29-03-14

Lego The Movie Videogame (PS3/PS4/XBOX360/XBOXONE/WIIU/PC/3DS/PSVITA)

Lego the movie, ps3Succesvol speelgoed, een reeks succesvolle spellen gebaseerd op dat speelgoed, succesvol speelgoed gebaseerd op succesvolle films…   Het kon niet uitblijven.  Een Legofilm moest er ooit eens komen.  En tegelijk met die film natuurlijk ook het spel gebaseerd op de film gebaseerd op de succesvolle blokjes.  Is dat een kassa die we horen rinkelen, of een zak Legosteentjes?

Lego The Movie Videogame volgt vrij getrouw het verhaal van de film.  Bouwvakker Emmet leeft zijn zorgeloze en simpele leventje in de grote Legostad.  Toevallig kruist zijn pad dat van Wyldstar, een avonturierster die gelooft dat Emmet “The Special” is die het Lego-universum kan redden van de ondergang.  Tegen wil en dank trekt Emmet mee met Wyldstar en gaandeweg ontdekt hij dat de voorspellingen over “The special” waar zijn.

Lego the movie, ps3

Wie eerder al een Lego-spel speelde weet wat hij hier kan verwachten.  Levels vol puzzels die we tot een goed einde moeten brengen met behulp van verschillende personages met elk hun eigen speciale vaardigheden.  Af en toe een minigame, massa’s extras en miljoenen kleine Legomuntjes om te verzamelen.  Lego The Movie Videogame voegt geen echt nieuwe ingrediënten toe aan het brouwsel, maar waarom zou men ook sleutelen aan een succesformule?

Lego the movie, ps3

We amuseren ons nog steeds kostelijk, kijken onze ogen uit naar de verschillende Lego-bouwsels in het decor en lachen luid met de grappen en knipogen naar andere franchises.  Ondanks het feit dat we de film nog niet hebben gezien, kunnen we toch moeiteloos het verhaal volgen door de vele cutscenes die rechtstreeks uit de film werden overgenomen.  Dit is leuk!

Lego the movie, ps3

En toch bekruipt ons het gevoel dat dit anders is dan andere Legospellen.  De open wereld die we kunnen verkennen tussen de missies door is heel wat kleiner dan we gewoon zijn van Lego.  We worden merkbaar doorheen het script gestuwd, zonder al te veel afleiding.  Hier en daar merken we ook kleine foutjes op.  Zo blijven we soms hopeloos vastzitten op of in een stuk decor, of vliegen we tegen onzichtbare muren aan…  Kleine dingetjes, die we gemakkelijk over het hoofd zien, maar die toch eigen blijven aan film-spellen. 

Lego the Movie blijft plezierig.  Het is misschien net iets minder uitgebreid dan de doorsnee Legospellen, en het blinkt ook niet altijd even hard, maar toch een aanrader.

MindBender

(review gebaseerd op PS3 versie)

12-11-13

WWE 2K14 (PS3/XBOX360)

WWE 2K14, PS3Twee mannen staan tegenover elkaar.  Zweet parelt op hun bijna naakte lichamen.  Hun spieren rollen duidelijk zichtbaar over hun brede borstkasten en biceps.  Spandex niemendalletjes laten weinig aan de verbeelding over.  Plotsklaps lopen - neen - stormen ze op elkaar af.  Ze nemen elkaar in een innige omhelzing vast en vallen neer op de grond.  Daar rollen ze over elkaar, grijpend naar ingevette lichaamsdelen, zonder er echt greep op te krijgen.  Zwetend en steunend gaan ze tekeer, hun gezichten zo dicht bij elkaar dat hun hete adem kippenvel veroorzaakt over elkaars lichaam.  Een vlugge beweging, en plotsklaps ligt één man met zijn hoofd tussen de benen van de ander, gekneld tussen indrukwekkende dijen.  Met een hand graait hij omhoog en scheurt hij het spandex hemdje van zijn partner moeiteloos van diens herculiaans bovenlijf...  
Neenee, Game-Patrol is niet overgeschakeld op het schrijven van homo-erotische verhalen.  We beschrijven gewoon onze eerste speelbeurt van WWE 2K14. Een spel dat bulkt van testosteron en machismo, laat daar geen twijfel over bestaan.

Iedereen kent ze wel.  Die extreem theatrale gevechten waarin twee kolossen elkaar te lijf gaan.  Overduidelijk wordt een choreografie gevolgd en ligt de winnaar al van voor het begin vast, maar het (Amerikaanse) publiek smult ervan.  De worstelaars worden vereerd als goden, en de merchandisingmachine ratelt.  Eén van de nieuwe producten die de machine uitspuwde is WWE 2K14.  Normaal gezien walgen wij van sportspellen, maar wanneer er gratuit geweld bij komt kijken maken we graag een uitzondering.  WWE 2K14 wordt met een ongekend enthousiasme aan de PS3 gevoerd en met een brede glimlach op onze smoel gaan we aan de slag.

Het valt ons meteen al op hoe uitgebreid het spel wel niet is.  We kunnen kiezen tussen verschillende modussen.  We kunnen spelen met hedendaagse worstelaars in een career mode, we kunnen zelf een personage opbouwen of we kunnen verschillende historische matchen naspelen.  Omdat we als kind gefascineerd waren door de sport ("Zijn die meneren nu echt zo boos op mekaar?  En waarom doet die scheidsrechter niks als ze elkaar met stoelen slaan?") kiezen we meteen voor de historische missies.  We zijn nauwelijks begonnen of we moeten alweer eens op zoek naar onze onderkaak (mond opengevallen, per ongeluk onder de zetel geschoven, u kent het ondertussen wel...).

WWE 2K14, PS3

Want wat een prachtspel is me dit zeg!  We zeiden al dat het spel uitgebreid is, alleen beseften we toen nog niet hoe uitgebreid het precies is.  Iedere match die we uitspelen ontsluit minstens twee andere dingen.  Nieuwe arena's, nieuwe missies, nieuwe speelbare figuren, video's, foto's...  Voor elke match krijgen we ook een flard geschiedenisles.  De belangrijkste momenten uit de worstelhistorie worden ons met beeldfragmenten, tekst en foto's uitvoerig uitgelegd.

En dan die matchen zelf!  De worstelaars lijken echt op hun real-life tegenhangers, en hun karakteristieke bewegingen werden klakkeloos overgenomen.  Vechten gaat als vanzelf met intuïtieve controls.  In geen tijd hangen we als een professionele speler in de touwen en lanceren we onszelf richting tegenstander.  De klappen weerklinken luid over het canvas en het publiek wordt wild!  Op een bepaald moment meppen we zelfs de scheidsrechter per ongeluk buiten westen.  Onze tegenstander gooien we daarna vlotjes op het tafeltje van de commentatoren en we zetten het gevecht doodleuk verder buiten de ring.  Ongemeen geestig!

WWE 2K14, PS3

Meer van dat leuks met de hedendaagse spelers.  Het gaat even vlot, de figuren lijken even hard op de echte, en de klappen komen even hard aan.  We kunnen zelfs met de Diva's spelen.  De vrouwelijke athletes gaan even wild en genadeloos tekeer als de mannen, en we betrappen onszelf erop dat we termen als "Don't go there girlfriend!" en "My nails!" in falsetstem zitten mee te krijsen...

Helemaal te gek wordt het wanneer we zelf een nieuw personage samenstellen.  We kunnen niet alleen kiezen hoe we eruit zien, neen, het spel gaat zover dat we een biografie mogen schrijven!  Een kort overzicht van onze carrière, wat persoonlijke details...  En daar houdt het niet op!  We moeten nog legendarische gebeurtenissen toevoegen, die voorzien van animatie en ondertitels, rivaliteiten met andere personages instellen en documenteren...  Het houdt niet op!  Een schat aan content!

WWE 2K14, PS3

WWE 2K14 blijkt veel geestiger te zijn dan we hadden verwacht.  We dachten even vlug een simpel fightertje te spelen ter verstrooiing, maar werden helemaal weggezogen in de gigantische hoeveelheid content!  Grafisch is er geen vuiltje aan de lucht en de gevechten zijn meer dan leuk.  Een zweterige spierbundel besturen die andere zweterige spierbundels afrost, wat is er leuker dan dat?  De homo-erotische ondertoon nemen we er zonder probleem bij.

MindBender

(review gebaseerd op PS3 versie)

18-09-13

The Bureau: X-COM Declassified (PS3/XBOX360/PC)

the bureau x-com declassified, ps3Trouwe lezers weten ondertussen dat wij een zwak hebben voor spelletjes waarin we zonder schroom buitenaards tuig aan gort kunnen schieten.  Ik bedoel: tactische shooters!  Juist ja, tactische shooters.  We hebben een zwak voor tactiek.  Zeker niet voor het uitmoorden van aliens, verre van.  We zouden onze buitenaardse vrienden met zo'n racistische handeling zeker niet voor het cranium willen stoten.  Hoho!  Wat een idee zeg…  Aliens vermoorden…  Ahum.

In The Bureau: X-Com Declassified kunnen we ons hart ophalen.  Het spel is namelijk een (min of meer) tactische shooter die gebaseerd is op de X-Com-reeks.  In vorige X-Com afleveringen hadden we controle over het reilen en zeilen van een organisatie uit de nabije toekomst die de aarde beschermde tegen buitenaardse invasies.  Vechten gebeurde door een squadron orders te geven in een beurtensysteem.  Allemaal heel erg fijn en spek naar onze tactische bek.  In The Bureau hebben we controle over één agent uit diezelfde organisatie.  Vechten gebeurt in realtime en we kunnen medeagenten orders geven via een handig commandowieletje.  Spek naar onze shooterbek!

Het verhaal speelt zich ergens begin jaren zestig af.  De aarde wordt plotsklaps aangevallen door een buitenaards leger.  De invasiemacht is groot en zeer agressief.  De mensheid heeft geen schijn van kans.  Enkel de piepjonge X-Com organisatie kan misschien het tij doen keren.  We spelen als William Carter, een keiharde agent die het niet zo nauw neemt met regeltjes.  Als Carter ontdekken we beetje bij beetje de motieven van de aliens en komen we steeds meer te weten over de oprichting van X-Com.

the bureau x-com declassified, ps3

Het spel slaagt bijna moeiteloos in zijn opzet.  Door de sfeer van de sixties te combineren met retro sci-fi elementen krijgen we het gevoel dat we in een ware pulpfilm aan het spelen zijn.  Alles zit net goed.  De muziek, de stijl...  Zelfs het verhaal is een schot in de roos.  Alleen jammer dat we daarvoor een paar serieuze minpunten over het hoofd moeten zien…

Het eerste wat ons opvalt is de houterigheid van de figuren.  Carter en de zijnen gedragen zich tijdens conversaties als marionetten die maar drie basisbewegingen hebben.  Op de koop toe passen die basisbewegingen dikwijls helemaal niet bij wat er gezegd wordt.  Carter is boos en scheldt zijn tegenspeler de huid vol?  Negen op tien kans dat de bijhorende animatie een "in gedachten verzonken Carter" is.   Hmm…  

the bureau x-com declassified, ps3

De voiceacting blijkt ook niet van de bovenste plank.  We begrijpen dat Carter een badass moet zijn , met een hele kast vol persoonlijke bagage, maar moeten dat ook echt blijken uit iedere woord dat hij zegt?  De acteur van dienst levert Carters tekst af alsof hij constant kiespijn heeft.  Elke zin, elk woord is er een met een hese stem en verdoken woede.  Het ligt er net iets té vingerdik op.

En de spelervaring zelf dan?  Daar amuseren we ons wel mee.  We zien Carter in third person op het slagveld.  We kunnen dekking zoeken en van cover naar cover lopen.  De teamleden die ons vergezellen kunnen zich alleen behelpen, maar werken doeltreffender als ze orders krijgen van ons.  Elk teamlid heeft zijn eigen specialiteit, en door die specialiteiten op elkaar af te stemmen kunnen we de aliens makkelijker klein krijgen.  Het klinkt allemaal fantastisch, maar de praktijk leert ons dat het op den duur wat gaat vervelen.  We hebben in sommige missies onze handen zodanig vol met orders geven dat we amper zelf een schot kunnen lossen.

the bureau x-com declassified, ps3

Als we onze soldaatjes zelfstandig laten rondlopen wordt het allemaal een pak leuker.  We rollen van het ene spannende vuurgevecht in het andere en ondertussen worden we dieper in een steengoed verhaal gezogen.  Alleen…  Jammer van die minpuntjes.  Moesten die er niet geweest zijn was The Bureau een topper van formaat geworden.  Nu is het slechts een vermakelijk shootertje dat na één keer spelen al vervelend is geworden.

MindBender

(review gebaseerd op PS3 versie)