08-04-13

Bioshock Infinite (PS3/XBOX360/PC)

bioshock infinite, xbox360Privédetective Booker DeWitt heeft het niet makkelijk.  Hij zit krap bij kas en de schuldeisers hijgen al in zijn nek.  En dan krijgt hij een mysterieus aanbod van duistere figuren: Ga naar Columbia, zoek er Elisabeth, breng ze naar ons en we schelden je schulden kwijt.  Booker kan dit niet weigeren, maar de klus is niet zo gauw geklaard.  Columbia is een stad hoog in de wolken die geregeerd wordt door religieuze fanatiekeling Comstock.  Tot overmaat van ramp zit Elisabeth gevangen in een zwaar beveiligde toren.  Reden genoeg om ons shootergewijs door Bioshock Infinity te knallen dachten we zo!

In Infinity heerst nog altijd die ouderwetse art-deco stijl van begin vorige eeuw gemengd met de fantastische elementen zoals we die kennen uit de vorige Bioshocks (Bioshockken?  Bioshocki? – nvdr).  Alleen werd hier niet opnieuw gekozen voor een onderwatersetting.  Columbia is een stad die hoog boven het wolkendek zweeft.  Transport gebeurt er via zwevende tramlijnen en vliegende boten.  Sommige gebouwen vliegen los van de stad rond en dokken af en toe aan op verschillende plaatsen.  Het ziet er allemaal vrij vertrouwd uit tot we plots een volledige loods zien voorbijvliegen.  Naast ons zien we een robotpaard een kar voortrekken en de hele stad staat vol met robot-verkopers en robot-machinegeweren. 

Alsof een vliegende stad vol religieuze fanatici en hun robotdienaren nog niet raar genoeg is, beschikken sommige van hen ook nog eens over mysterieuze krachten; Vigors.  Met die krachten kunnen ze vuurballen werpen, hele zwermen kraaien op ons afsturen of ons als een voddenpop rondslingeren met telekinese.  Er zijn zelfs krachten die ervoor zorgen dat vijanden voor korte tijd vriend worden.  Gelukkig kan ook Booker de krachten gebruiken.  In de stad liggen flesjes elexir verstopt, die na het drinken ervan ons de krachten permanent geven.  Een vijand beheksen, om hem daarna vol overtuiging aan onze kant te zien vechten tegen zijn voormalige kameraden?  Geestig.  Diezelfde vijand weer tot zinnen zien komen en zien beseffen wat hij heeft aangericht om daarna zelfmoord te plegen?  Nog geestiger!

bioshock infinite, xbox360

Alles draait natuurlijk om Elisabeth.  We bevrijden haar al vrij vroeg in het spel, maar we moeten natuurlijk ook nog die verrekte vliegende stad uit zien te geraken terwijl we de dame in nood op sleeptouw hebben.  Alhoewel, dame in nood…  ze toont zich vrij capabel tot zelfverdediging.  In tegenstelling tot de talloze andere deernes die we in talloze andere spellen moesten redden, staat Elisabeth behoorlijk haar mannetje.  Ze gaat niet in een hoekje zitten janken tot wij alle boze meneren hebben uitgeschakeld, neen!  Elisabeth helpt ons lustig mee.  Ze kan een aardig robbertje vechten en in hoge nood komt ze zelfs onze wonden verzorgen.  Een opmerkelijk staaltje AI, dat overigens ook in de vijanden werd ingebakken.  Soldaten verschuilen zich en proberen ons in de flank aan te vallen terwijl hun maatjes ons afleiden met strijdkreten.  Het levert vaak intense vuurgevechten op.

bioshock infinite, xbox360

Al dat leuks, en dan hebben we het nog geneens gehad over Booker's haak.  Als meleewapen gebruikt Booker een gejatte magnetische haak.  Het ziet er vrij idioot uit, maar het richt schade aan als ware het een kettingzaag.  Met behulp van diezelfde haak kunnen we ons trouwens ook verplaatsen.  Gewoon springen en vasthaken op de tramrails en glijden maar!  We voelen ons meteen in pretpark-roetsjbaan-sfeer, met als enige verschil dat niemand in Bobbejaanland ons naar het leven staat (Alhoewel, sinds dat laatste bezoek en het "accidentje" in de Revolution… - nvdr).

bioshock infinite, xbox360

Bioshock Infinite: science fiction in 1912.  Of: "Hoe zou een shooter eruit zien als hij door Jules Verne was geschreven?"  Of gewoonweg een kanjer van een spel dat we in een ruk zullen uitspelen.  U ook? 

MindBender

(review gebaseerd op XBOX360 versie)

03-04-13

Army of Two: The Devil's Cartel (PS3/XBOX360)

army of two devil's cartel, p3Hebben jullie ook ooit al eens zin gehad om samen met een vriend een drugscartel onder handen te nemen?  Om die stoute meneren van de drugs eens een flinke les te leren?  Wel, dan hebben jullie geluk.  Army of Two: The Devil’s Cartel stelt ons in staat om net dat te doen.  Digitaal uiteraard.  Leg die AK-47 maar weer neer, en grijp een controller.

Army of Two The Devil’s Cartel bouwt verder op de succesformule van de vorige afleveringen.  Twee beste maatjes nemen het samen op tegen een gigantisch leger, en dankzij hun kunde en vriendschap gespekt met een flinke dosis galgenhumor halen ze de bovenhand.  Een formule waarmee je de mist bijna niet kan ingaan.  Talloze spellen en films deden het al voor, en uit de twee voorgaande delen blijkt dat Rios en Salem de perfecte (anti-)helden zijn voor een franchise als Army of Two.

Net daarom vinden we het erg raar dat er besloten werd om Rios en Salem te laten voor wat ze zijn in deel drie.  We krijgen deze keer de controle over twee nieuwelingen.  Ze zijn nog maar pas lid van de Army of Two organisatie en ze kennen elkaar dus ook nog niet zo goed.  Meteen gaat The Devil’s Cartel al de mist in.  Daar waar de goed gesmeerde machine Salem/Rios zorgde voor knallende actie en hilarische dialogen, wringt de nieuwe tandem wat tegen.  Knallende actie is er nog steeds, maar door het ontbreken van die typische galgenhumor en plagerijen is die een beetje voorspelbaar en eentonig geworden.  Er wordt nog steeds geprobeerd om dezelfde sfeer te creeëren, maar er wordt jammerlijk gefaald.  De oneliners zijn veel kleffer, de plagerijen voorspelbaar en, laat ons eerlijk wezen, slecht geschreven.

army of two devil's cartel, p3

Maar wat met de actie?  Die typische duo-moves?  Ze is er nog steeds, beste vrienden van het betere videospel, maar ze kreeg dezelfde kleffe, ongeïnspireerde make-over als de dialogen.  Vijanden gedragen zich ronduit debiel en komen recht op ons afgelopen.  Ze schuilen achter muurtjes, maar gaan zodanig zitten dat alleen hun achterwerk is verscholen en al de rest duidelijk zichtbaar blijft.  We kunnen een speciale filter in ons masker gebruiken om de tactische opties en vijanden beter te zien, maar die is vrij overbodig.  De teamacties blijven meestal beperkt tot kiezen of wij of de andere speler een deur intrappen of wie van ons de ander voetje zet om over een muurtje te klauteren.  De tactische moves blijven beperkt tot het afleiden van een zwaarbewapende vijand, terwijl de andere speler flankeert.  Allemaal geestig, maar na –tig keer hebben we het wel gezien.

army of two devil's cartel, p3

Er wordt geprobeerd om ons van de eentonigheid af te leiden met alle soorten afleidingsmaneuvers.  Zo kunnen we ons personage uitdossen met massa’s verschillende outfits, tatoeages en een gigantische hoeveelheid maskers.  We kunnen ook onze standaarduitrusting van drie wapens naar believen aanpassen, maar veel verschil maakt het allemaal niet.

Tot overmaat van ramp onderbreekt het spel ons van tijd tot tijd met score updates.  We krijgen vier bladzijden met scores, achievements, trophies en andere nutteloze statistieken te zien.  Iedere keer opnieuw worden we uit het spel gehaald, en het wordt steeds moeilijker om er weer in te komen…

army of two devil's cartel, ps3

Wij vermoeden dat Army of Two: The Devil’s Cartel ten prooi is gevallen aan de "onlinehype".  Spelers kunnen uiteraard met een vriend online spelen en hun scores vergelijken met die van andere spelers.  Het probleem van de "onlinehype" is dat, terwijl het spel ideaal geschikt is als online-verstrooiing, de online-ervaring teveel is doorgedrongen naar het singleplayer gedeelte.  Want welke offline speler heeft een boodschap aan tussentijdse scoreupdates?  Welke offliner wil dat zijn figuurtje er totaal anders uitziet dan dat van andere spelers?

Als online-multiplayer shooter?  Perfecte titel dit.  Jammer genoeg wordt dit onder de Army of Two noemer op de markt gegooid en daarvoor voldoet het echt niet aan de standaard die door zijn illustere voorgangers werd gezet.  Zonde!

MindBender

(review gebaseerd op PS3 versie)

02-04-13

Lego City Undercover (WiiU)

lego city undercover,wiiuEr lijkt maar geen einde te komen aan de stroom Lego-spellen die onze kant opkomt.  Stuk voor stuk leuke spellen allemaal, maar het nieuwe dreigt er toch stilaan wat van af te slijten.  Nog voor we echter kunnen zeggen dat we de spelletjes beu zijn komt Traveller's Tales op de proppen met Lego City Undercover en blazen ze een frisse nieuwe wind in het genre  (en nee, dat was geen grap over flatulentie) (nu dus wel, nvdr).

In Lego City Undercover nemen we de rol van Chase McCain op ons.  Chase is een undercover flik die een tijd na zijn oneervol ontslag teruggeroepen wordt naar Lego City.  De stad is in de greep van een misdaadplaag, en er wordt vermoed dat Chase's oude vijand Rex Fury weer in de stad is.  Aan ons om hem in de boeien te slaan en ondertussen ook nog eens die misdaadplaag op te lossen.  Een hoop werk voor één man, maar als die man superflik Chase McCain is, vormt dat geen probleem!

Het spel ziet er nog steeds uit als een rasechte Lego-titel.  Het decor ligt volgestrooid met gouden en zilveren studjes en we kunnen de meeste dingen makkelijk aan diggelen slaan.  We moeten nog steeds over bepaalde figuren (in dit spel "kostuums") beschikken om speciale vaardigheden te kunnen gebruiken of gesloten deuren te kunnen openen, en her en der zitten speciale blokken verstopt.  

lego city undercover,wiiu

Maar dan komt die frisse wind waar we het eerder al over hadden voorbij gewaaid.  Lego City Undercover speelt zich namelijk af in één grote open wereld die we tussen de missies door op ons gemak kunnen verkennen.  De stad, de haven, het platteland, de aanpalende bossen...  We kunnen overal aan sightseeing doen.  En over transport kunnen we niet klagen: gewoon even ons politiefluitje bovenhalen en chauffeurs staan gedwee hun voertuig af.  We hebben maar te kiezen wat we in bruikleen willen nemen: jeeps, auto's, sportkarren, vrachtwagens, tractors, motoren...  Alles wat je verwacht rond te rijden in een grote stad, rijdt in Lego City in blokjesvorm rond.

Nieuw is ook het bouwsysteem.  Waar we vroeger studjes kregen wanneer we dingen afbraken, krijgen we nu bouwblokjes.  Met die bouwblokken kunnen we op bepaalde plaatsen aan de slag om nieuwe dingen te bouwen.  Een plaats waar we dienstwagens kunnen aanvragen, een boot...  

lego city undercover,wiiu

Een Lego-flik kan blijkbaar niet zonder zijn blackberry, en dus werd die handig ingewerkt in de gamepad.  We ontvangen er telefoontjes, we gebruiken hem om naar verborgen bewijsmateriaal te zoeken, als fototoestel, criminelenscanner,...  Kortom; net een echte telefoon.  Alleen kunnen we niet op Facebook, want dat bestaat niet in Lego City.  Een pak van ons hart!

Undercover geeft ook de nodige knipogen naar films, series en andere spellen.  We betwijfelen of het jonge doelpubliek Starsky & Hutch, Colombo of Dirty Harry zullen herkennen, maar voor de meespelende ouders is dit zeker leuk.  Overigens aan humor geen gebrek in Lego City Undercover.  Er gaat geen cutscene voorbij of we zaten minstens te giechelen dan wel te schateren van het lachen.  

lego city undercover,wiiu

De perfecte mix van actie, Lego, humor en boeiend verhaal.  Een absolute toptitel die niet in je verzameling mag ontbreken, dit!  Hebben we trouwens al gezegd dat er een gratis Legofiguurtje bij het spel zit verpakt?  Alsof we nog extra motivatie nodig hadden om het te kopen...

MindBender