21-08-17

Sine Mora Ex (XBOXONE)

sine Mora Ex, xboxoneWij van de redactie zijn niet vies van een bullet hell shootertje op zijn tijd. Rondvliegend alles aan gort knallen en ondertussen ook nog eens behendig triljarden kogels ontwijken….  We zijn er bar slecht in. Maar dat neemt niet weg dat we het uitermate amusant vinden. We blijven volhouden, want oefening baart kunst toch?
Zo ook met Sine Mora Ex. We knallen en ontwijken dat het een lieve lust is en de glimlach op ons gezicht wordt alsmaar groter. 

Sine Mora Ex verscheen eerder al zonder de Ex in de titel. Deze heruitgave ziet er niet alleen beter uit, maar voegt ook wat extra toe aan het verhaal…  waar we eigenlijk toch niet veel van begrijpen. Tussen elk van de 7 levels krijgen we een flard verhaal te horen, verteld door een van de hoofdpersonages. Het ligt misschien wel aan ons, maar we kunnen er kop nog staart aan krijgen. Wat we hebben onthouden (/gesnopen):
Op de planeet Seol heerst er oorlog tussen het Layil Empire en het Atarach Koninkrijk van het Enkie ras. Het conflict escaleert zodanig dat het Empire beslist om atoombommen te droppen op de Enkies. Eén piloot, Argus Pytel, weigert en wordt ter plekke geëxecuteerd door zijn crewleden. Wij spelen afwisselend als verzetsstrijders van de Enkies en als Ronotra Koss, de vader van de vermoorde piloot. Allen willen zich wreken op het Empire.

De plot lijkt simpel, maar intriges en verschillende tijdlijnen die door elkaar heen lopen maken de boel alleen maar ingewikkelder en onoverzichtelijk.  We besluiten al gauw om ons pogingen er iets van te begrijpen te staken. We concentreren ons liever op schieten en ons vergapen aan de decors.

sine Mora Ex, xboxone

Want wat een mooi spel is dit zeg! De achtergronden lijken wel geschilderd, de vijanden zijn ongelofelijk mooi ontworpen en de verschillende speelbare vliegtuigjes overtreffen elkaar in coolness factor. Koppel daar nog een opzwepende soundtrack aan vast en wij zijn zoet voor een paar uur. De verschillende moeilijkheidsgraden smeken om herspeeld te worden, en wie daarmee klaar is, kan nog aan de slag samen met een vriend of in de arcade mode.

sine Mora Ex, xboxone

Niet alleen de visuals maken van Sine Mora Ex een uitblinkertje. De spelmechaniek blaast ook een frisse wind door het genre. Want voor een keertje zijn we niet gebonden aan een metertje dat onze schade toont en ons laat ontploffen wanneer het op nul staat. In Sine Mora draait alles om tijd. Op elk onderdeel van een level staat een tijdslimiet. Telkens we geraakt worden telt die sneller af en eenmaal de teller op nul staat: boem. Gelukkig kunnen we met behulp van powerups en speciale wapens de tijd terug laten draaien.

sine Mora Ex, xboxone

Echt een briljante shoot-em-up dit. Alleen jammer dat het verhaal een wikipedia pagina op zich nodig heeft om begrepen te kunnen worden… 

MindBender

30-05-17

Utawarerumono: Mask of Deception (PSVita)

utawarerumonoSoms zijn er zo van die games waar wij absoluut niet in geraken. Het verhaal boeit ons niet, de gameplay valt tegen, de besturing is te stroef… Het klikt soms gewoonweg niet. Tussen JRPG’s en ons bijvoorbeeld: gewoonweg geen klik. Iets aan de Japanse rollenspellen stoot ons af. En toch blijven we proberen, keer na keer, omdat de buitenwereld ons laat geloven dat we iets aan het missen zijn. Dus besloten we om Utawarerumono: Mask of Deception te downloaden. Om zo JRPG’s nog een allerlaatste kans te geven…

Het hoofdpersonage wordt wakker in een vreemde wereld met een ernstige vorm van geheugenverlies. Hij herkent de wereld niet, en weet op de koop toe zelfs zijn eigen naam niet meer. De wereld wordt bevolkt door mens/dier kruisingen en hij wordt gered door een meisje met kattenoren en een staart. Ze neemt hem onder haar hoede, en samen gaan ze op pad.

utawarerumono

Boeiend verhaal, met een vleugje mysterie en een hoop suspense. Genoeg om ons te overtuigen zouden we zo denken. Maar het lukt niet. De vreemde humor en de Japanse voiceovers leiden ons teveel af. Het helpt ook al niet echt dat we het eerste kwartiertje alleen maar dialogen te lezen krijgen. We wachten tevergeefs op wat actie.

Als die actie na een kwartiertje eindelijk komt, klaart de hemel een klein beetje op. We mogen een roedel wolfachtige beestjes te lijf gaan. Dat gebeurt in ware RPG-stijl: iedereen beweegt om de beurt, en voert een actie uit. Het gaat vlot, en we hakken de wezens al snel in de pan. Daarna volgt jammer genoeg weer een hoop plot, en zijn we weer verdoemd tot de x-knop om dialoog weg te klikken.

utawarerumono

De sterkte van Utawarerumono blijkt meteen ook zijn zwakte te zijn. Het verhaal is heel erg uitgebreid, goed geschreven en heel erg boeiend, maar helaas gaat de actie gebukt onder het narratieve gewicht. We lijken wel urenlang bezig met plot lezen voor we nog eens een gevecht kunnen aangaan. Na het gevecht worden we weer onderworpen aan een flinke brok plot, en dan mogen we een keuze maken. Daarna volgt weer een half boek plot…

utawarerumono

Hoewel we onder de indruk zijn van de mooie design, de prachtige filmpjes en het verhaal, is Utawarerumono toch maar niks voor ons.  Fans zitten hier ongetwijfeld kwijlend op te wachten, maar wij hadden dit verhaal beter kunnen smaken in boek-, strip- of tekenfilmvorm.

MindBender

28-05-17

Crossout (PSN)

crossout, PSNOf we een spel wilden testen dat volledig draaiden rond auto’s en geweld? De woorden “Mad Max”, “alles is mogelijk” en “post-apocalyptisch” vielen herhaaldelijk. En wij, liefhebbers van het post-apocalyptische Mad Max alles is mogelijke genre waren meteen verkocht.

In Crossout draait alles inderdaad om auto’s en geweld. We spelen een chauffeur in een post-apocalyptische omgeving, die ons sterk deed denken aan de Mad Max franchise. We moeten een auto bouwen en die bewapenen, om daarmee in de arena ten strijde te trekken tegen andere chauffeurs. Het spel belooft ons dat alles mogelijk is, en om dat te bewijzen, laat het ons toe om een kijkje te nemen naar creaties van andere spelers. Tanks, auto’s met raketmotoren, bolides die zo vol staan met pinnen dat het wel stekelvarkens lijken… Alles lijkt inderdaad mogelijk. Vol goede moed gaan we aan de slag.

crossout, PSN

Of tenminste; dat proberen we. De eerste auto die we gratis en voor niks krijgen aan de start van het spel lijkt nergens op. We ontmantelen hem netjes deel per deel, en beginnen aan de heropbouw. Helaas hebben we alleen de originele delen van onze startkar ter beschikking. Meer dan een paar wapens van plaats wisselen lukt ons voorlopig niet. Extra onderdelen moeten we vrijspelen, of kopen met in-game currency die we kunnen verdienen door onderdelen te verkopen, of door microtransacties…

We roeien dan maar met de riemen die we hebben en rollen de arena binnen met onze aftandse bestelwagen met mitrailleurs op zijn dak. De eerste missie belooft ons een shotgun als we haar tot een goed einde brengen. Opzet van de missie: versla zo snel mogelijk de 4 tegenspelers samen met je drie medespelers. De teller telt af naar nul en het startsein wordt gegeven. We duwen de stick naar voor… en draaien naar links, alwaar we vol gas de speler naast ons rammen.

En dat brengt ons al meteen bij een eerste struikelblok: de besturing.

crossout, PSN

Wagens in Crossout worden uitsluiten met de linkerstick bestuurd. Links en rechts is draaien, vooruit duwen is gas  geven, achteruit is remmen en achteruit rijden. Helaas zijn de sticks zo gevoelig, dat rechtdoor in een rechte lijn rijden quasi onmogelijk wordt. Onze auto slingert van links naar rechts, is bijwijlen compleet stuurloos, en knalt overal tegenop.

We houden toch vol en slepen met moeite de overwinning binnen. Maar geen shotgun. Alleen wat reserveonderdelen. Blijkt dat de te verdienen beloning slechts af en toe effectief uitgedeeld wordt. Balen!

crossout, PSN

We proberen dan maar de volgende missies, waar andere dingen te verdienen vallen, maar ook daar hetzelfde liedje. Op de koop toe blijft de opzet van de missie ook steeds dezelfde. Ofwel de vijand verslaan, ofwel zijn kamp veroveren. Als we missie 5 proberen, of een andere speelmodus, krijgen we de melding dat we nog niet genoeg geleveld zijn daarvoor. En hoe levelen we? Juist ja, door die eerste vier missies steeds opnieuw te herspelen. Als we uit verveling dan maar proberen om een nieuwe bolide ineen te sleutelen, blijkt dat we nog steeds niet genoeg reserveonderdelen hebben verdiend. En hoe verdienen we meer? Juist ja… Herspelen.

Crossout leek dolle pret op papier, maar in de praktijk wordt het al snel een vervelend, slecht bestuurbaar repetitief geeuwfestijn.

Jammer.

MindBender

22-05-17

Injustice 2 (PS4)

injustice 2, ps4O jee; het rommelt weer in het DC-universum. De trouwe speler herinnert zich vast nog wel de gebeurtenissen van Injustice: Gods Among Us. Superman werd gek nadat de Joker hem een zwangere Lois Lane liet vermoorden. Superman keelde de clown, en veranderde in een megalomane zak die over de wereld wilde heersen en alle criminelen wou ombrengen. Het was hem nog bijna gelukt ook, maar gelukkig staken Batman en een paar trouwe kompanen stokken in de wielen.

Injustice 2 gaat gewoon verder waar 1 ophield. Vijf jaar na zijn overwinning op Superman, probeert Batman de wereld weer te herstellen. Een nieuwe groepering superschurken aangevoerd door Gorilla Grodd , gooit echter roet in het eten. Batman en de zijnen proberen Grodd te stoppen, maar ontdekken dat Grodd slechts een marionet is in de handen van een veel grotere dreiging.  Een dreiging waarvoor ze Superman zullen nodig hebben…

injustice 2, ps4

Injustice 2 speelt als iedere doorsnee fighting game. Er zijn knopjes om te slaan en te schoppen, te blocken en te springen. Combo’s vliegen van het scherm en de juiste volgorde knopjes indrukken zorgt voor indrukwekkende aanvallen. Net als in de eerste aflevering is er ook een supermeter. Eens die opgevuld is, kunnen we indrukwekkende supermoves uitvoeren, die ongelofelijk veel schade aanrichten.

injustice 2, ps4

Helemaal nieuw is het gear systeem. Na gevechten worden we beloond met stukken uitrusting. Delen van kostuums, of nieuwe wapens. Die kunnen we dan gebruiken om onze vechtjassen sterker te maken. Denk RPG, maar dan in een fighting game. Hoe meer we met een figuur spelen, hoe sterker die ook wordt. Levelen en Fighting games: nooit gedacht dat we de combinatie ooit zouden zien, maar het werkt.

injustice 2, ps4

Comics en fighting games. Twee dingen waar wij fan van zijn. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat wij keiharde fan zijn van Injustice 2. De (vrij korte) singleplayer spelen we geheid opnieuw om het alternatieve einde te weten te komen. We blijven verder vechten in de losse battles, in de vage hoop dat we ooit alle gear zullen verzameld krijgen. En we blijven verder op elkaar inhameren, gewoon omdat het lekker vlot gaat en heel erg leuk is.

MindBender

09-05-17

Little Nightmares (PS4)

little nightmares,ps4In al het grote geweld van racers, first person shooters en andere brulboeien, is het soms moeilijk om een fijn adventure terug te vinden. Laatst botsten we op Little Nightmares, een leuke combinatie van adventure en platformer. We besturen Six, en klein geel figuurtje in een reusachtige donkere wereld, The Maw. Six ontdekt dat ze gevangen zit samen met andere kinderen. De bewaker van the Maw voert kinderen aan de lopende band aan de bezoekers. Six wil uiteraard niet eindigen als toetje, en besluit te ontsnappen. Gewapend met enkel een aansteker gaan we op pad.

 

little nightmares,ps4

We banen ons een weg doorheen de nachtmerrieachtige wereld, die lijkt ontworpen door Tim Burton. Elke kamer bevat een of meerdere hindernissen, die Six moet overwinnen. Die hindernissen kunnen simpel zijn, een deur openen met een hendel bijvoorbeeld. Maar even goed moeten we vijanden ontvluchten, dodelijke valkuilen ontwijken of obstakels beklimmen.

little nightmares,ps4

We zeiden al dat Six gewapend is met een aansteker. Daarmee kunnen we licht maken in donkere gebieden, en lantaarns aansteken. De pyromanen onder ons die al meteen de hens in vijanden willen jagen, zijn eraan voor de moeite. Six is een pacifist van nature, en kan niet vechten. Vluchten en verstoppen zijn de enige opties.

little nightmares,ps4

We zijn echt wild van Little Nightmares. Visueel is alles puik in orde. Prachtig design, dat ons (we zeiden het al) heel hard doet denken aan het werk van Tim Burton. Een sterke soundtrack, die ons helemaal in de beklemmende sfeer dompelt. En een speelervaring die heel intens is. Voor we het beseffen zijn we langer dan een uur aan het spelen. Helemaal opgezogen in de wereld van Six. Niet in staat om de controller weg te leggen en haar aan haar lot over te laten. En daaraan kunnen we misschien meteen het enige minpuntje koppelen: de lengte van Little Nightmares. Na een paar uur spelen zijn we helemaal klaar…

Niettemin toch een dikke aanrader!

MindBender

06-04-17

This Is the Police (PS4/PC/XONE)

this is the police, ps4Onlangs kregen wij een aanlokkelijk aanbod: de kans om 180 dagen lang baas van de politie te worden. Gretig en open voor nieuwe uitdagingen besloten we de kans aan te nemen. Groot was onze ontgoocheling toen we leerden dat het aanbod geen echte positie inhield. Enkel en alleen maar een exemplaar van de management sim This is the Police.

De ontgoocheling is echter gauw weer over. We worden meteen weer enthousiast van de leuke jazz soundtrack die door onze speakers klinkt. Fijne, minimalistische tekeningen vertellen het verhaal en strelen tegelijk onze oogbollen. Ja, hier worden we echt blij van, ook al vertelt This Is the Police het vrij deprimerende verhaal van Jack Boyd. Politiecommissaris op de rand van (gedwongen) pensioen, verlaten door zijn vrouw, regelmatig stomdronken te vinden in de plaatselijke stripclub, en duchtig op zoek naar een half miljoen dollar om zijn mager pensioentje aan te vullen. Het duurt niet lang voor de maffia komt aankloppen met een samenwerkingsvoorstel…

En zo gaat This Is the Police van start. We krijgen controle over politieagenten en rechercheurs, verdeeld over twee shifts. Bedoeling is dat we hen gebruiken om de misdaad in de stad binnen de perken te houden, af en toe een helpende hand te bieden aan de lokale middenstand en vriendendienstjes voor de maffia laten uitvoeren. En dat alles terwijl we onze agenten mentaal en fysiek gezond moeten houden.

this is the police, ps4

De besturing verloopt via een vlot menusysteem.  In het linkerdeel van het scherm verschijnen de verschillende oproepen aan de alarmcentrale die we met een druk op de knop kunnen beantwoorden. Iedere oproep heeft een ernstigheidsgraad en hoe hoger die is, hoe meer agenten we kunnen sturen. Daarnaast hebben we ook de serieuzere misdaden, die een of meerdere rechercheurs verlangen. Eens de rechercheurs een zaak opstarten, brengen ze regelmatig verslag uit in de vorm van frames. Als we de juiste frames in de juiste volgorde plaatsen is de zaak opgelost en kunnen we de verdachte laten aanhouden. Klinkt allemaal heel simpel, maar niks is minder waar.

this is the police, ps4

We worden immers met tal van dilemma’s bestookt. Het stadsbestuur dat ons vraagt om meer vrouwelijke agenten aan te nemen bijvoorbeeld. Als we die wens inwilligen, moeten we een paar meer ervaren mannelijke collega’s de laan uitsturen. Negeren we de vraag, dan dalen we in de achting van het stadsbestuur en zijn die geneigd om onze aanvragen voor meer personeel of een hoger loon te weigeren… Hoe verder we vorderen in het spel, hoe meer oproepen er ook binnenkomen. Met een gelimiteerd personeelsbestand, kunnen we niet alle oproepen beantwoorden en het gebeurt regelmatig dat we met de handen in het haar zitten.  Sturen we agenten naar het jongetje dat alleen thuis zit en iets gehoord heeft, of sturen we ze naar de man op de brug die dreigt met zelfmoord?

this is the police, ps4

Het hek is helemaal van de dam wanneer een tweede gangsterbende de controle van de maffia probeert over te nemen. Jack wordt gedwongen een kant te kiezen, en logischerwijze wordt ons takenpakket uitgebreid met versterking leveren aan de kant die we kiezen.

This Is the Police is een leuke sim, maar dreigt een beetje kopje onder te gaan in een zee van herhaling. De oproepen beginnen hoe langer hoe meer op elkaar te lijken en we betrappen onszelf er op dat we mechanisch te werk gaan. Alleen de stijgende moeilijkheidsgraad redt ons van de sleur, maar we kunnen ons goed voorstellen dat beginners in het genre net hierdoor gaan afhaken.

MindBender

(review gebaseerd op PS4 versie)

27-03-17

2DARK (PS4)

2dark, ps4Er verschijnen steeds meer indiepareltjes. En wij reviewen uiteraard het liefst van al pareltjes. Zeker wanneer een één van die pareltjes werd ontwikkeld door een van de makers van Alone in the Dark, nog zo’n pareltje waar wij in onze jaren aan verslingerd waren…

In 2Dark spelen we de rol van Smith, een geschorste rechercheur. Jaren geleden werd Smiths vrouw vermoord tijdens aan kampeertrip. Smiths zoon en dochter werden ontvoerd. Nu, jaren later, is Smith nog steeds op zoek naar zijn kinderen, en die zoektocht voert hem langs de meest sinistere kinderlokkers en de bloeddorstigste seriemoordenaars…

2Dark kreeg het genrelabel “adventure” opgekleefd, maar eigenlijk is het meer een stealthgame. Per hoofdstuk loodsen we Smith doorheen een locatie, waar we ongemerkt kinderen moeten vinden en veilig begeleiden naar de uitgang. En dat blijkt uiterst moeilijk. Elk level wordt bevolkt door gestoorde gangsters en bloeddorstige moordenaars.  We kunnen hen confronteren en overwinnen, maar dat blijkt vrij lastig en is bovendien erg lawaaierig. En lawaai is onze grootste vijand in 2Dark. Hoe meer we er maken, hoe groter de kans dat we opgemerkt worden door de horde vijanden.

2dark, ps4

Opmerkelijk is dat het spel geen voor de hand liggende stijl heeft. Waar we een hyper-realistische stijl verwachten werd gekozen voor een 16bit look, met schattige figuurtjes die een hoofd ter grootte van hun eigen romp hebben. Vreemd, vooral in combinatie met het thema, al het geweld en het bloed, maar het werkt.

2dark, ps4

Kunnen we hier dan ook meteen even laten neerpennen dat 2Dark ook aartsmoeilijk is? Net als de artstijl ligt ook de oplossing van het merendeel van de puzzels niet voor de hand.  We zoeken ons te pletter, om dan tijdens het slaken van een “eureka”-gil net iets teveel lawaai te maken. Er gaat geen level voorbij zonder vloek-momentje.

2dark, ps4

2Dark is een topper.  Een echte aanrader voor liefhebbers van zowel het adventure-, survivalhorror- en stealth-genre. Downloaden en spelen in het donker!

MindBender

15-03-17

Shovel Knight: Treasure Trove (SWITCH)

shovel knight, spectre of torment, switchTrouwe lezers herinneren zich vast wel hoe hard wij onder de indruk waren van Shovel Knight. Een pareltje van een platformer dat ons liet overlopen van nostalgische gevoelens aan het 8bit tijdperk. “Een aanrader,” zeiden we toen. We keken uit naar een vervolg.

Shovel Knight werd gestaag aangevuld met updates. De laatste nieuwe update is er nu voor Switch en werd samen met alle andere gebundeld  in “Shovel Knight: Treasure Trove”.

 

shovel knight, spectre of torment, switch

In Spectre of Torment, de laatste nieuwe campaign, krijgt Spectre Knight de hoofdrol . Wat ons meteen opvalt is de gelijkenis met het origineel.  Visueel lijkt alles nog steeds 8bit, de vijanden en ja, sommige omgevingen werden gerecycled. De hele spelmechaniek van het schatten verzamelen is zelfs klakkeloos gekopieerd. Maar wie maalt daar om? De pure fun die in het eerste deel zo hard aanwezig was, blijkt hier ook nog volop te heersen.

shovel knight, spectre of torment, switch

En ja, de moeilijkheidsgraad ligt hoog. En de checkpoints liggen soms nogal ver uit elkaar, maar dat hoort er gewoon bij. Telkens we desastreus de bocht uitgaan, beginnen we vloekend, maar met superveel zin, van voor af aan.

shovel knight, spectre of torment, switch

Zeiden we het vorige keer ook al niet?  Een aanradertje?  Twee duimen omhoog?

Wel, dan herhalen we het nu. Downloaden die DLC, en wie Shovel Knight nog niet heeft kan het goedmaken door alle DLC in één keer te downloaden met Shovel Knight: Treasure Trove!”

MindBender

09-02-17

Hitman (PS4)

hitman, ps4De laatste nieuwe Hitman heeft eindelijk een fysieke release! En wij amuseerden ons de laatste tijd al kostelijk met moorden.

Niet in het echt, natuurlijk.
Digitaal.

En allemaal om jullie een gedetailleerde review te kunnen bezorgen. Dus scheer die hoofden kaal, poets de 9mm op en lees mee (Hoe sneller dit achter de rug is, hoe sneller ik terug kan naar mijn onbezonnen moordpartijen. Digitaal, uiteraard.)

hitman, ps4

Deel één van het spel is een soort tutorial. We worden het begin van Agent 47 bij de Agency getoond. In het gigantische, afgelegen hoofdkwartier van de Agency mogen we als 47 de toelatingsproeven doorlopen. Iedere proef kan op verschillende manieren afgehandeld worden, en het spel spoort ons aan om er verschillende te proberen. De voorbereiding van een aanslag vergt dus heel wat tijd. Maar we amuseren ons even hard (misschien zelfs meer) met zoeken naar de ideale moord als met het moorden zelf. Van exploderende golfballen, vallende luchters, schietpartijen, simpele “ongevallen” of ingewikkelde plots met tuinhakselaars… Het kan allemaal in Hitman.

hitman, ps4

We kunnen niet genoeg benadrukken hoeveel verschillende mogelijkheden er wel niet zijn om een missie tot een goed einde te brengen. We kunnen die manieren terugvinden in het intel-menu. Daar kunnen we ze laten verschijnen op de kaart. Meestal gaat het over af te luisteren gesprekken, die ons een stap dichter bij de perfecte moord kunnen brengen. Sommige zijn vrij simpel (met de juiste vermomming dicht genoeg bij het slachtoffer geraken en tsjakka!) en andere zijn erg omslachtig (met de juiste vermomming en gereedschap een actie uitvoeren waardoor het slachtoffer zich verplaatst, en dan met opnieuw een andere vermomming het slachtoffer onrechtstreeks het hoekje om helpen). Heerlijk gewoon!

hitman, ps4

En meer is er eigenlijk niet aan.
Echt. Ga maar moorden. Hop! Wij zorgen wel voor een alibi. Beloofd.
Alleen in het spel natuurlijk… 

MindBender

27-05-16

UnEpic (PSV/PS4/PC/XBOXONE/WIIU)

unepic, ps4Hoera! alweer een indie-pareltje op onze PS4!

In UnEpic gaan we op avontuur met Daniel. Hij is tijdens een avondje Dungeons and Dragons met zijn vrienden opeens in zijn eigen RPG terechtgekomen. Daniel komt allerlei stereotiepe RPG wezens tegen en wordt zelfs (zij het maar half geslaagd) bezeten door een kwade geest die hem vergezelt op zijn avontuur.

UnEpic is net dat wat de titel zegt: onepisch.  Onze hoofdpersoon draagt geen harnas van drakenschubben, spreekt geen Elfs en vecht niet zoals Conan. Hij is een doodnormale nerd, die gaandeweg ontdekt dat zijn nieuwe omgeving géén fantasie is.

RPG’s hebben ons altijd al geboeid.  Er is iets aan het concept dat ons aantrekt.  Door duistere gangen sluipen, schatten verzamelen en XP vergaren om sterker te worden.  Heerlijk gewoon.  Alleen blijven de meeste RPG’s niet boeien. Na de –tigste queeste geven wij het meestal op. Niet zo met UnEpic. We blijven gedreven verder spelen omdat we ons meer betrokken in Daniels verhaal. Wij zijn ook sullen, wij spelen ook graag D&D.  Wij zouden evengoed hem kunnen zijn!

unepic, ps4

We spelen ook graag platformers, en UnEpic kruist de RPG op een briljante manier met de spelmechaniek van een platformer. Daniel holt van hot naar her, springt en vecht met simpele drukken op de knoppen.  Geen moeilijke “to hit” berekeningen hier, en geen statische gevechten. Alweer een pluspunt vinden wij.

unepic, ps4

We kunnen UnEpic nog het best vergelijken met die Castlevania’s op DS. Het hoofdpersonage speelt als in een actiespel, maar het achterliggende XP-systeem en het inventorybeheer zijn duidelijk gepikt uit klassieke RPG’s. Daniel strooit zelfs met sarcastische opmerkingen en knipoogjes naar andere franchises, en ja: Castlevania krijgt ook een veeg uit de pan.

unepic, ps4

We kunnen niet genoeg benadrukken hoe hard we genieten van UnEpic.  Het spel is nu verkrijgbaar, dus we stellen gewoon voor dat jullie het kopen en aan het spelen slaan.  Afgesproken?

MindBender

(review gebaseerd op PSN-versie)

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende