Need for Speed: Rivals (XBOX1/PS4/XBOX360/PS3/PC)

02-12-13  / 
 

pack.jpgEen nieuwe Need for Speed.  Nieuwe auto's, nieuwe races, nieuwe flikken, nieuwe open wereld.

En daarmee lijkt alles gezegd.  Of toch niet?
In Need For speed Rivals kunnen we kiezen aan welke kant van de wet we staan.  Kiezen we voor het illegale racecircuit, of kruipen we achter het stuur van een supersnelle patrouillewagen? 

De naam van onze website indachtig kiezen we resoluut voor de wetsdienaar.  We krijgen keuze uit en paar startbolides (de rest spelen we in de loop van het spel nog vrij) en worden gelost vanuit een mobiele commandopost.  Een korte tutorial later weten we hoe alles werkt en snellen we door de uitgebreide open wereld.  Wat ons meteen opvalt is hoe goed alles eruitziet.  De open wereld ziet er erg realistisch uit en de auto's zijn net echt.  Lichten reflecteren op opgeblonken koetswerk, datzelfde blinkend koetswerk wordt dof en vuil als we door het stof rijden en krast en deukt op de juiste plaatsen als we wat minder voorzichtig rijden.

Veel tijd om ons te vergapen aan het decor krijgen we echter niet.  De controlekamer meldt ons via de radio dat er verderop een straatrace aan de gang is.  Aan ons om de roekeloze racers aan te houden!  Dat aanhouden wordt nogal vrij geïnterpreteerd.  Weg met het typische "achtervolgen tot de snoodaard stopt, en hem dan in de boeien slaan".  De blauwe brigade in Need for Speed: Rivals gaat heel wat agressiever te werk.  Zij rammen overtreders gewoonweg van de baan!  We vliegen meteen in de flank van de racer.  Hij slaat in een paniek zijn remmen dicht en gaat overkop.  Na een 10tal omwentelingen komt hij rokend en total loss tot stilstand in de berm.  Mission accomplished, en we worden beloond met ervaringspunten.  Met die ervaringspunten kunnen we nieuwe wagens vrijkopen, of onze huidige wagen aanpassen.  Nieuw kleurtje, sterker chassis, betere versnelling,…  De standaard upgrades die we kennen uit andere racespellen zijn allemaal aanwezig.  Nieuwe upgrades die specifiek voor de klabakken bestaan kunnen we echter ook vrijkopen.  Spijkertapijtjes, elektrische rammen,…

need for speed rivals, xbox360

Nieuwsgierig als we zijn kunnen we het natuurlijk niet laten om ook een kijkje te nemen aan de andere kant van de wet.  Als straatracer starten we in één van onze hideouts.  Met een blinkende bolide snellen we over het asfalt op zoek naar andere racers die we kunnen uitdagen voor een race, georganiseerde races of tijdsproeven.  Onderweg proberen we ons zo snel mogelijk door zoveel mogelijk flitspalen te laten flitsen.  Het levert ons ook weer een pak ervaringspunten op, die we ook hier kunnen gebruiken om onze wagens te verbeteren.  Illegale straatracers kunnen ook specifieke upgrades vrijkopen die van pas kunnen komen tijdens races of achtervolgingen.  Schokgolven die dichtrijdende auto's van de weg slingeren, mijnen, een turbo,…

need for speed rivals, xbox360

Kortom; heel wat raceplezier in deze nieuwe Need for Speed.  Maar na een tijdje geraken we wat in een sleur verzeild.  We racen van her naar der en rammen af en toe nog wat booswichten van de weg.  Dat is zowat de essentie van het spel vervat in één enkele zin.  Het ziet er allemaal prachtig uit, en we voelen de adrenaline gieren, maar na een uurtje neemt de eerste rush af en moeten we zowaar een geeuw onderdrukken.

Online spelen brengt misschien soelaas.  Dan wordt de open wereld plots bevolkt met andere spelers die online zijn.  Zij kunnen ons (en wij hen) op elk moment uitdagen voor een race, of, als ze spelen als flik, van de baan af rammen.  Dolletjes.

need for speed rivals, xbox360

Een vermakelijk, mooi blinkend racertje, waarbij na langer spelen misschien wel wat sleur optreedt.  Maar wie racet er nu ook uren aan één stuk?

MindBender

(review gebaseerd op XBOX360 versie)

Deadfall Adventures (XBOX360/PC)

19-11-13  / 
 

deadfall adventures, XBOX360James Lee Quatermain, de achterkleinzoon van de beroemde avonturier Alan Quatermain zit aan lagerwal.  Hij heeft een gok- en drankprobleem en zit geplaagd met een serieuze schuldenberg.  Om zijn schulden te kunnen aflossen neemt hij een klus van een mysterieuze overheidsinstantie aan.  Hij moet samen met Jennifer, en niet onaantrekkelijke archeologe, op zoek naar een belangrijk oud artefact met mystieke krachten.  Op de koop toe blijken ook de Nazi's op zoek naar het artefact…  Wie bij het lezen van bovenstaande korte inhoud meteen aan de naam Indiana Jones dacht, heeft het bij het rechte eind.  Deadfall adventures is gebaseerd op de reeks avonturenverhalen met Alan Quatermain in de hoofdrol, en ook Indiana Jones haalde daar de mosterd.  Alleen blijkt Deadfall Adventures wel meer leentjebuur te spelen bij Indiana dan bij Alan…

Het hoofdpersonage alleen al.  James lijkt op Indiana Jones, maar dan met een iets vollere baard.  Dezelfde bruingetinte soort van kledij, ja zelfs een hoed ontbreekt hier niet.  Het enige wat James mist is een zweep.  Dat houdt hem echter niet tegen om verder het Indiana-pad te bewandelen…  Mysterieus artefact?  Check.  Flirterige haat-liefde verhouding met het enige vrouwelijke personage?  Check.  Geschifte Nazi's?  Check.  Tempels vol boobytraps en grote rollende stenen?  U raadt het al: check!  Zelfs een level waarin we met mijnkarretjes door mijnschachten sjeezen en ondertussen vijanden van ons moeten afhouden ontbreekt niet.

We zouden natuurlijk een tegenargument kunnen opwerpen.  Welk avonturenspel speelt eigenlijk geen leentjebuur bij Indiana Jones?  Zonder mysterieus artefact is er meestal geen reden voor avontuur, de Nazi's zijn de ideale boemannen en voor iedere held moet er een te veroveren heldin voorradig zijn.  Dat klopt, maar het overduidelijke "net niet plagiaat" is niet het enige mankement waardoor Deadfall Adventures wordt geplaagd.

deadfall adventures, XBOX360

Visueel rammelt er bijvoorbeeld ook heel wat.  Het is geleden van de vorige generatie consoles dat we personages nog zo houterig zagen bewegen.  Gelaatsuitdrukkingen blijven heel het spel door stoïcijns kalm, ook als iemand een doodskreet slaakt.  Lipsynchronisatie is er al helemaal niet.  Sprekers klappen willekeurig hun onderkaak op en neer, en af en toe valt de tekst toevallig samen met de bewegingen.  Het lijkt wel een aflevering van de Thunderbirds, maar dan met afgrijselijke voice-acting en een ongelofelijk zwak plot.

Wie had ooit gedacht dat Nazi's, mummies mysterieuze artefacten en avonturiers een saai verhaal zou kunnen opleveren?  Wij zeker niet, maar Deadfall Adventures slaagde er toch niet in ons te boeien.  Het verhaal hangt met haken en ogen aaneen en krijgt de ene plotwending na de andere.  De Nazi's zijn nog niet helemaal weg of we worden geconfronteerd met een kolonie Russen die in een ondergrondse mijn wonen.  Waarom?  Niemand die het weet, en een hoofdstukje later zijn we er al weer van verlost.  Plots vervangen door de mummies van Spaanse soldaten.  Die blijken aan de kant te staan van de Egyptische mummies die we ook al tegenkwamen in Egypte (uiteraard), op Antarctica (huh?) en in de Maya-ruïnes in Zuid-Amerika.  Want Maya-mummies zijn er ook.  Hadden we die nog niet vermeld?  Nee?  Rats vergeten dan.  Net zoals de Maghrebijnse huurlingen die later in het spel ook plots opduiken.  Ons hoofd tolt een beetje…

deadfall adventures, XBOX360

Spelen zelf blijkt algauw ook meer een opdracht dan vermaak.  Deadfall Adventures wordt verkocht als "het spel waarbij op ontdekking gaan belangrijk is" maar in de praktijk stuiten we op verschillende beperkingen.  Overal wordt Quatermain in zijn verkenningsvrijheid beperkt door onzichtbare muren.  Soms zijn de beperkingen zichtbaar en logisch, zoals een volle muur, maar soms ook niet.  Zo kunnen wij er bijvoorbeeld niet bij waarom Quatermain niet over een steen van 30 centimeter hoog kan springen…  We worden overduidelijk naar het einde van het level gestuwd.

Bugs strooien ons ook her en der roet in het eten.  Vijanden blijven meer dan dikwijls gewoon staan zonder te schieten.  De meeste vuurgevechten draaien er op uit dat we zonder een schrammetje op te lopen, recht op de vijand kunnen afstappen om hem in het gezicht te schieten.  Zelfs de eindbaas bleef rustig tegen een muurtje aanstaan terwijl wij ons machinegeweer in zijn torso leegden.  Zelden zo gemakkelijk gewonnen!

deadfall adventures, XBOX360

De keren dat de AI wel reageert zoals het hoort raken we dikwijls in de problemen.  Herinnert u zich de onzichtbare muurtjes van zo-even nog?  Probeer in vol gevecht maar eens dekking te zoeken achter een muur die langs alle kanten omgeven is door zo'n onzichtbare barrière.  Helemaal leuk wordt het als de onzichtbare muren gewoon in een open veld staan, of nog leuker, horizontaal boven een object zweven.  We duiken weg achter een steen en willen weer tevoorschijn komen om een paar schoten te lossen maar stoten daarbij tegen de onzichtbare muur boven ons.  Dat zorgt ervoor dat we weer knielen, maar aangezien de controller doorgeeft dat we rechtstaan resulteert het in een herhalende op en neer beweging waar we niet meer uitgeraken.  De enige oplossing blijkt terug te keren naar de vorige checkpoint, een heel eind voor het gevecht.  Een soortgelijk probleem doet zich voor na het gevecht.  We hebben een hele meute mummies kleingekregen door ze te verbranden met een spiegel.  Een klein kwartier zijn we in de weer geweest en het was een paar keer kantje boordje.  Blij dat we geslaagd zijn laten we de spiegel los en we zakken tot onze knieën weg in het decor.  Springen helpt niet, we kunnen alleen maar rondjes draaien.  Terug naar de vorige checkpoint…  die ver voor het gevecht ligt.

En zo kunnen we eigenlijk nog wel een tijd doorgaan.  Spelverstorende bugs, anticlimatische vijanden en eindbazen, een rammelende plot en een hoofdpersonage dat een dun afkooksel is van Indiana Jones en te pas en te onpas anachronistische verwijzingen naar films en strips uitkraamt…  We gaan een risico nemen en onze "Miskleun van het jaar" al uitreiken ruim een maand voor het jaar om is…

MindBender

(review gebaseerd op XBOX360 versie)

Batman: Arkham Origins (PS3/PSV/XBOX360/WIIU/PC)

14-11-13  / 
 

batman arkham origins, wiiuEindelijk is het weer zover.  Na lang (nu ja, lang...) wachten kunnen we weer aan de slag met de gevlederde superheld.  Na twee succesvolle voorgangers komt Batman: Arkham Origins, een prequel waarin we kennismaken met Batman in zijn prille beginjaren.  Supergangster Black Mask slaagt er in te ontsnappen uit Arkham en alsof dat het nog niet lastig genoeg maakt voor de nog onervaren vleermuis, looft hij ook nog eens een dikke beloning uit voor degene die Batman het hoekje kan omhelpen...

Trouwe lezers weten ondertussen al wel dat de Batman franchise één van onze zwakke plekjes is.  We zijn fan van de comics, de films (ja zelfs die van Joel Schumacher!) en de games.  De vorige twee Arkhams kluisterden ons aan onze console en deden ons verlangen naar meer.  Worden we met Origins op onze wenken bediend?

Reken maar van yes!  Het derde deel in de reeks pleegt absoluut geen stijlbreuk.  We lopen nog steeds rond met de camera achter ons, zweven van dak naar dak en koppelen moeiteloos combos aaneen in een gevaarlijk vecht-ballet.  Batman heeft ook nog steeds beschikking over een gigantisch arsenaal technische hulpmiddeltjes.  De vertrouwde snufjes uit de vorige delen maken een comeback en worden vergezeld van een paar nieuwtjes.  Tussen de verhaalmissies door worden we alweer belaagd door The Riddler, die ons alweer aanspoort om kleine raadseltjes op te lossen om zo XP te verdienen.

batman arkham origins, wiiu

We kunnen naast het verhaal ook kiezen om challenges te spelen, zoals we die nog kennen uit de vorige delen. Predator challenges waarbij we zo stil en ongezien mogelijk de booswichten moeten uitschakelen en combat challenges waarbij we steeds groter wordende meutes vijanden moeten verslaan.  Nog steeds even leuk als vroeger!

batman arkham origins, wiiu

Veel nieuwigheden kunnen we niet bespeuren in Arkham Origins.  We kunnen nu tripjes naar de (overigens prachtige en uitgebreide) Batcave maken en daar praatjes slaan met Alfred of oefenen in de combat simulator. We kunnen vlugger van de ene kant van de kaart naar de andere met fast-travel.  Dat houdt in dat Bats even meelift met de Batwing naar een geselecteerde communicatietoren.  Op voorwaarde dat we die toren al hebben bevrijd uit de klauwen van The Riddler natuurlijk.  De stemmen van Batman en The Joker werden ook niet meer ingesproken door anciens Kevin Conroy en Mark Hamill.  Nieuwkomers Roger Craig Smith en Troy Baker werden ingelijfd, hetgeen ons niet meer dan logisch lijkt als er een jongere versie van de protagonisten dient te worden neergezet.  De nieuwe acteurs leveren een sterk staaltje, en eerlijk gezegd missen we de anciens geen seconde.

batman arkham origins, wiiu

Weinig nieuws dus in deze nieuwe aflevering.  Dat zou een punt van kritiek kunnen zijn, moesten de twee vorige afleveringen niet zo sterk geweest zijn.  Wij krijgen er geen genoeg van!  Je zegt toch ook geen nee tegen een derde portie frieten?  Of een derde afspraakje met een supermodel?  Of een derde jackpot met de Lotto?  Nee toch?  

MindBender

(review gebaseerd op WiiU versie)