiger inboorlingen een kopje kleiner te maken.  We kunnen de XP goed gebruiken voor onze krachtmeting met de bruine carnivoor!  Is er een fotograaf in de buurt?  Kan die al meekomen voor straks? We willen graag op de foto met onze jachttrofee...

In de stal van de Hutt is het ijzig kalm...  Misschien te kalm.  Een paar uit de kluiten gewassen hagedissen proberen een hap uit Shado te nemen, maar een welgemikte raket brengt ze gauw op andere ideeën.  Een paar handlangers van de Hutt komen zich ook moeien, maar die hebben we snel gefileerd.  Waar blijft die Rancor?

Op onze kaart staat dat de Rancor zich hier moet bevinden!  Maar hier staat alleen een klein kistje...  Behoedzaam openen we het kistje.  Misschien zit er iet in wat de Rancor zal lokken?  Heeft de Rancor voldoende vernuft en kunde om zich als piepklein doosje te vermommen?  We ruiken onraad!

De doos opent...  En binnenin zitten een paar Rancor-eieren.  We wachten tevergeefs nog op het verschijnen van een mama-rancor.  Wanneer die ook niet komt opdagen beseffen we dat de eieren de eigenlijke prijs zijn.  We zijn intriest.  De beestenhoeder is dolgelukkig wanneer we de eieren bezorgen, maar wij voelen ons van gevaarlijke bounty hunter eventjes verlaagd tot het niveau van doodgewone melkboer.  

MindBender