23-02-14

Legend of Kay (PSN)

legend of kay,psnWe geven eerlijk toe dat “Legend of Kay” geen belletje deed rinkelen toen we aan onze reviewsessie begonnen.  Zelfs niet toen we ontdekten dat het spel in onze PS2 collectie stak.  Ook niet toen we lazen dat het daarna ook al eens op DS is verschenen.  Het kon niet anders of dit was een vergeten parel, en zijn meest recente heruitgave op PSN een teken aan de wand dat we niet konden negeren.  Spelen zullen we! 

Kay is een kat.  Maar niet een doorsnee huiskat.  Kay is een ninjakat in wording.  Samen met zijn katachtige stamgenoten woont hij op een plek waar ook panda-, konijnen- en kikkerstammen wonen.  De vier stammen leefden in harmonie samen, tot de naburige gorillas en ratten een verbond smeedden en de lieve diertjes onderwierpen.  Kay kan het juk van de gorillas niet langer aan en besluit om er op zijn eentje iets aan te doen. Misschien is hij wel de uitverkorene uit de oude voorspellingen waar zijn meester het altijd over heeft. 

Wat volgt is een adventure dat aardig wat heeft afgekeken van de Zeldareeks.  Kay trekt door dungeons op zoek naar bondgenoten en magische schatten, nevenquests tieren welig en overal staan vazen die we aan stukken kunnen slaan om geld of hartjes te verdienen.  Het klinkt leuk, maar dat is het niet.

legend of kay,psn

Legend of Kay dateert namelijk alweer uit 2005 en dat is er aan te zien.  De originele PS2 versie werd overgezet naar PSN zonder aanpassingen.  Grafisch ziet alles er nogal oubollig uit, en we zijn nogal beperkt in onze bewegingsvrijheid.  Overal botsen we op onzichtbare muren.  Omdat beide dingen schering en inslag waren in het PS2 tijdperk leggen we ons erbij neer en proberen we er het beste van te maken.  Maar dat lukt niet echt.

De problemen beginnen al vrij vroeg.  Kay is een kat, en katten zijn lenig.  Bijgevolg zou Kay de vele platformerstukjes moeiteloos moeten aankunnen.  Ware het niet dat de camera nog onhandelbaarder blijkt te zijn dan een stier die net iets rood heeft gespot.  Hem precies besturen lukt niet en van zodra Kay te dicht bij een muur staat wordt het al helemaal onmogelijk om de camera er netjes achter te plaatsen.  We proberen ons ook hier over te zetten en spelen verder onder het mom “In de tijd van de PS2 wisten we niet beter.”

legend of kay,psn

Gaandeweg beginnen we ons echter ook te ergeren aan de voiceacting.  Kay klinkt vrij kinderachtig (het is dan ook nog een jonge kat) maar de tekst die hij debiteert lijkt ook door een kind geschreven.  De aanvallende ratten één keer “Cheesebreath” noemen is misschien geestig, maar dat blijft het niet.  Idem met de gorillas.  De eerste keer moesten we lachen om “bananafart” (we namen het zelfs meteen op in onze woordenschat) maar het blijft geen billenkletser.  De ratten blijken ook allemaal te slissen en de konijnen hebben allemaal helium ingeademd.  Ofwel is dit spel gericht op het hele jonge volkje, ofwel zit de voiceacting er mijlenver naast...   Alweer een puntje om ons over te zetten. 

legend of kay,psn

Wat blijft er dan eigenlijk nog over?  Een vrij degelijk avonturenspel, met niet al teveel diepgang dat, zoals we al zeiden, hevig leentjebuur speelde bij Zelda.  Of het ook een aanrader is laten we in het midden.  Fans houden het misschien beter bij de originele versie, en wie op zoek is naar een nieuw avonturenspel kan misschien beter nieuwere horizonten verkennen.

MindBender

04-11-13

Girl Fight (PSN/XBLA)

girl fight,psnGirl Fight.  Het klinkt als de titel van één of andere gore film waarvoor je achttien moet zijn vooraleer je hem mag zien, maar het betreft hier wel degelijk een spel.  Een spel waarvoor we geen achttien moeten zijn.  Girl Fight is een beat-em-up waarvan de cast, je raadt het nooit, volledig uit meisjes bestaat.  Eigenlijk is het niet meer dan een excuus om rondborstige, schaarsgeklede deernes met overvloedige borst-en bilpartijen te laten zwaaien op het ritme van het gevecht.  Iets waar we normaliter absoluut geen probleem mee hebben, verre van.  Maar Girl Fight slaat de bal zodanig mis dat we toch wel enkele opmerkingen in de kantlijn willen maken…

Een eerste doorn in ons oog blijkt er een van grafische aard te worden.  We besteden nooit veel aandacht aan de grafische uitwerking van een spel.  Het hoeft er voor ons niet hyper-realistisch uit te zien.  Het moet zeker niet HD zijn en drie-en-tachtigduizend miljard megapixels beslaan, als de spelervaring ons maar kan boeien.  Jammer genoeg kan Girl Fight ons niet boeien en valt het ons ook meteen op dat het visueel achterop hinkelt.  Het lijkt wel alsof we een debiel broertje van Tekken aan het spelen zijn op een PS2…

girl fight,psn

Maar waarom kan Girl fight ons eigenlijk niet boeien?  Andere beat-em-ups gaan er meestal als zoete koek in bij ons.  Waar zit het verschil?  In kleine dingen.  De besturing reageert heel stroef en dat maakt uitzoeken hoe we special moves moeten uitvoeren erg moeilijk.  We kunnen ook geen Easy mode kiezen om even te oefenen, we worden direct de keiharde actie ingegooid.  Alhoewel…  Keihard…  Wat we zouden moeten te zien krijgen zijn wulpse dames die op elkaar rammen.  Het ziet er echter uit als puberende cosplayers die een experimentele dans aan het opvoeren zijn in het decor van één of andere talentenjacht.

girl fight,psn

Onze grootste ergernis is een spelbederver van formaat.  Omdat we alles willen testen beginnen we netjes met de eerste fighter in de rij.  Eens we genoeg met haar geknokt hebben willen we overstappen naar nummer twee maar die optie blijkt niet mogelijk te zijn.  Moeten we eerst het spel uitspelen?  Moeten we de andere figuren vrijkopen?  Nergens vinden we een aanwijzingen, en we blijven vast zitten aan die ene dame…  Behalve als we voor de tweespeler modus kiezen.  Dan blijkt het plots wel mogelijk om een ander personage te kiezen.  Vreemd...

girl fight,psn

Girl Fight is een misser van formaat.  Mensen die babes op de vuist willen zien gaan zoeken hun toevlucht beter bij andere spellen in het genre.  Skullgirls bijvoorbeeld.  Ook een cast die volledig uit amazones bestaat, en een plezier om te spelen en naar te kijken.  Girl Fight daarentegen...  Die krijgt van ons een enkel tripje richting prullenbak!

MindBender

(review gebaseerd op PSN versie)