20-04-14

Beware Planet Earth (PC/MAC)

beware planet earth, pcGeen idee vanuit welke uithoek van het heelal het knotsgekke strategiespel "Beware Planet Earth" op onze reviewstapel is geland.  Opeens was het er.  Inclusief groene mannetjes, vliegende schotels, graancirkels en verdwijnende koeien.  Kwatongen noemen het een voorbode van een Martiaanse invasie, nuchterder redactiegenoten hebben het over de laatste nieuwe telg van Lightmare Studios.  Hoe dan ook: we amuseren ons kostelijk!

Het opzet is vrij simpel.  Boer Barney zit opgesloten op z'n latrine en moet hulpeloos toekijken hoe buitenaardse wezens zijn koeien komen pikken.  De koeien zijn bij de groene mannetjes erg geliefd om op te experimenteren en de kudde van Barney slinkt zienderogen.  Gelukkig kan Barney beroep doen op ons.  Terwijl hij probeert om de WCdeur van het slot te krijgen, moeten wij de koeien beschermen.

Gelukkig heeft Barney een aantal hulpmiddelen voor ons.  Naast opgesloten op het toilet blijkt hij namelijk ook nog eens brilliant uitvinder te zijn.  Hij knutselt voor ons allerlei schroot in een handomdraai om tot wapens.  Frigo's vuren nu sneeuwballen af die de groenen trager maken.  Distilleertonnen schieten nu projectielen af en barbecues worden napalmspuitende doodsmachines.  Zelfs benzinepompen blijven niet gespaard van Barney's knutseldrang.

beware planet earth, pc

De Marsbewoners landen telkens op dezelfde plaatsen en volgen vandaar een vast pad naar de koeienweide.  Eens ze een rund te pakken hebben, moeten ze de hele weg terug naar hun schotel.  Het enige wat wij moeten doen, is de dodelijke machines een strategisch goede plaats geven.  We kunnen ze eender waar naast de weg plaatsen, zolang er geen obstakels de plaatsing verhinderen.  Het is wat goochelen met de types machines en hun plaatsing, en met het verdienen van de grondstoffen waarmee Barney knutselt, maar eens we het onder de knie hebben geraakt geen buitenaardse meer tot aan onze koeien.  Kort nadat ze zijn uitgestapt ligt hun ruimtehelm al aan diggelen en geven ze het op!

beware planet earth, pc

Vier seizoenen lang doen de Marsmannen verwoede pogingen om ons vee te komen plunderen.  Ninja-aliens, undercover aliens, muzikanten en roadies, soldaten met raketwerpers, wetenschappers met schilden, oproerpolitie,...  Een hele hoop groen tuig met eigen specialiteiten probeert ons strategisch te slim af te zijn.

beware planet earth, pc

We amuseren ons te pletter.  De tekenstijl is leuk, het spel is leuk, we liggen dubbel met de idiote Marsman-versies...  De vier seizoenen content zorgen voor aardig wat gameplay, maar wie toch nog niet genoeg heeft kan nog aan de slag in de moeilijkere Veteranmode, of met de verschillende challenges.  Nu voor een prikje te koop op Steam, dus niet aarzelen!  Kopen die handel of desnoods ruilen tegen een koe.

MindBender

(review gebaseerd op PC versie)

08-04-14

Evolve (PC/PS4/XBOXONE)

evolve, pcLaatst kwam er een uiterst leuk mailtje aan op de redactie.  Of we zin hadden in een hands-on preview van Evolve, de nieuwe teambased shooter van 2K?  De mail is nog niet koud, of ons antwoord is al terug gestuurd.  Natuurlijk hebben we zin!  En hoe!  Digitale monsters in de kont schoppen is namelijk toevalligerwijs één van onze favoriete bezigheden!  Hyperenthousiast begeven we ons die dag naar de supergeheime testlocatie op kantoor bij Global Image aan de Frankrijklei in Antwerpen. 

Euh…  voormalig geheime locatie. 

Oeps.

In Evolve draait het om een team van vier jagers.  Ze worden als voorhoede gedropt op planeten die gekoloniseerd moeten worden.  Hun doel: de gevaarlijkste inheemse fauna zoeken en vernietigen.  Elk van de jagers heeft daarvoor zijn eigen specialiteit.  De Assault is de zware jongen van het team.  Uitgerust met extra krachtige wapens is hij uitermate geschikt voor een frontale aanval.  De Support heeft een ondersteunende functie.  Hij kan teamleden beschermen en bombardementen laten neerkomen op het monster.  De Trapper is zowat de leider van het team.  Hij kan het monster opsporen door te zoeken naar sporen en door het plaatsen van geluidssondes.  Eens het monster is gevonden, kan hij het op één plaats houden met een harpoen en een energieveld.  Laatste en meest belangrijke teamlid is de Healer.  Hij zorgt niet alleen voor de fysieke gezondheid van het team, hij kan het monster ook verdoven en meer zichtbaar maken. 

evolve, pc

Al bij al een sterk team dus.  Maar wat maakt het bestaan van zo'n team nodig?  Maak kennis met het Goliath monster.  Een kruising tussen King Kong en Godzilla en zeer slecht gehumeurd.  Het monster is niet opgezet met de kolonisatiepoging van zijn planeet en zal zich koste wat kost verzetten tegen de indringers.

Na een korte intro worden we samen met collega's het testlokaal ingeloodst.  Vijf PC's staan er tevreden te zoemen.  Een 2K werknemer zal ons er, in de rol van trapper, doorheen de hands-on leiden.  Er blijft enkel de prangende vraag wie de rol van het monster op zich wil nemen.  Als een té enthousiaste kleuter die wil gekozen worden voor het populaire voetbalteam gooien we ons hand te lucht in.  Overweldigd door al dat enthousiasme werpt niemand protest op en mogen we plaatsnemen achter de PC waarop Goliath staat te wachten.  De andere rollen worden keurig verdeeld en sessie één gaat van start.

evolve, pc

Als monster worden we met een voorsprong op de planeet gespawned.  Terwijl de jagers nog onderweg zijn naar hun droppunt kunnen wij al een rustig plekje opzoeken om ons te verstoppen.  We maken gebruik van Goliaths klimvaardigheden en zoeken ons een plaatsje hoog op de rotsen.  Daar vinden we ook een roedel kleinere wezens die we vakkundig tot moes meppen en oppeuzelen.  Want hoe meer we eten, hoe vlugger we de volgende fase in onze evolutie bereiken.  Nog voor de jagers een kans gekregen hebben om hun omgeving goed te verkennen, hebben wij al genoeg gepeuzeld om naar de tweede fase te evolueren. 

In deze tweede fase is Goliath ietsjes groter geworden en naast onze twee basisaanvallen mogen we er nog een derde bijkiezen.  We kunnen al vuurspuwen en een verpletterende stormloop uitvoeren, dus kiezen we voor de immer populaire "aanval door middel van geworpen rotsblok".  Onze toegewezen coach wijst er ons op dat Goliath nu eigenlijk al sterk genoeg is om de jagers aan te kunnen, maar dan kennen ze ons nog niet.  Voorzichtig als we zijn gaan we verder op zoek naar eetklare fauna om verder te evolueren naar de finale fase drie.  Ondertussen modderen de jagers maar wat aan, geplaagd door taalproblemen (Walen, Vlamingen én een Nederlander die in het Engels communiceren, het blijft iets Babels hebben…).

evolve, pc

Enkele snacks later krijgen de jagers bericht dat Goliath fase drie heeft bereikt.  Angstkreetjes worden geslaakt, en de jagers slaan in paniek.  Omdat we nu geen reden meer hebben om ons te verstoppen kiezen we voor de frontale aanval.  Tegen de nu reusachtige Goliath hebben de jagers geen schijn van kans, en we hakken ze dan ook moeiteloos in de pan.  Er wordt unaniem gestemd voor een rematch, maar ook die loopt faliekant af voor de jagers.

In de volgende speelrondes nemen we de rol van de verschillende jagers voor onze rekening.  Communicatie verloopt nog steeds stroef ("Links, hij zit links!  Ik bedoel left!" "Which links?" "South!  Noord nu!") en Goliath blijft winnen door het pletten van de jagers of het vernietigen van hun basiskamp en inwoners.  Er blijft om rematchen gevraagd worden en iedereen amuseert zich kostelijk.  Er wordt zelfs niet geklaagd over de merkbaar gestegen temperatuur.  Vijf high performance PCs in een kleine ruimte op volle kracht laten draaien blijkt nog steeds de beste manier om een subtropisch mini-ecosysteem te creëren.  De paaseitjes die we bij de koffie kregen beginnen hoe langer hoe meer op chocolademelk te lijken…

evolve, pc

Tussen de vele rematchen wordt ons nog verteld dat, hoewel de nadruk duidelijk op online multiplayer ligt, er ook een singleplayer modus in het spel zal zitten.  De jagers waar we nu mee spelen zijn slechts vier van de veel meer beschikbare personages en Goliath slechts één van de vele monsters die bij de release speelbaar zullen zijn.  De uitleg wordt af en toe onderbroken door een onfortuinlijke jager die een misstap zet en wordt verslonden door andere fauna dan Goliath.  De hele planeet blijkt immers vijandig te zijn, en een clevere monsterspeler maakt daar handig gebruik van.

Bij de laatste spelbeurt mogen we nog één keer de rol van monster opnemen.  Het wordt een zenuwslopende ronde die eindigt met de eerste overwinning van de jagers.  Iedereen gaat tevreden terug naar zijn eigen redactie.  Tevreden dat de jagers het toch één keer gehaald hebben van de verschrikking van de buitenaardse jungle, maar wij weten wel beter.

We hebben jullie laten winnen, collega's.

MindBender

20-03-14

Rambo The Video Game (PC/PS3/XBOX360)

rambo the videogame,pcWe geven het grif toe: we zijn gemakkelijk enthousiast te krijgen.  Menige keren werden we maanden voor de eigenlijke release van een spel zo hard enthousiast, dat de eigenlijke spelervaring soms wat tegenviel.   Ook nu.  Het woordje “videogame” uit “Rambo: the videogame” was nog niet helemaal uitgesproken, of wij zaten al klaar met de controller in de hand.  Mét ontbloot bovenlijf, iets naar beneden hangende mondhoek, blik op “glazig”, een poedel-permenantpruik op, mét rood lint én een fileermes tussen onze tanden.  Zo enthousiast waren we.  Een on-rails shooter gebaseerd op de Rambo films, je zou voor minder!

Eens het spel is geïnstalleerd krijgt ons enthousiasme al een flinke opdoffer.  In een schokkerige, haperende intro krijgen we de begrafenis van Rambo te zien.  John Rambo dood?  No way!  Een kolonel houdt een houterige grafrede die doorspekt is met anekdotes uit Rambo’s carrière.  Bij iedere anekdote hoort een flashback die wij mogen spelen.

De eerste flashback speelt zich af tijdens Rambo’s eerste missie in Vietnam.  Zijn squadron werd gevangen genomen, maar samen met een maat kan hij ontsnappen.  En dan barst de hel los.  Niet zozeer voor de vietcong, maar voor de speler. 

Het loopt al mis vanaf de inleidende cutscene.  De omgevingen zien er allemaal prachtig uit, bijna fotorealistisch zelfs.  Rambo himself vloekt echter zo hard met de achtergrond als een rotte kies in een Colgatereclame.  Het figuur lijkt ergens wel op Stallone, maar bepaalde details kregen net iets teveel aandacht.  Het gebrek aan acteertalent bijvoorbeeld.  Rambo in het spel heeft helemaal geen uitdrukking op zijn gezicht.  En dat haar.  Het lijkt wel alsof Rambo zijn coupe dubbel zo groot is als zijn hoofd.  Mocht zijn haar blauw geweest zijn, we noemden hem Marge-bo.  Voor een beroepssoldaat beweegt Rambo ook heel houterig. 

rambo the videogame,pc

Hetzelfde geldt voor de vijanden.  We gebruiken meervoud, want Rambo knalt zich een weg doorheen hele legioenen troepen, maar eigenlijk hadden we evengoed het enkelvoud kunnen gebruiken.  Er werd namelijk maar één model gebruikt voor het hele vietcong leger.  Een zwartgekleed mannetje, met chinese hoed en mitrailleur.  Meer zien we niet tijdens het eerste level.  In de geschiedenisles werd ons nochtans niet geleerd dat de vietcong beschikking had over kloontechnologie.  Het haalt het hele inlevingsproces serieus omlaag.

rambo the videogame,pc

In een tweede flashback worden we gevangen gezet door een houterige sherrif die het niet zo hoog opheeft met Rambo.  Rambo slaat vervolgens tilt en ontsnapt uit de gevangenis met behulp van een paar quicktime events.  Het moet een spannende actiescene opleveren, maar verder dan een klungelig ballet met houterige marionetten komt het niet.  Alleen Rambo’s weelderige coupe beweegt vloeiend.  Zo vloeiend zelfs, dat ze soms dwars door het decor steekt…

Wat verder in het spel mogen we ook boogschieten.  Het wordt even een klein beetje geestig, maar zodra we de boog opbergen en weer met kogels aan de slag gaan krijgen we toch nog cutscenes te zien van vijanden die geveld worden door pijlen.  Huh?

rambo the videogame,pc

Ons enthousiasme krijgt de ene opdoffer na de andere en het duurt niet lang voor we ons T-shirt opnieuw aandoen, onze mondhoeken op gelijke hoogte brengen, de pruik en het lint dumpen en het fileermes terug opbergen in de keukenlade.  De verveelde, glazige blik krijgen we echter niet meer weg.  Die blijft op ons gezicht hangen tot we op “installatie ongedaan maken” klikken.

Een regelrechte puinhoop dit spel.  Zelfs voor fans een afrader.  Zelfs die ouwe Rambo-mop is beter.  Kent u die niet?  “Wat is net zijn moeder verloren en loopt door het bos met een rood lint in zijn haar en een mes tussen zijn tanden?”

 

Rambi.

 

Of Bambo, hoe u zelf wil. 

MindBender

(review gebaseerd op PC versie)

10-10-13

Space Hulk (PC/MAC)

space hulk, PCWe vertelden het al in een eerdere review: als wij niet bezig zijn met spelletjes, dan zijn we waarschijnlijk wel bezig met het schilderen van miniatuurtjes om daarmede volledige veldslagen te spelen.  De hoofdmoot van die miniaturen bestaat uit potige Space Marines, die het opnemen tegen buitenaards ruimtetuig.  We moeten jullie dan ook niet vertellen dat ons hart merkelijk sneller gaat slaan wanneer we een turn-based strategiespel met de viriele soldaten in de hoofdrol mogen testen.  Jaja, trotse nerds, dat zijn wij!

Space Hulk is gebaseerd op het gelijknamige Warhammer 40K bordspel.  Spelers besturen een squadron Space Marines.  In hun logge (maar toch stoere) Terminatorpantser moeten de coole jongens in een verlaten ruimteschip de Genestealers uitroeien.  Genestealers zijn aliens met vlijmscherpe klauwen die overvloedig aanwezig zijn in de "Space Hulk".  De marines moeten alles inzetten om de verschillende missies in de claustrofobische gangetjes en ruimtes van het schip tot een goed einde te brengen.  Met dobbelstenen en missiekaartjes en een flinke brok fantasie is de toon voor een perfecte bordspelavond gezet.

Volgen jullie nog?  Ja?  Mooi zo.

space hulk, PC

De Space Hulk die wij vandaag reviewen volgt exact hetzelfde principe.  Alleen hoeven we hier niet met dobbelstenen te gooien, dat doet het spel wel voor ons.  Ook de missiekaartjes moeten we niet zelf meer lezen, ze worden ons plechtig voorgelezen door een stemacteur die zich volledig in zijn rol inleeft.  Miniatuurtjes verplaatsen hoeft ook niet meer, met een klik van de muis lopen de Marines van vakje naar vakje.  "Wat is er dan nog aan?", horen we jullie denken.

Heel wat!

space hulk, PC

Iedere actie die een Marine onderneemt kost actiepunten.  Herladen, wandelen, vechten, ja zelfs deuren opendoen gaat van de actiepuntenteller af.  Spelers moeten dus behoorlijk uit hun doppen kijken om niet op een cruciaal moment zonder punten te zitten.  Daarbij komt nog dat we aanvankelijk niet kunnen zien wat de Genestealers doen tijdens hun beurt.  Alleen wanneer ze binnen ons blikveld komen worden ze zichtbaar.  Het levert een spelervaring waarbij we telkens twee of drie stappen vooruit moeten denken als we willen winnen.  Heerlijk!

space hulk, PC

Grafisch zit alles ook snor.  Bij het bordspel moesten we nog een penseel en verf bovenhalen om de miniatuurtjes een mooi likje verf te geven.  Hier worden we getrakteerd op geanimeerde modellen die er ook nog eens puik uitzien.  We schilderen ze zelf niet beter!  We kunnen naar hartelust in-en uitzoomen en het spelgebied alle kanten op roteren.  We kunnen zelfs overschakelen op een kaart met pictogrammen in plaats van figuren en vakjes in plaats van decor.  Zelfs minimalisten komen hier aan hun trekken!

Space Hulk is voor fervente turnbased strategiefanaten als ons een schot in de roos.  Dat het spel dan ook nog eens gebaseerd is op een franchise waar we fan van zijn is meer dan mooi meegenomen.  Neen, hier kunnen we echt niks negatiefs over zeggen.  Toch?  De moeilijkheidsgraad ligt bij momenten misschien wel erg hoog en de sérieux waarmee de stemacteurs hier het beste van zichzelf geven is er soms echt over, maar dat nemen we er graag bij.  Moeilijk gaat ook en die sérieux hoort nu eenmaal bij epische franchises als Warhammer.

MindBender

(review gebaseerd op PC versie)

01-07-13

Leisure Suit Larry: Reloaded (PC/MAC)

larrybox.jpgDe adventure-regen houdt aan!  We hebben het laatste nog maar net gereviewd, of een nieuw spel dient zich aan.  Een klassieker uit onze jeugd deze keer, maar dan wel in een volledig nieuw jasje.  Opgelet dames, Leisure Suit Larry is (opnieuw) op vrijersvoeten!

Wie kent Larry Laffer niet?  De eeuwige vrijgezel die in de seventies is blijven steken en spel na spel op zoek blijft naar de ware liefde.  Wij sleten vroeger menige uurtjes met het eerste deel.  Ooh, de frustraties die we voelden toen we de perfecte zin maar niet getypt kregen, en de euforie die we voelden wanneer we eindelijk weer een stapje dichter bij de oplossing kwamen.  Het lachen met de humor en het blind staren op ons monochrome scherm (ja, we zijn echt al zo oud) wanneer we het echt niet meer wisten…  Uren plezier!

Het hoeft dan ook niet gezegd te worden dat wij uiterst enthousiast waren wanneer we een exemplaartje van de volledig hermaakte versie te reviewen kregen.  Na zoveel uren met het origineel (en met de latere VGA-remake) kunnen we de puzzels zelfs met onze ogen dicht oplossen!

leisure suit larry reloaded, pc

Maar voor we van wal steken misschien nog even een korte geschiedenisles voor degenen die zich nu al drie paragrafen lang afvragen waarover we het in godsnaam hebben.  Leisure Suit Larry in the Land of the Lounge Lizards was één van de allereerste adventures met graphics en een bestuurbaar personage.  Het klinkt gek, maar voor die tijd waren alle adventures text-based.  We mogen dus wel duidelijk spreken van een mijlpaal.  Larry werd bestuurd met de cursortoetsen en de speler moest commando's intikken om Larry dingen te laten doen.  Doel van het spel?  Larry was een kalende veertiger op zoek naar de liefde van zijn leven en de speler mocht hem daarbij helpen.  Vooraleer hij zover is, kruisen nog een heleboel andere dames Larry's pad en hij waagt bij iedere dame zijn kans.  De aangebrande plot en de flauwe aangebrande humor maakt Larry niet echt toegankelijk voor het jonge volkje, en daarom werd voor een multiple choice quiz bij het begin van het spel geopteerd.  Te jonge spelers zouden zogezegd last hebben om de "historische" vragen op te lossen…

We slagen met grote onderscheiding in de nieuwe versie van de quiz (ja, we zijn dus écht al zo oud) en we krijgen meteen controle over Larry.  Het laatste flardje tikwerk is helemaal verdwenen uit deze versie.  We besturen Larry nu volledig met de muis en geven hem opdrachten door op icoontjes te klikken.  Modern.

leisure suit larry reloaded, pc

Ook de gepixelde graphics kregen een flinke opknapbeurt.  Larry's wereld ziet er zoveel beter uit als alles met de hand werd getekend.  Vooral de meisjes die zijn pad kruisen zien er stukken beter uit dan hun gepixelde tegenhangsters.  Ook de soundtrack werd duchtig onderhanden genomen.  Geen MIDI-biepjes meer uit de interne speakers van onze PC, maar wel een volledig georchestreerde soundtrack in CD-kwaliteit.  Larry is weer helemaal klaar voor dit tijdperk.

Verschilt er anders nog iets?  Wel nee, niet echt.  We kunnen nog steeds met de ogen dicht de puzzels oplossen.  Hier en daar werden ze lichtjes aangepast, maar we merken het verschil bijna niet.  In deze versie werd ook een nieuw meisje toegevoegd dat we het hof kunnen maken, maar we vinden haar niet echt passen in de speldynamiek.  Ze lijkt er nogal op het laatste moment met de haren bijgesleurd om toch maar iets meer content te hebben.

leisure suit larry reloaded, pc

Is Leisure Suit Larry: Reloaded dan niet goed?  Dat hoort u ons niet zeggen.  Het einde kon misschien iets minder anticlimaxen.  Het nieuwe meisje kon weggelaten of beter ingewerkt geweest zijn…  Maar voor de rest wel een leuk (kort) adventurespelletje.  Alleen mist onze nostalgische kant de gepixelde dames en het MIDI-gebliep van een interne speaker.  De volgende afleveringen van de reeks krijgen met verloop van tijd eenzelfde makeover en zullen er ongetwijfeld ook puik uitzien, maar wij blijven trouw zweren aan het origineel.  Waarom iets wat de tand des tijds perfect doorstond aanpassen?

Heeft er iemand misschien nog een werkende DOS-PC staan?  Mét 5 ¼ inch floppydrive?  (Ja, we weten het onderhand al wel.  We zijn ECHT ZO oud!)

MindBender

(review gebaseerd op PC verie)

29-06-13

The Night of the Rabbit (PC/MAC)

night of the rabbit,pcHet regent adventures op de redactie.  Het lijkt er sterk op dat het genre waar wij zo van houden aan een flinke comeback bezig is.  Toegegeven, de ene poging is al wat geslaagder dan de andere, maar wat we nu voorgeschoteld kregen doet ons watertanden naar meer.  Alles klopt aan The Night of the Rabbit.

Jerry Hazelnut is een alledaagse jongen.  Hij houdt van ravotten in het bos, en droomt ervan goochelaar te worden.  Twee dagen voor het einde van de zomervakantie lijkt zijn droom werkelijkheid te worden.  Hij ontmoet Marquis De Hoto, een reusachtig konijn met als beroep (u raadt het nooit!)...  Goochelaar.  Marquis is nog op zoek naar een stagiair, en ziet in Jerry de ideale kandidaat.  Hij neemt de jongen mee op een magisch avontuur in een sprookjesachtig land.

night of the rabbit,pc

Zoals jullie wellicht al hadden kunnen raden, nemen wij de rol van Jerry op ons.  Jerry moet een aantal opdrachten vervullen vooraleer hij zich volwaardig goochelaar mag noemen.  Opdrachten zoals we ze kennen uit de klassieke point and click adventures.  Persoon A geeft ons een opdracht waarvoor we iets nodig hebben van persoon B die dat alleen maar wil afgeven als we iets ineenknutselen met voorwerpen die we van personen C en D.  Het klinkt niet cht boeiend, maar dat is het nou net wel!

night of the rabbit,pc

Want die opdrachten en de manier waarop we ze vervullen zijn niet zomaar met de natte vinger uitgevonden.  Er zit logica achter.  Net als in de adventures van vroeger, waar we soms wekenlang zaten te tobben over een puzzel voor we de juiste logica ontdekten.  Night of the Rabbit zit vol van dat soort heerlijke "Eureka" momenten.

Niet alleen de puzzels zijn goed uitgedacht, ook het verhaal zit puik ineen.  Geen flauwe plot, maar een weldoordacht verhaal hier.  Jerry's avonturen zouden net zo goed in boekvorm kunnen gegoten zijn.  De koters zouden er nogal van smullen!

night of the rabbit,pc

En dan die design...  Prachtige handgetekende decors en figuren.  We wanen ons in een digitale versie van Erik's insectenboek.  Of James' reuzenperzik.  En die humor!  En de puike voiceacting!

We zeiden het al in het begin: alles klopt gewoon aan Night of the Rabbit.  De puike design en het meeslepende verhaal, de humor en de puzzels...  De adventures van vroeger zijn weer terug!  Adventurefans mogen Night of the Rabbit gewoon niet aan zich voorbij laten gaan!

MindBender

(review gebaseerd op PC versie)

19-04-13

Pressure (PC)

pressure, pcWanneer ons naamloze hoofdpersonage een verfrissende duik in het meertje naast zijn huis wil nemen staat hem een akelige verrassing te wachten.  Robots in dienst van een eveneens naamloze slechterik hebben al het water opgezogen en meegenomen.  Met dat water (en al het water in de hele omtrek) wil slechterik X (ook bekend onder de allerminst originele eretitel "The Dark Lord") een nieuw zwembad openen.  Alles voor de poen, ook als het milieu er moet aan geloven.  Onze naamloze, stemloze protagonist en zijn naamloze robothond blijven echter niet bij de pakken zitten en racen in hun gepimpte racekar de booswichten achterna.

pressure, pc

Op die flinterdunne plot is Pressure gebaseerd, een nieuwe shoot-em-up van Topware Interactive.  En wanneer we zeggen flinterdun, dan bedoelen we ook flinterdun.  We begrijpen wel dat een shoot-em-up nu niet bepaald een doordacht verhaal nodig heeft om leuk te zijn, maar dit?  Het lijkt wel alsof hier helemaal geen schrijvers aan te pas zijn gekomen.  De hoofdpersonages hebben geen namen, er is bijna geen tekst te bespeuren en de protagonist trekt wel heel vlug op het moordend pad…  Maar misschien denken wij te hard na.  Misschien is dit wel een spel om met het verstand op nul te spelen.  Even proberen.

Nope, neen.  Zelfs met het verstand op nul blijft Pressure maar een saaie bedoening.  We rijden met een autootje van punt A naar punt B en onderweg knallen we alles wat ons  voor de wielen rijdt aan gort.  Standaard shoot-em-up routine, maar dan in een supersimpele light-versie.  Geen powerups te bespeuren in Pressure.  Alleen maar muntjes.  Met die muntjes kunnen we op het einde van elk level onze auto verder pimpen.  Nieuwe wapens kopen, schade repareren, de carrosserie vervangen.  Het klinkt leuk, maar dat is het niet.  De kar kan namelijk maar één enkel hoofdwapen en een zijwapen torsen.  We moeten dus op voorhand kiezen wat we meenemen naar het volgende level zonder te weten wat dat level brengt.  Er is dus geen mogelijkheid om te weten welk wapen het meest geschikt is voor wat ons te wachten staat.  Niet dat dat veel uitmaakt, want alle hoofdwapens lijken op elkaar.  En strategie?  Trekker ingedrukt houden en sturen werkt evengoed.

pressure, pc

Er werd nog wel getracht om een beetje spanning in het spel te brengen door de pressure te introduceren.  We hebben namelijk een pressure-meter in de auto ingebouwd.  Voor die meter op nul staat moeten we de finishlijn (of een checkpoint) halen anders is het game over.  De meter zakt vanzelf, maar zakt nog harder als we onze boost of ons tweede wapen gebruiken.  Het zou spanning kunnen toegevoegd hebben aan het spel, mocht er niet zo kwistig worden gestrooid met pressure.  Iedere checkpoint hervult onze meter, en sommige vijanden bloeden pressure die we gretig opslokken.  Wat overigens ook niet moeilijk is.  De pressure komt vanzelf op ons af als ijzerkrullen op een electromagneet.

pressure, pc

We spelen graag eens een shoot-em-up tussendoor, maar voor een flauwe poging als Pressure passen we toch liever.

MindBender

15-12-12

Blake et Mortimer - Les Tables de Babylone (PC)

Blake et Mortimer, PCEr werd ingebroken in een Londens museum.  De drie nachtwakers werden vermoord met een gif uit de oudheid en het is op het eerste zicht niet duidelijk wat er precies werd gestolen uit de tentoonstelling over de Babylonische beschaving.  De politie staat voor een raadsel.  Aan Blake en Mortimer om het mysterie op te lossen.  De toon lijkt gezet voor een nieuwe strip, maar niks is minder waar.  Blake et Mortimer - Les Tables de Babylone is geen strip, maar een nieuw adventure op PC en MAC.

Wij zijn altijd dolblij als we een adventure mogen testen.  Zeker als het om een lekker ouderwets point-and-click adventure gaat.  Als het adventure in kwestie ook nog eens blijkt gebaseerd te zijn op twee van onze favoriete striphelden, lijkt niets meer fout te kunnen gaan!  Blake et Mortimer Les Tables de Babylone streelt ons op al de juiste plaatsjes, maar kan het de verwachtingen ook inlossen?

Helaas gaat het al van bij het begin fout.  De makers proberen zo dicht mogelijk bij de strip aan te leunen en gebruiken daarvoor dezelfde tekenstijl, tekstballonetjes en zelfs het zelfde lettertype als in de stripboeken.  Jammer genoeg kozen ze ook voor dezelfde statische aanpak.  We bespeuren nauwelijks iets van animatie...  Figuren blijven stokstijf stilstaan.  Als ze weggaan stappen ze niet, maar verdwijnen ze gewoon van het scherm.  Hetzelfde met deuren die open en dicht gaan.  Het ene moment zijn ze er, het volgende zijn ze gewoon verdwenen.

Blake et Mortimer, PC

Om dezelfde reden krijgen we Blake en Mortimer ook quasi nooit te zien.  We spelen wel als hen, maar ze zijn er niet.  We krijgen alleen het decor te zien en onze muiscursor.  Onzichtbare figuren moeten immers niet geanimeerd worden.  De twee vrienden duiken soms wel op als ze iets te zeggen hebben en zijn dan zelfs geanimeerd!  Verder dan wat mondbeweging en geknipper met de ogen komen ze echter niet.  Het lijkt wel alsof ze verlamd of bevroren zijn.

Zoals in elk adventure hebben ook Blake en Mortimer diepe zakken.  Alles wat loszit kunnen we oppakken en meenemen.  Wanneer we de voorwerpen weer nodig hebben kunnen we ze uit onze inventory plukken.  Die inventory staat onderaan het scherm en telkens we er een voorwerp uit aanklikken wordt dat benadrukt met een vervelend "ritsel"-geluid.  Het opties-scherm lijdt aan van dezelfde tic.  Telkens wanneer we dat oproepen, wordt het vergezeld van een irritant muziekdeuntje.  Het zou ons niet zo storen moest dat deuntje geen voorrang krijgen op alle andere audio.  Alle achtergrondgeluid moet wijken voor het deuntje dat, zodra we het scherm afsluiten ook weer verdwijnt.  Scherm weer openklikken doet het weer van in het begin afspelen.  Het zou niet zo storend zijn moesten we dit scherm niet om de haverklap moeten openen.

Blake et Mortimer, PC

Achter hetzelfde scherm zit namelijk ook een lijstje met objectieven verscholen.  Telkens als we een probleem hebben opgelost verschijnt er op het lijstje een nieuw objectief.  Dat wordt nergens anders getoond, dus kunnen we niet anders of het scherm openklikken.  Het scherm ziet er uit als een notablokje en het objectieflijstje staat op de derde pagina, dus moeten we ook effectief naar de derde pagina "doorbladeren".  Uiterst irritant allemaal, zeker omdat we zo dikwijls de objectieven moeten bekijken en dan het hele gedoe telkens opnieuw moeten aflopen.  Hadden we al gezegd dat bladeren in dat boekje ook van een irritant "blader"-geluid werd voorzien?

blake et mortimer,pc

Diep in ons binnenste wisten we eigenlijk al dat het te mooi was om waar te zijn.  We bleven echter hopen op een degelijk adventuregame gebaseerd op twee van onze favoriete stripfiguren...  In de plaats daarvan kregen we een goedkoop ogend, flauw onding waar we absoluut geen plezier aan beleven.  We deleten het met plezier van onze harde schijf en herlezen "Het Gele Teken" nog maar eens in de plaats.

MindBender

02-12-12

The War Z - Dag 7 (PC)

the war z, dag 7, PC

Onze allerlaatste dag in Zombiestad, of zoals wij het hier zijn gaan heten: Egoïstische Spelerstad...

We hebben hier al meer het loodje gelegd door het toedoen van andere spelers dan door zombies!  Echt waar, het begint ons een klein beetje de keel uit te hangen.  Daarom gaan we er vandaag keihard tegenaan.  Hard tegen hard.  We laten ons niet meer doen. 

Eens we zijn aangemeld, zoeken we al sluipend naar een goede schuilplaats.  Het is nacht, en in het bos zal niemand ons zien.  Verborgen in het struikgewas halen we onze kaart van het gebied boven en beginnen we te plannen.  Niet ver van ons bosje is een kleine stad.  Daar kunnen we ongetwijfeld voedsel, wapens en medicijnen vinden.  Waarschijnlijk zijn we niet de enigen die eraan gedacht hebben om daar te gaan stropen, dus moeten we voorzichtig zijn.  

Naast het bos ligt een hoge berg.  Als we die kunnen beklimmen, kunnen we vandaar de omgeving afspeuren met onze verrekijker en onze slag slaan wanneer de kust veilig is.  Puik plan, al zeggen we het zelf.  We trekken naar de berg, en zonder noemenswaardige incidenten halen we de top.  We vinden een leuk plaatsje waar we uit het zicht zijn en toch zelf de hele stad kunnen bekijken.

the war z, dag 7, PC

Wat we allemaal te zien krijgen door onze verrekijker!  Een speler is op de vlucht voor een hele horde zombies.  We zien hem naar een gebouw toerennen, maar net voor hij binnengaat wordt hij koelbloedig neergemaaid met een mitrailleursalvo.  De moordenaar graait alles van zijn slachtoffer mee, en loopt met een wijde boog rond de zombies.  Aan hen verspilt hij geen kogels...

Een beetje verderop zien we twee spelers elkaar bewerken met een hamer.  Tot de dood...  Ondertussen zien we op ons chatvenster een nieuweling die zijn spelbeurt begint met "hello all!".  In de verte horen we een geweerschot en vlak daarna verschijnt op de chat "ha, got the N00b!".  Een daad die nog een hoop felicitaties krijgt via het chatvenster.  Zieke geesten!

Ondertussen is het al donker.  Het is behoorlijk kalm in de stad en we besluiten ervoor te gaan.  Onze gladde schoenzolen besluiten er echter ook voor te gaan en we slippen weg op de gladde rotswand.  Recht naar beneden.  Dood.

We durven zo stilletjesaan zeggen dat we er genoeg van hebben van die hele War Z...

MindBender

01-12-12

The War Z - Dag 6 (PC)

Alweer een nieuwe dag in zombiestad.  We spawnen weer in het trailerpark waar we voor het eerst een medespeler hebben vermoord...  Het ligt er vandaag akelig stil bij.  Zelfs geen zombies te zien.   We snuisteren door de overgebleven campers en stuiten plots op een andere speler die ons niet meteen de kop inslaat.  We twijfelen even wat we moeten doen, maar besluiten toch maar contact te leggen.

We krijgen een goeiedag terug.  Oef.  

the war z, dag 6, pc

We vragen of hij eventjes met ons wil optrekken.  Hij heeft per slot van rekening al een hamer en wij helemaal niks.  Hij stemt toe en na kort overleg besluiten we naar de dichtstbijzijnde stad te trekken.  Dwars doorheen de bossen, om zo drukke wegen te vermijden.  Het plan loopt gesmeerd tot we een kleine kampeerplaats ontdekken.  Vier zombies staan er te kwijlen.  Mijn partner verzekert me dat hij ze wel één voor één de baas kan en trekt erop af.

Van op een veilige afstand kijk ik toe hoe hij de lelijkerds met een welgemikte klap van zijn hamer inderdaad één voor één uitschakelt.  En dan hoor ik gegrom achter me.  Een zombie!  Ik zet het op een lopen richting partner en haal het net.  Hij kan me redden.  Oef!  We staan nog even uit te blazen en te lachen over hoe nipt het wel niet was als plots twee geweerschoten weerklinken en we dood naast elkaar neervallen.  We zien nog net hoe één of ander rotjong met een geweer onze rugzakken komt leegpikken.

Arg!

MindBender

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende