21-08-17

Sine Mora Ex (XBOXONE)

sine Mora Ex, xboxoneWij van de redactie zijn niet vies van een bullet hell shootertje op zijn tijd. Rondvliegend alles aan gort knallen en ondertussen ook nog eens behendig triljarden kogels ontwijken….  We zijn er bar slecht in. Maar dat neemt niet weg dat we het uitermate amusant vinden. We blijven volhouden, want oefening baart kunst toch?
Zo ook met Sine Mora Ex. We knallen en ontwijken dat het een lieve lust is en de glimlach op ons gezicht wordt alsmaar groter. 

Sine Mora Ex verscheen eerder al zonder de Ex in de titel. Deze heruitgave ziet er niet alleen beter uit, maar voegt ook wat extra toe aan het verhaal…  waar we eigenlijk toch niet veel van begrijpen. Tussen elk van de 7 levels krijgen we een flard verhaal te horen, verteld door een van de hoofdpersonages. Het ligt misschien wel aan ons, maar we kunnen er kop nog staart aan krijgen. Wat we hebben onthouden (/gesnopen):
Op de planeet Seol heerst er oorlog tussen het Layil Empire en het Atarach Koninkrijk van het Enkie ras. Het conflict escaleert zodanig dat het Empire beslist om atoombommen te droppen op de Enkies. Eén piloot, Argus Pytel, weigert en wordt ter plekke geëxecuteerd door zijn crewleden. Wij spelen afwisselend als verzetsstrijders van de Enkies en als Ronotra Koss, de vader van de vermoorde piloot. Allen willen zich wreken op het Empire.

De plot lijkt simpel, maar intriges en verschillende tijdlijnen die door elkaar heen lopen maken de boel alleen maar ingewikkelder en onoverzichtelijk.  We besluiten al gauw om ons pogingen er iets van te begrijpen te staken. We concentreren ons liever op schieten en ons vergapen aan de decors.

sine Mora Ex, xboxone

Want wat een mooi spel is dit zeg! De achtergronden lijken wel geschilderd, de vijanden zijn ongelofelijk mooi ontworpen en de verschillende speelbare vliegtuigjes overtreffen elkaar in coolness factor. Koppel daar nog een opzwepende soundtrack aan vast en wij zijn zoet voor een paar uur. De verschillende moeilijkheidsgraden smeken om herspeeld te worden, en wie daarmee klaar is, kan nog aan de slag samen met een vriend of in de arcade mode.

sine Mora Ex, xboxone

Niet alleen de visuals maken van Sine Mora Ex een uitblinkertje. De spelmechaniek blaast ook een frisse wind door het genre. Want voor een keertje zijn we niet gebonden aan een metertje dat onze schade toont en ons laat ontploffen wanneer het op nul staat. In Sine Mora draait alles om tijd. Op elk onderdeel van een level staat een tijdslimiet. Telkens we geraakt worden telt die sneller af en eenmaal de teller op nul staat: boem. Gelukkig kunnen we met behulp van powerups en speciale wapens de tijd terug laten draaien.

sine Mora Ex, xboxone

Echt een briljante shoot-em-up dit. Alleen jammer dat het verhaal een wikipedia pagina op zich nodig heeft om begrepen te kunnen worden… 

MindBender

30-05-17

Utawarerumono: Mask of Deception (PSVita)

utawarerumonoSoms zijn er zo van die games waar wij absoluut niet in geraken. Het verhaal boeit ons niet, de gameplay valt tegen, de besturing is te stroef… Het klikt soms gewoonweg niet. Tussen JRPG’s en ons bijvoorbeeld: gewoonweg geen klik. Iets aan de Japanse rollenspellen stoot ons af. En toch blijven we proberen, keer na keer, omdat de buitenwereld ons laat geloven dat we iets aan het missen zijn. Dus besloten we om Utawarerumono: Mask of Deception te downloaden. Om zo JRPG’s nog een allerlaatste kans te geven…

Het hoofdpersonage wordt wakker in een vreemde wereld met een ernstige vorm van geheugenverlies. Hij herkent de wereld niet, en weet op de koop toe zelfs zijn eigen naam niet meer. De wereld wordt bevolkt door mens/dier kruisingen en hij wordt gered door een meisje met kattenoren en een staart. Ze neemt hem onder haar hoede, en samen gaan ze op pad.

utawarerumono

Boeiend verhaal, met een vleugje mysterie en een hoop suspense. Genoeg om ons te overtuigen zouden we zo denken. Maar het lukt niet. De vreemde humor en de Japanse voiceovers leiden ons teveel af. Het helpt ook al niet echt dat we het eerste kwartiertje alleen maar dialogen te lezen krijgen. We wachten tevergeefs op wat actie.

Als die actie na een kwartiertje eindelijk komt, klaart de hemel een klein beetje op. We mogen een roedel wolfachtige beestjes te lijf gaan. Dat gebeurt in ware RPG-stijl: iedereen beweegt om de beurt, en voert een actie uit. Het gaat vlot, en we hakken de wezens al snel in de pan. Daarna volgt jammer genoeg weer een hoop plot, en zijn we weer verdoemd tot de x-knop om dialoog weg te klikken.

utawarerumono

De sterkte van Utawarerumono blijkt meteen ook zijn zwakte te zijn. Het verhaal is heel erg uitgebreid, goed geschreven en heel erg boeiend, maar helaas gaat de actie gebukt onder het narratieve gewicht. We lijken wel urenlang bezig met plot lezen voor we nog eens een gevecht kunnen aangaan. Na het gevecht worden we weer onderworpen aan een flinke brok plot, en dan mogen we een keuze maken. Daarna volgt weer een half boek plot…

utawarerumono

Hoewel we onder de indruk zijn van de mooie design, de prachtige filmpjes en het verhaal, is Utawarerumono toch maar niks voor ons.  Fans zitten hier ongetwijfeld kwijlend op te wachten, maar wij hadden dit verhaal beter kunnen smaken in boek-, strip- of tekenfilmvorm.

MindBender

28-05-17

Crossout (PSN)

crossout, PSNOf we een spel wilden testen dat volledig draaiden rond auto’s en geweld? De woorden “Mad Max”, “alles is mogelijk” en “post-apocalyptisch” vielen herhaaldelijk. En wij, liefhebbers van het post-apocalyptische Mad Max alles is mogelijke genre waren meteen verkocht.

In Crossout draait alles inderdaad om auto’s en geweld. We spelen een chauffeur in een post-apocalyptische omgeving, die ons sterk deed denken aan de Mad Max franchise. We moeten een auto bouwen en die bewapenen, om daarmee in de arena ten strijde te trekken tegen andere chauffeurs. Het spel belooft ons dat alles mogelijk is, en om dat te bewijzen, laat het ons toe om een kijkje te nemen naar creaties van andere spelers. Tanks, auto’s met raketmotoren, bolides die zo vol staan met pinnen dat het wel stekelvarkens lijken… Alles lijkt inderdaad mogelijk. Vol goede moed gaan we aan de slag.

crossout, PSN

Of tenminste; dat proberen we. De eerste auto die we gratis en voor niks krijgen aan de start van het spel lijkt nergens op. We ontmantelen hem netjes deel per deel, en beginnen aan de heropbouw. Helaas hebben we alleen de originele delen van onze startkar ter beschikking. Meer dan een paar wapens van plaats wisselen lukt ons voorlopig niet. Extra onderdelen moeten we vrijspelen, of kopen met in-game currency die we kunnen verdienen door onderdelen te verkopen, of door microtransacties…

We roeien dan maar met de riemen die we hebben en rollen de arena binnen met onze aftandse bestelwagen met mitrailleurs op zijn dak. De eerste missie belooft ons een shotgun als we haar tot een goed einde brengen. Opzet van de missie: versla zo snel mogelijk de 4 tegenspelers samen met je drie medespelers. De teller telt af naar nul en het startsein wordt gegeven. We duwen de stick naar voor… en draaien naar links, alwaar we vol gas de speler naast ons rammen.

En dat brengt ons al meteen bij een eerste struikelblok: de besturing.

crossout, PSN

Wagens in Crossout worden uitsluiten met de linkerstick bestuurd. Links en rechts is draaien, vooruit duwen is gas  geven, achteruit is remmen en achteruit rijden. Helaas zijn de sticks zo gevoelig, dat rechtdoor in een rechte lijn rijden quasi onmogelijk wordt. Onze auto slingert van links naar rechts, is bijwijlen compleet stuurloos, en knalt overal tegenop.

We houden toch vol en slepen met moeite de overwinning binnen. Maar geen shotgun. Alleen wat reserveonderdelen. Blijkt dat de te verdienen beloning slechts af en toe effectief uitgedeeld wordt. Balen!

crossout, PSN

We proberen dan maar de volgende missies, waar andere dingen te verdienen vallen, maar ook daar hetzelfde liedje. Op de koop toe blijft de opzet van de missie ook steeds dezelfde. Ofwel de vijand verslaan, ofwel zijn kamp veroveren. Als we missie 5 proberen, of een andere speelmodus, krijgen we de melding dat we nog niet genoeg geleveld zijn daarvoor. En hoe levelen we? Juist ja, door die eerste vier missies steeds opnieuw te herspelen. Als we uit verveling dan maar proberen om een nieuwe bolide ineen te sleutelen, blijkt dat we nog steeds niet genoeg reserveonderdelen hebben verdiend. En hoe verdienen we meer? Juist ja… Herspelen.

Crossout leek dolle pret op papier, maar in de praktijk wordt het al snel een vervelend, slecht bestuurbaar repetitief geeuwfestijn.

Jammer.

MindBender