05-10-17

Let Them Come (XBOXONE)

let them come, xboxoneWe zitten vast in een hoekje. Voor ons doemt de horde buitenaardse wezens op uit het donker. Ze komen steeds dichter bij. We kunnen geen kant op. Het enige tussen de monsters en ons is ons trouwe machinegeweer. We gooien onze sigarenpeuk weg, zetten een leuk muziekje op en halen de trekker over. Laat ze maar komen…

Meer dan één paragraaf hebben we niet nodig om de basisplot van Let Them Come uit de doeken te doen. Aliens, schieten, aanpasbare wapens en bloed. Veel bloed. Meer hoef je niet te weten om van Let Them Come te genieten.

En genieten doen we. Het spel heeft een geestige retro-look, een knallende soundtrack en het gaat nooit vervelen. Zelfs niet na de –tigste golf van aanstormende vijanden. Wellicht is dat te danken aan de spelmechaniek. In tegenstelling tot de meeste shooters kunnen we in Let Them Come niet vrij heen en weer bewegen, of aanvallen ontwijken. Ons hoofdpersonage zit neer achter zijn machinegeweer en laat het geweld gewoon op hem afkomen. Wat kunnen we dan wel? Dat geweer van boven naar onder richten, granaten gooien en een meleeaanval uitvoeren. Geloof ons nou maar gewoon als we zeggen dat het werkt.

let them come, xboxone

Doet ook veel aan het niet saai worden: de vele extra opties die we aan ons arsenaal kunnen toevoegen. We krijgen geld toebedeeld na iedere golf vijanden, en dat geld kunnen we dan spenderen aan upgrades, meleewapens, verschillende granaten en speciale munitie. Alles heeft zijn voordelen, en het effect van het verschillend wapentuig uittesten blijft heerlijk bloederig en leuk.

let them come, xboxone

De massa aliens weerstaan blijkt ook geen sinecure, maar gelukkig is Let Them Come niet te streng. Als ons personage voor de zoveelste keer bloederig aan zijn einde komt, mogen we gewoon opnieuw beginnen van waar we gebleven waren. En het geld dat we verdienden tijdens onze mislukte poging, dat mogen we ook gewoon houden.

Massa’s vijanden om aan gort te schieten, maar ook heel veel verschillende types. Elk met hun eigen sterktes en zwakheden. Op het eind van ieder hoofdstuk mogen we ons ook nog eens meten met een schermvullende eindbaas, dus nee, vervelen gaat Let Them Come echt nooit!

let them come, xboxone

Wie eens een leuke variatie op het shmup genre wil proberen, liefhebbers van retrogames en ja, zelfs fans van oude scifi-films zullen hier gretig van smullen. En aangezien wij tot alle drie die categorieën behoren… Aanschaffen die handel!

MindBender

02-10-17

Slime-san (STEAM)

slime-san, pc, steamOf we soms geen interesse hadden in een spel over een druppel slijm, vroegen ze ons. Een druppel slijm, die werd opgegeten door een gigantische hongerige worm. En die nu zijn weg naar buiten zoekt, doorheen darmen en op de vormeloze, slijmerige hielen gezeten door een vloed allesverterend maagsap.
Stop, antwoordden we. We waren al verkocht bij het woordje slijm…

Slime-san heeft niet meer verhaal nodig dan wat ons werd gepitcht. Een hompje slijm, luisterend naar de naam Slime-san, werd op een van zijn wandelingen opgeslokt door een hongerige reuzenworm. Slime-san moet nu de uitgang zien te vinden voor het maagsap hem oplost.

Simpel. Eenvoudig. Less is more. Boenk erop.

slime-san, pc, steam

Hetzelfde geldt voor de vormgeving. Slime-san doet ons terugdenken aan het 8bit tijdperk. Met zijn 8bit sprites, zijn groen/paarse/blauwe kleurenpalet en de bliep-bloep-piepende soundtrack. Het ziet en hoort er allemaal gewoon zo leuk uit!

slime-san, pc, steam

En het spelen zelf? Alweer eenvoud. Slime-san moet een hoop obstakels overwinnen, voor hij naar een volgende scherm mag. Die obstakels gaan van afgronden, tot pinnen, poelen maagsap, bewegende platformen,… De typische platformer dooddoeners, zeg maar. Slime-san kan springen, vooruitschieten en bepaalde objecten kapotmaken en hij kan ook zijn dichtheid veranderen. Wanneer hij dat doet, veranderen er ook dingen in de achtergrond die kunnen helpen om verder te raken. Er zijn levels bij de vleet en de moeilijkheidsgraad stijgt exponentieel heel hard. Gelukkig is het spel vrij vergevingsgezind en mogen we iedere keer op hetzelfde scherm opnieuw beginnen.

slime-san, pc, steam

De besturing gaat ook vlotjes. Al moeten we hier een kleine kanttekening bij maken. Onze vertrouwde Thrustmaster Gamepad werd herkend, maar bleef heel dikwijls haperen.  Slime San sprong niet of later dan wij op het knopje drukten. Een vervelende bug, die het spel ei zo na onspeelbaar maakte. Opzoekwerk leerde ons dat we niet de enigen waren met een soortgelijk probleem. Wanneer we de makers hierover contacteerden, kregen we als antwoord dat ze nu eenmaal geen tijd hebben om elke controller vlot te laten werken en dat er met een Xbox-controller geen problemen zijn… De Xbox-controller van de redactie doet het inderdaad perfect, maar toch hadden we gehoopt onze Thrustmaster te kunnen gebruiken, of toch op zijn minst op een minder bot antwoordje van het debug team.
Ach ja…

Desalniettemin, toch een aanradertje voor platformerfans!

MindBender

Vive Le Roi! (STEAM)

vlrc.jpgWat als de Franse koning dan toch niet zo slecht was? Wat als het volk hem toch leuk vond, en niet juichend naar zijn executie keek?  Vive Le Roi schept een leuk alternatief universum, waarin het gewone volk probeert de koning te redden van het schavot…

In ieder level besturen we een jongen, die de koning moet bereiken.  De royal ligt aan de andere kant van het level te kermen onder een guillotine, bewaakt door een slapende beul. Als we de guillotine kunnen bereiken, zonder die wakker te maken, blijft het koninklijk hoofd netjes bevestigd aan de koninklijke nek, en mogen we een iets moeilijker level proberen.

 

De koning ongemerkt bereiken loopt echter niet van een leien dakje. Tussen hem en ons lopen namelijk gewapende soldaten rond, die onmiddellijk aan de alarmbel trekken wanneer ze ons zien. Die alarmbel wekt de beul en de koning wordt meteen een kopje kleiner gemaakt. Ongezien blijven is dus de boodschap. Gelukkig kunnen we ons op strategische plekken in het decor verstoppen.

vlr1.jpg

Wat ons meteen opviel is de leuke stijl van Vive Le Roi.  Alles speelt zich af in de schaduwen.  Geen gedetailleerde tekeningen dus, maar schaduwen en omtrekken. Wat ons pas menig uren later opvalt, is de verslavingsfactor.  Pas na uren spelen, ettelijke levels, en vele onthoofde koningen merken we op hoe lang  we eigenlijk al zitten te spelen!

vlr2.jpg

 

Een leuk puzzelaartje, voor liefhebbers van stealth of fijne artwork!

MindBender