Life is Strange: Before the Storm

06-09-17  / 
 

Life is Strange: Before the Storm, PS4Wow.

Meer konden we niet zeggen na het spelen van de eerste episode van Life is Strange: Before the Storm. Zo onder de indruk waren we. We speelden de episode in één enkele ruk uit, zoals we dat meestal doen met spellen van dit soort. In een enkele beurt, met één iemand aan de controls, de rest van de redactie als toeschouwer en geweten bij de keuzes, de redactiekat spinnend op schoot en snacks bij de hand. Er kon niets misgaan.
En toch…  Toch ging er vanalles fout voor hoofdpersonage Chloë. En wij smulden er van.

In Before the Storm spelen we de rol van Chloë. We zagen haar eerder al opduiken in Life is Strange, maar deze aflevering speelt zich drie jaar eerder af. Chloë heeft het lastig op school, rebelleert tegen haar moeder en haar stiefvader. Ze mist haar vader en schrijft brieven aan haar vriendin Max die met de noorderzon vertrok, maar verstuurt die nooit. Ze lijkt vast te zitten in een neerwaartse spiraal tot Rachel, het populairste meisje op school, plots interesse in haar toont. De twee lijken bestemd voor elkaar en nemen samen een beslissing die de toon van de volgende twee episodes zet…

Life is Strange: Before the Storm, PS4

Wie veel actie verwacht, of speciale krachten zoals in het eerste deel, komt van een kale reis terug. Chloë is een doodnormale tiener, maar is vrij rad van tong. De enige “superkracht” die ze heeft is haar sarcasme en haar scherpe geest. Het spel probeert dat te gebruiken in de “backtalk” mechaniek. Telkens Chloë een dialoog aangaat met een ander personage, moeten we als speler goed opletten wat er gezegd wordt en er zo goed mogelijk proberen op inspelen. Er zijn uiteraard verschillende uitkomsten voor elk gesprek of iedere handeling, en elk van die uitkomsten heeft dan weer effect op andere plaatsen in het spel, soms zelfs tot in de volgende episodes. Onbezonnen spelen is dus uit den boze.

Life is Strange: Before the Storm, PS4

We waren al danig onder de indruk van het verhaal, maar we werden helemaal van onze sokken geblazen door de stijl en de muziek. Grafisch is alles danig in orde, we betrappen onszelf op het pauzeren van het spel om Chloë’s magnifieke dagboek te bewonderen. Muzikaal zit ook alles meer dan snor (baard?) met de shoe-gazende soundtrack van de Engelse band Daughter. Onze voet tikt onbewust mee. 

Life is Strange: Before the Storm, PS4

Wow, dus. We zitten nu al vol ongeduld te wachten op episodes 2 en 3 en de bonus episode die bij de speciale editie zit.

MindBender

Distrust (PC)

01-09-17  / 
 

distrust, pcHet is bijtend koud. Te koud om buiten te blijven rondlopen, maar ik moet. Ik moet ieder gebouw controleren, moet brandstof vinden. En iets voor de kachel ook. Hout, of kolen. Dan kan ik terug naar de woonbunker, het warm maken en alle lichten aansteken. Misschien zelfs wat te eten zoeken. En rusten. Ik moet heel nodig rusten. Maar niet slapen. Nooit slapen, want dan komen ze…

Nee, alles is oké op de Game-Patrol redactie. Reddingswerkers zijn niet vereist. We zijn gewoon heel hard verwikkeld in Distrust. Een spel waarin je een groep Poolreizigers bestuurt, die een poolbasis onderzoeken. En er zijn rare dinge gebeurd op die basis… De bemanning is verdwenen en er hangen vreemde wezens rond. Wezens die aangetrokken worden door de deltapatronen die een slapend menselijk brein uitzendt…

Als je bij wat we net beschreven, meteen denkt aan een horrorfilm uit de jaren tachtig, dan ben je niet alleen. Distrust heeft heel wat elementen gemeen met die iconische jaren tachtig horrorfilm die we hier niet bij naam zullen noemen. Je weet wel, die film die rijmt op “The Bling”. Er zijn gestrande poolreizigers. Er zijn de obligatoire aliens die hen stalken en alles is overgoten met een synth-soundtrack.

Het doel van Distrust is je groep van twee (of drie naargelang je het derde slot hebt vrijgespeeld of niet) door zes zones te loodsen. Elk van die zones heeft een moeilijkheidsgraad die hoger ligt dan de vorige. Hoe verder we raken, hoe kleiner de kans om voorraden (voedsel, medicijnen of brandstof) te vinden en hoe meer wezens we tegenkomen. Die wezens komen ook in verschillende varianten. Er zijn de ‘normale’ wezens, die proberen om levensenergie uit onze personages te zuigen, maar die zijn het minst van onze zorgen. Er zijn ook andere types die aangetrokken worden door warmte- of energiebronnen en onze generatoren en kachels uitschakelen en ons zo een koude, bibberige dood laten sterven.

distrust, pc

Die wezens zijn dan nog niet eens de enige tegenstanders waar we te maken mee krijgen. Aangezien ze worden aangetrokken door slaap, is ons doel zo weinig mogelijk te dutten. Het lijkt gemakkelijk, maar lange slapeloosheid zorgt ervoor dat onze poolreizigers langzaamaan gek worden. Er zijn verschillende soorten gektes, gaande van licht enerverend (personages worden plots Shakespeare-experten en citeren constant zijn werk) tot irritant (vertekend perspectief, gereedschap kapotslaan uit woede) tot regelrecht gevaarlijk (al het eten verorberen, denken dat de andere personages aliens in vermomming zijn,…). Dus meer dan eens worden we geconfronteerd met gevaarlijk gedrag van onze eigen ploegmaats.

distrust, pc

En die puzzels. Elke zone is afgesloten met een deur. Om die deur open te krijgen moet er een puzzel opgelost worden. Dat kan gaan om het simpelweg vinden van de juiste sleutel tot het overhalen van een paar schakelaars in de juiste volgorde… Een extra moeilijkheid bij het ontsnappen van een zone dus. En zeiden we al dat ze willekeurig zijn? Als we na een keer proberen sterven in de kou, moeten we er niet op rekenen dat we bij een volgende beurt gewoon kunnen herhalen wat we deden. Nee, de puzzels en de spelomgeving ziet er bij iedere speelbeurt anders uit.

distrust, pc

Grote herspeelwaarde dus, ook door de overvloed aan speelbare figuren. Er zijn er vijftien in totaal, elk met zijn eigen unieke vaardigheden en kenmerken. Sommige zijn beter bestand tegen de koude, terwijl andere beter tegen het slaaptekort kunnen en andere weer beter kunen koken. Elk figuur vraagt om een anderespeelstijl, en telkens we een nieuw vrijspelen, krijgen we weer zin om nog eens te herspelen met een nieuwe groep.

Een aanradertje. En eens je begint te spelen, raden we ook aan om de lichten uit te laten. Doe nou maar gewoon, het helpt de sfeer. Vertrouw ons.

MindBender

Sine Mora Ex (XBOXONE)

21-08-17  / 
 

sine Mora Ex, xboxoneWij van de redactie zijn niet vies van een bullet hell shootertje op zijn tijd. Rondvliegend alles aan gort knallen en ondertussen ook nog eens behendig triljarden kogels ontwijken….  We zijn er bar slecht in. Maar dat neemt niet weg dat we het uitermate amusant vinden. We blijven volhouden, want oefening baart kunst toch?
Zo ook met Sine Mora Ex. We knallen en ontwijken dat het een lieve lust is en de glimlach op ons gezicht wordt alsmaar groter. 

Sine Mora Ex verscheen eerder al zonder de Ex in de titel. Deze heruitgave ziet er niet alleen beter uit, maar voegt ook wat extra toe aan het verhaal…  waar we eigenlijk toch niet veel van begrijpen. Tussen elk van de 7 levels krijgen we een flard verhaal te horen, verteld door een van de hoofdpersonages. Het ligt misschien wel aan ons, maar we kunnen er kop nog staart aan krijgen. Wat we hebben onthouden (/gesnopen):
Op de planeet Seol heerst er oorlog tussen het Layil Empire en het Atarach Koninkrijk van het Enkie ras. Het conflict escaleert zodanig dat het Empire beslist om atoombommen te droppen op de Enkies. Eén piloot, Argus Pytel, weigert en wordt ter plekke geëxecuteerd door zijn crewleden. Wij spelen afwisselend als verzetsstrijders van de Enkies en als Ronotra Koss, de vader van de vermoorde piloot. Allen willen zich wreken op het Empire.

De plot lijkt simpel, maar intriges en verschillende tijdlijnen die door elkaar heen lopen maken de boel alleen maar ingewikkelder en onoverzichtelijk.  We besluiten al gauw om ons pogingen er iets van te begrijpen te staken. We concentreren ons liever op schieten en ons vergapen aan de decors.

sine Mora Ex, xboxone

Want wat een mooi spel is dit zeg! De achtergronden lijken wel geschilderd, de vijanden zijn ongelofelijk mooi ontworpen en de verschillende speelbare vliegtuigjes overtreffen elkaar in coolness factor. Koppel daar nog een opzwepende soundtrack aan vast en wij zijn zoet voor een paar uur. De verschillende moeilijkheidsgraden smeken om herspeeld te worden, en wie daarmee klaar is, kan nog aan de slag samen met een vriend of in de arcade mode.

sine Mora Ex, xboxone

Niet alleen de visuals maken van Sine Mora Ex een uitblinkertje. De spelmechaniek blaast ook een frisse wind door het genre. Want voor een keertje zijn we niet gebonden aan een metertje dat onze schade toont en ons laat ontploffen wanneer het op nul staat. In Sine Mora draait alles om tijd. Op elk onderdeel van een level staat een tijdslimiet. Telkens we geraakt worden telt die sneller af en eenmaal de teller op nul staat: boem. Gelukkig kunnen we met behulp van powerups en speciale wapens de tijd terug laten draaien.

sine Mora Ex, xboxone

Echt een briljante shoot-em-up dit. Alleen jammer dat het verhaal een wikipedia pagina op zich nodig heeft om begrepen te kunnen worden… 

MindBender

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende