03-04-13

Army of Two: The Devil's Cartel (PS3/XBOX360)

army of two devil's cartel, p3Hebben jullie ook ooit al eens zin gehad om samen met een vriend een drugscartel onder handen te nemen?  Om die stoute meneren van de drugs eens een flinke les te leren?  Wel, dan hebben jullie geluk.  Army of Two: The Devil’s Cartel stelt ons in staat om net dat te doen.  Digitaal uiteraard.  Leg die AK-47 maar weer neer, en grijp een controller.

Army of Two The Devil’s Cartel bouwt verder op de succesformule van de vorige afleveringen.  Twee beste maatjes nemen het samen op tegen een gigantisch leger, en dankzij hun kunde en vriendschap gespekt met een flinke dosis galgenhumor halen ze de bovenhand.  Een formule waarmee je de mist bijna niet kan ingaan.  Talloze spellen en films deden het al voor, en uit de twee voorgaande delen blijkt dat Rios en Salem de perfecte (anti-)helden zijn voor een franchise als Army of Two.

Net daarom vinden we het erg raar dat er besloten werd om Rios en Salem te laten voor wat ze zijn in deel drie.  We krijgen deze keer de controle over twee nieuwelingen.  Ze zijn nog maar pas lid van de Army of Two organisatie en ze kennen elkaar dus ook nog niet zo goed.  Meteen gaat The Devil’s Cartel al de mist in.  Daar waar de goed gesmeerde machine Salem/Rios zorgde voor knallende actie en hilarische dialogen, wringt de nieuwe tandem wat tegen.  Knallende actie is er nog steeds, maar door het ontbreken van die typische galgenhumor en plagerijen is die een beetje voorspelbaar en eentonig geworden.  Er wordt nog steeds geprobeerd om dezelfde sfeer te creeëren, maar er wordt jammerlijk gefaald.  De oneliners zijn veel kleffer, de plagerijen voorspelbaar en, laat ons eerlijk wezen, slecht geschreven.

army of two devil's cartel, p3

Maar wat met de actie?  Die typische duo-moves?  Ze is er nog steeds, beste vrienden van het betere videospel, maar ze kreeg dezelfde kleffe, ongeïnspireerde make-over als de dialogen.  Vijanden gedragen zich ronduit debiel en komen recht op ons afgelopen.  Ze schuilen achter muurtjes, maar gaan zodanig zitten dat alleen hun achterwerk is verscholen en al de rest duidelijk zichtbaar blijft.  We kunnen een speciale filter in ons masker gebruiken om de tactische opties en vijanden beter te zien, maar die is vrij overbodig.  De teamacties blijven meestal beperkt tot kiezen of wij of de andere speler een deur intrappen of wie van ons de ander voetje zet om over een muurtje te klauteren.  De tactische moves blijven beperkt tot het afleiden van een zwaarbewapende vijand, terwijl de andere speler flankeert.  Allemaal geestig, maar na –tig keer hebben we het wel gezien.

army of two devil's cartel, p3

Er wordt geprobeerd om ons van de eentonigheid af te leiden met alle soorten afleidingsmaneuvers.  Zo kunnen we ons personage uitdossen met massa’s verschillende outfits, tatoeages en een gigantische hoeveelheid maskers.  We kunnen ook onze standaarduitrusting van drie wapens naar believen aanpassen, maar veel verschil maakt het allemaal niet.

Tot overmaat van ramp onderbreekt het spel ons van tijd tot tijd met score updates.  We krijgen vier bladzijden met scores, achievements, trophies en andere nutteloze statistieken te zien.  Iedere keer opnieuw worden we uit het spel gehaald, en het wordt steeds moeilijker om er weer in te komen…

army of two devil's cartel, ps3

Wij vermoeden dat Army of Two: The Devil’s Cartel ten prooi is gevallen aan de "onlinehype".  Spelers kunnen uiteraard met een vriend online spelen en hun scores vergelijken met die van andere spelers.  Het probleem van de "onlinehype" is dat, terwijl het spel ideaal geschikt is als online-verstrooiing, de online-ervaring teveel is doorgedrongen naar het singleplayer gedeelte.  Want welke offline speler heeft een boodschap aan tussentijdse scoreupdates?  Welke offliner wil dat zijn figuurtje er totaal anders uitziet dan dat van andere spelers?

Als online-multiplayer shooter?  Perfecte titel dit.  Jammer genoeg wordt dit onder de Army of Two noemer op de markt gegooid en daarvoor voldoet het echt niet aan de standaard die door zijn illustere voorgangers werd gezet.  Zonde!

MindBender

(review gebaseerd op PS3 versie)

De commentaren zijn gesloten.