30-07-14

Oddworld: New 'n' Tasty (PS4/PS3/PSV/PC/MAC/WIIU/XONE)

oddworld, ps4“This is RuptureFarms, they say it's the biggest meat processing plant on Oddworld, I used to work here, well...I was really a slave like all the others. That's me, my name is Abe, I was "Employee of the Year", NOW i'm dead meat. I crossed the meanest boss in the world - Mullock the Glukkon, my whole life changed in just one day, I was working late one night at RuptureFarms...”

Bij nostalgische retroliefhebbers doen deze zinnetjes ongetwijfeld het hart ietsje sneller slaan.  Het is de openingszin van Oddworld: Abe’s Oddysee, een ware klassieker onder de platformers.  Wel, die nostalgische zielen mogen nu luid juichen, want Oddworld werd opnieuw uitgebracht!  Het originele spel werd niet zomaar opgepoetst, het werd volledig opnieuw gebouwd in een nieuwe engine, maar wel met het origineel als blauwdruk.

oddworld, ps4

Aan het spel zelf werd eigenlijk niks veranderd.  We spelen nog steeds met held (tegen wil en dank) Abe en we moeten nog steeds onze soortgenootjes redden uit de klauwen van onze boosaardige slavendrijvende/vleesetende onderdrukkers.  Abe doet dat nog steeds door confrontaties te vermijden.  We sluipen voorbij vijanden en leiden aandacht af door steentjes te gooien.  Naarmate we vorderen raken we ook meer bedreven met de magische krachten die Abe ter beschikking heeft.

oddworld, ps4

Wat veranderde dan wel?  De graphics om te beginnen.  Abe ziet er nu gladjes HD uit.  De decors zijn prachtig en de figuren lijken net echt.  Het geluid en soundtrack kregen ook een opknapbeurt.  Het gevolg daarvan is dat het spel, zoals zijn naam het al zegt, er fris en nieuw uitziet.  Het voelt ook helemaal nieuw aan terwijl het eigenlijk al zeventien jaar oud is…  En we spelen het nog altijd even graag als vroeger!  We lachen ons nog steeds te pletter met Abe’s onhandigheid en ja, zelfs met de flauwe scheetgrappen liggen we dubbel van het lachen.  We amuseren ons rot met het bevrijden van soortgenootjes en keren soms zelf terug om achterblijvers die we de eerste keer misten, te redden.  Abe blijft gewoon leuk! 

oddworld, ps4

Het enige wat ons stoort is dat hetgeen wat misschien het hardst toe was aan vernieuwing over het hoofd werd gezien.  De controls blijven soms nog even onhandig als vroeger.  Zo worden we bijvoorbeeld dikwijls achtervolgd door een horde hersenloze vijanden en wanneer we in de gauwte een verdiepje hoger willen klimmen gaat het fout.  Door de stroeve besturing begrijpt Abe ons verkeerd en maakt hij een flauw sprongetje in plaats van te klimmen.  De vijanden halen ons zo moeiteloos in en enkele tellen later staat er Abe-steak op het menu.  Moest het bij dit ene geval blijven, we zouden er niet over geklaagd hebben, maar het komt frequent voor.

Toch kan dit minieme minpuntje de pret niet bederven.  Abe is back, and we love it!

MindBender

(review gebaseerd op PS4 versie)

11-06-14

Murdered: Soul Suspect (PS3/PS4/XBOX360/XBOXONE/PC)

murdered soul suspect, ps4De Bell seriemoordenaar teistert al enkele weken de stad.  Rechercheur Ronan zit hem dicht op het spoor en confronteert hem in een oud appartementsgebouw.  Tijdens de arrestatie loopt het echter mis.  De moordenaar slaagt erin Ronan door het raam te gooien.  Een paar verdiepingen lager komt hij onzacht neer.  De moordenaar volgt op de voet, en maakt de klus af met Ronan’s eigen pistool.  Het klinkt als een scene die je te zien krijgt vergezeld van de woorden “Game Over”, maar Murdered: Soul Suspect begint pas na de moord.  Ronan mag dan wel dood zijn, maar zijn ziel leeft verder, en kan niet naar het hiernamaals tot ongedane zaken aan deze kant zijn opgelost.   Zoals wie de moordenaar is, bijvoorbeeld.

Murdered: Soul Suspect speelt als eender welk ander adventure.  We zijn een stoere flik die het niet zo nauw neemt met de wet.  Gewapend met ons brein lossen we puzzels op en leggen we verbanden.  We lossen een heleboel kleine zaken op terwijl we bezig zijn met die ene grote, overkoepelende zaak: Wie is de Bell Killer?

Het enige verschil met die andere adventures is dat onze hoofdpersoon een geest is.  Daardoor kunnen we net iets meer dan de gewone sterveling.  Voor klopgeestje spelen, bijvoorbeeld.  We kunnen bezit nemen van toestellen en ze iets laten doen om de aandacht van nabije mensen af te leiden.  We kunnen teleporteren naar plaatsen die gewone stervelingen niet kunnen bereiken zonder ladder.  We kunnen dieren en mensen beïnvloeden of zelfs besturen.  We zijn onzichtbaar en muren lopen we dwars doorheen.

murdered soul suspect, ps4

Wie denkt dat geesten het wel voor elkaar hebben heeft het mis, want naast alle voordelen krijgen we ook met een pak nadelen te maken.  Dat transparant zijn is bijvoorbeeld best lastig als we iets willen vastnemen, en onzichtbaar zijn is al helemaal uit den boze als je een verdachte deftig wil ondervragen.  Zelfs door muren heen lopen is beperkt toepasbaar.  Zo kunnen we bepaalde huizen enkel langs een open deur of raam betreden of verlaten en her en der staan er spookobstakels waar we ook niet doorheen kunnen.  Zo zijn de regels van het spookleven, leert ons een medespook, maar het ruikt verdacht veel naar bewegingsbeperking in een anders te klein geprogrammeerde wereld…

murdered soul suspect, ps4

We zijn ook niet het enige spook met “unfinished business”.  De wereld krioelt van de medespoken.  Stuk voor stuk proberen ze nog iets te weten te komen over hun voorbije leven en wie kan hen daarbij beter helpen dan een politierechercheur?  Als we dat willen kunnen we ze allemaal helpen.  We krijgen een korte omschrijving van het probleem en dan kunnen we in hun directe omgeving aan de slag.  We zoeken naar sporen en aanwijzingen, en wanneer we er genoeg hebben passen we ze als een puzzel in elkaar.  Leuk, en de overvloed aan spoken hebben een overvloed aan verschillende problemen.  We komen geen twee keer eenzelfde soort raadsel tegen en we betrappen ons erop dat we ieder spook willen helpen.

Niet alle spoken zijn ons echter even goed gezind.  Er zweven ook demonen rond die ons… heuh…  willen vermoorden?  Waren we dan al niet dood? Ah, ze willen ons “wissen”.  Ook goed.  Gelukkig kunnen we de demonen langs achter besluipen en opruimen.  In een handomdraai, alsof het niks is.  De stukken waarin demonen ons pad kruisen voelen dan ook redelijk flauw aan.  Alsof ze later zijn toegevoegd om iets meer actie in het spel te krijgen.

murdered soul suspect, ps4

We moeten eerlijk toegeven dat we ons wel kunnen vermaken met een potje geest-detectiven.  Alleen jammer dat het spel af en toe wegzinkt in een zee van “dat zou beter gekund hebben”.  Teveel beperkingen, een klopgeestmechaniek die we al veel beter gezien hebben in een ander spel en een occasionele spelbedervende bug zorgen ervoor dat dit een pareltje is met een lelijke, dikke oesterschelp er nog rond.

MindBender

(review gebaseerd op PS4 versie)

Vorige 1 2 3 4 5 6 7