Sine Mora Ex (XBOXONE)

21-08-17  / 
 

sine Mora Ex, xboxoneWij van de redactie zijn niet vies van een bullet hell shootertje op zijn tijd. Rondvliegend alles aan gort knallen en ondertussen ook nog eens behendig triljarden kogels ontwijken….  We zijn er bar slecht in. Maar dat neemt niet weg dat we het uitermate amusant vinden. We blijven volhouden, want oefening baart kunst toch?
Zo ook met Sine Mora Ex. We knallen en ontwijken dat het een lieve lust is en de glimlach op ons gezicht wordt alsmaar groter. 

Sine Mora Ex verscheen eerder al zonder de Ex in de titel. Deze heruitgave ziet er niet alleen beter uit, maar voegt ook wat extra toe aan het verhaal…  waar we eigenlijk toch niet veel van begrijpen. Tussen elk van de 7 levels krijgen we een flard verhaal te horen, verteld door een van de hoofdpersonages. Het ligt misschien wel aan ons, maar we kunnen er kop nog staart aan krijgen. Wat we hebben onthouden (/gesnopen):
Op de planeet Seol heerst er oorlog tussen het Layil Empire en het Atarach Koninkrijk van het Enkie ras. Het conflict escaleert zodanig dat het Empire beslist om atoombommen te droppen op de Enkies. Eén piloot, Argus Pytel, weigert en wordt ter plekke geëxecuteerd door zijn crewleden. Wij spelen afwisselend als verzetsstrijders van de Enkies en als Ronotra Koss, de vader van de vermoorde piloot. Allen willen zich wreken op het Empire.

De plot lijkt simpel, maar intriges en verschillende tijdlijnen die door elkaar heen lopen maken de boel alleen maar ingewikkelder en onoverzichtelijk.  We besluiten al gauw om ons pogingen er iets van te begrijpen te staken. We concentreren ons liever op schieten en ons vergapen aan de decors.

sine Mora Ex, xboxone

Want wat een mooi spel is dit zeg! De achtergronden lijken wel geschilderd, de vijanden zijn ongelofelijk mooi ontworpen en de verschillende speelbare vliegtuigjes overtreffen elkaar in coolness factor. Koppel daar nog een opzwepende soundtrack aan vast en wij zijn zoet voor een paar uur. De verschillende moeilijkheidsgraden smeken om herspeeld te worden, en wie daarmee klaar is, kan nog aan de slag samen met een vriend of in de arcade mode.

sine Mora Ex, xboxone

Niet alleen de visuals maken van Sine Mora Ex een uitblinkertje. De spelmechaniek blaast ook een frisse wind door het genre. Want voor een keertje zijn we niet gebonden aan een metertje dat onze schade toont en ons laat ontploffen wanneer het op nul staat. In Sine Mora draait alles om tijd. Op elk onderdeel van een level staat een tijdslimiet. Telkens we geraakt worden telt die sneller af en eenmaal de teller op nul staat: boem. Gelukkig kunnen we met behulp van powerups en speciale wapens de tijd terug laten draaien.

sine Mora Ex, xboxone

Echt een briljante shoot-em-up dit. Alleen jammer dat het verhaal een wikipedia pagina op zich nodig heeft om begrepen te kunnen worden… 

MindBender

Nintendo Post E3

03-07-17  / 
 

Wanneer Nintendo roept, dan reageren wij. En afgelopen woensdag werd er geroepen. Of we even de nieuwe E3 lineup wilden testen en zien? Wij dus als de bliksem richting Utrecht, alwaar al dat moois werd voorgesteld in de plaatselijke Kinepolis.

Na een comfortabel, doch ongemakkelijke busreis (knie-aan-knie met de langzaam indommelende chauffeur) worden we een bioscoopzaal binnengeloodst. Daar worden meteen een paar games voorgesteld.

Metroid 3DS: Samus Returns

nintendo,post e3

nintendo,post e3

De nieuwe Metroid voor 3DS is eigenlijk een herwerking van de 2e Metroid op Gameboy. We worden doorheen het prille begin van het spel geloodst, en merken al meteen een heleboel verbeteringen op:

-Kleur! 3D! Dat er grafisch heel wat meer te beleven valt dan in het zwart-witte 8 bit origineel is nogal vanzelfsprekend…
-Samus kan nu aanvallen pareren met een goed getimede vuistslag.
-Met de C-stick kunnen we nu in een cirkel van 360 graden richten, wat voor heel wat meer precisie zorgt.
-Er is een kaart! Mario-zij-geloofd!

Metroid 3ds verschijnt op 15 september. 

Ons overmatig gekwijl is nog niet helemaal weggedweild en het bioscoopscherm schakelt al over op de HDMI-poort van de flink snorrende Switch vooraan in de zaal. 
Het startscherm van de nieuwe Yoshi Game streelt onze retinas.

nintendo,post e3

nintendo,post e3

In deze nieuwe aflevering, die voorlopig nog geen definitieve titel heeft, loopt onze groene vriend rond in een geknutselde wereld. Bomen van karton, huizen van lege melkpakken, elastiekjes, lijm, plakkaatverf en kleurpotloden…  Allerlei knutselmateriaal werd gretig gebruikt om het decor te bouwen. Yoshi loopt vrolijk van hot naar her, kegelt Shy Guys omver met zijn eitjes en verzamelt muntjes dat het een lieve lust is. Het decor is supermooi en doet ons zowaar zin krijgen in knutselen.

Yoshi verschijnt ergens in 2018…

Onze kwijlemmer is nu gevuld tot de rand. Overstroming wordt een reëel gevaar, aangezien de emmers van alle aanwezigen in de zaal even hoog staan… Als ze nu maar niets laten zien dat de boel erger maakt…

Super Mario Oddesey

nintendo,post e3

*PLONS!*

De kwijlemmers overschrijden hun breekpunt. Een in allerijl uitgevoerd deltaplan verhindert een catastrofe. Iedereen schuift vooruit in zijn stoel en vergaapt zich aan de nieuwe Mario.

Mario wordt deze keer vergezeld van Cappie. Een wezen dat in Mario’s pet woont, en het mogelijk maakt om allerlei voorwerpen te manipuleren. In het level dat ons getoond wordt, New Donk City, kunnen we vrij op stap in de grote stad. We kunnen vrijwel ieder hoekje en gaatje van de stad verkennen, op zoek naar maantjes (de nieuwe collectibles). Er wordt ons vanalles getoond, gaande van de hoogste wolkenkrabbers beklimmen tot rondrijden met een scooter. Van duiken in een zwembad tot springen op taxi’s. Maar er wordt ons vooral aangemoedigd om al dat moois zelf uit te proberen later op de dag.

Alsof we aanmoediging nodig hadden….

Super Mario Oddesey verschijnt op 27 oktober.

ARMS

Arms is eigenlijk niet nieuw, maar toch is dit de ideale gelegenheid om een minitornooi te houden tussen de Belgische en Nederlandse pers. De vraag naar vrijwilligers wordt afwisselend enthousiast (Vrijwel alle Nederlanders springen tegelijk recht) dan wel lauw-warm (de Belgen wachten op de aanduiding van een ‘Chinese’ vrijwilliger en na lang aarzelen bieden er twee zich aan onder het mom ‘Nou ja, als het dan echt moet, en als we niemand te last zijn, dan zouden we misschien wel willen maar het moet voor ons niet echt…’) onthaald. Na 3 matchen, die eindeloos lang lijken te duren, Gaat een Nederlander aan de haal met de overwinning en worden we losgelaten op de testconsoles!

Alle Super Mario Oddesey stations zijn onmiddellijk bezet, dus schuiven we snel onder een New 2DS XL.

Mario and Luigi Superstar Saga + Bowser’s Minions

nintendo,post e3

Een pure remake van de Gameboy Advance RPG, maar met extra vrij te spelen content: een geheel nieuw hoofdstuk, waarin we kunnen spelen als twee van Bowser’s Minions.

Devilish Brain Training

nintendo,post e3

Ons verstand is nog aan het bekomen van de presentatie van daarnet, dus we bestoken het even niet met extra moeilijke hersenkrakers.

Van de 3DS schuiven we door naar een vrijgekomen Switch. Een hyper-enthousiaste boothboy maakt ons hier warm voor

Sonic Forces

nintendo,post e3

nintendo,post e3

Nu ja, warm... De blauwe egel is nooit een favoriet van ons geweest. Heel vroeger misschien, toen hij nog 16bit en in 2D was, maar de modernere versies kunnen ons niet echt bekoren. We spelen ons een weg door 3 aparte speelmodes. De gewone, waarin we Sonic laten rennen in afwisselend 2 en 3D omgevingen. Daarna een classic level, waarin we dr. Eggman te lijf mogen gaan, en ten slotte een mode waarin we een zelf samengesteld figuur mogen gebruiken om de eerste mode nog eens te spelen. De boothboy is duidelijk fan, en zijn enthousiasme werkt bijna aanstekelijk.

Bijna.

Fire Emblem Warriors

nintendo,post e3

nintendo,post e3

Hoera! Hier worden we dan wel weer hyperenthousiast van! Onze favoriete tactische RPG gecombineerd met onze favoriete hack ’n slash! In Fire Emblem Warriors spelen we een klassiek Fire Emblem verhaal, met alom bekende Fire Emblem personages, maar nu in een Dynasty Warriors jasje. De boothboy van dienst waarschuwt nog dat net zoals in klassieke Fire Emblems ook hier perma-death een ding is, maar we horen hem al niet meer. We hakken en slaan ons een weg doorheen hordes vijanden, veroveren kastelen en outposten en laten epische special moves los tijdens bossfights. We jubelen en levelen dat het een lieve lust is. Alles gaat zo vlot en losjes, dat de demosessie voorbij is voor we er erg in hebben.

Mario + Raving Rabbids: Kingdom Battle

nintendo,post e3

nintendo,post e3

De grote verrassing van E3!

Behalve dan voor zij die het gelekte nieuws al op voorhand gelezen hadden (iedereen, nvdr). Met enige terughoudendheid wagen we ons aan de demo. Rabbids en Mario? Het leek ons geen evidente combinatie… Maar het werkt! Na de demo van 20 minuten zijn we helemaal verkocht! Alweer een tactische RPG om toe te voegen aan ons lijstje van lievelingen.  Maar waar plaatsen we hem? Onder of boven Fire Emblem?

Splatoon 2

In allerijl worden we als “reservespelers” ingeschakeld in een wedstrijdje Splatoon 2. We worden kort uitgelegd dat het om nieuwe DLC gaat, dat we nu in teams van 4 vijanden moeten tegenhouden, hun eitjes moeten verzamelen en beschermen, en dat 3 beurten lang. Oh, en dat we spelen op een moeilijkheidsgraad van 5 procent, want de pro’s vonden dat 30 procent al wat moeilijk was… Slik.

De volgende 3 rondes gaan als een speer. We schieten vijanden neer, verzamelen eitjes en beschermen ze. de verf vliegt in het rond, en twee rondes lang gaat het prima. Tot in ronde drie een gigantische verfspuitende paling opduikt en alles plots in het honderd loopt. Teammaten luisteren plots niet meer naar elkaar, eitjes worden moeiteloos teruggestolen door de vijand en in no-time ligt iedereen KO in de verf. Ze maakten geen grapje over die moeilijkheidsgraad…

Super Mario Oddesey

nintendo,post e3

De klap op de vuurpijl, de finale der finales… Eindelijk is er een plaatsje vrij bij Mario! We spelen New Donk City en proberen alles wat ze ons net toonden in de voorstelling. We beklimmen wolkenkrabbers, duiken in zwembaden, rijden met een scooter, vallen mensen lastig met Cappie, springen van de ene taxi op de andere… Dit is leuk! Na tien minuten komt er echter een einde aan het level. We kunnen gelukkig nog overschakelen op een woestijnlevel, waar we ons alweer te pletter amuseren. We klimmen op huisjes, molesteren cactussen en trekken remsporen in het zand. In dit level lopen er ook Goombas rond, en Bullet Bills. De eerste worden netjes opgeruimd met een welgemikte zwaai van Cappie, de tweede besturen we met Cappies speciale krachten. We amuseren os ze hard, dat we spontaan de demos van Fifa 18 en de nieuwe Pokémon vergeten te testen…

Tien minuten later begeven we ons schoorvoetend naar de uitgang. De dag zit erop. Pogingen om ongezien terug binnen te sluipen en de nacht door te brengen in de demoruimte worden kundig verhinderd door Nintendo medewerkers.

Dan maar geduldig thuis wachten op de releasedates…

MindBender

Utawarerumono: Mask of Deception (PSVita)

30-05-17  / 
 

utawarerumonoSoms zijn er zo van die games waar wij absoluut niet in geraken. Het verhaal boeit ons niet, de gameplay valt tegen, de besturing is te stroef… Het klikt soms gewoonweg niet. Tussen JRPG’s en ons bijvoorbeeld: gewoonweg geen klik. Iets aan de Japanse rollenspellen stoot ons af. En toch blijven we proberen, keer na keer, omdat de buitenwereld ons laat geloven dat we iets aan het missen zijn. Dus besloten we om Utawarerumono: Mask of Deception te downloaden. Om zo JRPG’s nog een allerlaatste kans te geven…

Het hoofdpersonage wordt wakker in een vreemde wereld met een ernstige vorm van geheugenverlies. Hij herkent de wereld niet, en weet op de koop toe zelfs zijn eigen naam niet meer. De wereld wordt bevolkt door mens/dier kruisingen en hij wordt gered door een meisje met kattenoren en een staart. Ze neemt hem onder haar hoede, en samen gaan ze op pad.

utawarerumono

Boeiend verhaal, met een vleugje mysterie en een hoop suspense. Genoeg om ons te overtuigen zouden we zo denken. Maar het lukt niet. De vreemde humor en de Japanse voiceovers leiden ons teveel af. Het helpt ook al niet echt dat we het eerste kwartiertje alleen maar dialogen te lezen krijgen. We wachten tevergeefs op wat actie.

Als die actie na een kwartiertje eindelijk komt, klaart de hemel een klein beetje op. We mogen een roedel wolfachtige beestjes te lijf gaan. Dat gebeurt in ware RPG-stijl: iedereen beweegt om de beurt, en voert een actie uit. Het gaat vlot, en we hakken de wezens al snel in de pan. Daarna volgt jammer genoeg weer een hoop plot, en zijn we weer verdoemd tot de x-knop om dialoog weg te klikken.

utawarerumono

De sterkte van Utawarerumono blijkt meteen ook zijn zwakte te zijn. Het verhaal is heel erg uitgebreid, goed geschreven en heel erg boeiend, maar helaas gaat de actie gebukt onder het narratieve gewicht. We lijken wel urenlang bezig met plot lezen voor we nog eens een gevecht kunnen aangaan. Na het gevecht worden we weer onderworpen aan een flinke brok plot, en dan mogen we een keuze maken. Daarna volgt weer een half boek plot…

utawarerumono

Hoewel we onder de indruk zijn van de mooie design, de prachtige filmpjes en het verhaal, is Utawarerumono toch maar niks voor ons.  Fans zitten hier ongetwijfeld kwijlend op te wachten, maar wij hadden dit verhaal beter kunnen smaken in boek-, strip- of tekenfilmvorm.

MindBender

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende