10-05-18

Super Daryl Deluxe (SWITCH)

super daryl deluxe, switchIn tegenstelling tot wat de titel van het spel laat vermoeden, is Daryl helemaal niet super. Of deluxe. Hij is een doodnormale, beetje sullige, tiener. Het enige dat hem onderscheidt van anderen zijn een broek met olifantenpijpen, coole cowboylaarzen, een haarband en wat dons dat door sommigen een snor wordt genoemd op zijn bovenlip. Anders dan dat: doodnormaal. Daryl heeft geen zorgen, en afgaand op de lege blik in zijn ogen, ook geen gedachten. Hij is net veranderd van school en zit nu op een interdimensionale middelbare school.

Na een korte intro, worden we alleen gelaten met Daryl. Het is aan ons om de schoolgangen te verkennen en vrienden te maken. Dat laatste lijkt makkelijker dan het is, want iedereen heeft iets van ons nodig. Het is je standaard "geef me dit en ik geef je dat in ruil" RPG routine, maar dan raarder.

Want aan alles in Super Daryl Deluxe is een hoek af. We hebben het al over de interdimensionale school gehad, niet? Wel, die ziet eruit als een normaal leerinstituut, maar achter iedere klasdeur schuilt een doorgang naar een ander universum. neem nou het chemielab. Dat wordt bevolkt door vijandige antropomorfe erlenmeyers en bekers. En het kunstenlokaal! Het is sowieso al raar om Beethoven en Mozart op dezelfde plek tegen te komen, maar als ze dan ook nog eens vergezeld worden van Frida Kahlo en Andy Warhol is het hek helemaal van de dam. Heerlijk absurd en ongelofelijk grappig!

super daryl deluxe, switch

Daryl heeft alleen zijn handen en voeten om hem te verdedigen. Hij heeft een paar basismoves die hij kan upgraden of uitbreiden, en wanneer hij genoeg heeft verdiend, kan hij sterkere aanvallen kopen. Elke aanval kan aan een knopje worden toegewezen, dus vechten hebben we in no-time onder de knie. Het lijkt op een ouderwetse beat-em-up, maar sommige aanvallen hebben een kleine vertraging, wat vechten soms frustrerend stroef maakt.

super daryl deluxe, switch

Hoewel de vechtstijl je meteen laat denken dat Super Daryl Deluxe een gewone beat-em-up is, is dat maar het puntje van de ijsberg. Daryl heeft zoveel meer in zijn mars. Het ene moment lopen we de hallen te verkennen, op zoek naar een bruikbaar voorwerp, net als in een point-and-click adventure. Het andere moment zitten we xp te verdelen en uitrusting aan te trekken alsof we in een RPG zijn verzeild. En soms vergt het verkennen platformer-vaardigheden. Super Daryl Deluxe slechts één label opkleven is net als mosterd op je ijsje doen: dat die je gewoon niet.

super daryl deluxe, switch

Naast zijn absurde humor en zijn raar-zijn springt de animatiestijl van Daryl ons meteen in het oog. Erg leuke, mooie handgetekende figuren en omgevingen waar we gewoon niet genoeg van kunnen krijgen. Het aantal uren dat we al gespendeerd hebben in het spel, terwijl we eigenlijk deze review moesten schrijven, bewijst gewoon ons punt.
Super Daryl Deluxe is een must-play!

MindBender 

Death Road to Canada (Switch)

death road to canada, switchHoe lang zou jij het volhouden als een zombie-apocalyps uitbreekt? In Death Road to Canada krijg je de kans om je te bewijzen terwijl je reist van Florida naar -je raadt het- Canada, de enige zombievrije plek in de buurt. Onderweg krijg je af te rekenen met struikrovers, honger, woeste elanden, hartverscheurende keuzes, humeurige teamgenoten… Je zou bijna de zombies nog vergeten!

Death Road to Canada is een road trip die elke keer helemaal anders uitdraait. Werkelijk alles is bij elke speelbeurt willekeurig: de plaatsen die je mag of zelfs moet bezoeken, de mensen die je onderweg tegenkomt, de gebeurtenissen die plaatsvinden… In deze actie-RPG graai je wapens, voedsel en andere benodigdheden bij elkaar terwijl je jezelf en je teamgenoten in leven probeert te houden. De enige gemene deler tussen al die speelbeurten? De kans dat je Canada haalt, is ongelooflijk klein.

death road to canada, switch

Na de korte, praktische tutorial sta je er helemaal alleen voor. Nu, ja… Dat kies je eigenlijk zelf zodra je hebt bepaald wie je hoofdpersonage is: een willekeurig iemand of een personage dat je zelf in elkaar hebt geflanst uit een riante reeks mogelijkheden. Van naam over oogkleur en kledingkeuze tot speciale vaardigheden en zelfs persoonlijkheid. Enkel deze laatste twee hebben een grote invloed op het spelverloop. Zo zal je als een personage met medische kennis veel minder verbanddozen nodig hebben om jezelf of anderen op te lappen, en zijn atletisch gespierde personages net iets behendiger in klappen uitdelen. Persoonlijkheid heeft een invloed op de groepsdynamiek en bepaalt in hoeverre je het wel of niet met elkaar kan vinden.

In het begin van het spel kies je al meteen of je een buddy wil om je te vergezellen. Gaandeweg kom je ook andere mensen (en honden!) tegen die je laat aansluiten bij je queeste naar Canada. Of die je totaal negeert. De keuze is helemaal aan jou. Maar denk er goed over na: een goede vaardigheid valt moeilijk op te trekken met een lastige karaktertrek. Je ontdekt snel dat het omgekeerde ook waar is. Als moeilijke keuzes moeten worden gemaakt of als de groepsmoraal beneden peil zit, zijn dit doorslaggevende factoren.

Nadat je je team hebt samengesteld, ga je op pad. Je rijdt rond in je wagen, stopt af en toe om brandstof, eten, verbanddozen, wapens en munitie te zoeken en begeeft je naar de volgende plek. Of niet… Het spel is ongelooflijk onvoorspelbaar. Mede omdat je een heleboel van die keuzes zelf maakt. Kies je ervoor om verder te rijden zonder een provisie in te slaan? Dan verlies je de brandstof en het eten dat je sowieso zou hebben gespendeerd tijdens de rit. Je bespaart wél op verbanddozen want er was geen risico om gebeten te worden door een zombie. Auto stuk? Een goede mechanieker in het team lost dat snel op. En anders ga je te voet verder. Een heel gedoe, maar het spel gooit je tijdig een wagen toe die je kan gebruiken… Mits je de autosleutels vindt!

death road to canada, switch

Het leuke aan deze roadtrip is dat jij, letterlijk en figuurlijk, achter het stuur zit. Je kiest zelf waar je stopt en hoe je problemen tracht op te lossen. Ook tussen twee zombieslachtingen door. Want je teamgenoten bikkelen vaak met elkaar en dan kies jij hoe het wordt opgelost. Of dat nu is door samen kampliedjes te zingen rond een vuurtje (waardoor je per ongeluk zombies naar je toe lokt) of door iemand uit het team te gooien (zodat je bovendien minder eten hoeft te delen). En wat doe je als je toegang over een brug wordt geblokkeerd door snoodaards die voedsel eisen? Of als je een gewonde eland ziet? Keuzes te over, maar je moet wel de juiste maken. Want voordat je het weet, zijn de zombies de minste van je zorgen.

Het spel zit zo boordevol humor, memes en details dat je haast zou vergeten dat je het opneemt tegen een vloedgolf zombies. Gelukkig heb je daar heel wat voor ter beschikking: nagenoeg alles wat je te pakken kan krijgen. Gooi met meubilair tegen de ondoden, deel tikken uit met een paraplu of maak ze een kopje kleiner met de elektrische heggeschaar. De opties zijn nagenoeg zo verrassend als eindeloos. En bijzonder grappig voorgesteld zonder in het groteske te belanden. Het spel teert dan ook op humor en wijkt bewust van de goedkope schrikmomenten waar andere zombiegames het dan wel weer van moeten hebben.

Death Road to Canada grijpt terug naar grote pixels, zoals wel meer hedendaagse games dat doen, maar moet absoluut niet onderdoen wat animatie betreft. Die is vloeiend en duidelijk zonder al te grafisch of goor te worden. Wederom, dit spel teert dan ook op humor. En ondanks de visuele stijl, luidt de muziek allesbehalve gedateerd. Geen memorabele deuntjes, maar wel achtergrondmuziek die zeker niet storen zal.

death road to canada, switch

Laten we er geen verband om winden… Het spel is niet makkelijk. Meer nog, de moeilijkheidsgraad schiet al gauw de lucht in. Om snel verder te geraken heb je drie zaken nodig: speelvaardigheid, geluk en upgrades. Deze laatste kan je kopen met de zogenaamde zombiepoints of zombiepunten die je in het spel verdient. Absoluut geen overbodige luxe, ook niet voor doorgewinterde gamers.

Zijn we er bijna? Wel, bij Death Road to Canada zal je die vraag meer dan eens stellen aan jezelf. Het spel voelt bij tijden oneerlijk en overweldigd aan. En toch is het eindeloos verslavend om almaar opnieuw aan die roadtrip te starten. Net omdat het steeds anders en verrassend is. Daar alleen al zit heel wat replay value in. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de talloze unlockables nadat je Canada veilig en wel bereikt hebt. Waar wacht je nog op? Kruip in die auto! Death Road to Canada is ongetwijfeld het enige zombie-apocalyps-spel in de geschiedenis waar zombies alles behalve je grootste zorgen zijn.

Marco

25-04-18

Spartan (SWITCH)

spartan, switchDit… is… Spartan! Een platformspel volgens de klassieke regels. Het spel speelt zich af 500 v.Chr. in het oude Griekenland. Jij bent koning Leo en royaal pissig omdat alle wapens, alle pantsers én al het goud op mysterieuze wijze verdwenen zijn. Op hetzelfde moment verschenen er overal in Griekenland magische portalen. Jij trekt eropuit om na te gaan wie de snoodaard is die achter de dreiging zit en om alle gestolen goederen terug te halen.

Koning Leo is een klein en schattig aandoend God of War-achtig personage. Alhoewel… De enige vergelijking die je kan maken is dat ze beiden uit Sparta komen. Voor de rest hebben de spelgenres niets met elkaar gemeen. In Spartan ren, spring en klim je je een weg doorheen 24 levels verdeeld over 4 werelden met bijhorende bazen. Ondertussen verzamel je munten en probeer je vijanden af te maken met je zwaard voordat zij jou van kant maken. Aanvallen en obstakels weer je af met je schild of door ze simpelweg te ontwijken. Daarvoor heb je heel wat in je bewegingsarsenaal ter beschikking. Zoals de dubbele sprong die zo goed als standaard in de meeste platformers steekt.

spartan, switch

Tijdens het spelen zal je je vaak afvragen waarom je überhaupt een levensmeter hebt, want de meest intieme ontmoetingen met speren, cirkelzagen en vijanden doen je meteen herbeginnen bij het vorige savepoint. En dat zal je vaak overkomen. De moeilijkheidsgraad bouwt in de eerste levels heel traag op om daarna onverbiddelijk hard te gaan. Hoewel je de moeilijkheidsstand kan aanpassen (Wimp / Spartan) is er geen reden om dat te doen. Het enige verschil is dat je je levensmeter makkelijker kan aanvullen in de Wimp-stand, maar die loopt toch meteen af zodra je in een valstrik belandt dus… tja.

spartan, switch

De bazen zijn wat je kan verwachten in een spel als dit. Jazeker, de cycloop en Medusa zijn alvast van de partij. Initieel overweldigend maar goed te doen zodra je hun gevechtspatronen onder de knie hebt.

De besturing voelt nogal zweverig aan. Hoewel Koning Leo er ongelooflijk stevig gebouwd uitziet, zelfs als chibi-Spartaan, is hij ongelooflijk licht. Dat is enorm merkbaar tijdens (dubbele) sprongen en muursprongen. En vooral even wennen. Zelfs na een uurtje gamen, vraag je je nog steeds af hoe je een sprong had kunnen missen of waarom een vijand je had kunnen nekken. Besturing mocht net dat beetje strakker.

Levelontwerp laat soms te wensen over. De omgeving ziet er vaak te simpel uit en op andere momenten overbodig gecompliceerd. Vooral in latere levels is het goed merkbaar dat de moeilijkheidsgraad niet evenredig meegroeit met je spelervaring. Dat je om kleine prullen en dus niet door je gebrek aan kunnen moet herbeginnen aan het vorige savepoint.

Grafisch ziet het spel er vrij gewoontjes uit. Nochtans werd het gebouwd met de Unreal Engine. In dit geval vooral een garantie voor een stabiele framesnelheid. En daar kan je alvast op aan: het spel draait stabiel en de actie verloopt vlot.

spartan, switch

Spartan is absoluut geen hoogvlieger in het genre. Er zijn andere titels op de Switch met een gelijkaardige gameplay en met een betere kwalitatieve speelervaring. Maar Spartan doet wat het moet als het aankomt op die terugkeer daar de roots van weleer: een onvervalste moeilijkheid voor die-hard gamers.

Marco

09-04-18

Slayaway Camp: Butcher's Cut (SWITCH)

slayaway camp, switchEen hoopje tieners slaat zijn zomerkamp op naast een meer. Nietsvermoedend beginnen ze aan wat een rustig, relaxerend kamp moet worden. Vanuit de bosjes loert Skullface, een doorgedraaide seriemoordenaar. Hij zal niet rusten voor elke tiener op de meest bloederige wijze is afgemaakt! 
Het zou de plot kunnen zijn voor een leuke slasherfilm, maar hier is het de plot voor een puzzelspel. Geen actie-, shooter-, survival horror- of adventuregame, maar een simpel schuifpuzzelspel.

In Slayaway Camp spelen wij de rol van seriemoordenaar. We worden gedropt in een kleine omgeving met obstakels, die ook bevolkt wordt door kanonnenvlees. Ons doel? De moordenaar verschuiven zonder vallen te raken, om uiteindelijk een slachtoffer te raken dat dan op een bloederige manier wordt uitgeschakeld.

Onze killer kan alleen bewegen in rechte lijnen, verticaal of horizontaal. Hij stopt ook alleen maar wanneer hij tegen een obstakel aanbotst, dus vergt het soms heel wat logisch denkwerk voor we ons uiteindelijk doel kunnen bereiken. Gelukkig is er een handige terugspoelknop. Met een druk op die knop, keren we een stap terug, en hoeven we het level niet helemaal opnieuw te beginnen door een ondoordachte zet.

slayaway camp, switch

En ondoordachte zetten, die gebeuren vaker dan ons lief is. Onze killer is namelijk niet onoverwinnelijk. Vallen waar we de tieners kunnen indrijven, zijn even dodelijk voor ons. Sommige levels worden ook door politieagenten bevolkt en die schieten voor ze vragen stellen en in sommige levels moeten we moorden binnen een bepaalde tijdsspanne, anders worden we door het SWAT gearresteerd.

slayaway camp, switch

Slayaway Camp heeft een gigantische schat aan content. Heel veel levels, opgedeeld per ‘film’. Heel veel verschillende killers en speciale killmoves. Allemaal vrij te kopen met muntjes die we verdienen tijdens het spelen. Het verhoogt alleen maar de herspeelbaarheid én zet aan om elk level zo goed mogelijk tot een einde te brengen.

slayaway camp, switch

Nooit gedacht dat we nog zoveel plezier zouden beleven met een ‘simpel’ schuifpuzzeltje! De sfeer, de setting, de gigantische lading inhoud en de ingenieus opgebouwde levels zitten er waarschijnlijk ook wel voor iets tussen, maar toch. Erg leuk dit!

MindBender

06-04-18

Alteric (SWITCH/PSVITA)

alteric, switch, psvita“Vroeger waren games beter want ze waren moeilijker.” Wel, laat grootje haar vals gebit dan maar eens stukbijten op Alteric.

In deze platformer ben je een wit vierkant dat een reeks van obstakels overwint, op weg naar een grote driehoek. Gelukt? Geweldig! Doe dit nog eens maar dan met almaar meer obstakels erbij. Bodemloze putten, cirkelzagen, scherpe punten, laserstralen…Noem maar op. Het spel houdt je eerst bij de hand vast maar vervalt na een paar levels in een bloederige slachtpartij. Als je er dan in slaagt om het volgende gebied te halen, ben je een pro of heb je ongelooflijk veel geluk.

Het spel maakt gebruik van heldere, minimalistische graphics en combineert dit met hardcore gameplay waarin je een beroep moet doen op precisie en logica om de zwaartekracht, de obstakels en de vele puzzels te overwinnen. En vergeet die pauzeknop maar. De actie loopt gewoon door. Sta je op een helling? Dan glij je er langzaam af. Komt er een projectiel je richting uit? Rennen maar! Het spel houdt je continu in beweging. Of je nu achterna gezeten wordt door een meute nijdige vierkantjes of als de vloer onder je wegzakt terwijl je een reeks platformen probeert te overbruggen.

alteric, switch, psvita 

Een van de belangrijkste mechanismen in het spel is je vermogen om tussen twee werelden te warpen. Houdt een muur je tegen? In de andere wereld staat er wellicht geen. Kan je een bodemloze put niet overbruggen? Zelfs niet met een dubbele sprong? Warp terug en ontdek een zwevende balk waar je even op kan rusten. De moeilijkheidsgraad stijgt al gauw als je steeds moet wisselen tussen twee omgevingen terwijl je halsbrekende sprongen uitvoert.

Ergens tussendoor zou je haast vergeten dat er een verhaal is. Je bent de ziel van een overledene. Een stukje lichtenergie gevangen in de buitenaardse ruimte tussen twee werelden. Maar vergeet dat verhaal. Dit spel speel je niet voor de plot.

Je speelt dit spel ook niet voor de lol. Of ja, eigenlijk wel… Als je tenminste niet ontmoedigd geraakt door een level dat je een paar tientallen keren probeert voordat je dan eindelijk het doel bereikt of het gewoon opgeeft. Hier en daar zijn er save points zodat je de hele weg niet steeds opnieuw hoeft af te leggen. Maar ze zijn schaars en ontbreken helemaal in sommige levels.

De eindbazen zijn een welkome afwisseling. Noem ze gerust ingenieus, frustrerend of moordlustig. Ze zijn in de eerste plaats een aangename verrassing en geven je na hun verlies een heleboel voldoening. En uiteraard iets om over op te scheppen!

alteric, switch, psvita

De besturing vergt precisie, net zoals het spel dat van jou vraagt. Dat maakt alles eerlijk. Ware het niet dat de knop om van de ene wereld naar de andere te gaan, op een lastige plek zit. Je beweegt met de control stick, of desgewenst met de knoppen eronder. Springt met A. Maar waarom oh waarom, staat die button om van wereld te wisselen op Y? Niets zo frustrerend en kramp inducerend dan vier knoppen tegelijkertijd te proberen indrukken. Hopelijk volgt er een update waarin de schouderknoppen ook worden benut en dan is er helemaal niets aan het handje. Toch geen kramp, alleszins.

Je moet het zeker niet laten, maar vraag je eerst af of je er klaar voor bent. Alteric is niet voor doetjes en je zal dat wit vierkantje vaak uit elkaar zien spatten. Maar een beetje uitdaging schrikt je toch niet af, toch?

Marco

20-03-18

Turtle Pop Journey to Freedom (SWITCH)

cover_gp.jpgWe zijn altijd blij als we een nieuw spel van een relatief nieuwe studio kunnen testen. We waren er dan ook als de kippen bij om Turtle Pop van Zengami te downloaden. In Turtle Pop spelen we als Bebo, een schildpadje met een gigantische aaibaarheidsfactor, en zijn vriendjes die al even buitenaards schattig zijn. De schildpadjes ondernemen een zoektocht naar de verloren gelopen schildpadjes, die verstopt zitten op de verschillende eilande waar ze wonen.

Eigenlijk is dit gewoon een puzzel platformer. Elke schildpad heeft zijn eigen speelstijl die de speler kan helpen. Met één druk op de knop laten we de Turtle Genie verschijnen, een zwevende schildpad die ons helpt door blokjes te wisselen van plaats om een doorgang te maken. Hij kan ook bommen en voedsel droppen. De bommen spreken voor zich: ze doen boem. handig om obstakels of vijandelijke bommen op te blazen. Het voedsel geeft de schildpadden een tijdelijke bonus, zoals hoger springen. Het geneest ook reptielen die te dicht bij bommen in de buurt zijn gekomen, of een ander ongeluk tegenkwamen.

tp1.png

 

De verloren schildpadden terugvinden is lang niet zo makkelijk. We kunnen overschakelen tussen de padden die zichtbaar zijn op het scherm en ze afzonderlijk besturen. We kunnen ze ook linken met de hoofdpad, zolang ze dicht genoeg in de buurt zijn. Gelinkte beestjes doen alle bewegingen van de hoofdpad na. Dat kan zeer behulpzaam zijn, maar werkt soms ook keihard in ons nadeel. Gevaarlijke afgronden en kliffen moeten overwonnen worden en bommen moeten ontweken worden. Er schuilt overal gevaar, en soms is het begeleiden van de schildpadjes een nagelbijtende, gekmakend van de stress ervaring.

tp2.png

 

Wat Turtle Pop zo origineel maakt, gebeurt hoofdzakelijk tussen de levels door. Hoe meer we spelen, hoe meer kaarten we verzamelen. Met die kaarten kunnen we onze Genie upgraden. Hem meer bommen of voedsel laten dragen bijvoorbeeld. Sommige kaarten brengen ook muntstukken op, die dan op hun beurt weer kunnen gebruikt worden om de kaarten te upgraden. Ingewikkeld? Helemaal niet, in-game hoef je de kaarten niet eens te gebruiken.

tp3.png

Turtle Pop mag er dan wel schattig uitzien, iets wat het meteen het label 'voor kinderen' opkleeft, maar we zijn er zeker van dat menig volwassene dit ook graag zal spelen. Wij alleszins wel, en we kijken reikhalzend uit naar meer van Zengami.

MindBender

08-03-18

The Final Station (SWITCH)

final station,switchMeer dan een eeuw geleden werd de mensheid voor het eerst bezocht door een niet zo vreedzame, buitenaardse beschaving. Grote gebieden van de planeet werden verwoest en mensen hergroepeerden zich in nieuwe gebieden onder nieuwe leiders. Het nieuwe leiderschap stak de hoofden bijeen en liet de Guardian bouwen, een gigantische vecht-robot. Zo was de mensheid voorbereid voor een tweede invasie. En die tweede invasie komt er, net voor de Guardian helemaal af is. Een treinbestuurder krijgt de taak om langs de verschillende gebieden te sporen en de twee laatste cruciale onderdelen van de Guardian op te pikken. Daarna kan hij richting eindstation, waar de robot wordt afgewerkt…

Zo gaat The Final Station meteen van start. We spelen de treinconducteur en rijden al meteen naar onze eerste bestemming. Bij elke halte onderweg stopt de trein en wordt hij vastgezet met een automatisch slot. Dan mogen we uitstappen en te voet op zoek naar de code die het slot ontgrendelt. Een stukje papier met wat cijfertjes op vinden in een post-invasie omgeving is echter moeilijker dan het lijkt. Her en der zitten besmette mensen verstopt, die ons bloed willen drinken. Gelukkig kunnen we ons verdedigen met gevonden wapens, maar meer dan eens moeten we op zoek naar een omweg of een andere manier om een grote bende monsters te omzeilen.

final station,switch

Op zoek naar de code komen we ook heel wat andere dingen tegen die we kunnen gebruiken. Voedsel, munitie, verbanddozen of materialen om die drie essentiële dingen zelf te maken. En heel af en toe vinden we ook nog overlevenden, die maar wat graag een plaatsje op onze trein willen.

final station,switch

Eens we een gebied hebben doorkamd, en de code voor het slot hebben gevonden kunnen we verder met onze trein. Tijdens de trein spreken de passagiers met elkaar en vangen we flarden van de plot op. Veel tijd om aandachtig te luisteren hebben we echter niet, want zowel de trein als de passagiers hebben aandacht nodig. Passagiers kunnen honger krijgen of langzaam achteruitgaan door een verwonding. Wij moeten hen op de been houden door tijdig ons voedsel en verbanddozen te delen. Doen we dat niet, sterven ze een gewisse dood, en ontvangen we geen bonus in het eindstation. De trein heeft ook een aantal onderdelen die af en toe aandacht vragen. Delen die moeten gekoeld worden, verbruik dat moet op peil gehouden worden, communicatiesystemen… Kortom: geen momentje rust voor de vlijtige conducteur.

final station,switch

The Final station is volledig 2D, lineair én 8bit. Lekker retro dus. Maar de trouwe lezer weet uit eerdere reviews dat we daar best wel van houden. Koppel dat aan een boeiend, mysterieus verhaal in een futuristische, post-apocalyptische setting, tel daarbij de extra DLC episode op, en je weet dat de Game-Patrolredactie helemaal is verkocht.

MindBender

07-03-18

Little Triangle (SWITCH)

little triangle, switchNet nu we dachten dat we af waren van onze slechte gewoonte om consoles in twee te breken en controllers door de lucht te gooien als we verliezen, krijgen we Little Triangle in onze schoot geworpen. En staan we opnieuw bij af…
In Little Triangle besturen we een van de hyperschattige driehoeksmensjes. Hun wereld werd net verwoest door boosaardige buitenaardse kwaadaardigaards en veel van hun soortgenootjes werden ontvoerd. Het is aan ons om die arme driehoekjes te redden en de slechte robots te verslaan, gewapend met alleen onze reflexen.

Het enige wat we moeten doen, is ons kleine driehoekje door een reeks levels van stijgende moeilijkheidsgraad naar de uitgang loodsen. Klinkt makkelijk, toch? Fout! De levels zitten barstensvol puntige spiesen, zuurpoelen, niet-aflatende vijanden, messcherpe zagen, dodelijke laserstralen… En daar staan we dan, met een klein misvormd kereltje dat alleen maar goed is in springen.

little triangle, switch

En vreemd genoeg is spelen toch zeer geestig. Proberen een obstakel te omzeilen, miezerig falen en opnieuw moeten beginnen blijft plezant. Al snel springen we overmoedig van checkpoint naar checkpoint, redden we gijzelaars en verzamelen we diamanten die overal verspreid liggen. Alleen maar door heel behending te springen.

little triangle, switch

Het spel ziet er ook heel mooi uit. De animaties zijn dan misschien wel heel sumier, en de tekenstijl wat kinderlijk, maar het past. We zijn verknocht aan de simplistische stijl. Op een of andere manier is het de perfecte stijl voor Little Triangle.

little triangle, switch

Onze enige klacht tijdens het spelen is gericht op de besturing. Precies calculeren waar je personage landt wordt erg moeilijk als het na landing niet onmiddellijk stilstaat. Heel wat sprongen mislukken daardoor, en onze frustratie die opgedreven wordt door de stijgende moeilijkheidsgraad, wordt hierdoor alleen maar groter. Of misschien hebben we dringend een nieuwe controller nodig, na iets teveel frustratie-gooien met onze huidige…

MindBender

06-03-18

Dragon Sinker (SWITCH)

, switch, KEMCOEen goede RPG wordt altijd gesmaakt. Zeker als het gaat om een heerlijk typische JRPG die de beste elementen uit beproefde games door de mixer haalt en er eigen kruiden aan toevoegt. Laat dat nu precies zijn wat Dragon Sinker je te bieden heeft.

Bij KEMCO en Exe-Create weten ze maar al te goed wat ze doen en dat bewijzen ze weer eens met een 8-bit retro-avontuur dat er uitziet als een van de eerste Dragon Quest-games, qua verhaallijn doet denken aan Lufia en voor de gameplay een nieuwe twist geeft aan het jobsysteem uit Final Fantasy V.

Jaren geleden werkten mensen, elfen en dwergen samen om de kwaadaardige draak Wyrmvarg te verslaan. Dat was vrijwel goed afgelopen. Althans, niet voor de draak. En raad eens wie ondertussen een comeback heeft gemaakt? Inderdaad. Nu is het aan een nieuwe generatie om de legendarische wapens op te nemen en het geschubde onding terug onder de zoden te krijgen. 

, switch, KEMCO

Zoals je wellicht verwacht van iedere RPG, sleep je een kleurrijke cast doorheen alle hoeken en gaten van de wereld. Van grasvlaktes over bergen tot grotten en exotische locaties. Je vecht turn-based tegen monsters en bazen, slaapt in herbergen en verhoogt de stats van je personages met wapens en uitrusting. En uiteraard beoefent elk personage een eigen job: krijger, dief, priester, bakker… Noem maar op! Job beu? Een beetje loopbaanbegeleiding verandert je magiër zonder problemen in een troubadour.

Tot daar het platgetreden pad. Dragon Sinker voegt een geheel nieuwe dimensie toe aan het genre doordat je nu je eigen teams moet samenstellen. Je bestuurt tot drie groepen van elk vier personages en wisselt volledige teams in wanneer jij dat wil, zelfs tijdens gevechten. Geen overbodige luxe want zoals het een goede JRPG betaamt, zijn sommige vijanden extra-gevoelig aan bepaalde soorten aanvallen en zelfs bepaalde personages. Vergelijkbaar met Pokémon: je laat je Pikachu het niet opnemen tegen een grond-type Pokémon. En laat nu net die groepssamenstelling zo cruciaal zijn. Hoe meer dwergen in een team, hoe lager de kans dat een aanval een teamgenoot verblindt of vergiftigt. Elfen zorgen er dan weer voor dat je aanval of verdediging niet kan zakken. Combineer dat met een keuze uit meer dan 16 verschillende jobs en je merkt al gauw dat Dragon Sinker heel wat interessante strategische keuzes biedt.

En je hebt wel degelijk heel wat in handen, tot dialoog toe. De dialoogopties die je worden voorgeschoteld, hebben geen invloed op de latere uitkomst van het spel. Ze lokken wél leuke reacties uit van je gespreksgenoten.

, switch, KEMCO

Laat je niet misleiden door de aandoenlijke retro-animatie of de eenvoudige opvattingen uit eerder JRPG’s: je tegenstanders in Dragon Sinker zijn niet bepaald doetjes. En net als je denkt ze eindelijk de baas te kunnen, gooit het spel je een paar listige boefjes toe. Makkelijk te remediëren, maar je moet het tijdig inzien. Er zijn geen save points in het spel, je bewaart je voortgang wanneer je wil. Tenminste, als je eraan denkt dat te doen. Gelukkig laten je reisgezellen je tijdig weten wanneer je een baasgevecht nadert. Verlies je toch onverwacht? Al is het een schijnbaar onbeduidende slag? Dan krijg je de kans om het gevecht van meet af aan opnieuw te voeren. Zolang je niet opgeeft, is er niets verloren.

Af en toe hebben je bondgenoten nood aan een beetje training voordat je het volgende gebied doorkruist. Dit voelt nooit aan als een moeizame klus. De vele kleine queesten die je her en der in dorpen en steden vindt, sturen je vaak terug naar gebieden waar je al bent geweest. Handig om extra ervaringspunten te verdienen. En hun beloningen zijn niet te versmaden: krachtige wapens, zeldzame toverdranken en nieuwe personages/jobs om de veelzijdigheid van je team mee aan te dikken.

, switch, KEMCO

Eens je eraan begint, zal je Dragon Sinker niet gauw wegleggen. Doe je dat toch? Dan kan je het spel weer makkelijk opnemen: de besturing voelt intuïtief aan, het volgende punt in je queeste wordt op de landkaart aangeduid en in het menu lees je een handige samenvatting van het verhaal.

Zelfs vandaag nog vieren de gouwe ouwe RPG’s hun hoogdagen, alsof ze nooit zijn weggeweest. KEMCO doet dat succes vlotjes over met Dragon Sinker. Een waardevolle bijdrage aan je spelcollectie.

Marco

26-02-18

Aqua Kitty UDX (SWITCH)

aqua kitty,switchEen plots melktekort jaagt de kattenpopulatie van de hele wereld op stang. De beestjes zien zich genoodzaakt om melk te zoeken op minder conventionele plaatsen, met succes. Op de bodem van de oceaan wordt een melkader ontdekt. Samen met een bekwaam team kat-duikers, gaan we de zee op, vergezeld van talloze kat-trozen en een kat-pitein (sorry, deze woordspeling konden we niet laten liggen - nvdr).

"Veel gekker hoeft het niet te worden," horen we jullie al denken, beste lezers, maar hou jullie klaar: het wordt gekker. Onze taak is het beschermen van die schattige kat-melk-duikertjes terwijl ze de melkpompen bedienen. Want er liggen alle soorten gevaar op de loer. Mysterieuze zeemonsters proberen ons het hoekje om te helpen, terwijl vreemde kwallen onze katduikertjes proberen te ontvoeren. Gelukkig is onze duikboot voorzien van allerlei wapentuig en liggen er powerups voor het rapen.

Spelen gaat lekker vlot. We kunnen naar links of rechts varen om alle tuig aan gort te knallen. Het duikbootje bestuurt lekker makkelijk en de extra turboshot krijgt de grootste vijanden klein. De moeilijkheidsgraad schiet echter pijlsnel omhoog, en al gauw betrappen we ons op momentjes van diepe droefheid wanneer er weer een poesje verloren gaat.

aqua kitty,switch

Herspeelwaarde is hoog, zeker als omdat we in elk level alle katjes in leven willen houden. Wie daar niet lang genoeg zoet mee is, kan nog verder in de arcade mode. Daarin krijgen we slechts een beperkt aantal levens. Eenmaal op, moeten we weer helemaal vanaf nul herbeginnen. Gelukkig liggen hier diamanten voor het rapen, waarmee we tijdens het spelen sterkere wapens voor onze duikboot kunnen kopen.

aqua kitty,switch

Daarnaast kunnen we ook nog aan de slag in de Dreadnought mode. Daarin moeten we per level een gigantisch schip zien te vernietigen. Ook hier lijkt het alweer simpel, maar elk schip wordt beschermd door talloze kanonnen en extra vijanden.

En er is nog meer! In Infinite Espresso worden we losgelaten in een donkere oceaan en kunnen we los-gehen tegen een eindeloze stroom vijanden, zonder dat we ons moeten bekommeren over katjes. Gewoon hersenloos knallen.

Tel bij dat alles een heerlijke retro 8-bit look en soundtrack en wij zijn verkocht. Jaja, gekker moet het niet worden. Aqua Kitty is een pareltje om zonder twijfelen aan te schaffen. Zeker met het miniscule prijskaartje dat eraan bengelt.

MindBender