07-07-14

Guacamelee! Super Turbo Championship Edition (WiiU/PS4/XBOX360/XONE)

guacamelee, wiiuHet is zomer en het is lekker warm.  Jullie hebben ongetwijfeld zin in een lekker verfrissend spelletje, maar dat krijgen jullie niet.  Jullie krijgen wel het broeierig Mexicaans-hete Guacamelee, een platformer om je vingers bij af te likken!  Dus neem een zak tortillas en een potje extra pikante salsadip want dit spel laat je de eerste uren niet los! 

Een paar uur voor het jaarlijkse doden-festival vallen levende skeletten het dorp binnen.  Ze kidnappen de dochter van El Presidente en laten de hele wereld in chaos achter.  De wereld van de levenden en die van de doden worden stilaan één, een catastrofe hangt in de lucht.  Alle hoop rust op de schouder van Juan, een super-Luchador die de skeletten een poepje zal laten ruiken.  ¡Caramba!

Na een korte inleiding, die ook een beetje dienst doet als tutorial, lopen we al rond met een in spandex gehulde Juan.  Juan's luchador masker geeft hem magische krachten.  Hij kan worstelen als de beste, kent een hoop special moves en kan bovendien switchen tussen het land van de levenden en dat van de doden.  We beuken duchtig los op de skeletlegers, en zoeken ondertussen naarstig naar de dochter van El Presidente.

guacamelee, wiiu

Om ons op weg te helpen met onze nieuwe krachten krijgen we de hulp van twee leraars.  Een naamloze Luchadora uit het land van de doden geeft ons hints en wijst ons de weg (en kan bestuurd worden door een tweede speler!) en een wijze sensei/weergeit (denk een weerwolf, maar dan met geiten ipv wolven) leert ons gaandeweg nieuwe special moves aan.

Het spel speelt heerlijk.  We krijgen de indruk dat we met een oud vertrouwd retrospel aan de slag zijn.  Het speelt niet alleen als een oude platformer, er worden bovendien ook nog een hele hoop knipogen gegeven naar retroklassiekers.  Mario wordt geparodieerd, elementen uit de eerste Metroid werden "geleend" en ga ons niet vertellen dat je bij de gevechten niet één keer aan Double Dragon dacht…

guacamelee, wiiu

Alsof dat alles nog niet genoeg was om ons over de streep te trekken is Guacamelee ook nog een streling voor het oog.  De graphics zijn zo leuk dat het lijkt of we een tekenfilm besturen.  De gortdroge humor en de bizarre sfeer die het geheel doorspekt maken het alleen maar mooier.  De perstekst waarschuwde ons al voor een spel dat "Muy Loco" is, en voor een keer lijkt een perstekst niet overdreven.

guacamelee, wiiu

Wie nog op zoek is naar een geestige platformer moet niet lang meer twijfelen.  Guacamelee heeft alles wat je zoekt.   En als u ons nu wil excuseren: de tortillas worden koud.  ¡Orale!

MindBender

review gebaseerd op WiiU versie

27-06-14

Enemy Front (PS3/XBOX360/PC)

enemy front, xbox360Eindelijk nog eens een shooter die zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog!  Een realistische dan nog wel, zonder weerwolf-Nazis, zombies en ander niet-historisch accuraat gespuis!  We zaten op dat vlak al een tijdje op onze honger, en met Enemy Front lijkt er een einde te komen aan ons wachten.  Of wachten we beter nog iets langer?

Het oogt alvast veelbelovend.  We spelen de rol van een Amerikaanse journalist die zich aansluit bij het Poolse verzet.  Hij vecht mee tegen de Duitse bezetter en probeert ondertussen een uniek artikel te schrijven.  De hoes van het spel belooft ons dat we zelf kunnen kiezen hoe we spelen.  Agressief, tactisch of stilletjes rondsluipen in stealthmode.  We waren al verkocht van zodra we hoorden dat we met een journalist mochten spelen (hét coolste beroep bij uitstek…) en nu mogen we nog kiezen hoe we spelen ook!

enemy front, xbox360

In de praktijk gaat het er echter heel wat minder leuk aan toe.  We amuseren ons wel, daar niet van.  WOII shooters blijven altijd erg leuk, maar toch gaat het spel hier en daar de mist in.  De beloofde verschillende speelstijlen kunnen weliswaar toegepast worden, maar ervaring leert ons op den duur dat agressief spelen meestal de beste tactiek is.  De AI hinkelt toch achterop en kan onze woeste charge nooit bijhouden.  We veroveren zelfs moeiteloos een Duitse basis op ons eentje, terwijl de AI die aan onze kant staat ook wat staat rond te lummelen.

enemy front, xbox360

Ook op grafisch vlak hinkelt Enemy Front wat achterop.  Tijdens de laadtijden krijgen we prachtige 3D-actiebeelden te zien, maar ingame komen we die nergens tegen.  Het lijkt wel alsof we een stapje terug in de tijd namen en op een eerdere generatie console spelen.  Het stoort ons niet tijdens de actie (te druk bezig met moffen afknallen), maar toch…

Hetzelfde geldt voor het nieuwe, revolutionaire snipe-systeem waarmee gepronkt wordt.  We merken echter niks nieuws, noch revolutionair op.  We mikken in close-up, schieten en klaar.  Zou oud als de straat, en helemaal niet vernieuwend.  Wél leuk.  Dat wel.

enemy front, xbox360

Ach, misschien lagen onze verwachtingen te hoog en zijn we te streng voor Enemy Front.  Want diep vanbinnen amuseren we ons toch.  We snipen dat het een lieve lust is, en menig Duitse soldaat  wordt gekeeld als een varken nog voor hij beseft wat er gebeurt.  Bloedfonteintjes spuiten geiserend van het scherm en ontploffingen donderen luid door onze geluidsinstallatie.  Het ware leuker geweest moest het geheel ietsjes meer opgepoetst zijn.  Wat meer grafische praal en wat minder storende bugs.

MindBender

(review gebaseerd op XBOX360 versie)

11-06-14

Murdered: Soul Suspect (PS3/PS4/XBOX360/XBOXONE/PC)

murdered soul suspect, ps4De Bell seriemoordenaar teistert al enkele weken de stad.  Rechercheur Ronan zit hem dicht op het spoor en confronteert hem in een oud appartementsgebouw.  Tijdens de arrestatie loopt het echter mis.  De moordenaar slaagt erin Ronan door het raam te gooien.  Een paar verdiepingen lager komt hij onzacht neer.  De moordenaar volgt op de voet, en maakt de klus af met Ronan’s eigen pistool.  Het klinkt als een scene die je te zien krijgt vergezeld van de woorden “Game Over”, maar Murdered: Soul Suspect begint pas na de moord.  Ronan mag dan wel dood zijn, maar zijn ziel leeft verder, en kan niet naar het hiernamaals tot ongedane zaken aan deze kant zijn opgelost.   Zoals wie de moordenaar is, bijvoorbeeld.

Murdered: Soul Suspect speelt als eender welk ander adventure.  We zijn een stoere flik die het niet zo nauw neemt met de wet.  Gewapend met ons brein lossen we puzzels op en leggen we verbanden.  We lossen een heleboel kleine zaken op terwijl we bezig zijn met die ene grote, overkoepelende zaak: Wie is de Bell Killer?

Het enige verschil met die andere adventures is dat onze hoofdpersoon een geest is.  Daardoor kunnen we net iets meer dan de gewone sterveling.  Voor klopgeestje spelen, bijvoorbeeld.  We kunnen bezit nemen van toestellen en ze iets laten doen om de aandacht van nabije mensen af te leiden.  We kunnen teleporteren naar plaatsen die gewone stervelingen niet kunnen bereiken zonder ladder.  We kunnen dieren en mensen beïnvloeden of zelfs besturen.  We zijn onzichtbaar en muren lopen we dwars doorheen.

murdered soul suspect, ps4

Wie denkt dat geesten het wel voor elkaar hebben heeft het mis, want naast alle voordelen krijgen we ook met een pak nadelen te maken.  Dat transparant zijn is bijvoorbeeld best lastig als we iets willen vastnemen, en onzichtbaar zijn is al helemaal uit den boze als je een verdachte deftig wil ondervragen.  Zelfs door muren heen lopen is beperkt toepasbaar.  Zo kunnen we bepaalde huizen enkel langs een open deur of raam betreden of verlaten en her en der staan er spookobstakels waar we ook niet doorheen kunnen.  Zo zijn de regels van het spookleven, leert ons een medespook, maar het ruikt verdacht veel naar bewegingsbeperking in een anders te klein geprogrammeerde wereld…

murdered soul suspect, ps4

We zijn ook niet het enige spook met “unfinished business”.  De wereld krioelt van de medespoken.  Stuk voor stuk proberen ze nog iets te weten te komen over hun voorbije leven en wie kan hen daarbij beter helpen dan een politierechercheur?  Als we dat willen kunnen we ze allemaal helpen.  We krijgen een korte omschrijving van het probleem en dan kunnen we in hun directe omgeving aan de slag.  We zoeken naar sporen en aanwijzingen, en wanneer we er genoeg hebben passen we ze als een puzzel in elkaar.  Leuk, en de overvloed aan spoken hebben een overvloed aan verschillende problemen.  We komen geen twee keer eenzelfde soort raadsel tegen en we betrappen ons erop dat we ieder spook willen helpen.

Niet alle spoken zijn ons echter even goed gezind.  Er zweven ook demonen rond die ons… heuh…  willen vermoorden?  Waren we dan al niet dood? Ah, ze willen ons “wissen”.  Ook goed.  Gelukkig kunnen we de demonen langs achter besluipen en opruimen.  In een handomdraai, alsof het niks is.  De stukken waarin demonen ons pad kruisen voelen dan ook redelijk flauw aan.  Alsof ze later zijn toegevoegd om iets meer actie in het spel te krijgen.

murdered soul suspect, ps4

We moeten eerlijk toegeven dat we ons wel kunnen vermaken met een potje geest-detectiven.  Alleen jammer dat het spel af en toe wegzinkt in een zee van “dat zou beter gekund hebben”.  Teveel beperkingen, een klopgeestmechaniek die we al veel beter gezien hebben in een ander spel en een occasionele spelbedervende bug zorgen ervoor dat dit een pareltje is met een lelijke, dikke oesterschelp er nog rond.

MindBender

(review gebaseerd op PS4 versie)