28-11-12

Thrustmaster Ferarri Challenge Wheel

Vaste lezers herinneren zich misschien nog onze review van F1 2012.  We waren helemaal ondersteboven van het spel en besloten dat maar één ding het spel echter kon maken: pedalen en een stuur ipv een controller.  Dat moeten ze bij Thrustmaster gelezen hebben, want een tijdje terug stond er plots een Thrustmaster Ferarri Challenge Wheel voor de deur.  Dolblij gaan we aan de slag: pedaaltjes aansluiten op het stuur, stuur aansluiten op de PS3, stuur in PS3-stand zetten.

Pas wanneer alles is ingesteld en aangesloten is, realiseren we ons dat we met een logistiek probleem zitten.  Het stuur  is eigenlijk ontworpen om (met bijgeleverde tafelklem) op een plat oppervlak te plaatsen.  Niet op schoot in de zetel.  We laten ons door triviale dingen als designvoorschriften niet tegenhouden en ploffen lekker in de zetel met het stuur op schoot.  We schuiven nog wat heen en weer met de pedalen tot we de ideale positie hebben gevonden en drukken op start.

 Thrustmaster Ferarri Challenge Wheel

Gas geven en remmen met de pedalen lukt wonderwel goed.  Net echt.  Schakelen met de knopjes op het stuur lijkt ook net echt.  Alleen wordt ons bij het ingaan van de eerste bocht de noodzaak van een plat oppervlak duidelijk.  Doordat het stuur niet genoeg steun heeft op onze vlezige billen, slaat het direct scheef bij de kleinste bocht.  We hebben het nog wel vast in de juiste draairichting, maar doordat de voet terug zijn neutrale positie heeft ingenomen, rijden we toch rechtdoor.

Perte totale.  Hmm….

We ondernemen een kleine strooptocht op de redactie en komen terug met een hoop kussens en een licht, ongebruikt bijzettafeltje.  Het stuur monteren we op dat tafeltje (de tafelklem spant zodanig hard dat ze bijna verdwijnt in het tafelblad) en van de kussens “boetseren” we een racestoel.  Eens we gemakkelijk in de kussens zitten, plaatsen we het tafeltje over onze benen.  Dit voelt al veel echter!

De startlichten springen op groen.  Alle auto’s schieten vooruit.  Behalve die van ons…
Vergeten om de pedalen onder onze voeten te schuiven.
Tafeltje weg, rechtstaan (kussens zakken scheef), pedalen dichter schuiven, (nieuwe racestoel boetseren) pedalen testen (benen te kort, weer rechtstaan, kussens zakken scheef, pedalen nog dichter schuiven, opnieuw stoel knutselen) en we zijn vertrokken!

We vliegen door de bochten, halen onze tegenstanders vlotjes in, maar in de eerste haarspeldbocht gaat het verkeerd.  We draaien het stuur honderdtachtig graden rond en we horen het tafeltje gevaarlijk kraken.  Nog voor we het goed beseffen, schieten de 2 linkerpoten los door de druk van het stuur.  Zonder weerstand neemt de voet van het stuur opnieuw zijn neutrale positie in.  Het tafeltje zit echter nog steeds vast aan die voet en zwiept honderdtachtig graden mee.  De overgebleven poten missen ons hoofd op een haar na en onze racekussens zakken uiteen.

Perte totale.

Misschien is dit stuur toch beter geschikt voor PC eigenaars met een stevig bureau en een comfortabele bureaustoel…

MindBender

26-11-12

The War Z - Dag 5 (PC)

Gisteren serieus wat woorden gehad met medespelers.  Vandaag besloten om onze ex-cage fighter op pensioen te sturen.  We denken dat zijn gespierde en getatoeëerde uiterlijk (met hanenkam!) te uitdagend is voor andere spelers.  Alsof we met een groot bord op onze rug rondlopen waar "val me aan" op staat.

Nieuwe speler dus.  Vandaag werden trouwens net twee nieuwe klassen geïntroduceerd.  De "rebel without a cause" en de "average joe".  We bouwen een average Joe, en loggen in.

We spawnen naast een trailer park.  De caravans staan er allemaal leeg en verlaten bij.  Geen zombies, noch medespelers te zien.  Ideaal!

Onze strooptocht verloopt vlotjes.  We schuimen de caravans elk om beurt af en pikken flesjes water, pijnstillers en energierepen op.  We vinden ook nog verband en, hallelujah, ons eerste wapen!  Een oude roestige hamer.  Beter dan niks.  

the war z

Eens we het enige huis in het park naderen loopt het fout.  We horen een paar luide knallen, en voor we het beseffen hebben we al een kogel in ons been.  Er zit gewoon iemand op ons te schieten!  We proberen nog vlug via het chatvenster vrede te sluiten door te roepen dat we geen zombie zijn, maar het mag niet baten.  De idioot blijft schieten.  We duiken vlug achter een autowrak.  Een paar seconden later houdt het vuren abrupt op.  Denkt de idioot dat we dood zijn of zit hij zonder kogels?  We wachten zwetend achter het wrak af.

En dan komt de idioot het huis uitgelopen.  Hij heeft zijn zaklamp aangeklikt in de hoop ons te verblinden, maar we zijn niet onder de indruk.  We prevelen een kort schietgebedje en stormen zwaaiend met onze hamer recht op het schijnsel van de zaklamp af.  Eén doffe klap later ligt de idioot met een bloedend hoofd tegen de vlakte.

Het was hij of wij.  Die gevaarlijke zot had het lef om op ons te schieten!  Wat denkt hij wel!  We geven nog een tik met de hamer om zeker te zijn dat hij dood is.  Dan kijken we vlug even rond en we pikken ongegeneerd alles wat de idioot bijhad.  Voedsel, verband en een 9mm pistool.  Zonder kogels.

Potver.

MindBender

25-11-12

The War Z - Dag 4 (PC)

the war Z

Dag 4 in zombieland.  Vandaag hebben we geleerd dat we niet alleen voor de ondoden moeten opletten.  De levenden baren ons nog grotere zorgen.  

We loggen in met onze ex-cage fighter en landen in een verlaten dorpje.  We knielen voorzichtig neer achter de dichtstbijzijnde afsluiting en proberen een beeld te krijgen van onze situatie.  Verschillende huisjes met voortuintjes, allemaal dichtgetimmerd.  Een beetje verderop een tankstation en een supermarkt.  Geen van de twee handelspanden is dichtgetimmerd.  Als we de honderd meter tussen ons en de ingang stilletjes kunnen afleggen, dan trekken we zeker niet de aandacht van het groepje zombies iets verderop.  Binnen kunnen we waarschijnlijk wel voedsel en misschien zelfs een wapen vinden!

Verder dan plannen komt het echter niet.  Net als we op het punt staan om de honderd meter sluipend af te leggen, krijgen we plots een bijl in ons achterhoofd geplant door een enthousiaste medespeler.  

Zomaar.  Zonder aanleiding.

Alsof dat nog niet genoeg is, gooit hij ons via het chatvenster nog wat hoongelach toe.  Hij kan het ook niet laten om ons te schofferen omdat we niks bijhadden dat hij het waard vond om te pakken.

Zombies gevaarlijk?  Pfoeh, wij prefereren ze toch boven spelers van vlees en bloed...

MindBender