09-07-13

Painkiller: Hell and Damnation (XBOX360/PS3/PC)

painkiller,xbox360Soms lijkt alles beter dan het echt is.  Daniel's deal met de Dood bijvoorbeeld.  Daniel zit na een auto-ongeval gevangen in het vagevuur.  Hij zou echter liever het vagevuur ontsnappen om het einde der tijden door te brengen in gezelschap van zijn vrouw die in hetzelfde ongeval om het leven kwam.  Laat dat nu net zijn wat Pietje de Dood hem aanbiedt.  Als Daniel hem zevenduizend zielen bezorgt, zal hij herenigd worden met zijn vrouw.  Je hoeft niet helderziend te zijn om te weten dat er aan zo'n deal een luchtje hangt, maar Daniel is hopeloos en neemt het aanbod gretig aan.

Even gretig als Daniel namen wij ons reviewexemplaar van Painkiller: Hell and Damnation in ontvangst.  We hadden ons heel vroeger al flink geamuseerd met het origineel, dus een remake zou zeker niet teleurstellen.  Hadden wij het even mis!

Het probleem ligt hem namelijk net aan dat "remaken"…  Painkiller was extreem leuk toen het uitkwam, maar dat is nu al wel een hele tijd geleden.  We zijn ondertussen al zoveel meer gewend.  Wat ons meteen opvalt is hoe hard het spel wel niet verouderd is.  En dan hebben we het niet over het visuele.  Alle oude levels en vijanden kregen een net laagje HD-verf en het oogt allemaal zeer mooi en blinkend.  De spelmechaniek en leveldesign daarentegen werden volledig ongemoeid gelaten.  Het levert ons een spelervaring op die de tand des tijds niet heeft doorstaan.

painkiller,xbox360

We lopen rond met verschillende wapens, en het lijkt erop dat het doel van het spel enkel en alleen vijanden uitschakelen is.  We knallen of slaan een hoop demonen aan gort tot er geen reservetroepen meer verschijnen.  Daarna wandelen we naar een volgende checkpoint waar er ge-autosaved wordt, en dan beginnen we gewoon weer van af.  In een andere omgeving uiteraard maar het opzet blijft ongewijzigd.  Vijanden uitroeien, doorstappen naar een volgend checkpoint, vijanden afknallen, et cetera, et cetera…

painkiller,xbox360

Het gaat al vrij vlug vervelen.  Heel af en toe wordt de sleur verbroken door het inlassen van een bossfight, maar eens die is afgelopen, hervallen we weer in dezelfde sleur.  Het zou misschien allemaal niet zo erg geweest zijn moesten de vijanden er niet zo oubollig uitzien.  Ze zijn dan wel in HD, maar onder dat laagje hoge resolutie zien ze er nogal komisch verouderd uit.  Kortgestuikte monniken, monsters die zo buiten proportie zijn dat ze gewoon grappig worden,…  Zelfs de artificiële intelligentie hinkelt achterop.  Op een bepaald moment hadden wij alleen nog maar een demonische mixer als wapen.  We werden door een troep identieke monniken in een hoekje gedreven en hielden op goed geluk de trekker ingedrukt.  Wat bleek?  Alle monniken liepen zich, als motten naar een vlam, te pletter tegen de draaiende schroeven van ons wapen.  Alsof dat nog niet genoeg was, kwamen ook vijanden die we ergens helemaal in het begin hadden achtergelaten als gehypnotiseerd naar de vleesmolen gestormd om zich erin te storten.  We kwamen geheel ongeschonden uit de strijd.  Als je dat al een strijd kon noemen.

painkiller,xbox360

Het lijkt wel alsof het spel enkel en alleen maar wil scoren met zijn shockvalue.  De vijanden spatten uiteen in geisers van bloed en ledematen.  Afgehakte uitsteeksels vliegen in het rond.  Op dat vlak scoort Painkiller: Hell and Damnation goed.  Maar zoals eerder al gezegd: we zijn intussen al zoveel gewoon…  Een bloedgeisertje meer of minder laat op ons niet echt een grote indruk meer na.  En om een volledig spel van die ene gimmick te laten afhangen…

Painkiller: Hell and Damnation lijkt ons een klassiek geval van een gemiste kans.  Het origineel had beter gemaakt kunnen worden.  Een paar nieuwe vijanden, nieuwe levels, of misschien alleen maar een opsmuk van de spelmechaniek en leveldesign.  We krijgen echter alleen maar een hopeloos verouderd spel in een blinkend jasje.  Jammer!

MindBender

(review gebaseerd op XBOX360 versie)

04-07-13

Nintendo Post E3 2013

Laatst mochten wij naar jaarlijkse gewoonte weer even langs bij Nintendo’s Post-E3 event.  De ontwikkelaar zet na E3 steevast zijn deuren even open om de pers aan de slag te laten gaan met al de aangekondigde nieuwe titels.  En, zoals te verwachten was, en ondertussen ook al een jaarlijkse gewoonte is geworden, was de Game-Patrolredactie alweer met geen stokken meer buiten te krijgen.  Een kort verslag van onze indrukken…

In de 3DS kamer steken we meteen van wal met

Yoshi’s New Island

nintendo, post E3

De groene dinoachtige is terug.  En net zoals vroeger is hij ook deze keer weer babysit van dienst.  Met baby Mario op de rug gaat hij op pad.  We amuseren ons kostelijk.  We vreten alle vijanden die we tegenkomen op en poepen ze naderhand in eivorm weer uit.  Die eieren kunnen we lanceren om zo vijanden uit te schakelen.  We hebben op den duur zoveel eieren verzameld, dat de toezichthoudende boothbabe het niet kan laten om ons te complimenteren met onze “mooie eitjes”.  Lichtjes blozend schuiven we door naar het volgende spel.

The Legend of Zelda: A Link Between Two Worlds

nintendo, post E3, zelda

We speelden de nieuwe Legend of Zelda 3DS al bij ons vorige bezoek aan Nintendo.  De demo blijft onveranderd, maar toch merken we dat we het weer lastig hebben om ons ervan los te rukken…  Het lukt uiteindelijk toch (na 3 keer uitspelen) en een vlugge blik leert ons dat we de andere 3DS titels al bij een vorig bezoek hebben getest.  Op naar de WiiU kamer dan maar.

Bayonetta 2

nintendo, post E3

Daar worden we meteen de gamepad van Bayonetta 2 in de handen gedrukt.  De hoofdrol is nog steeds weggelegd voor de bevallige, bebrilde heks.  In de demo mogen we meteen aan de slag tegen een leger vijanden terwijl we balanceren op een stuntende F16.  Het regent weer combo’s en de actie spat van het scherm.  Tussen het combo-jongleren door merken we de kwaliteit van de graphics en de reusachtigheid van de vijanden op.  Wauw!

Mario Kart 8

nintendo, post E3

Hoewel we van plan waren om eventjes rustig te bekomen van al die snelle actie, laten we ons toch verleiden tot een potje Mariokart.  Wat eigenlijk een testritje moest worden, mondt al vlug uit in een regelrechte competitie.  We scheuren over een aantal nieuwe parcours en staan versteld van de zwaartekrachtwijzigingen.  Plots kunnen we op muren en plafonds rijden!  Alweer met moeite laten we de demopod voor wat hij is en we schuiven op naar

Sonic Lost World

nintendo, post E3

De eerste rustpauze, zo blijkt.  Sonic haalt hier duidelijk de mosterd bij een 3D Mario, maar smaakt toch niet even pittig.  We zien niet veel nieuws en niet echt veel boeiends, dus schuiven we weer verder.

Super Mario 3D World

nintendo, post E3

Wauw.  We testen alle modussen, wisselen onderling van personage, proberen alle mogelijkheden van het superschattige kattenpakje en drijven de boothbabe die meespelt langzaamaan tot wanhoop (“Gaan ze nu wéér opnieuw beginnen?”).  Het siert haar dat ze vriendelijk en geduldig blijft, ook wanneer SoulDoubt in een vlaag van Animal Crossing-waanzin vraagt hoe we het onkruid uit het decor kunnen plukken…

The Wonderful 101

nintendo, post E3

Leuke beat-em-up.  We spelen met een superheld en zijn volgelingen die samenwerken tegen monsters en robots die een stadje overvallen.  Een traditionele levensmeter is er niet.  Onze sterkte wordt bepaald door het aantal volgelingen dat ons achternaloopt.  Hoe meer er KO gaan, hoe minder sterk we worden.  Door vormen te tekenen op de gamepad weten onze helden wat voor soort aanvalsformatie ze moeten innemen en aanvallen doen we door op de A-knop te rammen.  We gaan er zo in op dat zelfs de stoïcijnse Boothboy begint te supporteren!

Legend of Zelda: The Windwaker HD

nintendo, post E3

Ziet er prachtig uit.  We laten ons vertellen dat de remake van de beroemde Gamecube titel een paar extras en een paar verbeteringen bevat, maar we passen wijselijk voor een test.  We willen hier immers nog weg geraken en als we ons door Zelda laten verleiden zal dat vertrek niet voor de eerste paar uur zijn.

Mario & Sonic at the Olympic Winter Games - Sotsji 2014

nintendo, post E3

Sonic.  En Mario.  Op de Olympische Spelen.  Alweer.  Sonic is duidelijk strategisch tussen de toptitels opgesteld om ons alsmaar stijgende enthousiasme iet of wat binnen de perken te houden.

Pikmin 3

nintendo, post E3

Testten we al op de vorige editie van Post E3.  Ziet er nog steeds heerlijk en geestig uit.  We kunnen bijna niet meer wachten!

Donkey Kong Country: Tropical Freeze

nintendo, post E3

Banana time!  Als Donkey Kong en Diddy Kong spelen we de volledige demo uit.  Het regent bananen en de tonnetjes knallen als nooit tevoren.  De eindbaas van dienst wordt vakkundig buiten westen gemept en plots merken we dat de aanwezige andere pers ons gadeslaat.  Gingen we alweer te hard op in het spel?  Sorry collega’s, we beloven de innerlijke aap volgende keer in toom te houden.

New Super Luigi U

nintendo, post E3

We besluiten om het bezoek af te ronden met één leveltje New Super Luigi U.  Dat was buiten de Boothbabe van dienst gerekend.  Ze is duidelijk zelf een grote Mariofan, en telkens we er de brui willen aan geven, vraagt (nee, smeekt!) ze ons om nog een leveltje verder te spelen.  Lang hoeft ze niet aan te dringen (1 keer…).  We staan al vlug met zijn drieën te joelen en te juichen!  Na een tijd merken we dat we de andere bootbabes en –boys als publiek hebben.  Moeten ze zich dan niet meer om de aanwezige collega’s bekommeren?  Blijkt dat die al lang vertrokken zijn, en dat die van Game-Patrol alweer (naar jaarlijkse traditie) als laatsten achterblijven…

Oepsie!

MindBender

01-07-13

Leisure Suit Larry: Reloaded (PC/MAC)

larrybox.jpgDe adventure-regen houdt aan!  We hebben het laatste nog maar net gereviewd, of een nieuw spel dient zich aan.  Een klassieker uit onze jeugd deze keer, maar dan wel in een volledig nieuw jasje.  Opgelet dames, Leisure Suit Larry is (opnieuw) op vrijersvoeten!

Wie kent Larry Laffer niet?  De eeuwige vrijgezel die in de seventies is blijven steken en spel na spel op zoek blijft naar de ware liefde.  Wij sleten vroeger menige uurtjes met het eerste deel.  Ooh, de frustraties die we voelden toen we de perfecte zin maar niet getypt kregen, en de euforie die we voelden wanneer we eindelijk weer een stapje dichter bij de oplossing kwamen.  Het lachen met de humor en het blind staren op ons monochrome scherm (ja, we zijn echt al zo oud) wanneer we het echt niet meer wisten…  Uren plezier!

Het hoeft dan ook niet gezegd te worden dat wij uiterst enthousiast waren wanneer we een exemplaartje van de volledig hermaakte versie te reviewen kregen.  Na zoveel uren met het origineel (en met de latere VGA-remake) kunnen we de puzzels zelfs met onze ogen dicht oplossen!

leisure suit larry reloaded, pc

Maar voor we van wal steken misschien nog even een korte geschiedenisles voor degenen die zich nu al drie paragrafen lang afvragen waarover we het in godsnaam hebben.  Leisure Suit Larry in the Land of the Lounge Lizards was één van de allereerste adventures met graphics en een bestuurbaar personage.  Het klinkt gek, maar voor die tijd waren alle adventures text-based.  We mogen dus wel duidelijk spreken van een mijlpaal.  Larry werd bestuurd met de cursortoetsen en de speler moest commando's intikken om Larry dingen te laten doen.  Doel van het spel?  Larry was een kalende veertiger op zoek naar de liefde van zijn leven en de speler mocht hem daarbij helpen.  Vooraleer hij zover is, kruisen nog een heleboel andere dames Larry's pad en hij waagt bij iedere dame zijn kans.  De aangebrande plot en de flauwe aangebrande humor maakt Larry niet echt toegankelijk voor het jonge volkje, en daarom werd voor een multiple choice quiz bij het begin van het spel geopteerd.  Te jonge spelers zouden zogezegd last hebben om de "historische" vragen op te lossen…

We slagen met grote onderscheiding in de nieuwe versie van de quiz (ja, we zijn dus écht al zo oud) en we krijgen meteen controle over Larry.  Het laatste flardje tikwerk is helemaal verdwenen uit deze versie.  We besturen Larry nu volledig met de muis en geven hem opdrachten door op icoontjes te klikken.  Modern.

leisure suit larry reloaded, pc

Ook de gepixelde graphics kregen een flinke opknapbeurt.  Larry's wereld ziet er zoveel beter uit als alles met de hand werd getekend.  Vooral de meisjes die zijn pad kruisen zien er stukken beter uit dan hun gepixelde tegenhangsters.  Ook de soundtrack werd duchtig onderhanden genomen.  Geen MIDI-biepjes meer uit de interne speakers van onze PC, maar wel een volledig georchestreerde soundtrack in CD-kwaliteit.  Larry is weer helemaal klaar voor dit tijdperk.

Verschilt er anders nog iets?  Wel nee, niet echt.  We kunnen nog steeds met de ogen dicht de puzzels oplossen.  Hier en daar werden ze lichtjes aangepast, maar we merken het verschil bijna niet.  In deze versie werd ook een nieuw meisje toegevoegd dat we het hof kunnen maken, maar we vinden haar niet echt passen in de speldynamiek.  Ze lijkt er nogal op het laatste moment met de haren bijgesleurd om toch maar iets meer content te hebben.

leisure suit larry reloaded, pc

Is Leisure Suit Larry: Reloaded dan niet goed?  Dat hoort u ons niet zeggen.  Het einde kon misschien iets minder anticlimaxen.  Het nieuwe meisje kon weggelaten of beter ingewerkt geweest zijn…  Maar voor de rest wel een leuk (kort) adventurespelletje.  Alleen mist onze nostalgische kant de gepixelde dames en het MIDI-gebliep van een interne speaker.  De volgende afleveringen van de reeks krijgen met verloop van tijd eenzelfde makeover en zullen er ongetwijfeld ook puik uitzien, maar wij blijven trouw zweren aan het origineel.  Waarom iets wat de tand des tijds perfect doorstond aanpassen?

Heeft er iemand misschien nog een werkende DOS-PC staan?  Mét 5 ¼ inch floppydrive?  (Ja, we weten het onderhand al wel.  We zijn ECHT ZO oud!)

MindBender

(review gebaseerd op PC verie)