13-11-11

The Lord of the Rings: War in the North (PS3/XBOX360/PC)

LOTR, War in the North, XBOX360We hebben het jullie vroeger al bekend: we zijn niet zo wild van LOTR.  We lazen het boek, zagen de eerste film, maar hielden het daarna voor bekeken.  Voor een spel durven we al eens een uitzondering maken, dus speelden we (speciaal voor jullie) War in the North.  Nogal eens een zelfopoffering, niet?

Dat het rommelt in Middle-Earth weet ondertussen zowat iedereen al.  Iedereen kent onderhand ook al wel het verhaal van de heldhaftige Frodo en zijn vrienden, die de gevaarlijke taak hadden de ring te vernietigen.  Maar wie kent Erandan, Andriel en Farin?  Zij vormen het tweede fellowship dat we volgen in LOTR War in the North.  Erandan de ranger, Andriel de elf en Farin de dwerg worden door Aragorn (jawel, dé Aragorn) op pad gestuurd nog voor hij vertrekt met Frodo.  Hun taak: Agandaur, een onderbevelhebber van Sauron, opsporen en bestrijden, om zo de aandacht van de missie van het originele fellowship wat af te leiden...

We mogen ons drietal besturen in een blinkende actie-RPG.  We hakken orks en trollen in mootjes en verzamelen ondertussen flink wat schatten en we levellen dat het een lieve lust is.  Zelfs non-fans als wij beginnen dit stilaan leuk te vinden.  Het is echter niet allemaal rozengeur en maneschijn...

LOTR, War in the North, XBOX360

Zo zijn er de standaard vechtmoves.  Je kan een zware aanval en een lichte aanval uitvoeren.  Bij iedere move hoort een animatie, en je figuurtje voert die animatie hardnekkig uit.  Ook wanneer hij in zijn rug wordt aangevallen door een honderdtal orks, zal hij eerst zijn voorwaartse beweging netjes afwerken voor je kan bijsturen en je achterkant kan verdedigen.  Daarbij komt ook nog eens dat de collision detection niet je dat is.  Zo zal je dikwijls geraakt worden door een ork die nog een meter van je af staat, of sta je in lucht te hakken terwijl een ork die wat verder staat in stukken uiteen vliegt.  Hmm....

Wat ons ook mateloos frustreert is de beperkte bewegingsvrijheid.  War in the North speelt zich af in weidse, uitgestrekte landschappen maar je kan er slechts een klein deel van verkennen.  Van zodra je aan de rand van een te verkennen gebied komt, verspert een strategisch geplaatste boom of struik je de weg.  Soms is er niet eens de moeite genomen om de grens te verschuilen achter een stuk natuur en bots je zomaar tegen een onzichtbare muur.  Donkere magie zeker?  Je kan ook niet eventjes vlot over de hindernis springen, want springen kennen ze niet in Middle-Earth.  Je kan het niet zien, maar we hebben nu één wenkbrauw bedenkelijk opgetrokken...

LOTR, War in the North, XBOX360

We zeiden het hierboven al, in War in the North liggen de schatten voor het rapen.  Geld, kostbaarheden, wapenuitrusting en ingrediënten liggen verstopt (nu ja, verstopt...) in kistjes en tonnen.  Vijanden laten af en toe ook wat achter.  Met het verzamelde geld kunnen we onze wapenuitrusting laten herstellen of nieuw inkopen.  We kunnen ons figuur uitrusten met schilden, zwaarden, hamers of zelfs in ieder hand één wapen.  Zoeken naar de beste uitrusting en de beste combinatie van wapens is erg geestig, en we betrappen er ons regelmatig op dat we hier meer tijd aan besteden dan aan het vechten zelf...

LOTR, War in the North, XBOX360

We hebben ook vrij de keuze of we starten met Farin, Andriel of Farin, en na afloop van ieder level kunnen we kiezen of we doorgaan met hetzelfde figuur of met een ander. Ieder figuur maakt deel uit van een klasse, en iedere klasse heeft zijn eigen vaardigheden en krachten.  Ze kunnen elkaars kleren niet dragen (zie je een dwerg al rondlopen met een elfengewaad?) of elkaars wapens gebruiken, maar uiteindelijk lijken ze toch op elkaar en maakt het niet zo'n verschil met wie je speelt.

Fans van LOTR zullen hier van smullen, al was het maar om de vele verwijzingen naar het boek die uit de film werden weggelaten.  Fans van het actie-RPG genre laten dit best links liggen.  Ja, er zijn massa's orks te slachten en ja er valt te levellen en schatten liggen voor het grijpen, maar een pak minpunten zorgt ervoor dat de fun er al na een korte tijd van af is.

MindBender

(review gebaseerd op XBOX360 versie)

24-10-11

Batman Arkham City (PS3/XBOX360/PC)

Batman, Joker, Arkham City, We're BatmanWe moeten het op ons kousenvoeten toegeven.  We waren verkeerd.  We hebben vroeger altijd al verkondigd dat Batman: Arkham Asylum het beste Batmanspel ooit was.  Meer nog, soms durfden we zelfs beweren dat Arkham Asylum gewoonweg het beste spel ooit was.  Wisten wij veel dat Warner Bros. een nog betere sequel ging uitbrengen…

In Arkham City heeft Hugo Strange het voor het zeggen.  De gestoorde psychiater heeft een deel van Gotham City laten afbakenen voor misdadigers.  Al het schorem uit Gotham City wordt gewoonweg opgesloten in dit deel van de stad.  Bruce Wayne is zwaar gekant tegen deze "gevangenis" en wordt zonder enige plichtplegingen door de troepen van Strange opgepakt in Arkham City gegooid.  Gelukkig gaat Bruce nooit op stap zonder zijn vleermuiskostuum, en kan hij direct aan de slag als Batman. 

Batman moet te weten komen wat Strange van plan is, maar het wordt hem niet gemakkelijk gemaakt op zijn zoektocht.  Arkham City wordt geterroriseerd door rivaliserende bendes, met oude bekenden als Penguin, Two-Face en (een dodelijk zieke) Joker aan de leiding.  Daarbij komt ook nog eens the Riddler die weer kwistig met raadsels strooit en Victor Zsasz die ons afleidt met telefoontjes…  Neen, echt gemakkelijk maken ze het ons niet…

Batman, Joker, Arkham City, We're Batman

En toch verloopt alles vlekkeloos.  Het vechten gebeurt nog steeds even vloeiend als in Arkham Asylum.  Batman vliegt van vijand naar vijand en deelt rake klappen uit die gepaard gaan met misselijk makende krakende geluiden.  Hij kan nog steeds tegenaanvallen uitvoeren, dit keer zelfs tegen twee vijanden tegelijk!  We kunnen vreugdekreetjes niet onderdrukken terwijl we de combos op elkaar laten volgen en vijand na vijand K.O. slaan. 

Batman, Joker, Arkham City, We're Batman

Maar de Gothamse Vledermuis kan ook stil zijn.  Batman kan nog steeds rondsluipen en vijanden langs achter (of langs boven) uitschakelen.  Hij kan nog steeds clevere vallen opzetten voor de stuntelende criminelen.  Zijn oude vertrouwde Batgel en Batarangs zitten nog steeds in zijn arsenaal, dat aangevuld werd met enkele vernuftige nieuwe gadgets.  Smoke pellets leggen een rookgordijn dat vijanden in de war brengt en die Fledermaus de kans geeft om ongezien weg te glippen.  De remote electrical charge vuurt elektrische ladingen af die machines vanop afstand in gang zetten, of misdadigers een stroomstoot geven.  De cryptographic sequencer is terug en werd uitgebreid: Batman kan nu ook telefoongesprekken traceren.  De detective mode werd onderhanden genomen en kan nu nog beter misdaden analyseren…

Batman, Joker, Arkham City, We're Batman

Alsof dat nog niet allemaal genoeg was heeft Arkham City ook nog eens een ijzersterk script (gepend door Paul Dini van "Batman the Animated Series"), een prachtige soundtrack en oogverblindende graphics.  De Batman sfeer druipt zo hard van het scherm dat we er een dweil moesten bijnemen.

Wie aan de uitgebreide storymode met al zijn sidequests nog niet genoeg heeft, kan zich ook nog eens uitleven in de challenge maps die we nog kennen van Arkham Asylum.  Batman meet zich met steeds grotere bendes slechteriken, ofwel met zijn vuisten, ofwel in het geniep in de stealth mode.  We blijven alvast proberen om onze hoogste scores te verbeteren.  We krijgen er gewoonweg niet genoeg van!

Batman, Joker, Arkham City, We're Batman

Voor wie er, net zoals wij, geen genoeg van krijgt is er ook nog de meegeleverde Catwoman downloadable content.  De Kat kruist in de storymode enkele keren het pad van de Caped Crusader en in vier chapters wordt de aanleiding van die ontmoetingen verteld vanuit haar perspectief.  De vier extra chapters zijn leuk maar aan de korte kant.  Catwoman is ook speelbaar in de challenge maps en heeft een paar extra skins, maar echt veel meerwaarde heeft deze DLC niet.  Het is een leuk gratis extraatje, maar er geld voor neertellen zouden we nu ook weer niet doen…

We kunnen niet anders dan onze mening over Arkham Asylum herzien.  Arkham City is het beste Batmanspel ooit.  Misschien gewoonweg wel het beste spel ooit!  Toch tenminste totdat ze bij Rocksteady Studios een nog betere opvolger uitbrengen…

MindBender

(review gebaseerd op XBOX360 versie)

Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8