10-10-17

Samurai Riot (STEAM)

srcovergp.jpg"Lang geleden dat we nog eens een beat-em-up speelden," zeiden we laatst nog tegen elkaar. "Zo eentje met samuraizwaarden en een hiphopperige soundtrack, die je ook met twee kan spelen." Onze woorden waren nog niet helemaal koud, of Samurai Riot verscheen op de redactie Steam-account!

In Samurai Riot spelen we als Tsurumaru of Sukane die de eer van hun clan verdedigen tegen rivaliserende clans. Tsurumaru is een traditionele samuraikrijger die met zijn zwaard de meeste vijanden moeiteloos klein krijgt. Sukane is dan weer een ninja, die vertrouwt op haar vuisten en bovendien nog eens hulp krijgt van haar vos, die haar overal volgt. De twee worden door de leider van hun clan uitgestuurd om het rebellenleger te vernietigen, maar niet alles is wat het lijkt...

08-Forest_Jurogumo.png

We slaan, schoppen en hakken ons een weg door een schier eindeloze bende vijanden, in een mooi getekend decor en op de tonen van een mengeling van traditioneel japans klinkende hiphopbeats. Vechten gaat vlot, de combo’s vliegen in het rond en worden alleen onderbroken om speciale moves uit te voeren. Het lijkt allemaal piekfijn in orde, maar net zoals in het verhaal is niets zoals het lijkt...

01-DawnTown.png

Want neem nou die soundtrack. Erg leuk en opzwepend, die samuraibeats. Maar per level is er maar één nummertje, dat vrij kort is en steeds herhaalt. Na een paar minuten spelen gaat het snel vervelen...

En die hordes vijanden! Het blijft leuk om ze kort en klein te slaan, maar als we goed opletten merken we welgeteld drie verschillende types op. Ze hebben misschien wel een ander kleurtje en soms een ander wapen vast, maar het blijven de drie zelfde ontwerpen. Alleen de eindbazen brengen variatie. Die eindbazen zijn stuk voor stuk schitterende staaltjes van creativiteit. Japanse demonen, spinvrouwen, kolossale spierbundels,...  Het lijkt wel alsof de ontwerpers alles uit de kast hebben gehaald voor de bazen, en niks meer over hadden voor het voetvolk...

07-Castle_KitsuneAir.png

Vrij nieuw in voor het genre zijn de keuzes die we moeten maken. Op bepaalde punten in het spel worden we voor verscheurende keuzes geplaatst. Zo kunnen we helemaal in het begin al kiezen of we loyaal blijven aan de leider van onze clan, of overlopen naar de rebellen en zo heel wat levens redden. De keuze bepaalt het verloop van het verhaal, maar ook hier weer geen verandering in vijanden. Kiezen we om over te lopen naar de rebellen en te vechten tegen onze voormalige makkers? Dan blijven de vijanden dezelfde als toen we tegen de rebellen vochten. Vreemd...

Samurai Riot is een leuke beat-em-up, die even kan boeien. Helaas heeft het spel wat last van herhaling...

MindBender

02-10-17

Slime-san (STEAM)

slime-san, pc, steamOf we soms geen interesse hadden in een spel over een druppel slijm, vroegen ze ons. Een druppel slijm, die werd opgegeten door een gigantische hongerige worm. En die nu zijn weg naar buiten zoekt, doorheen darmen en op de vormeloze, slijmerige hielen gezeten door een vloed allesverterend maagsap.
Stop, antwoordden we. We waren al verkocht bij het woordje slijm…

Slime-san heeft niet meer verhaal nodig dan wat ons werd gepitcht. Een hompje slijm, luisterend naar de naam Slime-san, werd op een van zijn wandelingen opgeslokt door een hongerige reuzenworm. Slime-san moet nu de uitgang zien te vinden voor het maagsap hem oplost.

Simpel. Eenvoudig. Less is more. Boenk erop.

slime-san, pc, steam

Hetzelfde geldt voor de vormgeving. Slime-san doet ons terugdenken aan het 8bit tijdperk. Met zijn 8bit sprites, zijn groen/paarse/blauwe kleurenpalet en de bliep-bloep-piepende soundtrack. Het ziet en hoort er allemaal gewoon zo leuk uit!

slime-san, pc, steam

En het spelen zelf? Alweer eenvoud. Slime-san moet een hoop obstakels overwinnen, voor hij naar een volgende scherm mag. Die obstakels gaan van afgronden, tot pinnen, poelen maagsap, bewegende platformen,… De typische platformer dooddoeners, zeg maar. Slime-san kan springen, vooruitschieten en bepaalde objecten kapotmaken en hij kan ook zijn dichtheid veranderen. Wanneer hij dat doet, veranderen er ook dingen in de achtergrond die kunnen helpen om verder te raken. Er zijn levels bij de vleet en de moeilijkheidsgraad stijgt exponentieel heel hard. Gelukkig is het spel vrij vergevingsgezind en mogen we iedere keer op hetzelfde scherm opnieuw beginnen.

slime-san, pc, steam

De besturing gaat ook vlotjes. Al moeten we hier een kleine kanttekening bij maken. Onze vertrouwde Thrustmaster Gamepad werd herkend, maar bleef heel dikwijls haperen.  Slime San sprong niet of later dan wij op het knopje drukten. Een vervelende bug, die het spel ei zo na onspeelbaar maakte. Opzoekwerk leerde ons dat we niet de enigen waren met een soortgelijk probleem. Wanneer we de makers hierover contacteerden, kregen we als antwoord dat ze nu eenmaal geen tijd hebben om elke controller vlot te laten werken en dat er met een Xbox-controller geen problemen zijn… De Xbox-controller van de redactie doet het inderdaad perfect, maar toch hadden we gehoopt onze Thrustmaster te kunnen gebruiken, of toch op zijn minst op een minder bot antwoordje van het debug team.
Ach ja…

Desalniettemin, toch een aanradertje voor platformerfans!

MindBender

Vive Le Roi! (STEAM)

vlrc.jpgWat als de Franse koning dan toch niet zo slecht was? Wat als het volk hem toch leuk vond, en niet juichend naar zijn executie keek?  Vive Le Roi schept een leuk alternatief universum, waarin het gewone volk probeert de koning te redden van het schavot…

In ieder level besturen we een jongen, die de koning moet bereiken.  De royal ligt aan de andere kant van het level te kermen onder een guillotine, bewaakt door een slapende beul. Als we de guillotine kunnen bereiken, zonder die wakker te maken, blijft het koninklijk hoofd netjes bevestigd aan de koninklijke nek, en mogen we een iets moeilijker level proberen.

 

De koning ongemerkt bereiken loopt echter niet van een leien dakje. Tussen hem en ons lopen namelijk gewapende soldaten rond, die onmiddellijk aan de alarmbel trekken wanneer ze ons zien. Die alarmbel wekt de beul en de koning wordt meteen een kopje kleiner gemaakt. Ongezien blijven is dus de boodschap. Gelukkig kunnen we ons op strategische plekken in het decor verstoppen.

vlr1.jpg

Wat ons meteen opviel is de leuke stijl van Vive Le Roi.  Alles speelt zich af in de schaduwen.  Geen gedetailleerde tekeningen dus, maar schaduwen en omtrekken. Wat ons pas menig uren later opvalt, is de verslavingsfactor.  Pas na uren spelen, ettelijke levels, en vele onthoofde koningen merken we op hoe lang  we eigenlijk al zitten te spelen!

vlr2.jpg

 

Een leuk puzzelaartje, voor liefhebbers van stealth of fijne artwork!

MindBender

01-09-17

Distrust (PC)

distrust, pcHet is bijtend koud. Te koud om buiten te blijven rondlopen, maar ik moet. Ik moet ieder gebouw controleren, moet brandstof vinden. En iets voor de kachel ook. Hout, of kolen. Dan kan ik terug naar de woonbunker, het warm maken en alle lichten aansteken. Misschien zelfs wat te eten zoeken. En rusten. Ik moet heel nodig rusten. Maar niet slapen. Nooit slapen, want dan komen ze…

Nee, alles is oké op de Game-Patrol redactie. Reddingswerkers zijn niet vereist. We zijn gewoon heel hard verwikkeld in Distrust. Een spel waarin je een groep Poolreizigers bestuurt, die een poolbasis onderzoeken. En er zijn rare dinge gebeurd op die basis… De bemanning is verdwenen en er hangen vreemde wezens rond. Wezens die aangetrokken worden door de deltapatronen die een slapend menselijk brein uitzendt…

Als je bij wat we net beschreven, meteen denkt aan een horrorfilm uit de jaren tachtig, dan ben je niet alleen. Distrust heeft heel wat elementen gemeen met die iconische jaren tachtig horrorfilm die we hier niet bij naam zullen noemen. Je weet wel, die film die rijmt op “The Bling”. Er zijn gestrande poolreizigers. Er zijn de obligatoire aliens die hen stalken en alles is overgoten met een synth-soundtrack.

Het doel van Distrust is je groep van twee (of drie naargelang je het derde slot hebt vrijgespeeld of niet) door zes zones te loodsen. Elk van die zones heeft een moeilijkheidsgraad die hoger ligt dan de vorige. Hoe verder we raken, hoe kleiner de kans om voorraden (voedsel, medicijnen of brandstof) te vinden en hoe meer wezens we tegenkomen. Die wezens komen ook in verschillende varianten. Er zijn de ‘normale’ wezens, die proberen om levensenergie uit onze personages te zuigen, maar die zijn het minst van onze zorgen. Er zijn ook andere types die aangetrokken worden door warmte- of energiebronnen en onze generatoren en kachels uitschakelen en ons zo een koude, bibberige dood laten sterven.

distrust, pc

Die wezens zijn dan nog niet eens de enige tegenstanders waar we te maken mee krijgen. Aangezien ze worden aangetrokken door slaap, is ons doel zo weinig mogelijk te dutten. Het lijkt gemakkelijk, maar lange slapeloosheid zorgt ervoor dat onze poolreizigers langzaamaan gek worden. Er zijn verschillende soorten gektes, gaande van licht enerverend (personages worden plots Shakespeare-experten en citeren constant zijn werk) tot irritant (vertekend perspectief, gereedschap kapotslaan uit woede) tot regelrecht gevaarlijk (al het eten verorberen, denken dat de andere personages aliens in vermomming zijn,…). Dus meer dan eens worden we geconfronteerd met gevaarlijk gedrag van onze eigen ploegmaats.

distrust, pc

En die puzzels. Elke zone is afgesloten met een deur. Om die deur open te krijgen moet er een puzzel opgelost worden. Dat kan gaan om het simpelweg vinden van de juiste sleutel tot het overhalen van een paar schakelaars in de juiste volgorde… Een extra moeilijkheid bij het ontsnappen van een zone dus. En zeiden we al dat ze willekeurig zijn? Als we na een keer proberen sterven in de kou, moeten we er niet op rekenen dat we bij een volgende beurt gewoon kunnen herhalen wat we deden. Nee, de puzzels en de spelomgeving ziet er bij iedere speelbeurt anders uit.

distrust, pc

Grote herspeelwaarde dus, ook door de overvloed aan speelbare figuren. Er zijn er vijftien in totaal, elk met zijn eigen unieke vaardigheden en kenmerken. Sommige zijn beter bestand tegen de koude, terwijl andere beter tegen het slaaptekort kunnen en andere weer beter kunen koken. Elk figuur vraagt om een anderespeelstijl, en telkens we een nieuw vrijspelen, krijgen we weer zin om nog eens te herspelen met een nieuwe groep.

Een aanradertje. En eens je begint te spelen, raden we ook aan om de lichten uit te laten. Doe nou maar gewoon, het helpt de sfeer. Vertrouw ons.

MindBender

20-04-14

Beware Planet Earth (PC/MAC)

beware planet earth, pcGeen idee vanuit welke uithoek van het heelal het knotsgekke strategiespel "Beware Planet Earth" op onze reviewstapel is geland.  Opeens was het er.  Inclusief groene mannetjes, vliegende schotels, graancirkels en verdwijnende koeien.  Kwatongen noemen het een voorbode van een Martiaanse invasie, nuchterder redactiegenoten hebben het over de laatste nieuwe telg van Lightmare Studios.  Hoe dan ook: we amuseren ons kostelijk!

Het opzet is vrij simpel.  Boer Barney zit opgesloten op z'n latrine en moet hulpeloos toekijken hoe buitenaardse wezens zijn koeien komen pikken.  De koeien zijn bij de groene mannetjes erg geliefd om op te experimenteren en de kudde van Barney slinkt zienderogen.  Gelukkig kan Barney beroep doen op ons.  Terwijl hij probeert om de WCdeur van het slot te krijgen, moeten wij de koeien beschermen.

Gelukkig heeft Barney een aantal hulpmiddelen voor ons.  Naast opgesloten op het toilet blijkt hij namelijk ook nog eens brilliant uitvinder te zijn.  Hij knutselt voor ons allerlei schroot in een handomdraai om tot wapens.  Frigo's vuren nu sneeuwballen af die de groenen trager maken.  Distilleertonnen schieten nu projectielen af en barbecues worden napalmspuitende doodsmachines.  Zelfs benzinepompen blijven niet gespaard van Barney's knutseldrang.

beware planet earth, pc

De Marsbewoners landen telkens op dezelfde plaatsen en volgen vandaar een vast pad naar de koeienweide.  Eens ze een rund te pakken hebben, moeten ze de hele weg terug naar hun schotel.  Het enige wat wij moeten doen, is de dodelijke machines een strategisch goede plaats geven.  We kunnen ze eender waar naast de weg plaatsen, zolang er geen obstakels de plaatsing verhinderen.  Het is wat goochelen met de types machines en hun plaatsing, en met het verdienen van de grondstoffen waarmee Barney knutselt, maar eens we het onder de knie hebben geraakt geen buitenaardse meer tot aan onze koeien.  Kort nadat ze zijn uitgestapt ligt hun ruimtehelm al aan diggelen en geven ze het op!

beware planet earth, pc

Vier seizoenen lang doen de Marsmannen verwoede pogingen om ons vee te komen plunderen.  Ninja-aliens, undercover aliens, muzikanten en roadies, soldaten met raketwerpers, wetenschappers met schilden, oproerpolitie,...  Een hele hoop groen tuig met eigen specialiteiten probeert ons strategisch te slim af te zijn.

beware planet earth, pc

We amuseren ons te pletter.  De tekenstijl is leuk, het spel is leuk, we liggen dubbel met de idiote Marsman-versies...  De vier seizoenen content zorgen voor aardig wat gameplay, maar wie toch nog niet genoeg heeft kan nog aan de slag in de moeilijkere Veteranmode, of met de verschillende challenges.  Nu voor een prikje te koop op Steam, dus niet aarzelen!  Kopen die handel of desnoods ruilen tegen een koe.

MindBender

(review gebaseerd op PC versie)

08-04-14

Evolve (PC/PS4/XBOXONE)

evolve, pcLaatst kwam er een uiterst leuk mailtje aan op de redactie.  Of we zin hadden in een hands-on preview van Evolve, de nieuwe teambased shooter van 2K?  De mail is nog niet koud, of ons antwoord is al terug gestuurd.  Natuurlijk hebben we zin!  En hoe!  Digitale monsters in de kont schoppen is namelijk toevalligerwijs één van onze favoriete bezigheden!  Hyperenthousiast begeven we ons die dag naar de supergeheime testlocatie op kantoor bij Global Image aan de Frankrijklei in Antwerpen. 

Euh…  voormalig geheime locatie. 

Oeps.

In Evolve draait het om een team van vier jagers.  Ze worden als voorhoede gedropt op planeten die gekoloniseerd moeten worden.  Hun doel: de gevaarlijkste inheemse fauna zoeken en vernietigen.  Elk van de jagers heeft daarvoor zijn eigen specialiteit.  De Assault is de zware jongen van het team.  Uitgerust met extra krachtige wapens is hij uitermate geschikt voor een frontale aanval.  De Support heeft een ondersteunende functie.  Hij kan teamleden beschermen en bombardementen laten neerkomen op het monster.  De Trapper is zowat de leider van het team.  Hij kan het monster opsporen door te zoeken naar sporen en door het plaatsen van geluidssondes.  Eens het monster is gevonden, kan hij het op één plaats houden met een harpoen en een energieveld.  Laatste en meest belangrijke teamlid is de Healer.  Hij zorgt niet alleen voor de fysieke gezondheid van het team, hij kan het monster ook verdoven en meer zichtbaar maken. 

evolve, pc

Al bij al een sterk team dus.  Maar wat maakt het bestaan van zo'n team nodig?  Maak kennis met het Goliath monster.  Een kruising tussen King Kong en Godzilla en zeer slecht gehumeurd.  Het monster is niet opgezet met de kolonisatiepoging van zijn planeet en zal zich koste wat kost verzetten tegen de indringers.

Na een korte intro worden we samen met collega's het testlokaal ingeloodst.  Vijf PC's staan er tevreden te zoemen.  Een 2K werknemer zal ons er, in de rol van trapper, doorheen de hands-on leiden.  Er blijft enkel de prangende vraag wie de rol van het monster op zich wil nemen.  Als een té enthousiaste kleuter die wil gekozen worden voor het populaire voetbalteam gooien we ons hand te lucht in.  Overweldigd door al dat enthousiasme werpt niemand protest op en mogen we plaatsnemen achter de PC waarop Goliath staat te wachten.  De andere rollen worden keurig verdeeld en sessie één gaat van start.

evolve, pc

Als monster worden we met een voorsprong op de planeet gespawned.  Terwijl de jagers nog onderweg zijn naar hun droppunt kunnen wij al een rustig plekje opzoeken om ons te verstoppen.  We maken gebruik van Goliaths klimvaardigheden en zoeken ons een plaatsje hoog op de rotsen.  Daar vinden we ook een roedel kleinere wezens die we vakkundig tot moes meppen en oppeuzelen.  Want hoe meer we eten, hoe vlugger we de volgende fase in onze evolutie bereiken.  Nog voor de jagers een kans gekregen hebben om hun omgeving goed te verkennen, hebben wij al genoeg gepeuzeld om naar de tweede fase te evolueren. 

In deze tweede fase is Goliath ietsjes groter geworden en naast onze twee basisaanvallen mogen we er nog een derde bijkiezen.  We kunnen al vuurspuwen en een verpletterende stormloop uitvoeren, dus kiezen we voor de immer populaire "aanval door middel van geworpen rotsblok".  Onze toegewezen coach wijst er ons op dat Goliath nu eigenlijk al sterk genoeg is om de jagers aan te kunnen, maar dan kennen ze ons nog niet.  Voorzichtig als we zijn gaan we verder op zoek naar eetklare fauna om verder te evolueren naar de finale fase drie.  Ondertussen modderen de jagers maar wat aan, geplaagd door taalproblemen (Walen, Vlamingen én een Nederlander die in het Engels communiceren, het blijft iets Babels hebben…).

evolve, pc

Enkele snacks later krijgen de jagers bericht dat Goliath fase drie heeft bereikt.  Angstkreetjes worden geslaakt, en de jagers slaan in paniek.  Omdat we nu geen reden meer hebben om ons te verstoppen kiezen we voor de frontale aanval.  Tegen de nu reusachtige Goliath hebben de jagers geen schijn van kans, en we hakken ze dan ook moeiteloos in de pan.  Er wordt unaniem gestemd voor een rematch, maar ook die loopt faliekant af voor de jagers.

In de volgende speelrondes nemen we de rol van de verschillende jagers voor onze rekening.  Communicatie verloopt nog steeds stroef ("Links, hij zit links!  Ik bedoel left!" "Which links?" "South!  Noord nu!") en Goliath blijft winnen door het pletten van de jagers of het vernietigen van hun basiskamp en inwoners.  Er blijft om rematchen gevraagd worden en iedereen amuseert zich kostelijk.  Er wordt zelfs niet geklaagd over de merkbaar gestegen temperatuur.  Vijf high performance PCs in een kleine ruimte op volle kracht laten draaien blijkt nog steeds de beste manier om een subtropisch mini-ecosysteem te creëren.  De paaseitjes die we bij de koffie kregen beginnen hoe langer hoe meer op chocolademelk te lijken…

evolve, pc

Tussen de vele rematchen wordt ons nog verteld dat, hoewel de nadruk duidelijk op online multiplayer ligt, er ook een singleplayer modus in het spel zal zitten.  De jagers waar we nu mee spelen zijn slechts vier van de veel meer beschikbare personages en Goliath slechts één van de vele monsters die bij de release speelbaar zullen zijn.  De uitleg wordt af en toe onderbroken door een onfortuinlijke jager die een misstap zet en wordt verslonden door andere fauna dan Goliath.  De hele planeet blijkt immers vijandig te zijn, en een clevere monsterspeler maakt daar handig gebruik van.

Bij de laatste spelbeurt mogen we nog één keer de rol van monster opnemen.  Het wordt een zenuwslopende ronde die eindigt met de eerste overwinning van de jagers.  Iedereen gaat tevreden terug naar zijn eigen redactie.  Tevreden dat de jagers het toch één keer gehaald hebben van de verschrikking van de buitenaardse jungle, maar wij weten wel beter.

We hebben jullie laten winnen, collega's.

MindBender

20-03-14

Rambo The Video Game (PC/PS3/XBOX360)

rambo the videogame,pcWe geven het grif toe: we zijn gemakkelijk enthousiast te krijgen.  Menige keren werden we maanden voor de eigenlijke release van een spel zo hard enthousiast, dat de eigenlijke spelervaring soms wat tegenviel.   Ook nu.  Het woordje “videogame” uit “Rambo: the videogame” was nog niet helemaal uitgesproken, of wij zaten al klaar met de controller in de hand.  Mét ontbloot bovenlijf, iets naar beneden hangende mondhoek, blik op “glazig”, een poedel-permenantpruik op, mét rood lint én een fileermes tussen onze tanden.  Zo enthousiast waren we.  Een on-rails shooter gebaseerd op de Rambo films, je zou voor minder!

Eens het spel is geïnstalleerd krijgt ons enthousiasme al een flinke opdoffer.  In een schokkerige, haperende intro krijgen we de begrafenis van Rambo te zien.  John Rambo dood?  No way!  Een kolonel houdt een houterige grafrede die doorspekt is met anekdotes uit Rambo’s carrière.  Bij iedere anekdote hoort een flashback die wij mogen spelen.

De eerste flashback speelt zich af tijdens Rambo’s eerste missie in Vietnam.  Zijn squadron werd gevangen genomen, maar samen met een maat kan hij ontsnappen.  En dan barst de hel los.  Niet zozeer voor de vietcong, maar voor de speler. 

Het loopt al mis vanaf de inleidende cutscene.  De omgevingen zien er allemaal prachtig uit, bijna fotorealistisch zelfs.  Rambo himself vloekt echter zo hard met de achtergrond als een rotte kies in een Colgatereclame.  Het figuur lijkt ergens wel op Stallone, maar bepaalde details kregen net iets teveel aandacht.  Het gebrek aan acteertalent bijvoorbeeld.  Rambo in het spel heeft helemaal geen uitdrukking op zijn gezicht.  En dat haar.  Het lijkt wel alsof Rambo zijn coupe dubbel zo groot is als zijn hoofd.  Mocht zijn haar blauw geweest zijn, we noemden hem Marge-bo.  Voor een beroepssoldaat beweegt Rambo ook heel houterig. 

rambo the videogame,pc

Hetzelfde geldt voor de vijanden.  We gebruiken meervoud, want Rambo knalt zich een weg doorheen hele legioenen troepen, maar eigenlijk hadden we evengoed het enkelvoud kunnen gebruiken.  Er werd namelijk maar één model gebruikt voor het hele vietcong leger.  Een zwartgekleed mannetje, met chinese hoed en mitrailleur.  Meer zien we niet tijdens het eerste level.  In de geschiedenisles werd ons nochtans niet geleerd dat de vietcong beschikking had over kloontechnologie.  Het haalt het hele inlevingsproces serieus omlaag.

rambo the videogame,pc

In een tweede flashback worden we gevangen gezet door een houterige sherrif die het niet zo hoog opheeft met Rambo.  Rambo slaat vervolgens tilt en ontsnapt uit de gevangenis met behulp van een paar quicktime events.  Het moet een spannende actiescene opleveren, maar verder dan een klungelig ballet met houterige marionetten komt het niet.  Alleen Rambo’s weelderige coupe beweegt vloeiend.  Zo vloeiend zelfs, dat ze soms dwars door het decor steekt…

Wat verder in het spel mogen we ook boogschieten.  Het wordt even een klein beetje geestig, maar zodra we de boog opbergen en weer met kogels aan de slag gaan krijgen we toch nog cutscenes te zien van vijanden die geveld worden door pijlen.  Huh?

rambo the videogame,pc

Ons enthousiasme krijgt de ene opdoffer na de andere en het duurt niet lang voor we ons T-shirt opnieuw aandoen, onze mondhoeken op gelijke hoogte brengen, de pruik en het lint dumpen en het fileermes terug opbergen in de keukenlade.  De verveelde, glazige blik krijgen we echter niet meer weg.  Die blijft op ons gezicht hangen tot we op “installatie ongedaan maken” klikken.

Een regelrechte puinhoop dit spel.  Zelfs voor fans een afrader.  Zelfs die ouwe Rambo-mop is beter.  Kent u die niet?  “Wat is net zijn moeder verloren en loopt door het bos met een rood lint in zijn haar en een mes tussen zijn tanden?”

 

Rambi.

 

Of Bambo, hoe u zelf wil. 

MindBender

(review gebaseerd op PC versie)

10-10-13

Space Hulk (PC/MAC)

space hulk, PCWe vertelden het al in een eerdere review: als wij niet bezig zijn met spelletjes, dan zijn we waarschijnlijk wel bezig met het schilderen van miniatuurtjes om daarmede volledige veldslagen te spelen.  De hoofdmoot van die miniaturen bestaat uit potige Space Marines, die het opnemen tegen buitenaards ruimtetuig.  We moeten jullie dan ook niet vertellen dat ons hart merkelijk sneller gaat slaan wanneer we een turn-based strategiespel met de viriele soldaten in de hoofdrol mogen testen.  Jaja, trotse nerds, dat zijn wij!

Space Hulk is gebaseerd op het gelijknamige Warhammer 40K bordspel.  Spelers besturen een squadron Space Marines.  In hun logge (maar toch stoere) Terminatorpantser moeten de coole jongens in een verlaten ruimteschip de Genestealers uitroeien.  Genestealers zijn aliens met vlijmscherpe klauwen die overvloedig aanwezig zijn in de "Space Hulk".  De marines moeten alles inzetten om de verschillende missies in de claustrofobische gangetjes en ruimtes van het schip tot een goed einde te brengen.  Met dobbelstenen en missiekaartjes en een flinke brok fantasie is de toon voor een perfecte bordspelavond gezet.

Volgen jullie nog?  Ja?  Mooi zo.

space hulk, PC

De Space Hulk die wij vandaag reviewen volgt exact hetzelfde principe.  Alleen hoeven we hier niet met dobbelstenen te gooien, dat doet het spel wel voor ons.  Ook de missiekaartjes moeten we niet zelf meer lezen, ze worden ons plechtig voorgelezen door een stemacteur die zich volledig in zijn rol inleeft.  Miniatuurtjes verplaatsen hoeft ook niet meer, met een klik van de muis lopen de Marines van vakje naar vakje.  "Wat is er dan nog aan?", horen we jullie denken.

Heel wat!

space hulk, PC

Iedere actie die een Marine onderneemt kost actiepunten.  Herladen, wandelen, vechten, ja zelfs deuren opendoen gaat van de actiepuntenteller af.  Spelers moeten dus behoorlijk uit hun doppen kijken om niet op een cruciaal moment zonder punten te zitten.  Daarbij komt nog dat we aanvankelijk niet kunnen zien wat de Genestealers doen tijdens hun beurt.  Alleen wanneer ze binnen ons blikveld komen worden ze zichtbaar.  Het levert een spelervaring waarbij we telkens twee of drie stappen vooruit moeten denken als we willen winnen.  Heerlijk!

space hulk, PC

Grafisch zit alles ook snor.  Bij het bordspel moesten we nog een penseel en verf bovenhalen om de miniatuurtjes een mooi likje verf te geven.  Hier worden we getrakteerd op geanimeerde modellen die er ook nog eens puik uitzien.  We schilderen ze zelf niet beter!  We kunnen naar hartelust in-en uitzoomen en het spelgebied alle kanten op roteren.  We kunnen zelfs overschakelen op een kaart met pictogrammen in plaats van figuren en vakjes in plaats van decor.  Zelfs minimalisten komen hier aan hun trekken!

Space Hulk is voor fervente turnbased strategiefanaten als ons een schot in de roos.  Dat het spel dan ook nog eens gebaseerd is op een franchise waar we fan van zijn is meer dan mooi meegenomen.  Neen, hier kunnen we echt niks negatiefs over zeggen.  Toch?  De moeilijkheidsgraad ligt bij momenten misschien wel erg hoog en de sérieux waarmee de stemacteurs hier het beste van zichzelf geven is er soms echt over, maar dat nemen we er graag bij.  Moeilijk gaat ook en die sérieux hoort nu eenmaal bij epische franchises als Warhammer.

MindBender

(review gebaseerd op PC versie)

01-07-13

Leisure Suit Larry: Reloaded (PC/MAC)

larrybox.jpgDe adventure-regen houdt aan!  We hebben het laatste nog maar net gereviewd, of een nieuw spel dient zich aan.  Een klassieker uit onze jeugd deze keer, maar dan wel in een volledig nieuw jasje.  Opgelet dames, Leisure Suit Larry is (opnieuw) op vrijersvoeten!

Wie kent Larry Laffer niet?  De eeuwige vrijgezel die in de seventies is blijven steken en spel na spel op zoek blijft naar de ware liefde.  Wij sleten vroeger menige uurtjes met het eerste deel.  Ooh, de frustraties die we voelden toen we de perfecte zin maar niet getypt kregen, en de euforie die we voelden wanneer we eindelijk weer een stapje dichter bij de oplossing kwamen.  Het lachen met de humor en het blind staren op ons monochrome scherm (ja, we zijn echt al zo oud) wanneer we het echt niet meer wisten…  Uren plezier!

Het hoeft dan ook niet gezegd te worden dat wij uiterst enthousiast waren wanneer we een exemplaartje van de volledig hermaakte versie te reviewen kregen.  Na zoveel uren met het origineel (en met de latere VGA-remake) kunnen we de puzzels zelfs met onze ogen dicht oplossen!

leisure suit larry reloaded, pc

Maar voor we van wal steken misschien nog even een korte geschiedenisles voor degenen die zich nu al drie paragrafen lang afvragen waarover we het in godsnaam hebben.  Leisure Suit Larry in the Land of the Lounge Lizards was één van de allereerste adventures met graphics en een bestuurbaar personage.  Het klinkt gek, maar voor die tijd waren alle adventures text-based.  We mogen dus wel duidelijk spreken van een mijlpaal.  Larry werd bestuurd met de cursortoetsen en de speler moest commando's intikken om Larry dingen te laten doen.  Doel van het spel?  Larry was een kalende veertiger op zoek naar de liefde van zijn leven en de speler mocht hem daarbij helpen.  Vooraleer hij zover is, kruisen nog een heleboel andere dames Larry's pad en hij waagt bij iedere dame zijn kans.  De aangebrande plot en de flauwe aangebrande humor maakt Larry niet echt toegankelijk voor het jonge volkje, en daarom werd voor een multiple choice quiz bij het begin van het spel geopteerd.  Te jonge spelers zouden zogezegd last hebben om de "historische" vragen op te lossen…

We slagen met grote onderscheiding in de nieuwe versie van de quiz (ja, we zijn dus écht al zo oud) en we krijgen meteen controle over Larry.  Het laatste flardje tikwerk is helemaal verdwenen uit deze versie.  We besturen Larry nu volledig met de muis en geven hem opdrachten door op icoontjes te klikken.  Modern.

leisure suit larry reloaded, pc

Ook de gepixelde graphics kregen een flinke opknapbeurt.  Larry's wereld ziet er zoveel beter uit als alles met de hand werd getekend.  Vooral de meisjes die zijn pad kruisen zien er stukken beter uit dan hun gepixelde tegenhangsters.  Ook de soundtrack werd duchtig onderhanden genomen.  Geen MIDI-biepjes meer uit de interne speakers van onze PC, maar wel een volledig georchestreerde soundtrack in CD-kwaliteit.  Larry is weer helemaal klaar voor dit tijdperk.

Verschilt er anders nog iets?  Wel nee, niet echt.  We kunnen nog steeds met de ogen dicht de puzzels oplossen.  Hier en daar werden ze lichtjes aangepast, maar we merken het verschil bijna niet.  In deze versie werd ook een nieuw meisje toegevoegd dat we het hof kunnen maken, maar we vinden haar niet echt passen in de speldynamiek.  Ze lijkt er nogal op het laatste moment met de haren bijgesleurd om toch maar iets meer content te hebben.

leisure suit larry reloaded, pc

Is Leisure Suit Larry: Reloaded dan niet goed?  Dat hoort u ons niet zeggen.  Het einde kon misschien iets minder anticlimaxen.  Het nieuwe meisje kon weggelaten of beter ingewerkt geweest zijn…  Maar voor de rest wel een leuk (kort) adventurespelletje.  Alleen mist onze nostalgische kant de gepixelde dames en het MIDI-gebliep van een interne speaker.  De volgende afleveringen van de reeks krijgen met verloop van tijd eenzelfde makeover en zullen er ongetwijfeld ook puik uitzien, maar wij blijven trouw zweren aan het origineel.  Waarom iets wat de tand des tijds perfect doorstond aanpassen?

Heeft er iemand misschien nog een werkende DOS-PC staan?  Mét 5 ¼ inch floppydrive?  (Ja, we weten het onderhand al wel.  We zijn ECHT ZO oud!)

MindBender

(review gebaseerd op PC verie)

29-06-13

The Night of the Rabbit (PC/MAC)

night of the rabbit,pcHet regent adventures op de redactie.  Het lijkt er sterk op dat het genre waar wij zo van houden aan een flinke comeback bezig is.  Toegegeven, de ene poging is al wat geslaagder dan de andere, maar wat we nu voorgeschoteld kregen doet ons watertanden naar meer.  Alles klopt aan The Night of the Rabbit.

Jerry Hazelnut is een alledaagse jongen.  Hij houdt van ravotten in het bos, en droomt ervan goochelaar te worden.  Twee dagen voor het einde van de zomervakantie lijkt zijn droom werkelijkheid te worden.  Hij ontmoet Marquis De Hoto, een reusachtig konijn met als beroep (u raadt het nooit!)...  Goochelaar.  Marquis is nog op zoek naar een stagiair, en ziet in Jerry de ideale kandidaat.  Hij neemt de jongen mee op een magisch avontuur in een sprookjesachtig land.

night of the rabbit,pc

Zoals jullie wellicht al hadden kunnen raden, nemen wij de rol van Jerry op ons.  Jerry moet een aantal opdrachten vervullen vooraleer hij zich volwaardig goochelaar mag noemen.  Opdrachten zoals we ze kennen uit de klassieke point and click adventures.  Persoon A geeft ons een opdracht waarvoor we iets nodig hebben van persoon B die dat alleen maar wil afgeven als we iets ineenknutselen met voorwerpen die we van personen C en D.  Het klinkt niet cht boeiend, maar dat is het nou net wel!

night of the rabbit,pc

Want die opdrachten en de manier waarop we ze vervullen zijn niet zomaar met de natte vinger uitgevonden.  Er zit logica achter.  Net als in de adventures van vroeger, waar we soms wekenlang zaten te tobben over een puzzel voor we de juiste logica ontdekten.  Night of the Rabbit zit vol van dat soort heerlijke "Eureka" momenten.

Niet alleen de puzzels zijn goed uitgedacht, ook het verhaal zit puik ineen.  Geen flauwe plot, maar een weldoordacht verhaal hier.  Jerry's avonturen zouden net zo goed in boekvorm kunnen gegoten zijn.  De koters zouden er nogal van smullen!

night of the rabbit,pc

En dan die design...  Prachtige handgetekende decors en figuren.  We wanen ons in een digitale versie van Erik's insectenboek.  Of James' reuzenperzik.  En die humor!  En de puike voiceacting!

We zeiden het al in het begin: alles klopt gewoon aan Night of the Rabbit.  De puike design en het meeslepende verhaal, de humor en de puzzels...  De adventures van vroeger zijn weer terug!  Adventurefans mogen Night of the Rabbit gewoon niet aan zich voorbij laten gaan!

MindBender

(review gebaseerd op PC versie)

1 2 3 4 5 6 7 8 9 Volgende