07-05-13

Injustice: Gods Among Us (PS3/XBOX360/WIIU)

injustice, ps3Hommeles in het DC-universum!  Superman werd er door de Joker ingeluisd.  Op de een of andere manier is de clown erin geslaagd om Superman de zwangere Lois Lane te laten vermoorden  (Vraag ons niet hoe - nvdr).  Nog straffer zelfs: Joker is er ook in geslaagd om de hartslag van Lois te linken aan een atoombom die na haar dood Metropolis volledig in de as legt.  Superman neemt de schuld volledig op zich, en neemt zich voor om zo'n catastrofe nooit meer te laten gebeuren.  Maar niet voor hij zonder verpinken Joker het hoekje omhelpt.

Een vreselijk flauw plot en vergezochte verhaallijn: meer hebben de DC-helden blijkbaar niet nodig om elkaar in de prak te timmeren.  We krijgen nog een hoop plotwendingen over dubbelgangers in een alternatief universum waar verbitterde Superman als een dictator de plak zwaait en Lex Luthor eigenlijk lang geen slechte jongen is, maar na een paar cutscenes geven we het op.  We kwamen om te vechten!

En vechten is echt geen probleem in Injustice.  Personages met superkrachten of een arsenaal gadgets blijven nog altijd de leukste om een fighter mee te bevolken.  Hittestralen, waterkinese, lasers, teleportatie, bliksemstralen, lachgasbommen,…  Speciale bewegingen werden nog nooit zo "gewoontjes".  De echte special moves worden alleen maar spectaculairder door.  Eens we onze supermeter voldoende hebben opgebouwd kunnen we een speciale superaanval uitvoeren.  Die aanval gaat gepaard met een animatie en verschilt van personage tot personage.  Zo slaat Superman bijvoorbeeld zijn tegenstander de atmosfeer in, vliegt hem achterna om hem vervolgens diezelfde atmosfeer weer keihard in te smakken.  Batman zweert dan weer bij zijn gadgets.  Hij elektrocuteert zijn tegenstander met ingebouwde tasers en terwijl die nog wat statisch staat na te knetteren, rijdt Batman er nog eens met een op afstand bestuurde Batmobile overheen.  Auw!

injustice, ps3

Slagen en schoppen vliegen heen en weer over het scherm en de special moves zien er zo pijnlijk uit, dat we het niet kunnen laten pijnlijke grimassen te trekken wanneer ze tegen ons personage gericht zijn. Een overvloed aan speelbare personages, extra missies en vrij te spelen extraatjes.  Interactieve omgevingen met allerlei leuks dat we in onze gevechten kunnen gebruiken…  Wat willen we nog meer in een fighter?

Wel, een tutorial zou wel leuk zijn.  Voor we aan het verhaal beginnen krijgen we kort een paar oefeningen, maar die behandelen alleen maar de standaard besturing die voor alle personages gelijk is.  Specifieke moves moeten we maar opzoeken op het pauzescherm en een plaatsje om die te oefenen krijgen we niet.  Ingewikkelde basismoves moeten we ook ergens opspitten uit een onderliggend menu, en er wordt al helemaal niet uitgelegd wat ze precies doen.  Beginners in het genre krijgen hier ongetwijfeld een punthoofd van.

injustice, ps3

Wat ons ook opvalt is dat de registratie van wat we doen niet altijd vlekkeloos verloopt.  Sommige combo's bestaan uit drie snelle toetsindrukken na elkaar, maar bij ons wil het maar niet lukken.  Ofwel gaat de combo de mist in bij de tweede toets ofwel bij de derde.  Alsof het spel onze snelheid niet aankan.  Ofwel hebben wij gewoon te dikke worstenvingertjes voor dit fijne spel…

Grafisch zit ook bijna alles snor.  Omgevingen zijn mooi uitgewerkt, cutscenes lijken weggelopen uit een blockbuster en de personages bewegen uiterst realistisch.  Alleen Wonder Woman mocht iets meer, tja… vrouwelijker zijn.  Nu lijkt ze op een bodybuilder waar het grafisch team maar vlug een flinke bussel hout voor de deur heeft geparkeerd om het tweede deel van haar naam beter in de verf te zetten.  Ze heeft bredere schouders dan Superman en ziet er mannelijker uit dan The Hulk.  Is dat die typische geroemde amazonenschoonheid?  Wij krijgen er anders wel nachtmerries van…

injustice, ps3

We hebben ons, ondanks de kleine schoonheidsfoutjes en de flinterdunne plot, toch keihard geamuseerd met Injustice: Gods Among Us.  We vragen ons wel af of een beginnende fighter-fanaat of iemand die geen fan is van superhelden zich hier even hard mee zal amuseren…

MindBender

review gebaseerd op PS3 versie

03-04-13

Army of Two: The Devil's Cartel (PS3/XBOX360)

army of two devil's cartel, p3Hebben jullie ook ooit al eens zin gehad om samen met een vriend een drugscartel onder handen te nemen?  Om die stoute meneren van de drugs eens een flinke les te leren?  Wel, dan hebben jullie geluk.  Army of Two: The Devil’s Cartel stelt ons in staat om net dat te doen.  Digitaal uiteraard.  Leg die AK-47 maar weer neer, en grijp een controller.

Army of Two The Devil’s Cartel bouwt verder op de succesformule van de vorige afleveringen.  Twee beste maatjes nemen het samen op tegen een gigantisch leger, en dankzij hun kunde en vriendschap gespekt met een flinke dosis galgenhumor halen ze de bovenhand.  Een formule waarmee je de mist bijna niet kan ingaan.  Talloze spellen en films deden het al voor, en uit de twee voorgaande delen blijkt dat Rios en Salem de perfecte (anti-)helden zijn voor een franchise als Army of Two.

Net daarom vinden we het erg raar dat er besloten werd om Rios en Salem te laten voor wat ze zijn in deel drie.  We krijgen deze keer de controle over twee nieuwelingen.  Ze zijn nog maar pas lid van de Army of Two organisatie en ze kennen elkaar dus ook nog niet zo goed.  Meteen gaat The Devil’s Cartel al de mist in.  Daar waar de goed gesmeerde machine Salem/Rios zorgde voor knallende actie en hilarische dialogen, wringt de nieuwe tandem wat tegen.  Knallende actie is er nog steeds, maar door het ontbreken van die typische galgenhumor en plagerijen is die een beetje voorspelbaar en eentonig geworden.  Er wordt nog steeds geprobeerd om dezelfde sfeer te creeëren, maar er wordt jammerlijk gefaald.  De oneliners zijn veel kleffer, de plagerijen voorspelbaar en, laat ons eerlijk wezen, slecht geschreven.

army of two devil's cartel, p3

Maar wat met de actie?  Die typische duo-moves?  Ze is er nog steeds, beste vrienden van het betere videospel, maar ze kreeg dezelfde kleffe, ongeïnspireerde make-over als de dialogen.  Vijanden gedragen zich ronduit debiel en komen recht op ons afgelopen.  Ze schuilen achter muurtjes, maar gaan zodanig zitten dat alleen hun achterwerk is verscholen en al de rest duidelijk zichtbaar blijft.  We kunnen een speciale filter in ons masker gebruiken om de tactische opties en vijanden beter te zien, maar die is vrij overbodig.  De teamacties blijven meestal beperkt tot kiezen of wij of de andere speler een deur intrappen of wie van ons de ander voetje zet om over een muurtje te klauteren.  De tactische moves blijven beperkt tot het afleiden van een zwaarbewapende vijand, terwijl de andere speler flankeert.  Allemaal geestig, maar na –tig keer hebben we het wel gezien.

army of two devil's cartel, p3

Er wordt geprobeerd om ons van de eentonigheid af te leiden met alle soorten afleidingsmaneuvers.  Zo kunnen we ons personage uitdossen met massa’s verschillende outfits, tatoeages en een gigantische hoeveelheid maskers.  We kunnen ook onze standaarduitrusting van drie wapens naar believen aanpassen, maar veel verschil maakt het allemaal niet.

Tot overmaat van ramp onderbreekt het spel ons van tijd tot tijd met score updates.  We krijgen vier bladzijden met scores, achievements, trophies en andere nutteloze statistieken te zien.  Iedere keer opnieuw worden we uit het spel gehaald, en het wordt steeds moeilijker om er weer in te komen…

army of two devil's cartel, ps3

Wij vermoeden dat Army of Two: The Devil’s Cartel ten prooi is gevallen aan de "onlinehype".  Spelers kunnen uiteraard met een vriend online spelen en hun scores vergelijken met die van andere spelers.  Het probleem van de "onlinehype" is dat, terwijl het spel ideaal geschikt is als online-verstrooiing, de online-ervaring teveel is doorgedrongen naar het singleplayer gedeelte.  Want welke offline speler heeft een boodschap aan tussentijdse scoreupdates?  Welke offliner wil dat zijn figuurtje er totaal anders uitziet dan dat van andere spelers?

Als online-multiplayer shooter?  Perfecte titel dit.  Jammer genoeg wordt dit onder de Army of Two noemer op de markt gegooid en daarvoor voldoet het echt niet aan de standaard die door zijn illustere voorgangers werd gezet.  Zonde!

MindBender

(review gebaseerd op PS3 versie)

03-03-13

Crysis 3 (PS3/XBOX360/PC)

crysis 3,ps3Het is weer crisis in...  euh...  Crysis 3 (Slechtste openingszin ooit! - nvdr.).  De Cell organisatie die we nog kennen uit vorige delen is zijn boekje te buiten gegaan.  Na de gebeurtenissen van Crysis 2 hebben ze supersoldaat Prophet gevangen gezet in een stasis veld.  Dankzij de buitenaardse technologie van de Ceph-aliens, heeft Cell het monopolie op de energiemarkt veroverd.  De organisatie is alsmaar corrupter geworden en straft wie haar wil niet volgt genadeloos in strafkampen.  Om de één of andere duistere reden heeft Cell zelfs een gigantische koepel over New York laten bouwen.  Onder deze gigantische serre is New York stilaan veranderd in een jungle.    Vierentwintig jaar na de gebeurtenissen van deel twee wordt Prophet bevrijd door rebellen die zijn hulp nodig hebben in hun strijd tegen Cell.

Zonder plichtplegingen worden we meteen in de actie gedropt.  Gewapend met slechts een boog en een handwapen moeten we zien te ontsnappen.  Gelukkig hebben we nog steeds onze nanosuit.  Het hypermoderne harnas zorgtg ervoor dat we supersterk zijn, kunnen zien in het donker, onszelf extra kunnen bepantseren en kunnen camoufleren als een kameleon.  Hadden we ook al gezegd dat onze vijanden geen schijn van kans hebben?

Spelen als Prophet is één van de leukste dingen die we de laatste tijd al gedaan hebben.  Even een onoverwinnelijke, onzichtbare soldaat zijn...  Het heeft wel wat.  Helaas weegt dat superonoverwinnelijke ook een beetje op het spel.  Dankzij Prophets krachten gaat alles wel heel vlot en makkelijk...

crysis 3,ps3

Niet dat we klagen, verre van.  We genieten met volle tuigen van het onzichtbare rondsluipen in de prachtige decors.  Niets heeft een grotere voldoening dan een vijand te kunnen uitschakelen zonder dat hij ons zag aankomen.  En die boog!  Zelden zo geamuseerd met boogschieten in een spel.  Het voelt zo echt: de pijl aanleggen, de pees opspannen, richten en inzoomen en loslaten!  Dat we ook kunnen spelen met ontploffende pijlen en elektrische pijlen die plasjes onder stroom zetten maakt het alleen maar geestiger.  Maar ook hier alweer die ene opmerking: het gaat allemaal wel heel gemakkelijk.  Met de boog en de camouflage schakelen we moeiteloos hele squadrons vijanden neer zonder dat ze het merken.

crysis 3,ps3

De lage moeilijkheidsgraad wordt al helemaal niet geholpen door de AI.  Zelden zo'n idioten gezien.  De zeldzame keren dat we missen met de boog merken onze tegenstanders het niet eens dat er een pijl voor hun voeten in de grond ploft.  Wanneer ze ons opmerken en het op een lopen zetten gebeurt het vaak dat ze domweg tegen een muur aanlopen en daar ter plaatse blijven staan trappelen.  Zo wordt het voor de held/supersoldaat wel heel erg makkelijk...

En toch genieten we met volle teugen van Crysis 3.  De boog moet immers niet altijd gespannen staan.  Vijanden moeten niet altijd superintelligent en ultradodelijk zijn.  De held mag ook wel eens heldhaftig zijn zonder moeite te doen.  Zo hebben we meer tijd om de decors en de graphics eens wat beter te bekijken, want die zijn prachtig.

crysis 3,ps3

Crysis 3 is misschien net iets minder goed dan zijn illustere voorgangers, maar toch best wel te pruimen.  Wie problemen heeft met de te lage moeilijkheidsgraad kan het zichzelf wat moeilijker maken door de camouflage niet te gebruiken, en als zelfs dat te makkelijk lijkt kan je aan de slag tegen menselijke tegenstanders in één van de vele geestige onlinemodes.  Een supersoldaat spelen is altijd weer... euh...  Super. (Slechtste aflsuiter ooit! - nvdr.)

MindBender

(review gebaseerd op PS3 versie)