10-05-18

Octahedron (XBONE)

octahedronWanneer platformers moeilijk worden, geven ze neon licht.

Nee, we zitten niet vast in een of andere hippe discotheek, verplicht om ons benen vanonder ons gat te dansen (het idee alleen al...). Neenee, we spelen gewoon Octahedron. Deze visueel trippende platformer begint met een even trippy plot. Onze protagonist zit lekker te relaxen in een verlaten boshut, wanneer een geluid buiten zijn aandacht trekt. Hij loopt naar buiten en ontdekt dat het geluid uit een vreemde zwevende vorm komt. Tegen beter weten in raakt hij de vorm aan. Hij verandert meteen in een neon man met een achthoek als hoofd en valt in een vreemde dimensie. Vanaf hier is het aan ons om ons een weg te banen door vreemde levels, zonder enig benul van wat er precies gaande is.

octahedron

Neon kerel heeft echter een gave: hij kan zwevende platforms laten verschijnen. Daarmee kan hij hogere plaatsen bereiken of over afgronden 'surfen'. Maar er zit een addertje onder het gras. De platforms blijven maar een paar seconden zichtbaar en hij kan er maar twee tegelijkertijd oproepen. Elke stap moet zorgvuldig overpeinsd en bedacht worden, of neonman valt zijn dood tegemoet...

De levels goed doordacht en lichtjes irritant noemen is een understatement. We merken dat elk level ontworpen werd met evenveel planning en nadenken als er nodig is om het uit te spelen. En pas na de -tigste keer opnieuw beginnen weet je pas echt wat irritant is.

octahedron

Maar naast alle neonlicht, het geestige platformeren en het nieuwe concept met een ultracoole synth-soundtrack, is er ook een donker kantje. Octahedron lijkt leuk de eerste keer, maar hoe langer we spelen, hoe meer we ons vervelen. Altijd maar opnieuw een uitgang moeten bereiken, om dan in het volgende level weer helemaal opnieuw te moeten beginnen, is ons een beetje te veel van het goede. Herhaling blijft even slaapverwekkend als het met felle neon wordt verlicht. En hoewel er talloze collectibles en medailles te verdienen zijn bij een nieuwe playthrough, zijn wij niet van plan om ons nog maar eens door alle levels te wurmen.

octahedron

Het concept is leuk en vernieuwend, maar de achterliggende herhaling en sleur klikken een neonrood stoplicht aan boven Octahedron. Jammer.

MindBender

25-04-18

Spartan (SWITCH)

spartan, switchDit… is… Spartan! Een platformspel volgens de klassieke regels. Het spel speelt zich af 500 v.Chr. in het oude Griekenland. Jij bent koning Leo en royaal pissig omdat alle wapens, alle pantsers én al het goud op mysterieuze wijze verdwenen zijn. Op hetzelfde moment verschenen er overal in Griekenland magische portalen. Jij trekt eropuit om na te gaan wie de snoodaard is die achter de dreiging zit en om alle gestolen goederen terug te halen.

Koning Leo is een klein en schattig aandoend God of War-achtig personage. Alhoewel… De enige vergelijking die je kan maken is dat ze beiden uit Sparta komen. Voor de rest hebben de spelgenres niets met elkaar gemeen. In Spartan ren, spring en klim je je een weg doorheen 24 levels verdeeld over 4 werelden met bijhorende bazen. Ondertussen verzamel je munten en probeer je vijanden af te maken met je zwaard voordat zij jou van kant maken. Aanvallen en obstakels weer je af met je schild of door ze simpelweg te ontwijken. Daarvoor heb je heel wat in je bewegingsarsenaal ter beschikking. Zoals de dubbele sprong die zo goed als standaard in de meeste platformers steekt.

spartan, switch

Tijdens het spelen zal je je vaak afvragen waarom je überhaupt een levensmeter hebt, want de meest intieme ontmoetingen met speren, cirkelzagen en vijanden doen je meteen herbeginnen bij het vorige savepoint. En dat zal je vaak overkomen. De moeilijkheidsgraad bouwt in de eerste levels heel traag op om daarna onverbiddelijk hard te gaan. Hoewel je de moeilijkheidsstand kan aanpassen (Wimp / Spartan) is er geen reden om dat te doen. Het enige verschil is dat je je levensmeter makkelijker kan aanvullen in de Wimp-stand, maar die loopt toch meteen af zodra je in een valstrik belandt dus… tja.

spartan, switch

De bazen zijn wat je kan verwachten in een spel als dit. Jazeker, de cycloop en Medusa zijn alvast van de partij. Initieel overweldigend maar goed te doen zodra je hun gevechtspatronen onder de knie hebt.

De besturing voelt nogal zweverig aan. Hoewel Koning Leo er ongelooflijk stevig gebouwd uitziet, zelfs als chibi-Spartaan, is hij ongelooflijk licht. Dat is enorm merkbaar tijdens (dubbele) sprongen en muursprongen. En vooral even wennen. Zelfs na een uurtje gamen, vraag je je nog steeds af hoe je een sprong had kunnen missen of waarom een vijand je had kunnen nekken. Besturing mocht net dat beetje strakker.

Levelontwerp laat soms te wensen over. De omgeving ziet er vaak te simpel uit en op andere momenten overbodig gecompliceerd. Vooral in latere levels is het goed merkbaar dat de moeilijkheidsgraad niet evenredig meegroeit met je spelervaring. Dat je om kleine prullen en dus niet door je gebrek aan kunnen moet herbeginnen aan het vorige savepoint.

Grafisch ziet het spel er vrij gewoontjes uit. Nochtans werd het gebouwd met de Unreal Engine. In dit geval vooral een garantie voor een stabiele framesnelheid. En daar kan je alvast op aan: het spel draait stabiel en de actie verloopt vlot.

spartan, switch

Spartan is absoluut geen hoogvlieger in het genre. Er zijn andere titels op de Switch met een gelijkaardige gameplay en met een betere kwalitatieve speelervaring. Maar Spartan doet wat het moet als het aankomt op die terugkeer daar de roots van weleer: een onvervalste moeilijkheid voor die-hard gamers.

Marco

13-04-18

Neurovoider (PSVITA)

neurovoider,psvitaWe zijn een brein. Een van de laatste menselijke breinen die nog intact gebleven zijn na de totale vernietiging van de mensheid door robots. We drijven nu rond in een bokaal, bewaard door de robots om god-weet-welke vreselijke experimenten op uit te voeren. Een barstje in het glas blijkt echter onze redding. Onze gevangenis breekt, en we kunnen onze grijze massa aan boord hijsen van een gevechtsrobot en de controle overnemen. It’s on!

De plot van Neurovoider klinkt als die van een scifi-film die we met plezier zouden bekijken. Gecombineerd met de retrolook en de retro-synth soundtrack van het spel, voelt het alsof we weer diep in de jaren tachtig gedoken zijn. Meer dan eens moeten we ons ervan gewissen dat dat niet zo is. Gelukkig helpt daarbij de aanblik van de PSVita in onze klauwen.

neurovoider,psvita

Neurovoider is een twinstick shooter met RPG-elementen. We besturen onze robot met een stick en bepalen de richting van onze dodelijke lasers met de andere. We kunnen kiezen tussen drie verschillende types robot. Eentje is zeer defensief, met zware bepantsering en schilden. Een andere is dan weer heel offensief, met de nadruk op bewapening, en de derde lijkt een combinatie van de twee met minder sterke wapens en een heel behendig ontwijk-maneuver. Met onderdelen en wapens die verslagen vijanden laten vallen, kunnen we onze bot verder uitbouwen en aanpassen naar believen.

neurovoider,psvita

Aanpassen blijkt een vrij essentieel onderdeel, want naarmate we vorderen in het twintigtal levels dat Neurovoider rijk is, wordt duidelijk dat dezelfde recht-op-ons-doel-af aanpak niet blijft werken. Vijanden worden sterker, en af en toe moeten we zelfs een bossbattle aangaan. Opletten en een patroon ontdekken is daar de boodschap.

Levels worden willekeurig gegenereerd, dus herspeelbaarheid troef. Aleen jammer dat de PSVita net dat onderdeel mist wat vorige incarnaties van Neurovoider zo leuk maakte: 4-speler coop.

neurovoider,psvita

En fijne shooter die we kunnen blijven spelen. Alleen jammer dat we dat in ons eentje moeten doen…

MindBender