11-03-12

Reality Fighters (PSVita)

Reality Fighters, PSVita"Een nieuwe console zonder vechtspel tussen de launchtitels, dat kan niet!", moet iemand ergens gedacht hebben toen de PSVita werd aangekondigd.  Op het allerlaatste nippertje werd Reality Fighters er nog gauw uitgeperst.  Kwaliteit en innovatie waren niet van belang, zolang er maar een fighter op PSVita uitkwam!  Althans, zo is het gegaan in onze fantasie.  Reality Fighters is immers zo'n draak van een spel dat we geen ander scenario mogelijk achten.  De top moest en zou een fighting game hebben, ongeacht...  euh...  ongeacht alles eigenlijk.

Maar laten we beginnen bij het begin.  Reality Fighters belooft ons een een vechtspel met figuren die we tot het oneindige kunnen veranderen.  Mooi concept en het was bijna geslaagd.  We kunnen een fighter opbouwen vanaf nul.  We kunnen zijn gewichtsklasse kiezen en zijn vechtstijl.  We kunnen kiezen uit massa's kledingstukken en hoofddeksels.  Een al even uitgebreid gamma aan kapsels staat ook ter onzer beschikking, en het beste van alles: we kunnen ons eigen gezicht op de fighter plakken!

Reality Fighters, PSVita

Met behulp van de camera kunnen we een fotootje van onze tronie nemen en op onze fighter kleven.  Makkelijker gezegd dan gedaan.  Op het scherm wordt ons getoond hoe we ons hoofd moeten houden, maar de camera zit rechts boven dat scherm.  Het is dus niet makkelijk om de juiste positie aan te nemen terwijl je met een loensend oog het scherm in de gaten houdt.  Onze fighter staat nog voor hij klappen kreeg al met een scheef bakkes in de ring...  Gelukkig kan je ook iemand anders je foto laten nemen met de achterste camera.  Een gewillige amateurfotograaf op de redactie doet dat voor ons en een paar tellen later staan we met onderbelichte tronie te schitteren in de ring.

Nu ja, ring...  We kunnen kiezen uit een paar fotorealistische achtergronden om in te vechten.  Straten, natuurreservaten,...  We kunnen zelfs een AR kaart neerleggen en de kemphanen tekeer laten gaan op ons bureau.  Net echt!  Tenminste als de fotorealistische achtergonden niet zo gepixeld zouden zijn en de fighters in de juiste schaal zouden weergegeven worden.

Reality Fighters, PSVita

En het vechten zelf dan?  Niks om over naar huis te schrijven.  Je kan zoals eerder gezegd kiezen uit verschillende vechtstijlen, maar veel verschil maken die niet.  Ongeïspireerd buttonmashen zorgt er wel voor dat je iedere kamp moeiteloos wint.

Reality Fighters probeert zich ook te onderscheiden van andere fighters door zijn humor.  De vijanden zijn overdreven karikaturen en gedragen zich belachelijk.  We bevechten achtereenvolgens een ballerina (special move: de notenkraker...) een breakdancer, een zombie en een jaren zeventig Travoltakloon.  Kan het erger?  Tuurlijk.  Wat dacht u van onze volgende tegenstander: een Poolse punkrocker die ook nog eens tandarts is.  Spelers die even... "creatief" willen zijn, kunnen proberen de belachelijkheid van hun tegenstanders te overtreffen door zich nog dwazer uit te dossen.  Onder de talloze mogelijkheden vielen ons vooral het krokodillenpak, de konijnenoren en de clownschoenen op.  Lachen...

Reality Fighters, PSVita

Voor en na de gevechten krijgen we commentaar van sensei Miyagi.  Juist ja, die ouwe grijzaard uit Karate Kid.  Iemand vond het duidelijk grappig om Miyagi volledig volgens de regels van het stereotiepe cliché te laten spreken.  R wordt L en L wordt R.  Uitelmate glappig, en voolar nog nooit eeldel gezien.  Bulderlachend spelen we verder.

Of dat zouden we doen, moesten we nog steeds zes jaar oud zijn en Jommeke fantastisch vinden.  Maar we zijn al iets ouder en onze humor is al ietsje verder geëvolueerd.  We laten Reality Fighters dus maar links liggen en we hopen dat er geen vervolg komt met een Spaanse sensei.  "Komaanos, Jommekos!  Slaanos en vechtenos!"

MindBender

De commentaren zijn gesloten.