23-03-12

Kid Icarus: Uprising (3DS)


kid icarus uprising,3dsVijfentwintig jaar geleden verscheen de cultklassieker Kid Icarus op NES.  Na een vervolg op GBA werd het, op enkele heruitgaves en een gastverschijning in Smash Bros. na, akelig stil rond hoofdpersoon Pit.  De engel die niet kan vliegen stond nochtans hoog op het verlanglijstje van ve
le fans.  Die fans kunnen nu opgelucht ademhalen want eindelijk is het zover.  Pit is terug!  Maar niet zoals we hem gewoon zijn...  Kid Icarus: Uprising is namelijk een verrassende mix van een on-rail shoot-em-up en een shooter.  

Medusa, de grote eindbaas van vijfentwintig jaar geleden, is weer terug.  Samen met haar leger demonen en haar luitenanten zaait ze dood en verderf.  Menselijke legers trekken ten strijde maar zijn helemaal geen partij voor het boosaardige leger uit de onderwereld.  Pit snelt samen met de godin Palutena ter hulp.

Pit kan nog steeds niet op eigen kracht vliegen, maar met hulp van de godin kan hij vijf minuten in de lucht blijven. Na die vijf minuten moet hij echter zo snel mogelijk landen of zijn vleugels branden op en dan stort hij Icarus-gewijs neer.  Ieder level is dan ook opgedeeld in twee delen: een eerste deel vliegen, en een tweede deel te voet.

kid icarus uprising,3ds

In het eerste deel volgt Pit een pad dat door Palutena wordt opgesteld.  Wij kunnen met de circle pad aankomende vijanden en projectielen ontwijken, maar de godin bepaalt onze richting.  Door de stylus op het touchpad te bewegen richten we en met een shoulderbutton naar keuze schieten we.  Het is even wennen om de 3DS met één hand vast te houden en tegelijk met dat hand de circle pad en shoulderbutton te beroeren, maar het went wel.  Nintendo zal ook een speciaal ontworpen stand bij het spel leveren, waarmee je de 3DS rechtop kunt neerzetten.  Zo zullen degenen met minder ontwikkelde handspieren ook comfortabel kunnen spelen.

Pit vliegt dus on-rails, en wij volgen van achter hem mee.  Hele zwermen vliegende vijanden proberen ons neer te halen, maar wij schieten ze één voor één neer.  Dit is leuk!  Neergeknalde vijanden leveren ons ook hartjes op die we later nog kunnen gebruiken.

kid icarus uprising,3ds

Na het vlieggedeelte moet Pit gedwongen landen.  We krijgen nu volledige controle over Pit: met de circle pad lopen we, en met de stylus sturen we de camera en richten we.  Schieten doen we nog steeds met een shoulderbutton.

Te voet wordt Pit nog steeds lastig gevallen door hele meutes vijanden, en alsof dat nog niet genoeg is worden we ook nog eens geconfronteerd met kleine stukjes platformer.  We moeten springen over afgrondjes, onze weg zoeken op onzichtbare bruggen en doorheen doolhoven en af en toe moeten we over al dan niet onderbroken rails schuiven...  We amuseren ons kostelijk.

Monsters die hem een kopje kleiner willen maken, levensgevaarlijke hindernissen en op de koop toe beperkt worden in zijn vliegtijd...  Het wordt Pit helemaal niet gemakkelijk gemaakt.  Alhoewel...  Voor ieder level krijgen we de Fiend's Cauldron te zien.  Een soort offerschaal waarmee we de moeilijheidsgraad kunnen  regelen door er verdiende hartjes in te deponeren.  Hoe meer hartjes we inzetten hoe hoger de moeilijkheidsgraad wordt.  Doorstaan we echter die moeilijkheidsgraad, dan winnen we de hartjes dubbel terug.

De hartjes die we verdienen dienen niet alleen om mee te wedden.   In het spel zitten een heleboel verschillende wapens.  Bogen, klauwen, zwaarden, speren, noem maar op.  Sommige wapens worden achtergelaten door verslagen vijanden maar met hartjes kan je ze ook gewoon kopen.  Het zijn er een heleboel (nee, we hebben ze niet geteld) en het wordt nog leuker want we kunnen zelf wapens samenstellen.  Een zwaard en een kanon gekocht?  Dan smelten we die toch gewoon even tesamen tot een uniek zwaardkanon.  Een Zwanon, zo je wil...  Of Kanaard.  Of.. (Nee, het is genoeg zo, nvdr.)

kid icarus uprising,3ds

We kunnen nog wel uren doorgaan met de loftrompet te steken over Kid Icarus: Uprising, en dan hebben we het nog niet eens gehad over het geslaagde 3D-effect, de visuele pracht en praal, de AR-kaartjes die we tegen elkaar kunnen laten vechten of de fijne humor (Pit en Palutena's conversaties deden ons relgelmatig in lachen uitbarsten, vooral wanneer ze knipogen geven naar de originele Kid Icarus.).  Neen, het lukt ons echt niet om een minpuntje te ontdekken hier.  We hadden na het spelen wel kramp door het niet gebruiken van de bijgeleverde stand, maar dat komt door onze eigen miezerige handspiertjes.  En die gaan we nu flink trainen met Kid Icarus: Uprising.

MindBender

De commentaren zijn gesloten.