17-06-12

Gravity Rush (PSVita)

PSVita, gravity rushHeb je je ooit al eens afgevraagd hoe het zou zijn als je langs de zijkant van een gebouw omhoog zou kunnen lopen?  Of gedroomd van lopen op het plafond?  Zweven waarheen je maar wil?  In Gravity Rush krijgen we een voorproefje van hoe geweldig dat wel niet zou zijn.

We spelen als Kat, een meisje dat wakker wordt in een vreemde zwevende stad.  Kat kan zich niet meer herinneren hoe ze er terechtkomt, of wie ze is.  Naast haar zit een poes die niet meer van haar zijde wil wijken.  Geen ordinaire straatkat zo blijkt, want het beest geeft Kat de kracht om de zwaartekracht te manipuleren.  Kat probeert uit te zoeken wie ze eigenlijk is, maar al gauw blijkt dat de stedelingen worden belaagd door vreemde wezens.  Kat snelt ter hulp met haar nieuwe krachten en wordt zo tot redder van de stad gebombardeerd.  Superheld tegen wil en dank.

Het duurt eventjes voor we het prutsen met de zwaartekracht gewend zijn.  We zien het verschil niet meer tussen onder of boven en raken vlugger gedesoriënteerd dan een vrouw die moet kaartlezen (Althans, zo leert ons het cliché, nvdr).  Een pak valpartijen en gewichtloze uitschuivers later beginnen we het onder de knie te krijgen.  Best wel leuk dat vliegen.  Nu ja, vliegen is een groot woord.  In principe "vrije vallen" we in de richting die we willen.  Een zeer effectieve manier van reizen en dat komt van pas in een open wereld als deze.

PSVita, gravity rush

Kat kan de stad verkennen op haar eigen tempo.  We kunnen van de ene verhaalmissie naar de andere gaan, maar het is veel leuker om onderweg ook even te stoppen bij de bezienswaardigheden van de stad.  De bezienswaardigheden zijn sinds de invasie van de Nevi allemaal in verval geraakt.  Kat kan ze repareren door ze van brandstof te voorzien.  Waarop draaien bezienswaardigheden dan?  Op grote paarse edelstenen, die overal in de stad lukraak rondzweven.  Geen idee waarom de stedelingen ze zelf nog niet hebben verzameld, maar goed...

PSVita, gravity rush

Eens we iets hebben gerepareerd gaat Kats reputatie omhoog én kunnen we een challenge spelen.  Zo'n challenge bestaat uit een race tegen de tijd, of een gevecht met Nevi.  Hoe beter we scoren, hoe meer paarse diamanten we beloond krijgen.  En met die paarse diamanten kunnen we ander reparatiewerk verrichten of Kats vaardigheden verbeteren.

Visueel hebben we ook geen reden tot klagen.  Gravity Rush ziet er uit als een mooi stripverhaal.  De cutscenes zijn zelfs opgedeeld in vakjes en gebruiken meer tekstballonnetjes dan spraak.  Die stijl wordt ook in het spel doorgetrokken.  De omgevingen zien er fantastisch uit en lijken het ene moment uit een futuristische stad te zijn geplukt en het andere moment kunnen we niet naast die typiche jaren twintig stijl kijken.  Ons oog werd zelden zo zacht gestreeld!

PSVita, gravity rush

Slechts één klein minpuntje: het einde.  Het hele spel door komen we steeds nieuwe mysteries tegen.  Wie is Kat?  Hoe komt ze aan haar krachten?  Wat zijn de Nevi eigenlijk?  We werden steeds dieper en dieper in het verhaal gezogen, en werden steeds nieuwsgieriger naar de ontknoping...  Die er niet kwam.  Het spel eindigt zonder antwoorden te geven en zet de deur naar een vervolg wagenwijd open.  Jammer dat zo'n sterke verhaallijn eindigt op een sisser, maar die hint naar een vervolg stemt ons positief!  Laat maar komen dat volgende deel!

MindBender

05-06-12

Gravity Rush Release Event

MindBender bezoekt het Gravity Rush release event...  Op EXTREME wijze!

11-03-12

Reality Fighters (PSVita)

Reality Fighters, PSVita"Een nieuwe console zonder vechtspel tussen de launchtitels, dat kan niet!", moet iemand ergens gedacht hebben toen de PSVita werd aangekondigd.  Op het allerlaatste nippertje werd Reality Fighters er nog gauw uitgeperst.  Kwaliteit en innovatie waren niet van belang, zolang er maar een fighter op PSVita uitkwam!  Althans, zo is het gegaan in onze fantasie.  Reality Fighters is immers zo'n draak van een spel dat we geen ander scenario mogelijk achten.  De top moest en zou een fighting game hebben, ongeacht...  euh...  ongeacht alles eigenlijk.

Maar laten we beginnen bij het begin.  Reality Fighters belooft ons een een vechtspel met figuren die we tot het oneindige kunnen veranderen.  Mooi concept en het was bijna geslaagd.  We kunnen een fighter opbouwen vanaf nul.  We kunnen zijn gewichtsklasse kiezen en zijn vechtstijl.  We kunnen kiezen uit massa's kledingstukken en hoofddeksels.  Een al even uitgebreid gamma aan kapsels staat ook ter onzer beschikking, en het beste van alles: we kunnen ons eigen gezicht op de fighter plakken!

Reality Fighters, PSVita

Met behulp van de camera kunnen we een fotootje van onze tronie nemen en op onze fighter kleven.  Makkelijker gezegd dan gedaan.  Op het scherm wordt ons getoond hoe we ons hoofd moeten houden, maar de camera zit rechts boven dat scherm.  Het is dus niet makkelijk om de juiste positie aan te nemen terwijl je met een loensend oog het scherm in de gaten houdt.  Onze fighter staat nog voor hij klappen kreeg al met een scheef bakkes in de ring...  Gelukkig kan je ook iemand anders je foto laten nemen met de achterste camera.  Een gewillige amateurfotograaf op de redactie doet dat voor ons en een paar tellen later staan we met onderbelichte tronie te schitteren in de ring.

Nu ja, ring...  We kunnen kiezen uit een paar fotorealistische achtergronden om in te vechten.  Straten, natuurreservaten,...  We kunnen zelfs een AR kaart neerleggen en de kemphanen tekeer laten gaan op ons bureau.  Net echt!  Tenminste als de fotorealistische achtergonden niet zo gepixeld zouden zijn en de fighters in de juiste schaal zouden weergegeven worden.

Reality Fighters, PSVita

En het vechten zelf dan?  Niks om over naar huis te schrijven.  Je kan zoals eerder gezegd kiezen uit verschillende vechtstijlen, maar veel verschil maken die niet.  Ongeïspireerd buttonmashen zorgt er wel voor dat je iedere kamp moeiteloos wint.

Reality Fighters probeert zich ook te onderscheiden van andere fighters door zijn humor.  De vijanden zijn overdreven karikaturen en gedragen zich belachelijk.  We bevechten achtereenvolgens een ballerina (special move: de notenkraker...) een breakdancer, een zombie en een jaren zeventig Travoltakloon.  Kan het erger?  Tuurlijk.  Wat dacht u van onze volgende tegenstander: een Poolse punkrocker die ook nog eens tandarts is.  Spelers die even... "creatief" willen zijn, kunnen proberen de belachelijkheid van hun tegenstanders te overtreffen door zich nog dwazer uit te dossen.  Onder de talloze mogelijkheden vielen ons vooral het krokodillenpak, de konijnenoren en de clownschoenen op.  Lachen...

Reality Fighters, PSVita

Voor en na de gevechten krijgen we commentaar van sensei Miyagi.  Juist ja, die ouwe grijzaard uit Karate Kid.  Iemand vond het duidelijk grappig om Miyagi volledig volgens de regels van het stereotiepe cliché te laten spreken.  R wordt L en L wordt R.  Uitelmate glappig, en voolar nog nooit eeldel gezien.  Bulderlachend spelen we verder.

Of dat zouden we doen, moesten we nog steeds zes jaar oud zijn en Jommeke fantastisch vinden.  Maar we zijn al iets ouder en onze humor is al ietsje verder geëvolueerd.  We laten Reality Fighters dus maar links liggen en we hopen dat er geen vervolg komt met een Spaanse sensei.  "Komaanos, Jommekos!  Slaanos en vechtenos!"

MindBender