08-04-13

Bioshock Infinite (PS3/XBOX360/PC)

bioshock infinite, xbox360Privédetective Booker DeWitt heeft het niet makkelijk.  Hij zit krap bij kas en de schuldeisers hijgen al in zijn nek.  En dan krijgt hij een mysterieus aanbod van duistere figuren: Ga naar Columbia, zoek er Elisabeth, breng ze naar ons en we schelden je schulden kwijt.  Booker kan dit niet weigeren, maar de klus is niet zo gauw geklaard.  Columbia is een stad hoog in de wolken die geregeerd wordt door religieuze fanatiekeling Comstock.  Tot overmaat van ramp zit Elisabeth gevangen in een zwaar beveiligde toren.  Reden genoeg om ons shootergewijs door Bioshock Infinity te knallen dachten we zo!

In Infinity heerst nog altijd die ouderwetse art-deco stijl van begin vorige eeuw gemengd met de fantastische elementen zoals we die kennen uit de vorige Bioshocks (Bioshockken?  Bioshocki? – nvdr).  Alleen werd hier niet opnieuw gekozen voor een onderwatersetting.  Columbia is een stad die hoog boven het wolkendek zweeft.  Transport gebeurt er via zwevende tramlijnen en vliegende boten.  Sommige gebouwen vliegen los van de stad rond en dokken af en toe aan op verschillende plaatsen.  Het ziet er allemaal vrij vertrouwd uit tot we plots een volledige loods zien voorbijvliegen.  Naast ons zien we een robotpaard een kar voortrekken en de hele stad staat vol met robot-verkopers en robot-machinegeweren. 

Alsof een vliegende stad vol religieuze fanatici en hun robotdienaren nog niet raar genoeg is, beschikken sommige van hen ook nog eens over mysterieuze krachten; Vigors.  Met die krachten kunnen ze vuurballen werpen, hele zwermen kraaien op ons afsturen of ons als een voddenpop rondslingeren met telekinese.  Er zijn zelfs krachten die ervoor zorgen dat vijanden voor korte tijd vriend worden.  Gelukkig kan ook Booker de krachten gebruiken.  In de stad liggen flesjes elexir verstopt, die na het drinken ervan ons de krachten permanent geven.  Een vijand beheksen, om hem daarna vol overtuiging aan onze kant te zien vechten tegen zijn voormalige kameraden?  Geestig.  Diezelfde vijand weer tot zinnen zien komen en zien beseffen wat hij heeft aangericht om daarna zelfmoord te plegen?  Nog geestiger!

bioshock infinite, xbox360

Alles draait natuurlijk om Elisabeth.  We bevrijden haar al vrij vroeg in het spel, maar we moeten natuurlijk ook nog die verrekte vliegende stad uit zien te geraken terwijl we de dame in nood op sleeptouw hebben.  Alhoewel, dame in nood…  ze toont zich vrij capabel tot zelfverdediging.  In tegenstelling tot de talloze andere deernes die we in talloze andere spellen moesten redden, staat Elisabeth behoorlijk haar mannetje.  Ze gaat niet in een hoekje zitten janken tot wij alle boze meneren hebben uitgeschakeld, neen!  Elisabeth helpt ons lustig mee.  Ze kan een aardig robbertje vechten en in hoge nood komt ze zelfs onze wonden verzorgen.  Een opmerkelijk staaltje AI, dat overigens ook in de vijanden werd ingebakken.  Soldaten verschuilen zich en proberen ons in de flank aan te vallen terwijl hun maatjes ons afleiden met strijdkreten.  Het levert vaak intense vuurgevechten op.

bioshock infinite, xbox360

Al dat leuks, en dan hebben we het nog geneens gehad over Booker's haak.  Als meleewapen gebruikt Booker een gejatte magnetische haak.  Het ziet er vrij idioot uit, maar het richt schade aan als ware het een kettingzaag.  Met behulp van diezelfde haak kunnen we ons trouwens ook verplaatsen.  Gewoon springen en vasthaken op de tramrails en glijden maar!  We voelen ons meteen in pretpark-roetsjbaan-sfeer, met als enige verschil dat niemand in Bobbejaanland ons naar het leven staat (Alhoewel, sinds dat laatste bezoek en het "accidentje" in de Revolution… - nvdr).

bioshock infinite, xbox360

Bioshock Infinite: science fiction in 1912.  Of: "Hoe zou een shooter eruit zien als hij door Jules Verne was geschreven?"  Of gewoonweg een kanjer van een spel dat we in een ruk zullen uitspelen.  U ook? 

MindBender

(review gebaseerd op XBOX360 versie)

14-03-13

Tomb Raider (XBOX360/PS3/PC)

tomb raider, xbox360Het gebeurt de laatste tijd meer en meer dat we in een spel gezogen worden.  Dat we niet doorhebben wat er rond ons gebeurt omdat we zo meegaan in het verhaal.  Reviewen we dan zoveel pareltjes de laatste tijd, of neemt ons concentratievermogen af met onze stijgende leeftijd?  We gaan er ons niet over uitspreken, maar in het geval van Tomb Raider kunnen we wel degelijk stellen dat het door de kwaliteit van het spel komt en niet door onze gezegende leeftijd.

In de nieuwe aflevering keren we terug naar het prille begin.  Lara Croft is nog niet de bikkelharde avonturier die we kennen uit de voorbije spellen.  Ze is nog maar een beginnend archeoloog die samen met een bekende collega en een televisieploeg op expeditie is.  Hun doel is de verloren stad Yamatai, die geregeerd werd door koningin Himiko.  Onderweg komt hun schip in een loodzware storm terecht en lijden ze schipbreuk.  Het groepje overlevenden (waaronder Lara, wat had je anders gedacht) spoelt aan op een mysterieus eiland waar een quasi-religieuze sekte de plak zwaait en die sekte is niet bepaald vriendelijk voor nieuwkomers.

We worden al meteen overweldigd door de prachtige beelden.  Cutscenes lopen naadloos over in de speelbare delen, de jungle ziet er levensecht uit, de besneeuwde bergtoppen kunnen zo uit de bladzijden van National Geographic komen.  Lara wordt smerig als ze valt en als ze een duik onder water neemt is ze weer helemaal schoongespoeld.  De vlammen van haar flakkerende fakkel werpen realistische schaduwen op de muren van de donkere tombes die ze onderzoekt.  Grafisch moet dit wel het meest indrukwekkende spel zijn dat we de laatste tijd speelden.

tomb raider, xbox360

Mede dankzij die prachtige graphics kunnen we ons nog beter inleven in Lara’s helletocht.  Het arme wicht wordt echt niet gespaard.  Alsof die schipbreuk nog niet vervelend genoeg was, vonden de ontwikkelaars het ook nog eens nodig om haar nog een paar extra verwondingen te geven.  Gekneusde ribben?  Check!  Zij doorboord door puntige tak?  Check!  Onderkoeld?  Check!  We feel your pain Lara!  Mentaal krijgt Lara dan ook nog eens de ene opdoffer na de andere…  Haar vrienden kwijt, verplicht om onschuldige dieren te doden om te overleven, haar eerste moord (weliswaar uit zelfverdediging) en een poging  tot verkrachting.  Neen, Tomb Raider is geen dagje in het park voor Lara Croft.  We krijgen zowaar compassie met het virtuele schaap!

Verhaalsgewijs en grafisch zit alles dus flink snor, maar hoe zit dat nu met het echte spelen?  Zelden zo geamuseerd met dit genre.  We geven eerlijk toe dat de klassieke Tomb Raiders ons nooit echt hebben kunnen boeien.  Het concept leek ons een beetje afgezaagd, en we hadden niet echt het gevoel dat we “zinvol” bezig waren.  Doordat we nu meer bezig zijn met overleven in plaats van archeologie kunnen we ons beter inleven.  Lara loopt het hele eiland af op zoek naar redding.  Geen rotswand of touw blijft onbeklommen, geen spleet ononderzocht.  We amuseren ons kostelijk met Lara’s leed.

tomb raider, xbox360

De op dit moment nog onzekere Lara moet ook met wapens leren omgaan als ze wil overleven.  Ze begint met een boog, maar naarmate het spel vordert breidt ze haar arsenaal uit met handwapens, geweren en zelfs een granaatwerper.  Op de verschillende kampeerplaatsjes die we tegenkomen kunnen we met gevonden voorwerpen die wapens beter maken.  De pees van de boog strakker maken zodat we sneller kunen schieten, of grotere magazijnen maken voor de handwapens…  Mits genoeg gevonden voorwerpen draait Lara er haar hand niet voor om.

Tegelijk met haar arsenaal groeit ook Lara’s moordzucht.  Terwijl ze in het begin nog enige wroeging toont ontpopt ze zich later in het spel tot een echte killer.  Stilletjes sluipen en vijanden wurgen, of ze geluidloos neerleggen met de boog, ja zelfs spannende vuurgevechten met verschillende vijanden tegelijk…  Lara draait er haar bevallige hand ook niet voor om.

tomb raider, xbox360

Tomb Raider heeft alles om onze Game van het jaar te worden.  Alhoewel…  het is nog vrij vroeg op het jaar om die titel nu al toe te kennen….  Prequel van het jaar dan maar?  Of reboot van het jaar?  Aanrader van de maand toch zeker…

MindBender

(review gebaseerd op XBOX360 versie)

19-02-13

Aliens: Colonial Marines (PC/PS3/XBOX360/WiiU)

aliens colonial marines,xbox360Eindelijk.  Na lang wachten is het zover.  De nieuwste telg in de Alien-franchise is uit!  We kunnen jullie niet zeggen hoe lang we al zaten te wachten op Aliens: Colonial Marines.  Ieder beetje nieuws, iedere pixel van iedere gelekte screenshot hebben we nauwkeurig bestudeerd en bekwijld.  Alien-fans weten waarover we het hebben...  Wie zou er nou niet staan springen om als marine aan de slag te kunnen in een origineel verhaal dat zich afspeelt tussen film twee en drie?  Vechten tegen dodelijke Xenomorphs met die ultracoole pulse-machinegeweren?  Het bijgeleverde perstekstje belooft ons bovendien ook nog eens talloze knipogen naar de films...  Stop, we waren al verkocht van bij het begin!

Vol goede moed starten we het spel.  We zullen die slijmerige beesten hier eens mores leren!  Tijdens het laden oefenen we nog wat one-liners uit de film ("Get away from her, you bitch!" en onze favoriet "Game over, man!") en voor we het weten zitten we te staren naar de animatie achter het hoofdmenu.  We zien hoe de marines het commandoschip uit de tweede film met een ander schip enteren.  De Aliens soundtrack blèrt door de speakers en het plasje kwijl aan onze voeten wordt stilletjes groter...

Van zodra we starten met de singleplayer beginnen er echter een paar dikke donderwolken boven onze vreugde samen te pakken.  Het valt ons namelijk al meteen op dat de graphics in de cutscenes niet echt het van het zijn...  De marines zien er nogal hoekig uit en zijn vrij flets afgewerkt.  Ze bewegen bovendien nogal stijfjes.  Van hetzelfde laken een broek met de decors.  Vrij hoekig getekend, fletse kleuren, en bepaalde textures worden wel heel erg duidelijk herbruikt.  Alles oogt gewoon ouderwets.  Hmmm...  Voorlopig nog geen reden tot paniek, misschien is het spelen zelf zo leuk dat we de visuele antiquiteit wel vergeten...

aliens colonial marines,xbox360

Maar ook hier loopt het flink de mist in.  Wat eigenlijk een vermakelijke shooter zou moeten zijn, met hyperintelligente tegenstanders die overal op de loer liggen, is niet meer dan een saai "loop van A naar B" spelletje.  Het gigantisch grote schip waarin we ons het eerste deel van het spel bevinden is slechts beperkt te verkennen.  Her en der stoten we op deuren die niet te openen zijn, of gangetjes die versperd zijn met een kartonnen doos.  Zelfs al zouden we het willen, we kunnen niet verloren lopen.  Het spel stuwt ons van A naar B en gooit af en toe wat aliens voor onze voeten.

aliens colonial marines,xbox360

Hah, die aliens.  Weet u nog die aliens uit de film?  De creepy monsters die in ieder hoekje verscholen konden zitten?  De meedogenloze killers met bijtend zuur als bloed die bijna niet klein te krijgen waren?  Geen spoor van hen in dit spel.  Het lijkt wel of ze werden vervangen door een ander ras aliens.  Een ras dat er net hetzelfde uitziet, maar niets van dat killerinstinct heeft.  De aliens lopen rond als kippen zonder kop, laten zich zomaar aan flarden schieten en op de koop toe is hun bloed helemaal niet bijtend.  We kwamen er zelfs eentje tegen die liever gehurkt in een hoekje ging zitten dan ons aan te vallen!  De exemplaren die ons wel (klungelig) proberen aan te vallen hebben ook enkel en alleen maar ons als doel.  Onze teamleden lopen ze voorbij en negeren ze gewoon, ook al zijn die volop op de aliens aan het schieten.  Onverstoorbaar lopen de Xenomorphs op ons af.  En dat looppasje...  Niks killer aan.  Het ziet er eerder uit als een peuter die het net in zijn pamper heeft gedaan.

aliens colonial marines,xbox360

Verhaal dan?  Kan een "origineel verhaal dat ons wat antwoorden brengt op onopgeloste vragen uit de film (dixit de perstekst)" soelaas brengen?  Ook hier weer een losse flodder.  Het verhaal is aan de slappe kant, en de dik gestrooide referenties naar de films doen er helemaal geen goed aan.  Integendeel.  Er werd soms teveel moeite gedaan om toch nog maar eens te kunnen knipogen naar de films.  En die dialogen!  Tjonge, wat een dialogen.  Slechte voiceacting is één ding, maar als die ook nog slechte tekst ten berde moet brengen...  "Ik werd wakker met een spinachtig beest op mijn gezicht, maar het is nu echt wel dood hoor."  Moeten we daarvan bang worden?  Sympathie kweken voor de marine in kwestie?  Toch maar niet.

We keken er al zo lang naar uit.  We hadden gehoopt en gedroomd over een pracht van een spel, en wat krijgen we na al dat lange wachten?  Juist ja, een bord uitwerpselen met een Alien-logo op gekleefd.  Ofte een "Epic Fail", zoals de kids dat tegenwoordig zeggen.

MindBender

(review gebaseerd op XBOX360 versie)