29-03-18

Tesla vs. Lovecraft (XBOXONE)

tesla vs lovecraft,xboxoneNikola Tesla's demonstratie over zijn nieuw ontdekte technologie wordt plots onderbroken door een raaskallende gek. Tesla is nieuwsgierig en probeert te achterhalen wie de man is. Het blijkt niemand anders dan gevierd horrorauteur H.P. Lovecraft. Later op de avond wordt Tesla's lab afgebrand door twee visachtige creaturen, die rechtstreeks lijken weggelopen uit het werk van Lovecraft. Tesla besluit de zaak te onderzoeken. Hij gespt zijn teleportatiemachine om, stapt in zijn mech en zet de achtervolging in.

En zo begint de plot van vreemd, hilarisch twin-stick shootertje. We spelen als Tesla en banen ons al schietend een weg door niet-aflatende hordes van Lovecraft-creaturen. Tesla begint elk level aan het stuur van zijn mech, maar na een kort tijdje limietloos knallen, ontploft het ding en moet de wetenschapper te voet verder. Wat minstens even plezant is.

Want het strijdtoneel ligt bezaaid met leuke wapens en tech upgrades. Machinegeweren, dubbel-loops, revolvers, pistolen, bliksemgeweren... Er zijn -tig wapens te verzamelen en up te graden. En ook Tesla's tweede vaardigheid is niet te missen. Meestal van defensieve aard, maar er zijn ook offensieve pareltjes te vinden en uit te proberen.

tesla vs lovecraft,xboxone

Hou je nog steeds meer van de mech? Geen probleem, want wanneer het ding ontploft, worden zijn onderdelen ook verstrooid. Eens we alle onderdelen hebben verzameld, kunnen we weer (korte tijd) aan de slag met de tweepotige vecht-bot.

Door vijanden te verslaan, verdient Tesla XP. Iedere keer hij een level stijgt, kunnen spelers kiezen uit twee extra vaardigheden, die Tesla's arsenaal nog verder aanvullen.

tesla vs lovecraft,xboxone

We begonnen dit te spelen op de release, maar zijn er nog steeds aan verknocht! Deep Ones aan gort schieten geeft een vreemde voldoening en het verhaal is net vreemd genoeg om heerlijk te zijn. Een waar pareltje dit!

MindBender

23-03-18

The 25th Ward - The Silver Case (PS4)

25th wardBekend Japans spelmaker Suda51 staat niet bekend om zijn toegankelijke games. Nog minder om zijn coherente verhaallijnen, met makkelijk begrijpbare plots. Integendeel. De naam Suda51 staat garant voor Lynchiaanse toestanden, super gestyleerde gameplay en miljarden knipogen naar allerlei popcultuur. 

In The 25th Ward - The Silver Case is dat ook het geval. We volgen de lotgevallen van 3 verschillende personages. Een detective, een journalist met geheugenverlies en twee geheim agenten. Verder gaan in het uitleggen van de plot heeft eigenlijk geen zin, want we waren zelf al redelijk vlug het noorden kwijt. De verhaallijnen zitten zo hard in elkaar verweven en er zijn zo ontzettend veel personages uit elkaar te houden... Het helpt al helemaal niet dat personages uit het vorige deel ook af en toe hun opwachting maken zonder introductie. Wij krabten ons regelmatig op de kruin...

Zelfs de gameplay ruikt al van ver naar Suda51. Terwijl het spel voor het grootste deel een visual novel is, met tekst-adventure invloeden, komen er af en toe toch nog andere totaal verschillende spelgenres tevoorschijn. RPG-levels, bijvoorbeeld. Ons hoofd tolt al een beetje.

Grafisch zit alles supersnor. Het spel is zoals we al zeiden, hyper-gestyleerd. Met perfecte graphics, mooie retro lijn- en pixelanimaties... echt ons ding.

25th ward

De besturing daarentegen, laat soms iets te wensen over. Alle acties die we kunnen ondernemen staan op een diamantje dat we kunnen kantelen met de stick. We moeten dikwijls alle acties proberen voor we verder kunnen, en meer dan eens moeten we eenzelfde actie meerdere keren uitvoeren om verschillende effecten te bekomen.

Het helpt ook niet dat de tekst die op het scherm verschijnt, gepaard gaat met een irritant typemachine-geluidje. We kunnen hem niet sneller laten lopen, dus na een tijdje gaat het geluid uit.

25th ward

The 25th Ward - The Silver Case mag dan wel van de legendarische Suda51 zijn, en wij houden wel van wat raar, maar voor ons is dit toch wat te veel van het rare. Eender spel dat ons in verwarring brengt en ons daarna zonder verklaring verward achterlaat, ook al kunnen we 100 (honderd!) verschillende eindes bekomen, is gewoon té voor ons.

MindBender

Where Are My friends? (XBONE)

where are my friends, xboxoneEen robotje wordt wakker uit een diepe cryoslaap op zijn schip. Zijn vier vrienden, die samen met hem op missie waren zijn verdwenen. Waar zijn ze naartoe? Het gewielde oogballetje zet alles op alles, en probeert zijn makkers terug te vinden.

En hop, Where Are My Friends? gaat van start! We spelen als, jullie raden het al, het robotje. Nadat we eerst in een soort puzzelaar, de systemen van het schip hebben opgestart en de level select aan de praat hebben gekregen. Best wel lastig, en een klein beetje irritant, maar eens we dat hebben klaargespeeld, gaat een nieuwe wereld voor ons open! Vier zelfs!

Want het briljante aan dit spel is dat het zich niet beperkt tot één genre. Het lijkt wel alsof de makers niet konden beslissen, en dan maar al hun favoriete genres dooreen gehasseld hebben. Want elk van de vrienden zoeken we in een nieuwe wereld, die meteen ook een nieuw spelgenre heeft. Eén van de vrienden zoeken we door een point-and-click adventure op te lossen. Een andere vinden we terug op het einde van een aartsmoeilijk hindernissenparcours, nog een kunnen we pas vinden na uren gangen verkennen in ware metroidvania-stijl. En de vierde verstopt zich op het eind van een zelf-scrollend platformlevel, dat ook nog eens wisselt tussen zij- en bovenaanzicht. Dolletjes!

where are my friends, xboxone where are my friends, xboxone

Toegegeven, we stonden eerst wat weigerachtig tegenover Where Are My Friends?. (Vier genres in één, dat was toch gedoemd tot mislukken? En die tekenstijl, je ziet gewoon dat alles met kleurpotloden is ingekleurd!) Maar we hebben ons mening al gauw moeten veranderen. Elke wereld is gewoonweg zo meeslepend en zo verslaven dat je de controller niet kan neerleggen. En die tekenstijl is best wel oké! Wat je met kleurpotloden allemaal niet kunt doen!

where are my friends, xboxone

Met een spel als Where Are My Friends? in huis zal je jezelf die vraag niet moeten stellen. Ze zullen naast en rond je in de sofa hangen. Klaar om te supporteren, te gieren om je zoveelste mislukken of om de controller gewillig over te nemen wanneer het even te moeilijk wordt.

Een dikke, vette aanrader dit.

MindBender 

20-03-18

Turtle Pop Journey to Freedom (SWITCH)

cover_gp.jpgWe zijn altijd blij als we een nieuw spel van een relatief nieuwe studio kunnen testen. We waren er dan ook als de kippen bij om Turtle Pop van Zengami te downloaden. In Turtle Pop spelen we als Bebo, een schildpadje met een gigantische aaibaarheidsfactor, en zijn vriendjes die al even buitenaards schattig zijn. De schildpadjes ondernemen een zoektocht naar de verloren gelopen schildpadjes, die verstopt zitten op de verschillende eilande waar ze wonen.

Eigenlijk is dit gewoon een puzzel platformer. Elke schildpad heeft zijn eigen speelstijl die de speler kan helpen. Met één druk op de knop laten we de Turtle Genie verschijnen, een zwevende schildpad die ons helpt door blokjes te wisselen van plaats om een doorgang te maken. Hij kan ook bommen en voedsel droppen. De bommen spreken voor zich: ze doen boem. handig om obstakels of vijandelijke bommen op te blazen. Het voedsel geeft de schildpadden een tijdelijke bonus, zoals hoger springen. Het geneest ook reptielen die te dicht bij bommen in de buurt zijn gekomen, of een ander ongeluk tegenkwamen.

tp1.png

 

De verloren schildpadden terugvinden is lang niet zo makkelijk. We kunnen overschakelen tussen de padden die zichtbaar zijn op het scherm en ze afzonderlijk besturen. We kunnen ze ook linken met de hoofdpad, zolang ze dicht genoeg in de buurt zijn. Gelinkte beestjes doen alle bewegingen van de hoofdpad na. Dat kan zeer behulpzaam zijn, maar werkt soms ook keihard in ons nadeel. Gevaarlijke afgronden en kliffen moeten overwonnen worden en bommen moeten ontweken worden. Er schuilt overal gevaar, en soms is het begeleiden van de schildpadjes een nagelbijtende, gekmakend van de stress ervaring.

tp2.png

 

Wat Turtle Pop zo origineel maakt, gebeurt hoofdzakelijk tussen de levels door. Hoe meer we spelen, hoe meer kaarten we verzamelen. Met die kaarten kunnen we onze Genie upgraden. Hem meer bommen of voedsel laten dragen bijvoorbeeld. Sommige kaarten brengen ook muntstukken op, die dan op hun beurt weer kunnen gebruikt worden om de kaarten te upgraden. Ingewikkeld? Helemaal niet, in-game hoef je de kaarten niet eens te gebruiken.

tp3.png

Turtle Pop mag er dan wel schattig uitzien, iets wat het meteen het label 'voor kinderen' opkleeft, maar we zijn er zeker van dat menig volwassene dit ook graag zal spelen. Wij alleszins wel, en we kijken reikhalzend uit naar meer van Zengami.

MindBender

14-03-18

Q.U.B.E. 2 (XBOXONE)

q2cover.jpgAmelia Cross wordt wakker in een vreemde, witte ruimte. Ze kan zich niet herinneren hoe ze daar is terechtgekomen, of waarom. Gelukkig staat ze via radioverbinding in contact met Emma, die haar bijstaat. Emma probeert haar te begeleiden naar de uitgang, en laat gaandeweg meer los over wat er precies is gebeurd. De vreemde witte omgeving bevindt zich op een vreemde planeet, en Amelia zal haar opperste best moeten doen om hier weg te geraken.

En dus banen we ons als Amelia een weg doorheen het steriele witte interieur en occasionele buitenterrasje. Maar een vrije doortocht hebben we niet. We moeten geregeld puzzels oplossen om andere kamers te bereiken, of om machines op te starten. En net daarin zit het leuke van Q.U.B.E. 2.

Het spel is namelijk volledig eerste-persoons, een gezichtspunt dat we normaal direct verbinden met het shootergenre. In Q.U.B.E. 2 krijgen we echter geen wapens. Amelia draagt een pak dat bepaalde blokken in de kamers kan beïnvloeden. Met een simpele handbeweging kent ze aan interactieve panelen een kleurtje toe. We kunnen kiezen uit drie kleuren, en elke kleur geeft een bepaalde eigenschap aan het interactief vlak. Uit groen kunnen we een kubus tevoorschijn laten komen. Blauw werkt als een trampoline en uit rood schuiven balken. Met een combinatie van die drie dingen kunnen we hindernissen bedwingen. Hogere plaatsen bereiken, drukgevoelige knoppen indrukken, gigantische ventilatoren en laserhekkens ontwijken wordt plots allemaal kinderspel.

q21.png

En dat is het geniale van Q.U.B.E. 2. De spelmechaniek is net simpel genoeg om meteen onder de knie te krijgen. We voelen ons ook geen moment gefrustreerd omdat een puzzel te moeilijk is, want mits gebruik van ons logisch denkvermogen, zijn we er zo achter wat ons te doen staat.

q22.png

En net daarin schuilt ook ons enige puntje van kritiek… De puzzels zijn net iets té makkelijk. We hebben het gevoel dat we moeiteloos van kamer naar kamer rennen, zonder echt ergens hinder te ondervinden. De puzzels beginnen ook een beetje repetitief te voelen na lang spelen, zonder een echte uitdaging voor Amelia. 

q23.png

Gelukkig is er het verhaal nog, dat ons genoeg afleiding bezorgt. En de excellente voiceacting en de afgelikte stijl van de planeetinterieurs die ons minimalisme-lievend brein op een aangename manier kietelt.

MindBender

08-03-18

The Final Station (SWITCH)

final station,switchMeer dan een eeuw geleden werd de mensheid voor het eerst bezocht door een niet zo vreedzame, buitenaardse beschaving. Grote gebieden van de planeet werden verwoest en mensen hergroepeerden zich in nieuwe gebieden onder nieuwe leiders. Het nieuwe leiderschap stak de hoofden bijeen en liet de Guardian bouwen, een gigantische vecht-robot. Zo was de mensheid voorbereid voor een tweede invasie. En die tweede invasie komt er, net voor de Guardian helemaal af is. Een treinbestuurder krijgt de taak om langs de verschillende gebieden te sporen en de twee laatste cruciale onderdelen van de Guardian op te pikken. Daarna kan hij richting eindstation, waar de robot wordt afgewerkt…

Zo gaat The Final Station meteen van start. We spelen de treinconducteur en rijden al meteen naar onze eerste bestemming. Bij elke halte onderweg stopt de trein en wordt hij vastgezet met een automatisch slot. Dan mogen we uitstappen en te voet op zoek naar de code die het slot ontgrendelt. Een stukje papier met wat cijfertjes op vinden in een post-invasie omgeving is echter moeilijker dan het lijkt. Her en der zitten besmette mensen verstopt, die ons bloed willen drinken. Gelukkig kunnen we ons verdedigen met gevonden wapens, maar meer dan eens moeten we op zoek naar een omweg of een andere manier om een grote bende monsters te omzeilen.

final station,switch

Op zoek naar de code komen we ook heel wat andere dingen tegen die we kunnen gebruiken. Voedsel, munitie, verbanddozen of materialen om die drie essentiële dingen zelf te maken. En heel af en toe vinden we ook nog overlevenden, die maar wat graag een plaatsje op onze trein willen.

final station,switch

Eens we een gebied hebben doorkamd, en de code voor het slot hebben gevonden kunnen we verder met onze trein. Tijdens de trein spreken de passagiers met elkaar en vangen we flarden van de plot op. Veel tijd om aandachtig te luisteren hebben we echter niet, want zowel de trein als de passagiers hebben aandacht nodig. Passagiers kunnen honger krijgen of langzaam achteruitgaan door een verwonding. Wij moeten hen op de been houden door tijdig ons voedsel en verbanddozen te delen. Doen we dat niet, sterven ze een gewisse dood, en ontvangen we geen bonus in het eindstation. De trein heeft ook een aantal onderdelen die af en toe aandacht vragen. Delen die moeten gekoeld worden, verbruik dat moet op peil gehouden worden, communicatiesystemen… Kortom: geen momentje rust voor de vlijtige conducteur.

final station,switch

The Final station is volledig 2D, lineair én 8bit. Lekker retro dus. Maar de trouwe lezer weet uit eerdere reviews dat we daar best wel van houden. Koppel dat aan een boeiend, mysterieus verhaal in een futuristische, post-apocalyptische setting, tel daarbij de extra DLC episode op, en je weet dat de Game-Patrolredactie helemaal is verkocht.

MindBender

07-03-18

Little Triangle (SWITCH)

little triangle, switchNet nu we dachten dat we af waren van onze slechte gewoonte om consoles in twee te breken en controllers door de lucht te gooien als we verliezen, krijgen we Little Triangle in onze schoot geworpen. En staan we opnieuw bij af…
In Little Triangle besturen we een van de hyperschattige driehoeksmensjes. Hun wereld werd net verwoest door boosaardige buitenaardse kwaadaardigaards en veel van hun soortgenootjes werden ontvoerd. Het is aan ons om die arme driehoekjes te redden en de slechte robots te verslaan, gewapend met alleen onze reflexen.

Het enige wat we moeten doen, is ons kleine driehoekje door een reeks levels van stijgende moeilijkheidsgraad naar de uitgang loodsen. Klinkt makkelijk, toch? Fout! De levels zitten barstensvol puntige spiesen, zuurpoelen, niet-aflatende vijanden, messcherpe zagen, dodelijke laserstralen… En daar staan we dan, met een klein misvormd kereltje dat alleen maar goed is in springen.

little triangle, switch

En vreemd genoeg is spelen toch zeer geestig. Proberen een obstakel te omzeilen, miezerig falen en opnieuw moeten beginnen blijft plezant. Al snel springen we overmoedig van checkpoint naar checkpoint, redden we gijzelaars en verzamelen we diamanten die overal verspreid liggen. Alleen maar door heel behending te springen.

little triangle, switch

Het spel ziet er ook heel mooi uit. De animaties zijn dan misschien wel heel sumier, en de tekenstijl wat kinderlijk, maar het past. We zijn verknocht aan de simplistische stijl. Op een of andere manier is het de perfecte stijl voor Little Triangle.

little triangle, switch

Onze enige klacht tijdens het spelen is gericht op de besturing. Precies calculeren waar je personage landt wordt erg moeilijk als het na landing niet onmiddellijk stilstaat. Heel wat sprongen mislukken daardoor, en onze frustratie die opgedreven wordt door de stijgende moeilijkheidsgraad, wordt hierdoor alleen maar groter. Of misschien hebben we dringend een nieuwe controller nodig, na iets teveel frustratie-gooien met onze huidige…

MindBender

06-03-18

Dragon Sinker (SWITCH)

, switch, KEMCOEen goede RPG wordt altijd gesmaakt. Zeker als het gaat om een heerlijk typische JRPG die de beste elementen uit beproefde games door de mixer haalt en er eigen kruiden aan toevoegt. Laat dat nu precies zijn wat Dragon Sinker je te bieden heeft.

Bij KEMCO en Exe-Create weten ze maar al te goed wat ze doen en dat bewijzen ze weer eens met een 8-bit retro-avontuur dat er uitziet als een van de eerste Dragon Quest-games, qua verhaallijn doet denken aan Lufia en voor de gameplay een nieuwe twist geeft aan het jobsysteem uit Final Fantasy V.

Jaren geleden werkten mensen, elfen en dwergen samen om de kwaadaardige draak Wyrmvarg te verslaan. Dat was vrijwel goed afgelopen. Althans, niet voor de draak. En raad eens wie ondertussen een comeback heeft gemaakt? Inderdaad. Nu is het aan een nieuwe generatie om de legendarische wapens op te nemen en het geschubde onding terug onder de zoden te krijgen. 

, switch, KEMCO

Zoals je wellicht verwacht van iedere RPG, sleep je een kleurrijke cast doorheen alle hoeken en gaten van de wereld. Van grasvlaktes over bergen tot grotten en exotische locaties. Je vecht turn-based tegen monsters en bazen, slaapt in herbergen en verhoogt de stats van je personages met wapens en uitrusting. En uiteraard beoefent elk personage een eigen job: krijger, dief, priester, bakker… Noem maar op! Job beu? Een beetje loopbaanbegeleiding verandert je magiër zonder problemen in een troubadour.

Tot daar het platgetreden pad. Dragon Sinker voegt een geheel nieuwe dimensie toe aan het genre doordat je nu je eigen teams moet samenstellen. Je bestuurt tot drie groepen van elk vier personages en wisselt volledige teams in wanneer jij dat wil, zelfs tijdens gevechten. Geen overbodige luxe want zoals het een goede JRPG betaamt, zijn sommige vijanden extra-gevoelig aan bepaalde soorten aanvallen en zelfs bepaalde personages. Vergelijkbaar met Pokémon: je laat je Pikachu het niet opnemen tegen een grond-type Pokémon. En laat nu net die groepssamenstelling zo cruciaal zijn. Hoe meer dwergen in een team, hoe lager de kans dat een aanval een teamgenoot verblindt of vergiftigt. Elfen zorgen er dan weer voor dat je aanval of verdediging niet kan zakken. Combineer dat met een keuze uit meer dan 16 verschillende jobs en je merkt al gauw dat Dragon Sinker heel wat interessante strategische keuzes biedt.

En je hebt wel degelijk heel wat in handen, tot dialoog toe. De dialoogopties die je worden voorgeschoteld, hebben geen invloed op de latere uitkomst van het spel. Ze lokken wél leuke reacties uit van je gespreksgenoten.

, switch, KEMCO

Laat je niet misleiden door de aandoenlijke retro-animatie of de eenvoudige opvattingen uit eerder JRPG’s: je tegenstanders in Dragon Sinker zijn niet bepaald doetjes. En net als je denkt ze eindelijk de baas te kunnen, gooit het spel je een paar listige boefjes toe. Makkelijk te remediëren, maar je moet het tijdig inzien. Er zijn geen save points in het spel, je bewaart je voortgang wanneer je wil. Tenminste, als je eraan denkt dat te doen. Gelukkig laten je reisgezellen je tijdig weten wanneer je een baasgevecht nadert. Verlies je toch onverwacht? Al is het een schijnbaar onbeduidende slag? Dan krijg je de kans om het gevecht van meet af aan opnieuw te voeren. Zolang je niet opgeeft, is er niets verloren.

Af en toe hebben je bondgenoten nood aan een beetje training voordat je het volgende gebied doorkruist. Dit voelt nooit aan als een moeizame klus. De vele kleine queesten die je her en der in dorpen en steden vindt, sturen je vaak terug naar gebieden waar je al bent geweest. Handig om extra ervaringspunten te verdienen. En hun beloningen zijn niet te versmaden: krachtige wapens, zeldzame toverdranken en nieuwe personages/jobs om de veelzijdigheid van je team mee aan te dikken.

, switch, KEMCO

Eens je eraan begint, zal je Dragon Sinker niet gauw wegleggen. Doe je dat toch? Dan kan je het spel weer makkelijk opnemen: de besturing voelt intuïtief aan, het volgende punt in je queeste wordt op de landkaart aangeduid en in het menu lees je een handige samenvatting van het verhaal.

Zelfs vandaag nog vieren de gouwe ouwe RPG’s hun hoogdagen, alsof ze nooit zijn weggeweest. KEMCO doet dat succes vlotjes over met Dragon Sinker. Een waardevolle bijdrage aan je spelcollectie.

Marco

01-03-18

Rad Rodgers (XBONE)

rad rodgers,xboxoneRad Rodgers heeft een probleem. Hij werd 's nachts in zijn televisie gezogen. Hij wordt wakker aan de andere kant van het scherm in een vreemde wereld die wat weg heeft van de videospelletjes die hij zo graag speelt. Hij moet proberen weg te raken uit de wereld, en terug thuis te komen. Gelukkig staat Rad er niet alleen voor. Samen met hem werd zijn oude console mee de tv ingezogen. Rusty is wel niet meer dezelfde. De console veranderde in een grofgebekte antropomorfe versie van zichzelf...

En hop, met dit minimum aan plot, worden we meteen in het eerste level gedropt. Rad gespt Rusty op zijn rug en krijgt een gigantische blaster toegestopt. Voor we het goed en wel beseffen, botsen we al tegen de eerste vijand aan die we met behulp van de blaster en Rusty's vuisten netjes opruimen. Dit is geestig!

Dit doet denken aan die goede oude platformers van weleer. We denken bijna automatisch terug aan Heart of Darkness en Commander Keen. Die laatste is geen toeval, want Rad Rodgers ontsproot aan het brein van dezelfde makers.

rad rodgers,xboxone

Spelen kan niet makkelijker zijn. We moeten de uitgang van elk level zien te vinden, maar voor die open gaat, moeten we vier stukken van een medaillon vinden. We doorzoeken de grote levels al rennend en springend en blasterend en lachen ons ondertussen te pletter met de commentaar van Rusty.

rad rodgers,xboxone

Sommige puzzels kan Rad niet met zijn blaster oplossen. Door foutjes in de software ontstaan er glitches waardoor er platforms ontbreken, of muurtjes teveel staan. Als we zo'n glitch tegenkomen, kunnen we Rusty er op af sturen. In een soort minigame moeten we dan 'slechte' pixels ontwijken en de fout herstellen.

rad rodgers,xboxone

Heerlijk platformertje, dit. We zijn er al enkele uurtjes zoet mee, en zullen dat zeker nog lang blijven. Zelfs als we al klaar zijn, willen we ongetwijfeld nog terug om alle geheime gebieden en extra hoofddeksels voor Rad te vinden!

MindBender