20-11-12

The War Z - Dag 1 (PC)

the war Z, dag 1, PC

Het is altijd weer een heerlijke dag als we een zombiespel mogen testen.  Het was dus weer eens feest toen we bericht kregen dat we toegelaten werden tot de beta van The War Z, een online MMO met zombies.  Zeven dagen lang zullen we jullie trakteren op een verslag van onze avonturen tussen de rondschuifelende ondoden.  Alsof jullie er zelf tussenliepen!

Dag 1

The War Z wordt in het persdossier beschreven als een survival MMO.  We zijn er vrij zeker van dat de makers de term speciaal voor dit spel hebben verzonnen.  Het komt er gewoon op neer dat we de rol spelen van een overlevende van de zombieplaag.  De wereld is om zeep, en alle steden zijn vergeven van zombies.  Wij moeten zo lang mogelijk proberen te overleven.  "Makkie", dachten we.

We maken eerst en vooral ons personage aan.  We kunnen kiezen uit drie verschillende types: de , de ex-cage fighter en de hunter.  We gaan voor de cagefighter en het spel kiest automatisch hoe we er uitzien.  Een stoere hanekam, bodywarmertje over bloot bovenlijf en een camouflagebroek.  Niet meteen modebewust, maar 't ziet er wel stoer uit.  Kijk maar uit ondode hersenvreters, wij komen eraan!

the war Z, dag 1, PC

Enkele tellen later worden we op de server gedropt.  Het is er nacht, en we staan in het midden van een bos.  In de verte horen we een paar zombies grommen.  Even in de rugzak kijken welke wapens we meekregen...  Een blikje cola, een zaklamp, een energiereep en een rolletje verband.  That's it.  We zullen serieus moeten oppassen.

We klikken de zaklamp aan en lopen vooruit.  Een blik op de kaart heeft ons geleerd dat er een beetje verder een militaire basis is.  Misschien kunnen we daar andere overlevenden vinden, en nog belangrijker, op militaire basissen hebben ze meestal wapens!  Terwijl we rennen merken we twee rode balkjes op bovenaan het scherm.  We vragen ons af wat ze kunnen betekenen.  Veel tijd om na te denken krijgen we niet, want in de verte doemt de basis op, en kijk!  Een medeoverlevende!  Een politieagent nog wel.  Die wat vreemd voorover gebogen staat.  En niet beweegt...   ZOMBIE!

We hadden het net te laat door.  We willen de zaklamp nog uitklikken, maar de dode flik heeft ons al in de mot en komt grommend achter ons aan.  We zetten het op een lopen en slagen er zo in nog een tiental andere zombies te lokken.  Nu hebben we ook meteen door wat die balkjes betekenen. Het ene balkje toont ons hoe hard we zichtbaar zijn en het andere toont ons hoeveel lawaai we maken.  Met onze stampende laarzen en ons heen en weer zwaaiende zaklampje heeft zowat iedere zombie in een straal van 1 kilometer ons opgemerkt.  Ze zitten ons allemaal tegelijk op de hielen en zijn nu zelfs zo dichtbij dat ze in diezelfde hielen beginnen te bijten.  Voor we beseffen wat er is gebeurd zijn we opgepeuzeld.

Het spel laat ons nog even weten dat we exact één uurtje in leven zijn gebleven.  Morgen gaan we voorzichtiger te werk...

MindBender

13-11-12

Need For Speed Most Wanted (PS3/XBOX360/PC/PSP/PSVita)

need for speed most wanted, xbox360De naald wijst 180km/u aan en stijgt gestaag.  Honderdnegentig en de flitspalen in de omtrek slaan tilt.  Nog eventjes volhouden en vlotjes het andere verkeer ontwijken en de naald wijst ondertussen al 200 aan!  We worden één met de controller en de Lamborgini waarmee we rijden.  We kunnen bijna de geur van asfalt en verbrand rubber ruiken.  We zijn zodanig geconcentreerd dat we de flikkerlichten van de achtervolgende politiewagens niet opmerken...  Tweehonderdtien, tweehonderdtwintig,...  En dan komen we bruut tot stilstand tegen de gevel van een huis.  Bocht te laat ingegaan.  De Lambo gaat overkop, tolt een paar keer rond zijn as en komt met gebroken ruiten en totaal vernield koetswerk op de weg neer.  Would we like to try again?  Tuurlijk!

Need for Speed Most Wanted heeft alles om een perfecte racesimulator te zijn.  Gigantisch veel snelle en blitse sportkarren bijvoorbeeld.  Most Wanted staat er bol van.  Alleen kunnen we niet van het begin af aan kiezen waarmee we rijden.  De bolides zitten vertopt in de gigantische open wereld en het is aan ons om ze te ontdekken.  Aan elke nieuwe wagen die we ontdekken hangen een stuk of wat unieke races vast.  Winnen in die races levert ons upgrades op voor die specifieke wagen.  Off-road bandjes, beter chassis, betere remmen, noem maar op.

We horen jullie al denken dat het wellicht saai moet zijn om doelloos rond te rijden op zoek naar een nieuwe wagen, maar niks is minder waar.  De open wereld is zo groot dat we bijna iedere spelbeurt wel een nieuw steegje ontdekken of een plaatsje vinden waar we eens lekker kunnen stunten.

need for speed most wanted, xbox360

De omgeving is dan ook nog eens wondermooi afgewerkt.  Zelden zo'n realistische stad gezien in een racespel.  We rijden langs de kust waar golven tegen golfbrekers uiteenspatten en het water sproeit over de baan.  We trekken sporen in het mooie groene gras in een park en die sporen blijven staan terwijl de bumper van onze auto alsmaar vuiler wordt.  We bleven op een bepaald moment zelfs eventjes staan op de middenberm om de zonsondergang te kunnen bewonderen.

Die grafische pracht en praal laat zich nog meer merken in de afwerking van de verschillende auto's.  Licht reflecteert op proper opgeblonken koetswerk en we kunnen onze tegenstanders weerspiegeld zien in onze achterbumper.  Wanneer het sturen wat minder wil lukken zien we dat ook aan onze auto.  Blutsen en builen komen realistisch tevoorschijn.  Koplampen en ruiten breken op het juiste moment én op de juiste plaats.  De bloembakken, waterkranen en lantaarnpalen die we omvermaaien laten duidelijk hun sporen na...

need for speed most wanted, xbox360

Zoals in zoveel racesimulators komen ook hier de klabakken roet in het eten gooien.  De mannen in blauw staan op vrijwel iedere straathoek verstopt, klaar om in actie te schieten als we ook maar één kilometertje per uur te hard rijden.  In een mum van tijd hebben we een hele roedel roodblauwe flikkerlichten achter ons en vooraleer we kunnen verder racen moeten we hen zien af te schudden.  Makkelijker gezegd dan gedaan.  De flikken zitten ons niet alleen op de hielen, ze leggen ook blokkades aan en proberen ons met z'n vieren in te blokken.  Het vergt heel wat rijkunst om ze kwijt te spelen.  Of net niet.  Soms lukte het ons om ergens strategisch in de bosjes te parkeren en dan te wachten tot de arm der wet ons vergat.  Leuk meegenomen.

Het hele spel is zelfs zodanig realistisch dat zelfs flitspalen niet werden vergeten.  Op elk trottoir staan er wel een stuk of vijf klaar om ons te verblinden wanneer we er te snel voorbijsjeezen.  Onze snelste tijd wordt per flitspaal bijgehouden, en al snel ontstaat er op de redactie een "om ter snelst" wedstrijdje.  

need for speed most wanted, xbox360

Er is helaas ook een keerzijde aan de mooie, blinkende medaille.  De besturing werkt ons een beetje tegen.  Sommige auto's voelen echt loodzwaar aan en laten zich even log sturen.  Bochten die we normaal gezien vlot zouden kunnen nemen, moeten we wel met de handrem of supertraag nemen als we niet in de berm willen eindigen.  Andere auto's voelen even log aan maar sturen superprecies.  Eén klein tikje tegen de stick en we liggen al ondersteboven op het trottoir.  Waar is die goede, vlotte besturing van de vorige Need For Speeds gebleven?  

Most Wanted heeft echt alles om een super racesimulator te zijn, maar dat ene minpuntje haalt het hele zootje genadeloos onderuit.  Echte racefanaten zullen waarschijnlijk wel het geduld kunnen opbrengen om de perfecte stuur-techniek onder de knie te krijgen, maar wij grijpen toch liever terug naar een vorige aflevering van de reeks.

MindBender

(review gebaseerd op XBOX360 versie)

11-11-12

Silent Hill: Book of Memories (PSVita)

silent hill book of memories,psvitaOp onze verjaardag krijgen we van een vreemde postbode een mysterieus pakje.  In het pak zit een vreemd boek waarin al onze herinneringen staan opgeschreven.  Zelfs de meeste recente herinneringen staan er in!  Zonder er echt bij na te denken, veranderen we een paar herinneringen die we liever anders zagen, en we schrappen er een paar die we liever vergeten.  We zijn zo druk bezig dat we niet eens merken dat het pakje uit Silent Hill komt...  Na een drukke avond herschrijven vallen we uitgeput in slaap.  En dan begint het gedonder...

In onze slaap ervaren we vreemde dromen.  We bevinden ons in een rare omgeving, en we krijgen opdrachten van een griezelige vent.  Tijdens het uitvoeren van die opdrachten worden we belaagd door allerlei vreemde griezels.  Als we hun aanvallen overleven en de opdracht perfect ten uitvoer kunnen brengen dan wordt de aanpassing die we gemaakt hebben in het boek werkelijkheid.

Rare opzet misschien, maar het werkt.  In geen tijd zitten we in het spel gezogen.  We banen ons een weg van kamer naar kamer, en we verdelgen genadeloos iedere griezel die ons ook maar een strobreed in de weg legt.  We amuseren ons kostelijk!

silent hill book of memories,psvita

Wat ons meteen opvalt is dat deze Silent Hill hard verschilt met zijn voorgangers.  Vroegere afleveringen van de serie waren third person survival horror spellen terwijl we nu een soort van RPG aan het spelen zijn.  We bekijken alles in een schuin bovenaanzicht in plaats van over de schouder van het hoofdpersonage.  We doorzoeken alle mogelijke kastjes en kisten en vinden schatten, sleutels en wapens.  Die wapens verslijten naarmate we ze gebruiken en hoe langer we er mee vechten hoe meer bedreven we er mee worden.  We verdienen XP waarmee we ons personage kunnen versterken en met het verdiende geld kunnen we in winkeltjes nieuwe wapens en upgrades kopen.

silent hill book of memories,psvita

De monsters die ons pad kruisen zijn onderverdeeld in twee strekkingen.  Ofwel zijn ze van de "Light" strekking ofwel zijn ze van de "Blood" strekking.  De ene soort laat bij het heengaan een plasje wit spul achter, de ander een plasje bloed.  Als we die plasjes verzamelen (bweik, nvdr) stijgt onze Light dan wel Blood meter.  Eens de meter vol is kunnen we speciale aanvallen uitvoeren.  Bloed laten regenen dat massaal veel schade aanricht, leven van een vijand overhevelen naar onze levensmeter en meer van dat moois.  De speciale aanvallen sturen we met de achterste touchpad van de PSVita.  Dit is denken we de eerste keer dat we dat achterste touchpad goed gebruikt zien in een spel.  Het voelt natuurlijk aan om de aanvallen zo te sturen en het bestuurt ook opmerkelijk goed.

Niet alles is zo hard veranderd.  Book of Memories ademt nog steeds diezelfde spookachtige Silent Hill stijl uit.  We herkennen een hoop vijanden (de verpleegsters zijn weer terug) en de muziek is even griezelig als altijd.  Vreemde plot?  Check, David Lynch zou er zelfs jaloers op zijn.  "Droom ik of is dit echt?" gevoel?  Yep, overduidelijk aanwezig.  De omgevingen waarin we rondlopen zien er echt en toch niet "echt" uit.  

silent hill book of memories,psvita

Minpuntjes?  We kunnen er geen noemenswaardige vinden.  Misschien de redelijke lange loading times, maar die vergeten we we vlug eens we weer diep in de actie zitten.  Het grootste gebrek van Book of Memories is misschien wel dat door die grote omschakeling naar RPG een pak van de sfeer verloren is gegaan.  Bij vroegere Silent Hills zaten we echt op het puntje van onze stoel en deden we het een paar keer in onze broek van het schrikken, terwijl we dat bij Book of Memories heel wat minder tegenkomen.  Onze broek blijft droog deze keer. Misschien dan toch geen minpuntje...

MindBender