04-03-15

Monster Hunter (NEW3DS)

Monster hunter 4 ultimateHet bewijs wordt alweer geleverd: games zijn absoluut geen weerspiegeling van de realiteit.  Wij, pacifisten bij uitstek, gaan als wilden tekeer in first person shooters.  Wij, slakken op de weg, geven plankgas in de laatste nieuwe racers.  En wij, dierenminnende vegetariërs, gaat nu ook als een volleerd jager tekeer in Monster Hunter 4 Ultimate.

Monster Hunter kennen we al van vroeger.  Het spel waar we alleen of met vrienden op jacht kunnen gaan naar mythische wezens om ze vervolgens een kopje kleiner te maken voor de sport.  Er wordt lustig met quests en sidequests gestrooid en er wordt geleveld dat het een lieve lust is.  Ondertussen verzamelen we een weelde aan loot en kookingrediënten.  Nieuwe wapens worden getest en de beste harnascombinaties worden gezocht.  Dolle pret!

Monster hunter 4 ultimate

Zo ook in Munster Hunter 4 Ultimate, de nieuwste telg van de franchise die exclusief op New 3DS is verschenen.  De gekende formule krijgt net dat ietsje meer door de vernuftige nieuwe snufjes op de New 3DS.  We worden nog dieper in de spelervaring gezogen dankzij de head tracking.  De camera volgt ons hoofd en zo wordt het 3D effect optimaal bijgesteld bij iedere hoofdbeweging.  Gedaan met uitvluchten als “Ik kon het scherm niet meer zien omdat ik mijn hoofd instinctief wegtrok”.

Monster hunter 4 ultimate

Gedaan ook met “zogezegde” handkrampen en vingerspasmen.  De nieuwe C-stick zorgt ervoor dat we onze hunter nu optimaal kunnen besturen met twee sticks.  De stick voelt soepel aan, en de camera draait gezwind rond ons personage.

Alles voor een geslaagde jacht is dus aanwezig.  Eens we onze jager en zijn nieuwe katachtige compagnon volledig naar onze zin hebben uitgerust, trekken we op pad.  De eerste opdracht: een lekker stuk vlees bemachtigen voor onze baas.  Na een kort poosje wandelen spotten we een dinofamilie.  Vader, moeder en jong staan rustig te grazen.  Met pijn in het hart halen we we onze machtige hamer boven en we slaan er op los.  Het gezin valt zielig piepend neer en ons schuldgevoel zwelt aan wanneer we de AI-gestuurde compagnon achter het wegrennende jong aan zien gaan.  Het jong valt neer en stuit een ziekmakende doodskreet uit.  Met gebroken hart snijden we een perfecte rumpsteak uit het karkas van de moeder en brengen het met loden schoenen terug naar het kamp.

Monster hunter 4 ultimate

Een luttele drie jachten later zijn we echter helemaal over ons initieel schuldgevoel heen.  We hakken nu alles wat we tegenkomen in de pan, of het nu gerelateerd is aan onze opdracht of niet.  Dino’s, draken, reuzeninsecten, vogels, insecten, vissen,…  Stuk voor stuk vallen ze onder onze hamer.  We hebben bloed geproefd en het smaakt naar meer!

Monster Hunter 4 Ultimate zorgt voor een onvergetelijke jachtervaring.  Mooie visuals, fantastische dieren en boeiende queestes op een fijne nieuwe handheld.  Wat kan een mens nog meer willen?  Een lekker seitan stoofpotje misschien?  Ober!

MindBender

03-02-15

Akiba's Trip 2: Undead and Undressed (PS4/PS3/PSVita)

akiba's trip 2, ps4We hebben al heel wat games gespeeld met vergezochte of ronduit flauwe plots, maar deze plot kan volgens ons niet meer overtroffen worden...  Akiba’s Trip 2: Undead and Undressed is een actie-RPG waarin we boosaardige vampieren te lijf gaan.  Niet met knoflook, puntige staken en kruisen, nee.  We worden verondersteld om zoveel mogelijk vampierenvel bloot te stellen aan zonlicht door onze vijanden in hun ondergoed te zetten…

Meer plot nodig?  OK dan.  We spelen als Nanashi.  Nanashi wordt wakker in een laboratorium, waar booswichten hem hebben veranderd in een Synthister, een soort kunstmatige vampier.  Hij behoudt echter zijn eigen persoonlijkheid, weet te ontsnappen met behulp van mooie vampierenjaagster Shizuku en besluit de strijd aan te binden met de Synthoids.  Als u nu net als ons denkt “Wat een flauw verhaaltje, gewoon een excuus om zoveel mogelijk animefiguren in hun blootje te zetten!”, dan hebt u gelijk.  Veel meer dan vechten en uitkleden doen we niet.  We  kunnen ons figuurtje wel  uitrusten met andere kleren en wapens, en we kunnen regelmatig afwijken van het hoofdverhaal om op sidequest te gaan, maar erg leuk is het allemaal niet.  Alles gaat gauw vervelen en lijkt meer op klussen dan spelen. 

akiba's trip 2, ps4

Zelfs het vechten verveelt.  We moeten de kleren van de tegenstander afzwakken door hoge, middelhoge of lage meppen uit te delen, tot we de kleren kunnen wegscheuren.  We kunnen zelfs combo’s gebruiken om het sneller te laten verlopen.  De kleren kunnen echter heel wat verdragen, en het duurt ontzettend lang voor we een vijand hebben uitgeschakeld.  Spanning zit er ook niet in, aangezien we met 1 druk op de knop onze eigen kleren weer glad kunnen strijken.  Gladstrijken is blijkbaar genoeg om kapotte kleren helemaal op te lappen, want de healthbar van onze outfit schiet volledig vol.  Het zorgt ervoor dat we geeuwend in hetzelfde ritme terechtkomen: hoog slaan tot kapot, kleren gladstrijken, verderslaan, combo, rare animatie van ontklede synthoid bekijken, herhalen op volgende vijand.  Bent u nog wakker?

akiba's trip 2, ps4

Waarom spelen we dan nog?  Om blote digitale animefiguren te zien?  Om handgetekende bazen in hun ondergoed te zien?  Om stomme sexistische dialogen te voeren met onze teamleden in de hoop dat een van de dames ons leuk gaat vinden?  Neen, maar blijkbaar worden we wel verwacht dat te doen, want meer diepgang biedt Akiba’s Trip 2 niet.

akiba's trip 2, ps4

Enkel voor Animefans die graag ondergoed zien?  Wij sturen Akiba's Trip 2 echter op een enkel reisje naar de virtuele kledingcontainer…

MindBender

(review gebaseerd op PS4 versie)

17-12-14

Lara Croft and the Temple of Osiris (PC/PS4/XBOXONE)

lara croft and the temple of osiris, ps4“Hoera, een nieuwe Tomb Raider!” juichen we terwijl Lara Croft and the Temple of Osiris langzaam een plaatsje vindt op onze hard drive.  Onez vinger kriebelen al om booswichten neer te knallen, schatten te zoeken, te klimmen en te kruipen waar andere archeologen nog nooit kwamen.  Lara Croft is terug!  Maar wacht eens, kunnen we dit wel een volwaardige Tomb Raider noemen?

Want Tomb of Osiris is een vervolg op het eerder verschenen Guardian of Light.  U weet wel, die “nieuwe Tomb Raider” die plots werkte met een gefixeerd camerastandpunt en de mogelijkheid om met meerdere spelers tegelijk te spelen.  Temple of Osiris volgt hetzelfde principe.  De camera zit vast schuin boven het speelveld, en we kunnen nog steeds vrienden in co-op laten meedoen.  Puristen steigeren en noemen dit geen Tomb Raider.

lara croft and the temple of osiris, ps4

Wij zijn echter een andere mening toegedaan.  We vinden dit een frisse afwisseling van wat we van Lara gewoon zijn.  Hoewel het verschil met de “grote” broertjes niet zo groot is.  Lara blijft Lara, gebruikt nog steeds twee pistolen tegelijk, geeft weinig of geen empathie voor roofdieren, zoekt nog steeds schatten, klimt en lost puzzels op dat het een lieve lust is.  Wij amuseren ons te pletter.

lara croft and the temple of osiris, ps4

Het achterliggende verhaal is flinterdun en typisch.  Lara stoot op de graftombe van de Egyptische god Osiris.  Ze botst meteen ook op diens vrouw en zoon, die haar inlijven in de strijd tegen boosaardige god Seth die de hele wereld in duisternis wil storten.  Aan Lara (en, mits meerdere spelers, ook aan haar bondgenoten) om de snodaard te stoppen.

lara croft and the temple of osiris, ps4

Een flauwe plot, maar meer hebben wij niet nodig om schieten en platformend puzzels op te lossen.  Temple of Osiris speelt vlot en vloeit over ons scherm alsof het niks is.  Hebben we al gezegd dat we ons te pletter amuseren?  Ja?
Dan rest ons alleen nog om dit een aanradertje te noemen.  Met een grote herspeelwaarde.  Puristen dienen zich echter te onthouden…

MindBender

(review gebaseerd op PS4 versie)