17-11-17

Need For Speed: Payback (PS4)

need for speed, payback, ps4De nieuwste telg in de Need For Speed franchise draait helemaal rond het thema wraak. Tyler en zijn crew worden na een straatrace verraden door The House, een criminele organisatie die het illegale racingcircuit, de casino’s en bijna alle duistere zaakjes in de streek in handen heeft. Tyler, Mac en Jess willen wraak, en besluiten om The House terug te pakken. Daarvoor moeten ze echter helemaal onderaan de ladder beginnen…

Payback brengt ons heel wat elementen die we verlangen van een racing game. Blinkende bolides, die we kunnen upgraden. Een gigantische open wereld, waar uitdagingen en opdrachten voor het grijpen liggen. Workshops waar we onze wagens kunnen verven en bestickeren. Collectibles die her en der verstopt zitten… We kunnen ons geluk bijna niet op.

need for speed, payback, ps4

Rijden verloopt heel makkelijk. De besturing voelt heel intuïtief aan, en in geen tijd scheuren we door de omgeving. Het gaspedaal helemaal ingedrukt, driftend, handremmend en boostend met onze nitro. Dolletjes. De drie hoofdpersonages hebben elk een verschillende stijl, dus zijn er ook verschillende soorten racen te vinden in Fortune valley. Drag races, offroad, gewone straatraces, ontsnappingen aan de politie,… Koppel dat aan de vele optionele events zoals de hoogste snelheid behalen aan flitscamera’s, snelheidsuitdagingen en dies meer, en je bent uren zoet.

Verhaalgewijs hebben we echter wel een paar opmerkingen. Zo stellen we ons vragen bij dat flinterdunne verhaaltje… Akkoord, we verwachtten geen Shakespeare, maar iets minder cliché was leuk geweest. Hetzelfde geldt voor de voiceacting. We weten niet of het aan de acteurs ligt, of aan de barslechte dialoog, maar we hadden af en toe last van plaatsvervangende schaamte. Oneliners als “Night time. This is when I come to life.” krijgen een variant voor elk hoofdpersonage en worden zo slecht gebracht dat we niet anders kunnen of lachen. Het geheel krijgt zo een B-film sausje over zich heen gegoten. Leuk, mits dat de bedoeling was geweest, maar we vrezen dat Payback zichzelf bloedserieus neemt.

need for speed, payback, ps4

Maar kom, laat dat niet wegnemen van de fun van het racen. Het verhaal kunnen we negeren, ook al krijgen we wel heel veel cutscenes te zien. Niet alleen plot-uitleggerige cutscenes, maar ook actiescenes. Leuk, maar we hadden die actiescenes toch liever zelf gespeeld in plaats van ze te zien krijgen. We krijgen nu het gevoel dat we alleen maar van de ene grootse stuntscene naar de andere rijden, en het stunten zelf alleen maar mogen bekijken.

Alleen maar racen dan. Wat ook heel erg leuk is. Na elke race komen we een stapje dichter bij de snoodaards van The House. We moeten andere crews verslaan, en op elke wedstrijd is een aangeraden level gekleefd. Is onze gekozen auto lager dan dat level, dan is de kans op winnen heel erg klein. Hoe krijgen we dat level omhoog? Door vorige wedstrijden opnieuw te spelen. En opnieuw en opnieuw en opnieuw… We kunnen natuurlijk ook onze geldbeugel bovenhalen en wat microtransacties verrichten…

need for speed, payback, ps4

Het upgradesysteem van weleer is in Payback ook aangepast. Waar we vroeger onderdelen moesten kopen en die in onze auto moesten sleutelen als een volleerd mechanieker, is er nu het speedcard systeem ingelast. Na elke gewonnen race, mogen we een willekeurige kaart kiezen. Die kaart is een upgrade, van een willekeurig onderdeel, niveau en merk. Die kaart kunnen we dan gebruiken op onze auto of verkopen. De kans dat je net die kaart trekt die je nodig hebt is vrij klein en het geeft het hele systeem van upgraden een veel te hoog gokgehalte.

Wat moeten we aanvangen met Need For Speed Payback? Aan de ene kant kunnen we genieten van het lekker scheuren door de open wereld. Aan de andere kant gooien het verhaal, het eindeloze herspelen om te levelen en het upgrade systeem roet in het eten…

Anderhalve duim omhoog, eentje naar beneden.

MindBender 

06-11-17

Wolfenstein 2: The New Colossus (PS4)

wolfenstein 2,the new colossus,ps4De nazi’s. Werd er ooit al een groep meer gebruikt als antagonist in games? We dachten het niet. Er is gewoon iets wat ongemeen leuk is aan het aan gort knallen van een hoop fanatiekelingen. En het wordt dubbel zo leuk als het gebeurt onder de Wolfenstein-vlag.

In Wolfenstein 2: The New Colossus volgen we nog steeds BJ Blazkowicz. BJ werd gruwelijk gewond achtergelaten op het einde van de vorige aflevering. In The New Colossus wordt hij wakker uit zijn coma en moet hij al meteen een nazi-aanval weerstaan. Nooit hadden we gedacht dat we ooit nog eens een 3D shooter zouden spelen waarin het hoofdpersonage zich met een rolstoel voortbeweegt. Strafen gaat moeilijk, voortrollen gaat traag en is helemaal een ramp als we met één hand moeten sturen en met het andere moeten schieten.
Net echt.
Denken we. 

wolfenstein 2,the new colossus,ps4

Gelukkig kan Billy na die eerste rolstoelescapade een harnas aantrekken waarmee hij weer als vanouds kan rondhuppelen. Net als in de vorige delen. Ook terug uit die vorige delen zijn veel van de spelmechanieken die het spel net zo leuk maakten. De mogelijkheid om twee wapens tegelijk te hanteren bijvoorbeeld. Of het perks-systeem, waarmee we bepaalde vaardigheden kunnen opkrikken. Wel nieuw in dit deel zijn de zijmissies die we kunnen vinden. Het zijn korte missies waarin we belangrijke nazis moeten uitschakelen. Ze zijn geheel optioneel, maar leveren ons wel extra uitrusting op die we door keuzes in het spel zouden mislopen.

wolfenstein 2,the new colossus,ps4

Grafisch is alles piekfijn in orde. Of we nu door een vijandelijke duikboot lopen, of door de desolate straten van een ghetto, of in de woestijn van New Mexico: alles ziet er echt uit. Van het kleinste zandkorreltje, tot het interieur van een vijandelijke basis… Alles ziet er echt en geloofwaardig uit. Hoe over the top de verhaallijn soms ook is.

En het verhaal kan ook bijna niet fantastischer. BJ en de zijnen vechten tegen een naziregime dat de Tweede Wereldoorlog heeft gewonnen. De Verenigde Staten zijn nu in Duitse handen en dat alles heeft gevolgen. Het levert stof voor een “wat als?” versie van de periode na WOII, met alweer een ongelofelijk oog voor detail.

wolfenstein 2,the new colossus,ps4

We zijn een aardige poos zoet met de vrij uitgebreide singleplayer, maar toch bekruipt ons de zin om opnieuw te beginnen. Wolfenstein 2 is namelijk doorspekt met extra’s. Star cards, goud,… Elk level bulkt van de collectibles die we pas vinden als we elk hoekje en gaatje zorgvuldig onderzoeken. Heerlijk gewoon!

We kunnen niet anders of Wolfenstein 2 aanraden. Een must-have, een aanrader, een nazishooter deluxe… Noem het wat je wil, maar haal het meteen in huis. Uw Playstation/Switch/PC/XBOX verdient het gewoon.

MindBender

06-09-17

Life is Strange: Before the Storm (XBOXONE)

Life is Strange: Before the Storm, PS4Wow.

Meer konden we niet zeggen na het spelen van de eerste episode van Life is Strange: Before the Storm. Zo onder de indruk waren we. We speelden de episode in één enkele ruk uit, zoals we dat meestal doen met spellen van dit soort. In een enkele beurt, met één iemand aan de controls, de rest van de redactie als toeschouwer en geweten bij de keuzes, de redactiekat spinnend op schoot en snacks bij de hand. Er kon niets misgaan.
En toch…  Toch ging er vanalles fout voor hoofdpersonage Chloë. En wij smulden er van.

In Before the Storm spelen we de rol van Chloë. We zagen haar eerder al opduiken in Life is Strange, maar deze aflevering speelt zich drie jaar eerder af. Chloë heeft het lastig op school, rebelleert tegen haar moeder en haar stiefvader. Ze mist haar vader en schrijft brieven aan haar vriendin Max die met de noorderzon vertrok, maar verstuurt die nooit. Ze lijkt vast te zitten in een neerwaartse spiraal tot Rachel, het populairste meisje op school, plots interesse in haar toont. De twee lijken bestemd voor elkaar en nemen samen een beslissing die de toon van de volgende twee episodes zet…

Life is Strange: Before the Storm, PS4

Wie veel actie verwacht, of speciale krachten zoals in het eerste deel, komt van een kale reis terug. Chloë is een doodnormale tiener, maar is vrij rad van tong. De enige “superkracht” die ze heeft is haar sarcasme en haar scherpe geest. Het spel probeert dat te gebruiken in de “backtalk” mechaniek. Telkens Chloë een dialoog aangaat met een ander personage, moeten we als speler goed opletten wat er gezegd wordt en er zo goed mogelijk proberen op inspelen. Er zijn uiteraard verschillende uitkomsten voor elk gesprek of iedere handeling, en elk van die uitkomsten heeft dan weer effect op andere plaatsen in het spel, soms zelfs tot in de volgende episodes. Onbezonnen spelen is dus uit den boze.

Life is Strange: Before the Storm, PS4

We waren al danig onder de indruk van het verhaal, maar we werden helemaal van onze sokken geblazen door de stijl en de muziek. Grafisch is alles danig in orde, we betrappen onszelf op het pauzeren van het spel om Chloë’s magnifieke dagboek te bewonderen. Muzikaal zit ook alles meer dan snor (baard?) met de shoe-gazende soundtrack van de Engelse band Daughter. Onze voet tikt onbewust mee. 

Life is Strange: Before the Storm, PS4

Wow, dus. We zitten nu al vol ongeduld te wachten op episodes 2 en 3 en de bonus episode die bij de speciale editie zit.

MindBender

22-05-17

Injustice 2 (PS4)

injustice 2, ps4O jee; het rommelt weer in het DC-universum. De trouwe speler herinnert zich vast nog wel de gebeurtenissen van Injustice: Gods Among Us. Superman werd gek nadat de Joker hem een zwangere Lois Lane liet vermoorden. Superman keelde de clown, en veranderde in een megalomane zak die over de wereld wilde heersen en alle criminelen wou ombrengen. Het was hem nog bijna gelukt ook, maar gelukkig staken Batman en een paar trouwe kompanen stokken in de wielen.

Injustice 2 gaat gewoon verder waar 1 ophield. Vijf jaar na zijn overwinning op Superman, probeert Batman de wereld weer te herstellen. Een nieuwe groepering superschurken aangevoerd door Gorilla Grodd , gooit echter roet in het eten. Batman en de zijnen proberen Grodd te stoppen, maar ontdekken dat Grodd slechts een marionet is in de handen van een veel grotere dreiging.  Een dreiging waarvoor ze Superman zullen nodig hebben…

injustice 2, ps4

Injustice 2 speelt als iedere doorsnee fighting game. Er zijn knopjes om te slaan en te schoppen, te blocken en te springen. Combo’s vliegen van het scherm en de juiste volgorde knopjes indrukken zorgt voor indrukwekkende aanvallen. Net als in de eerste aflevering is er ook een supermeter. Eens die opgevuld is, kunnen we indrukwekkende supermoves uitvoeren, die ongelofelijk veel schade aanrichten.

injustice 2, ps4

Helemaal nieuw is het gear systeem. Na gevechten worden we beloond met stukken uitrusting. Delen van kostuums, of nieuwe wapens. Die kunnen we dan gebruiken om onze vechtjassen sterker te maken. Denk RPG, maar dan in een fighting game. Hoe meer we met een figuur spelen, hoe sterker die ook wordt. Levelen en Fighting games: nooit gedacht dat we de combinatie ooit zouden zien, maar het werkt.

injustice 2, ps4

Comics en fighting games. Twee dingen waar wij fan van zijn. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat wij keiharde fan zijn van Injustice 2. De (vrij korte) singleplayer spelen we geheid opnieuw om het alternatieve einde te weten te komen. We blijven verder vechten in de losse battles, in de vage hoop dat we ooit alle gear zullen verzameld krijgen. En we blijven verder op elkaar inhameren, gewoon omdat het lekker vlot gaat en heel erg leuk is.

MindBender

09-05-17

Little Nightmares (PS4)

little nightmares,ps4In al het grote geweld van racers, first person shooters en andere brulboeien, is het soms moeilijk om een fijn adventure terug te vinden. Laatst botsten we op Little Nightmares, een leuke combinatie van adventure en platformer. We besturen Six, en klein geel figuurtje in een reusachtige donkere wereld, The Maw. Six ontdekt dat ze gevangen zit samen met andere kinderen. De bewaker van the Maw voert kinderen aan de lopende band aan de bezoekers. Six wil uiteraard niet eindigen als toetje, en besluit te ontsnappen. Gewapend met enkel een aansteker gaan we op pad.

 

little nightmares,ps4

We banen ons een weg doorheen de nachtmerrieachtige wereld, die lijkt ontworpen door Tim Burton. Elke kamer bevat een of meerdere hindernissen, die Six moet overwinnen. Die hindernissen kunnen simpel zijn, een deur openen met een hendel bijvoorbeeld. Maar even goed moeten we vijanden ontvluchten, dodelijke valkuilen ontwijken of obstakels beklimmen.

little nightmares,ps4

We zeiden al dat Six gewapend is met een aansteker. Daarmee kunnen we licht maken in donkere gebieden, en lantaarns aansteken. De pyromanen onder ons die al meteen de hens in vijanden willen jagen, zijn eraan voor de moeite. Six is een pacifist van nature, en kan niet vechten. Vluchten en verstoppen zijn de enige opties.

little nightmares,ps4

We zijn echt wild van Little Nightmares. Visueel is alles puik in orde. Prachtig design, dat ons (we zeiden het al) heel hard doet denken aan het werk van Tim Burton. Een sterke soundtrack, die ons helemaal in de beklemmende sfeer dompelt. En een speelervaring die heel intens is. Voor we het beseffen zijn we langer dan een uur aan het spelen. Helemaal opgezogen in de wereld van Six. Niet in staat om de controller weg te leggen en haar aan haar lot over te laten. En daaraan kunnen we misschien meteen het enige minpuntje koppelen: de lengte van Little Nightmares. Na een paar uur spelen zijn we helemaal klaar…

Niettemin toch een dikke aanrader!

MindBender

06-04-17

This Is the Police (PS4/PC/XONE)

this is the police, ps4Onlangs kregen wij een aanlokkelijk aanbod: de kans om 180 dagen lang baas van de politie te worden. Gretig en open voor nieuwe uitdagingen besloten we de kans aan te nemen. Groot was onze ontgoocheling toen we leerden dat het aanbod geen echte positie inhield. Enkel en alleen maar een exemplaar van de management sim This is the Police.

De ontgoocheling is echter gauw weer over. We worden meteen weer enthousiast van de leuke jazz soundtrack die door onze speakers klinkt. Fijne, minimalistische tekeningen vertellen het verhaal en strelen tegelijk onze oogbollen. Ja, hier worden we echt blij van, ook al vertelt This Is the Police het vrij deprimerende verhaal van Jack Boyd. Politiecommissaris op de rand van (gedwongen) pensioen, verlaten door zijn vrouw, regelmatig stomdronken te vinden in de plaatselijke stripclub, en duchtig op zoek naar een half miljoen dollar om zijn mager pensioentje aan te vullen. Het duurt niet lang voor de maffia komt aankloppen met een samenwerkingsvoorstel…

En zo gaat This Is the Police van start. We krijgen controle over politieagenten en rechercheurs, verdeeld over twee shifts. Bedoeling is dat we hen gebruiken om de misdaad in de stad binnen de perken te houden, af en toe een helpende hand te bieden aan de lokale middenstand en vriendendienstjes voor de maffia laten uitvoeren. En dat alles terwijl we onze agenten mentaal en fysiek gezond moeten houden.

this is the police, ps4

De besturing verloopt via een vlot menusysteem.  In het linkerdeel van het scherm verschijnen de verschillende oproepen aan de alarmcentrale die we met een druk op de knop kunnen beantwoorden. Iedere oproep heeft een ernstigheidsgraad en hoe hoger die is, hoe meer agenten we kunnen sturen. Daarnaast hebben we ook de serieuzere misdaden, die een of meerdere rechercheurs verlangen. Eens de rechercheurs een zaak opstarten, brengen ze regelmatig verslag uit in de vorm van frames. Als we de juiste frames in de juiste volgorde plaatsen is de zaak opgelost en kunnen we de verdachte laten aanhouden. Klinkt allemaal heel simpel, maar niks is minder waar.

this is the police, ps4

We worden immers met tal van dilemma’s bestookt. Het stadsbestuur dat ons vraagt om meer vrouwelijke agenten aan te nemen bijvoorbeeld. Als we die wens inwilligen, moeten we een paar meer ervaren mannelijke collega’s de laan uitsturen. Negeren we de vraag, dan dalen we in de achting van het stadsbestuur en zijn die geneigd om onze aanvragen voor meer personeel of een hoger loon te weigeren… Hoe verder we vorderen in het spel, hoe meer oproepen er ook binnenkomen. Met een gelimiteerd personeelsbestand, kunnen we niet alle oproepen beantwoorden en het gebeurt regelmatig dat we met de handen in het haar zitten.  Sturen we agenten naar het jongetje dat alleen thuis zit en iets gehoord heeft, of sturen we ze naar de man op de brug die dreigt met zelfmoord?

this is the police, ps4

Het hek is helemaal van de dam wanneer een tweede gangsterbende de controle van de maffia probeert over te nemen. Jack wordt gedwongen een kant te kiezen, en logischerwijze wordt ons takenpakket uitgebreid met versterking leveren aan de kant die we kiezen.

This Is the Police is een leuke sim, maar dreigt een beetje kopje onder te gaan in een zee van herhaling. De oproepen beginnen hoe langer hoe meer op elkaar te lijken en we betrappen onszelf er op dat we mechanisch te werk gaan. Alleen de stijgende moeilijkheidsgraad redt ons van de sleur, maar we kunnen ons goed voorstellen dat beginners in het genre net hierdoor gaan afhaken.

MindBender

(review gebaseerd op PS4 versie)

27-03-17

2DARK (PS4)

2dark, ps4Er verschijnen steeds meer indiepareltjes. En wij reviewen uiteraard het liefst van al pareltjes. Zeker wanneer een één van die pareltjes werd ontwikkeld door een van de makers van Alone in the Dark, nog zo’n pareltje waar wij in onze jaren aan verslingerd waren…

In 2Dark spelen we de rol van Smith, een geschorste rechercheur. Jaren geleden werd Smiths vrouw vermoord tijdens aan kampeertrip. Smiths zoon en dochter werden ontvoerd. Nu, jaren later, is Smith nog steeds op zoek naar zijn kinderen, en die zoektocht voert hem langs de meest sinistere kinderlokkers en de bloeddorstigste seriemoordenaars…

2Dark kreeg het genrelabel “adventure” opgekleefd, maar eigenlijk is het meer een stealthgame. Per hoofdstuk loodsen we Smith doorheen een locatie, waar we ongemerkt kinderen moeten vinden en veilig begeleiden naar de uitgang. En dat blijkt uiterst moeilijk. Elk level wordt bevolkt door gestoorde gangsters en bloeddorstige moordenaars.  We kunnen hen confronteren en overwinnen, maar dat blijkt vrij lastig en is bovendien erg lawaaierig. En lawaai is onze grootste vijand in 2Dark. Hoe meer we er maken, hoe groter de kans dat we opgemerkt worden door de horde vijanden.

2dark, ps4

Opmerkelijk is dat het spel geen voor de hand liggende stijl heeft. Waar we een hyper-realistische stijl verwachten werd gekozen voor een 16bit look, met schattige figuurtjes die een hoofd ter grootte van hun eigen romp hebben. Vreemd, vooral in combinatie met het thema, al het geweld en het bloed, maar het werkt.

2dark, ps4

Kunnen we hier dan ook meteen even laten neerpennen dat 2Dark ook aartsmoeilijk is? Net als de artstijl ligt ook de oplossing van het merendeel van de puzzels niet voor de hand.  We zoeken ons te pletter, om dan tijdens het slaken van een “eureka”-gil net iets teveel lawaai te maken. Er gaat geen level voorbij zonder vloek-momentje.

2dark, ps4

2Dark is een topper.  Een echte aanrader voor liefhebbers van zowel het adventure-, survivalhorror- en stealth-genre. Downloaden en spelen in het donker!

MindBender

09-02-17

Hitman (PS4)

hitman, ps4De laatste nieuwe Hitman heeft eindelijk een fysieke release! En wij amuseerden ons de laatste tijd al kostelijk met moorden.

Niet in het echt, natuurlijk.
Digitaal.

En allemaal om jullie een gedetailleerde review te kunnen bezorgen. Dus scheer die hoofden kaal, poets de 9mm op en lees mee (Hoe sneller dit achter de rug is, hoe sneller ik terug kan naar mijn onbezonnen moordpartijen. Digitaal, uiteraard.)

hitman, ps4

Deel één van het spel is een soort tutorial. We worden het begin van Agent 47 bij de Agency getoond. In het gigantische, afgelegen hoofdkwartier van de Agency mogen we als 47 de toelatingsproeven doorlopen. Iedere proef kan op verschillende manieren afgehandeld worden, en het spel spoort ons aan om er verschillende te proberen. De voorbereiding van een aanslag vergt dus heel wat tijd. Maar we amuseren ons even hard (misschien zelfs meer) met zoeken naar de ideale moord als met het moorden zelf. Van exploderende golfballen, vallende luchters, schietpartijen, simpele “ongevallen” of ingewikkelde plots met tuinhakselaars… Het kan allemaal in Hitman.

hitman, ps4

We kunnen niet genoeg benadrukken hoeveel verschillende mogelijkheden er wel niet zijn om een missie tot een goed einde te brengen. We kunnen die manieren terugvinden in het intel-menu. Daar kunnen we ze laten verschijnen op de kaart. Meestal gaat het over af te luisteren gesprekken, die ons een stap dichter bij de perfecte moord kunnen brengen. Sommige zijn vrij simpel (met de juiste vermomming dicht genoeg bij het slachtoffer geraken en tsjakka!) en andere zijn erg omslachtig (met de juiste vermomming en gereedschap een actie uitvoeren waardoor het slachtoffer zich verplaatst, en dan met opnieuw een andere vermomming het slachtoffer onrechtstreeks het hoekje om helpen). Heerlijk gewoon!

hitman, ps4

En meer is er eigenlijk niet aan.
Echt. Ga maar moorden. Hop! Wij zorgen wel voor een alibi. Beloofd.
Alleen in het spel natuurlijk… 

MindBender

27-05-16

UnEpic (PSV/PS4/PC/XBOXONE/WIIU)

unepic, ps4Hoera! alweer een indie-pareltje op onze PS4!

In UnEpic gaan we op avontuur met Daniel. Hij is tijdens een avondje Dungeons and Dragons met zijn vrienden opeens in zijn eigen RPG terechtgekomen. Daniel komt allerlei stereotiepe RPG wezens tegen en wordt zelfs (zij het maar half geslaagd) bezeten door een kwade geest die hem vergezelt op zijn avontuur.

UnEpic is net dat wat de titel zegt: onepisch.  Onze hoofdpersoon draagt geen harnas van drakenschubben, spreekt geen Elfs en vecht niet zoals Conan. Hij is een doodnormale nerd, die gaandeweg ontdekt dat zijn nieuwe omgeving géén fantasie is.

RPG’s hebben ons altijd al geboeid.  Er is iets aan het concept dat ons aantrekt.  Door duistere gangen sluipen, schatten verzamelen en XP vergaren om sterker te worden.  Heerlijk gewoon.  Alleen blijven de meeste RPG’s niet boeien. Na de –tigste queeste geven wij het meestal op. Niet zo met UnEpic. We blijven gedreven verder spelen omdat we ons meer betrokken in Daniels verhaal. Wij zijn ook sullen, wij spelen ook graag D&D.  Wij zouden evengoed hem kunnen zijn!

unepic, ps4

We spelen ook graag platformers, en UnEpic kruist de RPG op een briljante manier met de spelmechaniek van een platformer. Daniel holt van hot naar her, springt en vecht met simpele drukken op de knoppen.  Geen moeilijke “to hit” berekeningen hier, en geen statische gevechten. Alweer een pluspunt vinden wij.

unepic, ps4

We kunnen UnEpic nog het best vergelijken met die Castlevania’s op DS. Het hoofdpersonage speelt als in een actiespel, maar het achterliggende XP-systeem en het inventorybeheer zijn duidelijk gepikt uit klassieke RPG’s. Daniel strooit zelfs met sarcastische opmerkingen en knipoogjes naar andere franchises, en ja: Castlevania krijgt ook een veeg uit de pan.

unepic, ps4

We kunnen niet genoeg benadrukken hoe hard we genieten van UnEpic.  Het spel is nu verkrijgbaar, dus we stellen gewoon voor dat jullie het kopen en aan het spelen slaan.  Afgesproken?

MindBender

(review gebaseerd op PSN-versie)

01-10-15

Afro Samurai 2: Revenge of Kuma (PS4/PC)

aspack.jpgWe waren echt helemaal in extase toen we hoorden dat er een vervolg kwam op Afro Samurai.  We gingen nog meer zweven toen we hoorden dat dit deel niet zou focusen op Afro, maar op Kuma, de teddybeerhoofd dragende cyborg.  We kwamen gevaarlijk dichtbij de stratosfeer toen we lazen dat de soundtrack alweer uit het betere hiphop werk zou bestaan.  Allemaal ingrediënten die voor een prachtige opvolger zouden moeten zorgen, maar helaas….

Neen.  We zijn helemaal niet tevreden.  We zijn diep teleurgesteld.  Kwaad zelfs!  “Waarom?” horen we jullie vragen. Wel beste lezers, Afro Samurai 2 twee slaat de bal helemaal mis.

Je zal ons niet horen klagen over de soundtrack.  Zware beats en hip hop nummers zijn inmiddels synoniem met Afro Samurai, en ook in dit deel zijn ze overvloedig aanwezig.  De buren van de redactie lieten ons ook al weten dat ze fan zijn (tegen wil en dank).  Over de beelden zal je ons ook niet horen klagen.  Cell-shaded graphics zijn weer helemaal terug.  Prachtige animaties, bloederige finishers en mooi getekende cutscenes.  Neen, geen slecht woord over het geluid en het beeld.  Helaas stoppen de superlatieven daar.  Want Afro Samurai 2 lijkt een combinatie van saaie gameplay en een hele hoop bugs en design fouten.  

afro samurai 2, ps4

Wie vond het bijvoorbeeld nodig om de camera niet bestuurbaar te maken?  Welke sadist doet ons regelmatig naar de camera lopen, zonder te weten wat voor ons ligt?  Zelfs sidescrolling lukt niet vlekkeloos, aangezien Jin sneller loopt dan het beeld opschuift…  We vallen meer af randen en staan meer tegen muren aan te schurken dan ons lief is.

En die controls!  Dezelfde malloot die verantwoordelijk was voor de camera, was wellicht ook het brein achter de besturing.  Kuma kan in drie verschillende stijlen vechten.  Elk met speciale bewegingen en eigen finishing moves.  Wij moeten ons echter alleen maar zorgen maken over twee knopjes.  Eentje om te blokken, en eentje om elke slag uit te voeren.  Zelfs die speciale finishing moves gebeuren met dezelfde knop!

afro samurai 2, ps4

“Maar de actie dan?” vragen jullie zich ongetwijfeld af.  Afro 1 stond bekend voor zijn flitsende actie, maar zijn broertje laat die helemaal varen.  We mogen af en toe een handvol vijanden de pan in hakken, maar het grootste deel van de tijd zitten we naar saaie cutscenes te kijken.  Heel soms geeft het spel ons de controle terug, maar meestal mogen we dan maar twee stappen zetten vooraleer we in de volgende cutscene terecht komen.  Argh!

afro samurai 2, ps4

Afro Samurai 2 wordt in delen uitgebracht, en dat lijkt ons het enige pluspunt.  Zo betalen nietsvermoedende gamers toch niet de volle pot als ze deze miskleun per ongeluk in hun winkelmandje gooien.

MindBender

(review gebaseerd op PS4 versie)