11-03-12

Little Deviants (PSVita)

little deviants, PSVitaHet lijkt wel een traditie: een nieuwe console verschijnt op de markt, en tegelijk duikt minstens één spel op dat alle nieuwe snufjes van die console dik in de verf zet.  Voor de PSVita neemt Little Deviants hier het voortouw.  Een reeks schattige, slijmerige alientjes crasht met hun raket.  Ze worden achtervolgd door boosaardige robots die hen proberen te vangen.  Dun verhaaltje?  Wacht tot je de gameplay test...

In een hele reeks minigames moeten we de Deviants helpen de robots ontwijken.  Alhoewel...  De meeste van de minigames sporen ons aan om highscores te halen en die dan weer te verbeteren.  Veel robotgeweld komen we niet tegen...

De minigames draaien telkens weer rond één van de Vita's "nieuwigheden".  De touchpads, de microfoon, de gyroscoop...  geen enkele input-manier werd onbenut.  Behalve de toetsen en de sticks dan.  Die hebben we hier niet nodig.  We kunnen er zelfs niet voor kiezen om ze te gebruiken...

little deviants,psvita

De gyroscoop dan maar.  In de meeste levels waar we hem kunnen gebruiken reageert hij aardig.  We skydiven bijvoorbeeld door hoepels om punten te halen en eventjes amuseren we ons.  Na drie sprongen begint het echter heel repetitief te worden.  De moeilijkheidsgraad stijgt niet of nauwelijks en die irritante herhalende soundtrack op de achtergrond!  We bijten op onze tanden en houden vol, alle acht sprongen.

Racen dan maar.  Onze deviant wordt neergeploft in een raket.  We moeten met die raket een hindernissenparcours afleggen terwijl we op de hielen worden gezeten door een robotwalvis.  We moeten de walrobotvis voor blijven en zorgen dat we niet op hindernissen botsen of onze deviant blijft enkele seconden stilstaan.  Sturen doen we door de Vita vast te houden als een stuur en ermee te draaien.  Leuk op papier, maar als je stuur niet goed reageert...  Voorzichtig draaien wordt nauwelijks geregistreerd en iets bruter draaien wordt dan weer veel te goed geregistreerd.  Het duurt ook ontiegelijk lang vooraleer de raket na een botsing weer op gang komt en we eindigen al vlug in de maag van de rowalbotvis.

little deviants, PSVita

De touchpads dan?  In het raamlevel gaan de luiken van ramen open en dicht.  Achter ieder luik schuilen robots of mensen.  De robots moeten we met de voorste of achterste touchpad uit het raam tikken, afhankelijk van welke kant ze opkijken.  Ook hier weer: leuk op papier.  Maar in de praktijk is het echt lastig om een highscore te halen zonder extreem lange vingers of een extra paar handen om de Vita in vast te houden.

In een ander level wordt onze deviant in een landschap gedropt.  Onze taak bestaat eruit de balvormige blob van punt a naar b te rollen door bergen te duwen in het landschap met de achterste touchscreen.  Waar we duwen rekt het landschap uit alsof we onze vinger erdoorheen proberen te duwen.  Best wel leuk, maar het touchpad registreert maar één vinger tegelijk, en het nieuwe is er al heel vlug af.

little deviants, PSVita

Dan vonden we het gebruik van de voorste en achterste touchpad tegelijk veel vernieuwender en geestiger.  Onze blob wordt wederom gedropt.  Dit keer in een boksring.  Door de deviant vast te pakken tussen de twee touchpads kunnen we hem achteruit trekken in de touwen en lanceren.  Ons doel?  Zoveel mogelijk vijanden omver kegelen zonder dat ze ons kunnen slaan.  Best leuk, maar na -tig rondes en -tig vijanden met kettingzagen...  Ja, u raadt het al: het nieuwe en het leuke was er vlug van af.

Nog iemand zin in de microfoon?  Bijwijlen kruisen ook zang-minigames ons pad.  Jawel: zang!  In deze levels moeten we de door de Vita vooropgestelde toonhoogtes proberen nazingen...  We zien het ons niet doen op een overvolle trein of tram.  Het was al moeilijk om het op een niet zo geluidsdichte redactie te doen.  Na bezoek van geluidsoverlastte buren en een paar gesprongen kristallen glazen gaven we er maar gauw de brui aan.

Little Deviants had best wel leuk kunnen worden.  Het heeft best wel wat leuke concepten, maar aan de uitwerking werd duidelijk minder aandacht besteed.  Wat nu overblijft is een vrij ongeïnspireerde collectie minigames die meer frustreren dan amuseren.

MindBender

07-03-12

Tales From Space: Mutant Blobs Attack (PSVita)

tales from space mutant blobs attack, psvitaHet klinkt als de plot van een hele slecht horrorfilm: tijdens een studiereis van de universiteit naar een labo, ontsnapt een mutant blob uit zijn kooi.  Het levend kwakje slijm kan zich verstoppen in de rugzak van één van de studenten en ontkomt zo aan een leven als proefkonijn.  Het kleine kwakje doet er echter alles aan om te groeien zodat het wraak kan nemen op zijn zijn folteraars: de mensheid!  Neen, niet naar de bioscoop rennen, het is geen film!  Tales From Space: Mutant Blobs Attack! is één van de allereerste downloadspellen op PSVita.

Aanvankelijk is het blobje nog klein en weerloos.  We kunnen voorwerpen opslokken om te groeien, maar voorlopig blijft onze honger beperkt tot pindanootjes, batterijen en andere kleine prullen.  Hoe groter we worden, hoe groter onze honger ook wordt.  Voor we het goed en wel beseffen zijn we groot genoeg om tanks en helicopters te verorberen...

tales from space mutant blobs attack, psvita

De levels zijn opgedeeld in gebieden.  Ieder gebied is afgesloten van het volgende met een obstakel dat we pas kunnen verslinden eens we de vooropgestelde grootte hebben bereikt door te eten.  Verslindbare objecten (en ook mensen, pluimvee en koeien) liggen echter niet altijd zomaar binnen slijmbereik.  Om sommige plekken te bereiken hebben we onze magnetische kracht nodig waarmee we kunnen vastkleven of afstoten van ijzeren oppervlakken.  Op sommige plaatsen krijgt slijmpje ook last van gas.  Het opgeblazen slijmballetje gaat dan zweven en met goedgerichte steekvlammen kunnen we bijsturen.

tales from space mutant blobs attack, psvita

Het spel werkt met checkpoints en je kan blijven proberen vanaf je laatst gehaalde punt.  Er staat geen tijdslimiet op een level, maar je score verlaagt wel naarmate je meer tijd spendeert aan het halen van de eindmeet.  Wij hadden heel wat tijd nodig om alle tanks, lasers, spieken, industriële pletwalsers en andere vervaarlijke machinerie zonder slijmscheuren te ontwijken.

Je score wordt ook bepaald door de hoeveelheid dingen die je opslokt.  In elk level zitten ook twee bevriende kwakjes verstopt die een puntenbonus opleveren eens gevonden.  Er is dus een herspeelbaarheidsfactor, maar die is niet aan de grote kant.  Als je doorspeelt zonder je te bekommeren over de extraatjes ben je hier in amper vier uur mee klaar.

tales from space mutant blobs attack, psvita

En dat is meteen ook het enige minpunt.  Mutant Blobs Attack had voor ons gerust nog langer mogen doorgaan.  De geestige puzzels, de vele knipogen naar science fictionfilms en andere spellen, de droge humor, de schattige animatie...  Veel te geestig voor woorden.  Kopen die slijmerige handel!

MindBender

Unit 13 (PSVita)


unit 13,psvitaMidden-Oosterse terroristendreigingen zijn altijd al een dankbaar onderwerp geweest voor shooters.  Het is niet anders in Unit 13, waar we controle krijgen over een elite team soldaten dat de strijd aanbindt met terreurorganisatie Awlaad Al-Qowah, gespreid over zesendertig verschillende missies.

Unit 13 werd duidelijk gemaakt met het oog op "gamen onderweg".  De missies hoeven niet in een bepaalde volgorde gespeeld te worden om te kunnen volgen en duren elk apart hooguit twee à drie minuten.  Ideaal als tijdverdrijf tussen twee haltes…

Er zijn vier verschillende soorten missies: covert, direct action, deadline, en elite.  In covert missions komt het erop aan enkele opdrachten uit te voeren zonder gezien te worden.  We moeten vijanden omzeilen of geluidloos het hoekje om helpen en camera's en laserpoortjes moeten ontweken of vernietigd worden.  Worden we toch gezien dan..  euh…  zijn we gezien.  De missie faalt en we moeten opnieuw beginnen.  In direct action missions mogen we zelf kiezen hoe we te werk gaan om onze opdract te vervullen.  Geluidloos of rechtdoor met knallende wapens, het speelt geen rol, zolang we maar ons doel bereiken.  Deadline missions zijn missies die binnen een bepaalde tijdslimiet moeten uitgevoerd worden en de elite missions zijn de extreem moeilijke missies.  Geen checkpoints te bekennen hier en je health wordt maar één keer aangevuld.

unit 13, PSVita

De missies spelen zich af in negen omgevingen die heel realistisch worden weergegeven.  Metrostations, ambassades, ondergrondse geheime basissen,... Stuk voor stuk werden ze heel geloofwaardig opgebouwd.  We moeten geen onnodige omwegen maken of onlogische gangetjes doorwandelen.  Uit het zicht van de vijanden blijven lukt aardig zonder dat het decor waarachter we ons verstoppen te geforceerd overkomt.  Net echt!

Het spelen gaat vlot, zo vlot zelfs dat we ons binnen de kortste keren een echte elitesoldaat wanen.  Het terroristentuig sneuvelt met hopen, en de missies vliegen voorbij.  Tot we een elitemissie beginnen…  De moeilijkheidsgraad ligt hier zo hoog dat het bijwijlen frustrerend wordt.  Misschien is er dan toch geen carrière als elitesoldaat weggelegd voor ons?

unit 13, PSVita

Hoe meer we spelen, hoe meer experience we opdoen.  Met die XP kunnen we onze soldaten upgraden.  Zo krijgen we niet alleen toegang tot een groter arsenaal, maar ook de vaardigheden van de soldaten gaan omhoog.  Sneller herladen, meer wapens kunnen dragen…  Het zorgt er allemaal voor dat we de eerdere missies nog eens willen spelen met onze betere uitrusting.

unit 13, PSVita

Voor de eerste keer amuseren wij ons met een stealth-shooter!  We vergeten soms dat we aan het spelen zijn en dan lijkt het alsof we naar een spannende film zitten te kijken.  Dat de moeilijkheidsgraad van de elitemissies soms wat aan de hoge kant is, jut ons alleen maar meer op om het nog eens te proberen.  Een occasioneel foutje in het gedrag van de vijanden (door muren proberen schieten, ons horen maar niet zien terwijl we er vlak voor staan) slaagt er in niet in de pret te bederven.

MindBender